ตัฟซีร An-Naazi'aat (79) — النازعات

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

อัลลอฮ์ทรงสาบานด้วยมลาอิกะฮ์ที่ฉุดกระชากวิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธาอย่างรุนแรงและโหดเหี้ยม

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

และทรงสาบานด้วยมลาอิกะฮ์ที่ดึงวิญญาณของบรรดาผู้ศรัทธาอย่างนุ่มนวลแผ่วเบา

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

และทรงสาบานด้วยมลาอิกะฮ์ที่แหวกว่ายจากชั้นฟ้าลงสู่หน้าแผ่นดินตามพระบัญชาของอัลลอฮ์

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

และทรงสาบานด้วยมลาอิกะฮ์ที่รุดหน้าแข่งขันกันสนองพระบัญชาของอัลลอฮ์

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

และทรงสาบานด้วยมลาอิกะฮ์ที่ดำเนินการพระบัญชาที่พระองค์ทรงสั่งใช้ เช่น มลาอิกะฮ์ที่ได้รับมอบหมายให้สอดส่องบันทึกการงานของปวงบ่าว อัลลอฮ์ทรงสาบานด้วยสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดว่าพระองค์จะทรงทำให้มนุษย์ฟื้ นคืนชีพอีกครั้งเพื่อเข้ารับการสอบสวนพิพากษาและตอบแทนความดี ความชั่ว

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

วันที่ผืนแผ่นดินสั่นสะเทือนจากการเป่าสังข์ครั้งแรก

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

หลังจากการเป่าสังข์ครั้งนี้ก็จะตามมาด้วยการเป่าสังข์ครั้งที่สอง قلوب يومئذ واجفة

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

ในวันดังกล่าวจิตใจของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ที่ฝ่าฝืนจะมีความหวาดกลัว أ بص رها خشعة

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

ในแววตาของพวกเขาจะปรากฏร่องรอยของความต่ำต้อย بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

พวกเขาเคยกล่าวว่า หลังจากที่พวกเราตายไปแล้ว พวกเราจะกลับมามีชีวิตอีกครั้งกระนั้นหรือ?! أءذا كنا عظما ن خرة

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

หลังจากที่เรากลายเป็นกระดูกที่ผุสลายแล้ว เราจะกลับมามีชีวิตอีกครั้งกระนั้นหรือ?! قالوا تلك إذا كرة خاسرة

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

พวกเขากล่าวว่า:ถ้าหากเราได้กลับไป แน่นอนการกลับไปนั้นย่อมเป็นการกลับไปที่ขาดทุน และผู้ที่กลับไปนั้นก็โดนหลอก فإ ن ما هى زجرة وحدة

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

การฟื้ นคืนชีพอีกครั้งเป็นเรื่องง่าย ซึ่งเกิดขึ้นได้ด้วยการเป่าสังข์เพียงครั้งเดียวจากมลาอิกะฮ์ที่ได้รับมอบหมาย

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

แล้วเมื่อนั้นทั้งหมดก็จะมีชีวิตขึ้นบนหน้าแผ่นดินอีกครั้ง หลังจากที่พวกเขาตายไปแล้วอยู่ใต้พื้นดิน

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

โอ้เราะซูลเอ๋ย เรื่องราวระหว่างมูซากับพระเจ้าของเขา และเขากับศัตรูของเขา ฟิรเอานฺ ได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ?!

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

เมื่อครั้งที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

อัลลอฮ์ทรงตรัสแก่มูซาว่า เจ้าจงไปหาฟิรเอาน์เถิด เพราะเขาละเมิดขอบเขตด้วยการอธรรมและยโสโอหัง

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

แล้วเจ้าก็จงกล่าวแก่เขาว่า โอ้ฟิรเอาน์เอ๋ย ท่านที่คิดจะขัดเกลาตัวเองให้สะอาดจากการปฏิเสธศรัทธาและการฝ่าฝืนไหม? وأهديك إلى ربك فتخش

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

และจะให้ฉันชี้นำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านที่ทรงสร้างและเลี้ยงดูท่านมาไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรงต่อพระองค์ แล้วท่านก็จะได้กระทำในสิ่งที่พระองค์ ทรงพึงพอพระทัย และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงกริ้วโกรธ بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

แล้วมูซา อะลัยฮิสสลาม ก็ได้แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่ที่ชี้ให้เห็นว่า แท้จริงเขานั้นคือเราะซูลที่มาจากพระเจ้าของเขา ซึ่งสัญญาณนั้นก็คือมือ และไม้เท้า فكذ ب وعص

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

แล้วมิได้มีการตอบรับใดเลยจากฟิรเอาน์ นอกเสียจากเขานั้นได้ปฏิเสธต่อสัญญาณนี้ และยังดื้อรั้นต่อสิ่งที่มูซา อะลัยฮิสสลาม ได้สั่งใช้ให้เขากระทำ ثم أدبر يسعى

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

แล้วเขาก็ปฏิเสธที่จะศรัทธาต่อสิ่งที่มูซา อะลัยฮิสสลาม นำมา และขมักเขม้นอยู่กับการฝ่าฝืนอัลลอฮ์และต่อต้านสัจธรรม فحشر فناد

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

แล้วเขาก็รวบรวมกลุ่มชนและผู้ติดตามของเขาเพื่อปราบมูซา อะลัยฮิสสลาม โดยที่เขานั้นพูดว่า

