ការពន្យល់ Al-Muddaththir (74) — المدثر

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

ឱអ្នកដែលដណ្ដ ប់ភួយ(ពោលគឺព្យាការីមូហាំម៉ា ត់)! قم فأ نذر

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

ចូរអ្នកក្រោកឡើងហើយព្រមានមនុស្សលោកឱ្យខ្លា ចទណ្ឌ កម្មរបស់អល់ឡោះ។ وربك فكبر

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

ហើយចូរអ្នកលើកតម្កើងម្ចា ស់របស់អ្នកចុះ។ وثيابك فطهر

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

ហើយចូរអ្នកសម្អា តខ្លួនរបស់អ្នកពីបាបកម្មទាំងឡាយនិងសម្អា តសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកពីភាពកខ្វក់។

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

ហើយចូរអ្នកចៀសឱ្យឆ្ងា យពីការគោរពសក្កា រៈរូបបដិមា។ ولا تمنن تستكثر

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

ហើយចូរកុំរំលើកគុណដល់ម្ចា ស់របស់អ្នក ដោយសារការធ្វើទង្វើល្អជាច្រើនរបស់អ្នកឲ្យសោះ។

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

ហើយចូរអ្នកអត់ធ្មត់ក្នុងនាមអល់ឡោះចំពោះការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញទាំងឡាយដែលអ្នកបានទទួលរង

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

ព្រោះនៅពេលដែលគេផ្លុំត្រែលើកទីពីរ فذلك يومئذ يومعسير

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

គឺថ្ងៃនោះហើយជាថ្ងៃដែលលំបាកបំផុត។

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

ចំពោះពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងបណ្តា អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះគឺគ្មា នភាពងាយស្រួលឡើយ(នៅថ្ងៃនោះ)។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ ذرنىومن خلقت وحيدا

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ា ត់)ទុកឱ្យយើងចាត់ការអ្នកដែលយើងបានបង្កើតគេឲ្យនៅតែម្នា ក់ឯងក្នុងផ្ទៃម្តា យរបស់គេដោយគ្មា នទ្រព្យនិងកូនចៅនោះ (ពោលគឺ សំដៅលើ អាល់វ៉ាលីទកូនប្រុស អាល់ម៉ូហ្គីរ៉ោះ)។ وجعلت له مالا ممدودا

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

ហើយយើងបានធ្វើឱ្យគេក្លា យជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ។ وبنين شهودا

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

ហើយយើងបានប្រទានឱ្យគេមានកូនច្រើនរស់នៅជុំគ្នា ដោយពួកគេមិនចាំបាច់រស់នៅបែកខ្ញែកគ្នាធ្វើចំណាកស្រុកឡើយ ដោយសារពួកគេជាអ្នកមានទ្រព្យ សម្បត្តិស្តុកស្តម្ភទៅហើយ។ ومهدت له تمهيدا

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

ហើយយើងបានប្រទានដល់គេនូវជីវិតរស់នៅដែលស្រណុ កសុខស្រួល មានលាភសក្កា រៈនិងមានកូនចៅជាច្រើន។ ثم يطمع أن أزيد

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

បន្ទា ប់មក ទោះបីជាគេ(អាល់មូហ្គីរ៉ោះ)ប្រឆាំងនឹងយើងហើយក៏ដោយ ក៏គេមានភាពលោភលន់ចង់ឱ្យយើងបន្ថែមឱ្យគេថែមទៀត។

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

រឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលគេស្រមៃនោះឡើយ! ពិតប្រាកដណាស់ គេគឺជាអ្នកដែលប្រឆាំងរឹងរូសចំពោះបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់យើងដែលបានបញ្ចុះទៅលើអ្នក នាំសាររបស់យើង។ سأ رهقه صعودا

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

យើងនឹងដាក់ទណ្ឌ កម្មលើគេកាន់តែខ្លាំង និងកាន់តែវេទនាថែមទៀតដែលគេមិនអាចទ្រាំទ្របាន។ إ نه فكر وقد ر

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

ជាការពិតណាស់ បុគ្គលគ្មា នជំនឿរូបនេះដែលយើង(អល់ឡោះ)បានប្រទានឧបការគុណទាំងនោះដល់គេនោះបានរិះគិតពាក្យសម្ដីដើម្បីនិយាយបដិសេធនឹងគម្ពីរ គួរអាន និងបានរៀបគម្រោងធ្វើអាក្រក់ក្នុងខ្លួនរបស់គេ។ فقتل كيف قدر

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

ពិតណាស់រូបគេត្រូវបានគេដាក់បណ្ដា សានិងដាក់ទណ្ឌ កម្ម។តើគេអាចរៀបគម្រោងការអាក្រក់បានយ៉ា ងដូចមេ្ដច? ثم قتل كيف قدر

