تفسیر عبس — Abasa (80)

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

رسول‌الله صلی الله علیه وسلم چهره در هم کشید وروی گرداند

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

به خاطر آمدن عبدالله بن أم مکتوم نابینا تا از او راهنمایی بگیرد، او در حالی آمد که رسول صلی الله علیه وسلم سرگرم گفتگو با بزرگان مشرکان بود وآرزو می‌کرد که آنها هدایت شوند

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

ای پیامبر- تو چه می دانی شاید این نابینا بخواهد از گناهانش پاک شود؟!

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

یا از اندرزهایی که از تو می‌شنود پند بگیرد، واز آنها نفع ببرد

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

اما کسی‌که با مالی که دارد خودش را از ایمان به آنچه آورده‌ای بی‌نیاز می‌داند. فأنت له تصد

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

تو به او می‌پردازی، وبه‌سوی او روی می‌آوری. وما عليك أ ل ايز كى

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

واگر نخواهد با توبه وبازگشت به سوی الله متعال از گناهانش پاک شود، چه زیانی به تو می رسد

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

واما کسی‌که در جستجوی خیر، شتابان نزد تو آمد. وهو يخش

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

درحالی‌که از پروردگارش می‌ترسید. فأ نت عنه تله

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

تو به جای او به بزرگان مشرکان می‌پردازی. صفحه ۱ از ۵ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

امر این‌گونه نیست، بلکه فقط اندرز ویادآوری است برای کسی‌که بپذیرد

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

که هرکس بخواهد الله را یاد کند، او تعالی را یاد کند واز آنچه در قرآن است اندرز گیرد. فى ص حف م كرمة

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

پس این قرآن در صحیفه‌هایی گرامی نزد فرشتگان است. م رفوعة م طه رة

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

بالابرده‌شده در مکانی مرتفع وپاک که هیچ آلودگی وپلیدی‌ای به آن نمی‌رسد. بأ يدى سفرة

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

واین صحیفه‌ها در دستان رسولانی از فرشتگان است. كرام بررة

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

که نزد پروردگارشان گرامی هستند، وخیر وطاعات زیادی انجام می‌دهند

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

نابود باد انسان کافر؛ چه شدید است کفر او به الله! من أى شىء خلقه

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

الله او را از چه چیزی آفرید که در زمین تکبر می‌ورزد واز الله ناسپاسی می‌کند؟! من نطفة خلقه فقد ره

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

از آبی اندک او را آفرید، سپس آفرینش او را مرحله به مرحله اندازه‌گیری کرد

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

وبعد از این مراحل، خروج از شکم مادرش را برای او آسان کرد. صفحه ۲ از ۵ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر ثم أماته فأقبره

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

سپس بعد از اینکه عمری در زندگی برایش مقدر کرد او را میراند، وقبری برایش قرار داد که تا زمانی‌که برانگیخته می‌شود در آن می‌ماند

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

سپس هرگاه بخواهد او را برای حسابرسی وجزا برمی‌انگیزد

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

امر آن‌گونه که این کافر می‌پندارد نیست که حقوقی را که برای پروردگارش برعهدۀ او است ادا کرد، زیرا او فرائضی را که الله برایش واجب گرداند ادا نکرده است

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

پس انسان کافر به الله، باید به طعامش که آن را می‌خورد بنگرد که چگونه به دست آمده است؟! ب

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

که اصلش از باران شدید وفراوان نازل‌شده از آسمان است. ق

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

سپس زمین را بارور ساختیم واز گیاهان شکافت. ب فأنبتنا فيها ح ا

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

پس در آن گندم وذرت وسایر دانه‌ها را رویاندیم. وعنبا وقض با

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

وانگور وعلوفۀ تر در آن رویاندیم، تا غذایی برای دام‌های‌شان باشد. وزيتونا ونخلا

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

وزیتون ودرخت خرما در آن رویاندیم

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

وباغ‌هایی با درختان زیاد در آن رویاندیم. صفحه ۳ از ۵ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر ب وفكهة وأ ا

وَفَـٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

ومیوه‌ها، وچراگاه‌هایی برای دام‌های‌شان در آن رویاندیم. م تعا ل كم ولأنعمكم

مَّتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

برای بهره‌مندی شما، وبهره‌مندی دام‌هایتان

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

پس وقتی آن فریاد بزرگ که گوش‌ها را می‌خراشد، یعنی دمیدن دوم فرا رسد

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

روزی‌که انسان از برادرش می‌گریزد. وأ مه وأ بيه

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

واز مادر وپدرش فرار می‌کند. وصحبته وبنيه

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

واز همسر وفرزندانش فرار می‌کند

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

برای هر یک از آنها اندوه سختی در آن روز است که او را از دیگری بازمی‌دارد. وجوه يومئ ذ م سفرة

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

در آن روز چهره‌های خوشبختان درخشان است. ضاحكة م ستبشرة

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

به آنچه الله از رحمت خویش برای‌شان فراهم آورده است خندان وشادمان هستند. ووجوه يومئذ عليها غبرة

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

ودر آن روز بر چهره‌های بدبختان غباری نشسته است. صفحه ۴ از ۵ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر ترهقها قترة

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

تاریکی‌ای آنها را می‌پوشاند

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

اینها که حالت مذکور را دارند همان کسانی هستند که هم مرتکب کفر وهم مرتکب گناهان شدند. صفحه ۵ از ۵ moc.hgelp