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าอย่าไปเชื่อฟังใครนอกจากฉัน

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงได้ลงโทษเขา ซึ่งในโลกนี้พระองค์ได้ทรงลงโทษเขาด้วยการทำให้จมลงไปในท้องทะเล และในปรโลกได้ทรงลงโทษเขาด้วยการนำเขา เข้าไปในการทรมานที่เจ็บแสบยิ่ง

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

แท้จริงในบทลงโทษที่เราได้ลงโทษฟิรเอาน์ในโลกนี้และปรโลกนั้น ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงต่ออัลลอฮ์ ดังนั้นเขาคือผู้ที่ได้รับประโยชน์ จากข้อเตือนใจทั้งหลายนี้

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธวันแห่งการฟื้นคืนชีพ สำหรับอัลลอฮ์แล้ว การสร้างพวกเจ้ามันลำบากยิ่งกระนั้นหรือ หรือว่าการสร้างชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน มานั้นยากยิ่งกว่า?! رفع سمكها فسوىها

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

พระองค์ทรงทำให้รูปลักษณ์ของมันสูงไปในทิศบน แล้วทรงทำให้มันราบเรียบเท่ากัน โดยที่ไม่มีรอยแตกแยกหรือรอยผ่าหรือตำหนิใด ๆอยู่ในนั้นเลย وأغطش ليلها وأخرج ضحىها

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์ได้ลาลับไป และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นมา بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

และแผ่นดินนั้น ภายหลังจากที่พระองค์ทรงสร้างชั้นฟ้ามา พระองค์ได้ทรงให้มันแผ่กว้างออกไป และทรงวางคุณประโยชน์ต่าง ๆไว้ในแผ่นดินนั้น

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

พระองค์ทรงทำให้ออกมาจากแผ่นดินนั้น ซึ่งน้ำของมันที่เป็นตาน้ำไหลริน และทรงทำให้ต้นไม้ใบหญ้าที่พวกเจ้าใช้เป็นอาหารสัตว์งอกเงยออกมาใน แผ่นดินนั้น

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

และเทือกเขานั้น พระองค์ทรงทำให้มันมั่นคงอยู่บนผืนแผ่นดิน متعا ل كم ولأنعمكم

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

โอ้มนุษย์เอ๋ย ทั้งหมดนี้เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า ดังนั้นผู้ที่ทรงสร้างสิ่งนี้ทั้งหมด จะมีความสามารถในการ สร้างพวกเขาขึ้นมาใหม่อย่างแน่นอน

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

ดังนั้นเมื่อการเป่าสังข์ครั้งที่สองที่ปกคลุมทุกสิ่งทุกอย่างด้วยความหวาดกลัวของมันได้มาถึง และวันกิยามะฮ์ก็ได้เกิดขึ้น

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

ในวันที่วันกิยามะฮ์มาถึงนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้ จะเป็นความดีหรือความชั่วก็ตาม

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

และนรกญะฮันนัมก็ได้ถูกนำมา และถูกเผยให้เห็นอย่างชัดเจนสำหรับผู้ที่มองมัน فأما من طغى

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

ส่วนผู้ที่ละเมิดขอบเขตไปในทางที่หลงผิด

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

และเขาได้ชอบการมีชีวิตแห่งโลกนี้อันต้องสูญสลาย มากกว่าการมีชีวิตแห่งปรโลกที่นิรันดร

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

ดังนั้นนรกคือที่พำนักของเขา ซึ่งเขาจะต้องพักพิงอยู่กับมัน بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นในการยืนต่อหน้าพระหัตถ์ทั้งสองของพระเจ้าของเขา และได้ยับยั้งจิตใจของเขาไม่กระทำตามสิ่งที่จิตใจปรารถนาในสิ่งที่อัลลอฮ์ ได้ทรงห้ามมันไว้ แน่นอนสวนสวรรค์จะเป็นที่พำนักของเขา ซึ่งเขาจะได้ไปพักพิงอยู่กับมัน

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

บรรดาผู้ปฏิเสธวันแห่งการฟื้ นคืนชีพจะถามเจ้าว่า โอ้เราะซูลเอ๋ย: ยามอวสาน (วันกิยามะฮ์) จะเกิดขึ้นเมื่อใด?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

เจ้ามิได้มีความรู้เกี่ยวกับกำหนดวันกิยามะฮ์เลยที่เจ้าจะกล่าวเรื่องนั้นแก่พวกเขา และเรื่องนั้นมันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของเจ้า แต่ที่จริงแล้วธุระของเจ้านั้น คือการเตรียมความพร้อมสำหรับวันนั้นต่างหาก

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

ยังพระเจ้าของเจ้าเพียงผู้เดียวเท่านั้นคือที่สิ้นสุดของความรู้แห่งวันอวสาน

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

ความจริงเจ้าเป็นแค่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดกลัวต่อวันกิยามะฮ์เท่านั้น เพราะว่าเขานั้นคือผู้ที่จะได้รับประโยชน์จากการตักเตือนของเจ้า

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

ในวันที่พวกเขาเห็นวันกิยามะฮ์อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจนนั้น ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้เลย เว้นแต่เพียงชั่วครู่ของยามเย็นวันหนึ่ง หรือ แค่ยามเช้าของมันเท่านั้น ที่มา: อัลมุคตะศ็อร ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลกะรีม