ตัฟซีร Al-Balad (90) — البلد

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

อัลลอฮ์ได้ทรงสาบานด้วยเมืองที่ถูกหวงห้าม ซึ่งก็คือ เมื่องมักกะฮ์ อัลมุกัรรอมะฮ์

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾

และเจ้านั้น โอ้เราะซูลเอ๋ย เป็นที่อนุญาตสำหรับเจ้าในสิ่งที่เจ้ากระทำอยู่ในเมืองนี้ เช่น การสังหารผู้ที่สมควรได้รับการ สั่งหาร และการจับทำเป็นเชลยผู้ที่สมควรถูกจับเป็นเชลย ووالد وما ولد

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

และอัลลอฮ์ได้ทรงสาบานด้วยบิดาของมนุษยชาติ และได้ทรงสาบานด้วยลูกหลานของเขาที่ได้สืบเชื้อสายมาจากเขา

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾

แน่นอน เราได้บังเกิดมนุษย์มาพร้อมกับความเหน็ดเหนื่อยและความยากลำบาก เนื่องจากความแร้นแค้นที่เขาจะ ต้องทนรับมันในโลกนี้ أيحسب أن لن يقدر عليه أحد

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

มนุษย์คิดว่า หากเขาได้กระทำการฝ่าฝืนก็คงไม่มีผู้ใดที่จะมีความสามารถเหนือเขาและจะลงโทษเขาได้ ถึงแม้จะเป็น พระเจ้าของเขาที่ทรงสร้างเขาขึ้นมาก็ตามกระนั้นหรือ?! يقول أهلكت مالا لبدا

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾

เขาจึงกล่าวว่า: ฉันได้ใช้จ่ายทรัพย์สมบัติอันมากมายที่ทับซ้อนซึ่งกันและกันมาแล้ว أيحسب أن لم يره أحد

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

ผู้โอ้อวดกับสิ่งที่เขาได้ทุ่มเทคนนี้ เขาคิดว่าอัลลอฮ์ไม่ทรงมองเห็นเขากระนั้นหรือ?! และคิดอีกว่าอัลลอฮ์จะไม่ทรงสอ بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร บสวนเขาในทรัพย์สินของเขากระนั้นหรือ; ว่าเขาได้มันมาจากที่ไหน? และใช้จ่ายมันไปในสิ่งใด?! ألم نجعل له عينين

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾

เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาเพื่อใช้ดูดอกหรือ?! ولسانا وشفتين

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองที่ใช้พูดคุย?!

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾

และเราก็ได้ทำให้เขารู้จักหนทางแห่งความดีและหนทางแห่งความเท็จ?!

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

และเขาถูกใช้ให้ฝ่าฟันอุปสรรคที่แยกเขาออกจากสวนสวรรค์ ดังนั้นเขาต้องก้าวข้ามผ่านมันและฝ่าฟันมันไปให้ได้

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

โอ้เราะซูลเอ๋ย และอะไรเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ได้ว่า อุปสรรคที่เขาต้องก้าวข้ามผ่านมันไปเพื่อไปยังสวนสวรรค์นั้นคืออะไร?! فك رقبة

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

คือการปล่อยทาสชายหรือทาสหญิง أو إطعم فى يوم ذى مسغبة

أَوْ إِطْعَـٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾

หรือการให้อาหารในวันที่อดอยากขาดแคลนอาหาร بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร يتيما ذا مقربة

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

แก่เด็กที่กำพร้าพ่อ ที่เป็นญาติใกล้ชิดกับเขา أو مسكينا ذا متربة

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾

หรือคนยากจนขัดสนที่ไม่มีสิ่งใดครอบครองไว้เลย

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

แล้วเขาได้อยู่ในหมู่บรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และตักเตือนซึ่งกันและกันให้มีความอดทนในการเคารพภัคดี อดทน ไม่กระทำบาป และอดทนต่อบททดสอบ และตักเตือนซึ่งกันและกันให้มีความเมตตาต่อบ่าวทั้งหลายของอัลลอฮ์

أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾

ชนเหล่านนั้นที่มีคุณสมบัติดังกล่าวคือพวกฝ่ายขวา

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของเราที่ถูกประทานลงมาให้แก่เราะซูลของเรานั้น พวกเขาคือพวก ฝ่ายซ้าย عليهم نار مؤصدة

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾

มีไฟนรกปกปิดพวกเขาอย่างมิดชิดในวันกิยามะฮ์ ซึ่งพวกเขาจะถูกทรมานอยู่ในนั้น ที่มา: อัลมุคตะศ็อร ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลกะรีม