تفسیر الضحى — Ad-Dhuhaa (93)

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

الله به آغاز روز، سوگند یاد فرمود

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

وبه شب آن‌گاه که تاریکی اندازد ومردم در آن از حرکت آرام گیرند سوگند یاد فرمود. ما ود عك ربك وما قل

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

که - ای رسول- پروردگارت تو را رها نکرده، وبر تو خشم نیز نگرفته است؛ چنان‌که مشرکان وقتی وحی قطع شد گفتند

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾

وبه‌طور قطع آخرت برای تو از دنیا بهتر است؛ زیرا نعمت‌های جاویدانی دارد که هرگز پایان نمی‌پذیرد

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾

وبه‌طور قطع به‌زودی به تو وامتت پاداش بسیار خواهد داد تا اینکه به آنچه به تو وامت تو عطا کرده است راضی گردی. ألم يجدك يتيما فٔاو

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

به‌طور قطع تو را کودکی بی‌پدر یافت، آن‌گاه پناهگاهی برایت قرار داد، وقتی پدربزرگت عبدالمطلب، سپس عمویت ابوطالب نسبت به تو دلسوزی ومهربانی کردند. ل

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

وتو را در حالی یافت که نه می‌دانستی کتاب چیست؛ ونه ایمان را. وآنچه از این موارد نمی‌دانستی به تو آموخت. صفحه ۱ از ۲ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

وتو را فقیر یافت وبی‌نیاز کرد

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

پس تو نیز با کسی‌که در کودکی پدرش را از دست داده بدرفتاری نکن، واو را خوار نگردان

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

وگدای نیازمند را از خود نران. وأ م ابنعمة ربك فحدث

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

وشکر نعمت‌هایی را که الله به تو بخشیده است به جای آور واز آنها سخن بگوی. صفحه ۲ از ۲ moc.hgelp