تفسیر الأعلى — Al-A'laa (87)

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ﴿١﴾

نام پروردگارت را که از مخلوقاتش برتر است هنگامی‌که او را یاد می‌کنی وبزرگ می‌شماری منزه بدان

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾

ذاتی‌که انسان را درست‌اندام آفرید، وقامتش را متناسب کرد

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾

وذاتی‌که اجناس وانواع وصفات مخلوقات را تقدیر واندازه‌گیری کرد، وهر مخلوقی را به آنچه که با آن مناسب وسازگار است هدایت کرد

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾

وذاتی‌که چراگاه‌های دام‌های‌تان را از زمین درآورد

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾

وآن را پس از اینکه سبز وتازه بود گیاهی خشک وخردشده مایل به سیاه قرار داد

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾

ای رسول- ما به‌زودی قرآن را بر تو خواهیم خواند، وآن را در سینه‌ات جمع می‌کنیم، وهرگز آن را فراموش نخواهی کرد. پس در خواندن بر جبرئیل علیه السلام پیشی نگیر چنان‌که این کار را از حرص اینکه آن را فراموش نکنی انجام می‌دادی

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾

مگر به‌سبب حکمتی، آنچه از آن را که الله بخواهد فراموش کنی. به‌راستی‌که او سبحانه از آنچه که آشکار وآنچه که نهان می‌گردد آگاه است، وذره‌ای بر او تعالی پوشیده نمی‌ماند. صفحه ۱ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر ونيسرك لليسر

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾

وانجام کارهایی که سبب خشنودی الله متعال وورود به بهشت می شوند را برایت آسان می کنیم

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾

پس با آنچه از قرآن بر تو وحی می‌کنیم مردم را اندرز بده، وبه آنها تا زمانی‌که گوش فرا می‌دهند یادآوری کن. سيذك ر من يخش

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾

کسی‌که از الله بترسد از اندرزهایت پند خواهد گرفت؛ زیرا چنین کسی از اندرز سود می‌برد

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿١١﴾

وکافر از اندرز دور می‌شود واز آن فرار می‌کند؛ زیرا به‌سبب ورودش در جهنم، بدبخت‌ترین مردم در آخرت است

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾

همان کسی‌که در آتش بزرگ وارد می‌شود که حرارت بی‌رحمانه‌ای دارد وهمیشه از آن رنج می‌برد. ثم لا يموت فيها ولا يحي

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾

سپس در آتش، جاویدان می‌ماند به‌گونه‌ای که در آن نه می‌میرد تا از عذابی که از آن رنج می‌برد راحت شود، ونه به روشی پاک وگرامی زنده می‌شود. قد أفلح من تزك

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾

به‌راستی به مطلوب دست یافته است آن کس که از شرک وگناهان پاک شد

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾

وپروردگارش را با انواع اذکاری که تشریع کرده است یاد کرد، ونماز را به صفت مطلوب برپا داشت. صفحه ۲ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾

بلکه شما زندگی دنیا را برمی‌گزینید، وآن را بر آخرت ترجیح می‌دهید با وجود اینکه تفاوت بزرگی میان این دو وجود دارد

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾

وبه‌طور قطع آخرت از دنیا وکالاها وخوشی‌هایی که در آن وجود دارد بهتر وبادوام‌تر است؛ زیرا نعمت‌هایش هرگز پایان نمی‌پذیرند

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

در حقیقت اوامر واخباری که برایتان بیان کردیم در صحیفه های نازل شده ی پیش از قرآن وجود دارد. ص حف إ برهيم وموس

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

یعنی صحیفه‌های نازل‌شده بر ابراهیم وموسی علیهما السلام. صفحه ۳ از ۳ moc.hgelp