Tafsir An-Naas (114) — الناس

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

Эй Пайғамбар, айтинг: ”Одамларнинг Парвардигоридан паноҳ ва ҳимоя сўрайман

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

Одамларнинг Подшоҳидан паноҳ сўрайман. У Зот махлуқотларни Ўзи хоҳлагандай тасарруф қилади. Улар учун Ундан Ўзга подшоҳ йўқ

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

Аллоҳ таоло уларнинг ҳақиқий маъбудидир. Улар учун Ундан ўзга ҳақиқий маъбуд йўқдир

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ﴿٤﴾

Шайтоннинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман. У шайтон инсон Аллоҳ таолони эслашдан ғофил қолган бандани васваса қилади, Аллоҳни эслаганда эса қочади

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

Шайтонки, одамларнинг қалбларига васваса солади

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

Бундай шайтонлар жинлардан бўлгани каби инсонлардан ҳам бўлади. Manba: Al-Muxtasar fi tafsiril Qur’anil Karim