Tefsir An-Naas (114) — الناس

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

Ey Peygamber!- De ki: İnsanların Rabbine sığınıyorum ve O'nun himayesi altına giriyorum

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

Onların üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunan, O'nun dışında hiçbir hükümdarları bulunmayan insanların hükümdarına,

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

Hak olan mabuda/ilaha. Onların AllahTeâlâ'dan başka kendisine ibadet edilecek hak mabudu yoktur

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ﴿٤﴾

Allah’ın zikrinden gafil oldukları zamanlarda insanlara vesvese veren ve onu zikrettiklerinde ondan uzaklaşan şeytanın şerrinden

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

İnsanların kalplerine vesveselerini atan

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

O; cinlerden olduğu gibi, insanlardan da olur. Kaynak: El-Muhtasar fi Tefsiri’l-Kur’ani’l-Kerim