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

បន្ទា ប់មករូបគេត្រូវបានដាក់បណ្ដា សានិងដាក់ទណ្ឌ កម្ម។តើគេអាចរៀបគម្រោងការអាក្រក់បានយ៉ា ងដូចមេ្ដច? بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ ثم نظر

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

បន្ទា ប់មកទៀត គេបានគិតពិចារណាសារជាថ្មីចំពោះអ្វីដែលគេបាននិយាយ។ ثم عبس وبسر

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

ក្រោយមក គេបានប្រែទឹកមុខ និងខឹងមួម៉ៅ នៅពេលដែលគេមិនបានប្រទះឃើញដូចអ្វីដែលគេបានចោទប្រកាន់នៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន។

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

ក្រោយមកទៀត គេបានបែរចេញពីការមានជំនឿ និងបានក្រអឺតក្រទមមិនព្រមដើរតាមព្យាការីមូហាំម៉ា ត់ថែមទៀត។

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

រួចគេនិយាយថាៈ អ្វីដែលមូហាំម៉ាត់បាននាំមកនោះ មិនមែនជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាមន្តអាគមដែលគាត់ទទួលបានពីអ្នកដទៃតែ ប៉ុណ្ណោះ។

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

វាពុំមែនជាបន្ទូលរបស់អល់ឡោះនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ វាគ្រាន់តែជាពាក្យសម្តីរបស់មនុស្សលោកប៉ុណ្ណោះ។ سأص ليه سقر

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

យើងនឹងបញ្ចូលបុគ្គលប្រឆាំងរូបនេះទៅក្នុងឋាននរកដែលមានឈ្មោះថា នរកសាក័រ ដើម្បីឱ្យគេនូវភ្លក់កម្ដៅ របស់វា។

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ា ត់)ដឹងថា តើនរកសាក័រជាអ្វីនោះ? لا تبقى ولا تذر

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

វាមិនបន្សល់ទុកអ្វីមួយចំពោះអ្នកដែលទទួលទណ្ឌ កម្មនៅក្នុងវានោះឡើយ ហើយក៏មិនចោលគេដែរ។ បន្ទា ប់មកគេនឹងត្រឡប់មកដូចដើម ហើយក៏ទទួលទណ្ឌ កម្ម នោះបែបនេះទៀតជារៀងរហូត។ لو احة للبشر

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

ភ្លើងនរក(សាក័រ)នោះឆេះយ៉ា ងសន្ធោ សន្ធៅ ធ្វើឱ្យស្បែករបស់ពួកគេប្រែ។ عليها تسعة عشر

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

នៅលើឋាននរកនោះ មានម៉ា ឡាអ៊ីកាត់ចំនួនដប់ប្រាំបួនរូបដែលជាអ្នកឆ្មាំនរក។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

ى ហើយយើងមិនបានបង្កើតឆ្មាំឋាននរកនោះក្រៅពីម៉ាឡាអ៊ីកាត់ឡើយ ព្រោះមនុស្សលោកគ្មានសមត្ថភាពអាចធ្វើបានឡើយ។ ពិតណាស់ អាពូហ្ជាហាល់បានភូត កុហក ខណៈដែលរូបគេអះអាងថា រូបគេ និងក្រុមរបស់គេអាចទ្រាំទ្រនឹងទណ្ឌកម្មបាន បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងចេញពីឋាននរកវិញ។ ហើយយើងមិនបានបង្កើត ចំនួនរបស់ពួកគេ(ម៉ា ឡាអ៊ីកាត់)ឡើយ លើកលែងតែដើម្បីជាការសាកល្បងចំពោះពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីឲ្យពួកគេនិយាយផ្តេសផ្តាស់ ពេលនោះ ទណ្ឌកម្មរបស់ពួកគេនឹងកាន់តែកើនទ្វេដង និងដើម្បីឱ្យពួកយូដាដែលបានទទួលគម្ពីរតាវរ៉ត និងពួកណាសរ៉នីដែលបានទទួលគម្ពីរអ៊ីនជីលជឿជាក់ ច្បាស់នៅពេលដែលគម្ពីរគួរអានបានបញ្ចុះមកដែលជាការបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរទាំងពីររបស់ពួកគេ និងដើម្បីឱ្យបណ្ដា អ្នកដែលមានជំនឿកាន់តែ បន្ថែមនូវសេចក្តីជំនឿ(របស់ពួកគេ)ថែមទៀតនៅពេលដែលគម្ពីរគួរអាននោះមានភាពស្របគ្នាជាមួយនឹង(គម្ពីរ)ពួកអះលីគីតាប និងដើម្បីកុំឱ្យពួកយូដា និង ពួកណាសរ៉នី ព្រមទាំងបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿមានការសង្ស័យ និងដើម្បីឱ្យពួកដែលជំនឿរបស់ពួកគេមានភាពរារែក ហើយនិងពួកដែលប្រឆាំងនិយាយថាៈ តើអល់ឡោះមានបំណងអ្វីចំពោះចំនួន(ម៉ា ឡាអ៊ីកាត់)ដ៏ចម្លែកនេះ។ ដូចដែលអល់ឡោះទ្រង់បានធ្វើឱ្យវងេ្វងចំពោះអ្នកដែលបដិសេធនឹងចំនួន(ម៉ា ឡាអ៊ីកាត់)នេះ ហើយចង្អុលបង្ហាញចំពោះអ្នកដែលជឿជាក់ចំពោះវានោះដែរ ទ្រង់ធ្វើឲ្យវង្វេងចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា និងចង្អុលបង្ហាញចំពោះជនណាដែលទ្រង់មាន ចេតនា។ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងពីចំនួនកងទ័ពនៃម្ចាស់របស់អ្នកឡើយ ព្រោះពួកគេមានចំនួនច្រើនលើសលប់ លើកលែងតែទ្រង់មួយអង្គគត់។ ហេតុនេះ ចូរ ឲ្យអាពូហ្ជាហាល់ដែលនិយាយក្នុងលក្ខណៈមើលស្រាល និងបដិសេធថា “តើមូហាំម៉ា ត់មានបក្សពួកតែដប់ប្រាំបួននាក់នេះទេឬ?” ដឹងដូចនេះចុះ។ ហើយឋាននរក នោះគ្មា នអ្វីក្រៅពីជាការរំលឹកដល់មនុស្សលោកឲ្យបានដឹងពីភាពខ្លាំងពូកែរបស់អល់ឡោះជាម្ចា ស់ឡើយ។

