ការពន្យល់ Al-Infitaar (82) — الانفطار

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

នៅពេលដែលមេឃប្រេះបែកដោយសារការចុះមករបស់ពពួកម៉ា ឡាអ៊ីកាត់។

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

និងនៅពេលដែលភពទាំងឡាយត្រូវបានធ្លា ក់បែកខ្ទេចខ្ទី។

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

និងនៅពេលដែលសមុទ្រទាំងឡាយផ្ទុះឡើងព្រមគ្នា ហើយរលាយចូលគ្នា តែមួយ។

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

និងនៅពេលដែលផ្នូរទាំងឡាយត្រូវបានគេក្រឡាប់ ដើម្បីពង្រស់សាកសពដែលនៅក្នុងនោះ(ឲ្យក្រោកចេញពីផ្នូរ)។ علمت نفس ما قد مت وأخ رت

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

នៅពេលនោះ មនុស្សម្នាក់ៗនឹងដឹងពីទង្វើដែលខ្លួនបានសាងកន្លងមក និងទង្វើទាំងឡាយដែលគេពន្យារពេលមិនទាន់ បានសាង។

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

ឱមនុស្សដែលប្រឆាំងនឹងម្ចា ស់របស់អ្នក! តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកហ៊ា នប្រឆាំងនឹងបទបញ្ជា ម្ចា ស់របស់អ្នក ខណៈដែលទ្រង់បានពន្យារ ពេលដល់អ្នកដោយទ្រង់មិនដាក់ទោសអ្នកភ្លា មៗ(ពេលអ្នកធ្វើខុស)ជាក្តីសណ្តោ សមួយអំពីទ្រង់នោះ?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

ជាអ្នកដែលបានធ្វើឲ្យអ្នកមានវត្តមានដែលពីមុនមកអ្នកគ្មានវត្តមានសោះ ហើយទ្រង់ធ្វើឱ្យអ្នកមានកាយសម្បទា និងអវយវៈ សមសួននឹងដងខ្លួន។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

ក្នុងរូបភាពណាមួយដែលទ្រង់មានចេតនានឹងបង្កើតអ្នកនោះ ទ្រង់នឹងបង្កើតអ្នក(ក្នុងរូបភាព)នោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់បាន ប្រទាននូវឧបការគុណដល់អ្នក ខណៈដែលទ្រង់មិនបង្កើតអ្នកឱ្យមានរូបរាងដូចសត្វលា សត្វស្វា សត្វឆ្កែ ឬអ្វីផ្សេងពីនេះនោះ។

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

រឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលពួកអ្នកគិតឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកអ្នកបានបដិសេធនឹងថ្ងៃតបស្នង(ថ្ងៃបរលោក) ដោយពួកអ្នកមិន បានសាងទង្វើកុសល(ត្រៀម)សម្រាប់ថ្ងៃនោះឡើយ។ وإن عليكم لحفظين

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកគឺមានម៉ា ឡាអ៊ីកាត់ជាអ្នកតាមឃ្លាំមើលទង្វើរបស់ពួកអ្នក។ كراما كتبين

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

ជាអ្នកថ្កុំថ្កើងចំពោះអល់ឡោះ និងជាអ្នកកត់ត្រារាល់ទង្វើរបស់ពួកអ្នក(ទាំងទង្វើល្អ និងទង្វើអាក្រក់)។ يعلمون ما تفعلون

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

ពួកគេដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ដ ហើយពួកគេបានកត់ត្រាវាទុក។

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្ដាអ្នកដែលបានសាងអំពើល្អ និងគោរពប្រតិបត្តិ(ចំពោះអល់ឡោះ)នោះ គឺស្ថិតក្នុងឋានសួគ៌ណាអ៊ីមជា អមតៈនៅថ្ងៃបរលោក។

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់គឺស្ថិតក្នុងភ្លើងនរកដែលឆាបឆេះសន្ធោ សន្ធៅ លើពួកគេ។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

ពួកគេនឹងចូលក្នុងឋាននរកនោះនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ(ថ្ងៃបរលោក)ដោយទទួលរងនូវកម្តៅ ដ៏ក្តៅ របស់វា។

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

ពួកគេមិនអាចចាកគេចវេះពីវាបានជាដាច់ខាត។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនរកនោះជាអមតៈ។

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ា ត់)ដឹងថា ថ្ងៃជំនុំជំរះជាអ្វីនោះ?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

បន្ទា ប់មក តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថា ថ្ងៃជំនុំជំរះជាអ្វីនោះ?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

គឺជាថ្ងៃដែលគ្មានបុគ្គលណាម្នា ក់អាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃបានជាដាច់ខាត។ ហើយកិច្ចការទាំងអស់ក្នុងថ្ងៃនោះ គឺជា កម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចា ស់តែមួយគត់។ ទ្រង់ជាអ្នកកសម្រេចកិច្ចការទាំងឡាយទៅតាមចេតនារបស់ទ្រង់ ដោយគ្មាននរណា អាចសម្រេចកិច្ចការទាំងឡាយ(នៅថ្ងៃនោះ)ក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ប្រភព៖ អាល់មុខតាសរ ហ្វី តាហ្វសៀរ អាល់គួរអាន