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

ពាក្យសម្តីនោះ មិនដូចអ្វីដែលពួកមុស្ហរីគីនខ្លះបានអះអាងនោះទេដែលថា ក្រុមរបស់គេអាចយកទប់ទល់នឹងឆ្មាំនរកជើហាន់ណាំបាននោះ។ អល់ឡោះទ្រង់បាន ស្បថនឹងព្រះចន្ទ។

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

ហើយទ្រង់បានស្បថនឹងពេលយប់ខណៈដែលវាបានរំលងផុតទៅ។

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

ហើយទ្រង់ស្បថនឹងពេលព្រឹកនៅពេលដែលវាបពោ្ចញពន្លឺ។

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

ជាការពិតណាស់ នរកជើហាន់ណាំនោះ ជាសាកល្បងមួយដ៏ធំធេង نذيرا للبشر

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

ដើម្បីជាការព្រមាន និងបន្លា ចដល់មនុស្សលោក។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

សម្រាប់ជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក(មនុស្សលោក)ដែលចង់ដើរទៅមុខដោយមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងសាងនូវទង្វើកុសល ឬចង់ដើរថយក្រោយដោយការ ប្រឆាំងនិងប្រព្រឹត្តល្មើស។ كل نفسبما كسبت رهينة

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

រាល់បុគ្គលគ្រប់រូប គឺគេ(អល់ឡោះ)យកទោសពៃរ៍តាមទង្វើរបស់គេ(ដែលគេបានសាង)។ ជួនកាលទង្វើរបស់គេអាចបំផ្លាញគេ ហើយជួនកាលទង្វើរបស់គេ អាចជួយរំដោះនិងសង្រ្គោះគេពីក្តីអន្តរាយ

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

លើកលែងតែបណ្តាអ្នកមានជំនឿប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ គេមិនយកទោសពៃរ៍ចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេនោះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេនឹងអភ័យទោសឲ្យ ពួកគេ ដោយសារតែទង្វើកុសលរបស់ពួកគេ(ដែលពួកគេបានសាង)។

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ពួកគេសួរនាំគ្នា ទៅវិញទៅមកនៅក្នុងឋានសួគ៌

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

អំពីពួកគ្មា នជំនឿដែលបានបំផ្លា ញខ្លួនឯងដោយការប្រព្រឹត្ដអំពើបាបកម្ម។ ما سلككم فى سقر

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

បណ្តា អ្នកមានជំនឿបានសួរពួកគ្មា នជំនឿថាៈ មូលហេតុអ្វីទើបបានជាគេបញ្ចូលពួកអ្នកទៅក្នុងនរកជើហាន់ណាំដូចនេះ?

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

ពួកគេបានឆ្លើយថាៈ (ដោយសារតែ)ពួកយើងកាលពីមុនមិនបានស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលប្រតិបត្ដិសឡាតដែលគេដាក់កាតព្វកិច្ចឡើយកាលនៅលើលោកិយ។

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

ហើយពួកយើងក៏មិនធ្លា ប់បានផ្ដល់អាហារដល់អ្នកក្រីក្រនោះដែរនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឱ្យពួកយើងនោះ។

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

ហើយពួកយើងធ្លាប់បានស្ថិតនៅជាមួយនឹងពួកដែលដើរផ្លូវខុស។ រាល់ពេលដែលពួកគេវង្វេង ពួកយើងក៏វង្វេងតាមពួកគេដែរ។ ហើយពួកយើងនិយាយជាមួយ ពួកដែលវង្វេង និងពួកដែលនិយាយតាមតែទំនើងចិត្ត។

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

ហើយពួកយើងធ្លា ប់បានបដិសេធមិនជឿថ្ងៃតបស្នង(ថ្ងៃបរលោក)។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

ហើយពួកយើងរឹងរូសស្ថិតនៅក្នុងការបដិសេធបែបនេះ រហូតដល់សេចក្ដីស្លាប់បានមកដល់ពួកយើង។ ពេលនោះ រវាងពួកយើង និងការសារភាពកំហុសត្រូវបាន បញ្ចប់។

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

ហើយការធ្វើអន្ដរាគមន៍ពីបណ្ដា ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ បណ្តា ព្យាការី និងពីបណ្តា អ្នកសាងកុសលទាំងឡាយ គឺគ្មានប្រយោជន៍អ្វីដល់ពួកគេឡើយ ព្រោះក្នុងចំណោមលក្ខ ខណ្ឌ នៃការទទួលយកការធ្វើអន្តរាគមន៍នោះ គឺទាល់តែអ្នកដែលត្រូវគេជួយអន្តរាគមន៍នោះ យល់ព្រម។

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

តើអ្វីទៅដែលធ្វើឱ្យពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះងាកចេញពីគម្ពីរគួរអាន? كأن هم حمر مستنفرة

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

ការដែលពួកគេងាកចេញអំពីគម្ពីរគួរអានដូចនេះ គឺពួកគេប្រៀបដូចជាសត្វលាដែលផ្អើលខ្លាំង فرت من قسورة

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

ដែលវា(សត្វលា)រត់គេចពីសត្វតោដោយភាពភ័យខ្លា ច។

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

ផ្ទុយទៅវិញ ម្នា ក់ៗក្នុងចំណោមពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះចង់ឱ្យអល់ឡោះទ្រង់បញ្ចុះគម្ពីរដែលរីកសុសសាយឱ្យពួកគេម្នា ក់មួយដោយមានការបញ្ជា ក់នៅក្នុងគម្ពីរ នោះថា ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ពិតជាអ្នកនាំសារមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ពិតមែន។ ហើយមូលហេតុដែលនាំឱ្យពួកគេចង់បានបែបនេះ គឺពុំមែន ដោយសារតែអំណះអំណាងមានតិច ឬភស្តុតាងខ្សោយនោះទេតាមពិត គឺដោយសារភាពចចេសរឹងរូស និងភាពក្រអឹតក្រទមរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

រឿងនោះមិនដូច្នោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ មូលហេតុដែលនាំឲ្យពួកគេចចេសរឹងរូសក្នុងភាពវង្វេងនោះ គឺដោយសាតែពួកគេមិនមានជំនឿនឹងទណ្ឌកម្មនៅថ្ងៃ បរលោកឡើយ។ដូចនេះ ពួកគេក៏ស្ថិតលើភាពគ្មា នជំនឿរបស់ពួកគេនោះដដែល។

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

ពិតប្រាកដណាស់ គម្ពីរគួរអានគឺជាដំបូន្មា ននិងជាការដាស់រំលឹក។

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

ដូចនេះ ជនណាហើយដែលមានបំណងចង់សូត្រគម្ពីរគួរអាន និងយកវាជាមេរៀននោះ គឺគេនឹងសូត្រវា និងយកវាធ្វើជាមេរៀនមិនខាន។ بلغ គម្ពីរគួរអាន · តាហ្វសៀរ

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

ហើយពួកគេមិនទទួលយកវា(គម្ពីរគួរអាន)ធ្វើជាមេរៀននោះឡើយ លើកលែងតែអល់ឡោះមានចេតនាឲ្យពួកគេយកវាជាមេរៀនប៉ុណ្ណោះ។ ទ្រង់គឺជាម្ចា ស់ដែលគេ ត្រូវកោតខ្លា ចដោយការគោរពតាមបទបញ្ជា របស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីអ្វីដែលទ្រង់ហាមឃាត់ និងជាម្ចា ស់ដែលអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ នៅពេលដែលណាពួកគេសារភាពកំហុសទៅចំពោះទ្រង់។ ប្រភព៖ អាល់មុខតាសរ ហ្វី តាហ្វសៀរ អាល់គួរអាន