ตัฟซีร Al-Muddaththir (74) — المدثر

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

โอ้ผู้คลุมกายด้วยเสื้อผ้าของเขาเอ๋ย(ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม) قم فأ نذر

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

จงลุกขึ้น แล้วจงทำให้เขาเกรงกลัวต่อบทลงโทษของพระองค์อัลลอฮฺ وربك فكبر

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

และจงให้ความยิ่งใหญ่ต่อพระเจ้าของเจ้า وثيابك فطهر

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

และจงทำให้ตัวของเจ้าสะอาดจากบาปทั้งหลายและเสื้อผ้าของเจ้าจากสิ่งสกปรกต่างๆ

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

และจงห่างไกลจากการเคารพบูชาเจว็ด ولا تمنن تستكثر

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

และอย่าปรารถนาต่อพระเจ้าของเจ้าด้วยการเพิ่มการงานที่ดีของเจ้า

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

และจงอดทนเพื่ออัลลอฮ์เถิดกับสิ่งที่ไม่ดีต่างๆ ที่ต้องเผชิญ

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

เมื่อเสียงเป่าสังข์ครั้งที่สองถูกเป่าขึ้น فذلك يومئذ يومعسير

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

วันนั้นเป็นวันที่ยากลำบาก

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และรอสูลของพระองค์มิใช่เป็นเรื่องง่าย بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร ذرنىومن خلقت وحيدا

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

โอ้รอสูลเอ๋ยจงปล่อยข้าไว้กับผู้ที่ข้าได้สร้างเขาไว้แต่ลำพังในท้องมารดาของเขาโดยไม่มีทรัพย์สินหรือบุตรเถิด(เขาคือ อัล-วาลีด บิน อัล-มูฆีเราะฮฺ) وجعلت له مالا ممدودا

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

และข้าได้ทำให้เขามีทรัพย์สมบัติอย่างมากมาย وبنين شهودا

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

และข้าได้ทำให้บรรดาลูกชายของเขาที่อยู่กับเขาและเป็นพยานในที่งานต่างๆ กับเขา โดยที่พวกเขาจะไม่ปลีกตัวออกไปจากเขาในการเดินทาง เพราะ ทรัพย์สมบัติที่มากมายของเขา ومهدت له تمهيدا

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

และข้าได้ทำให้เขามีชีวิต ปัจจัยยังชีพและลูกอย่างสุขสบาย ثم يطمع أن أزيد

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

แล้วเขายังโลภด้วยการปฏิเสธของเขาต่อข้า ที่จะให้ข้าเพิ่มพูนแก่เขาอีกหลังจากที่ข้าได้มอบสิ่งนั้นทั้งหมดแก่เขาแล้ว

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าคิดคาดการไว้เลย เพราะว่าเขาเป็นผู้ดื้อรั้นต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา ที่ถูกส่งลงมาแก่รอสูลของเรา เขาคือผู้ที่ปฏิเสธมัน سأ رهقه صعودا

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

ข้าจะให้ความยากลำบากแก่เขาจากบทลงโทษที่เขาไม่สามารถที่จะแบกรับมันได้ إ نه فكر وقد ر

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

แท้จริงผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ข้าได้ให้ความสุขต่างๆ แก่เขา เขาได้ใคร่ครวญในสิ่งที่เขาได้กล่าวไว้ในอัลกรุอ่านเพื่อให้มันเป็นโมฆะ และคาดคะเนสิ่งนั้นด้วย ตัวของเขาเอง فقتل كيف قدر

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

ดังนั้น เขาถูกสาปแช่งและถูกทรมาน เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร ثم قتل كيف قدر

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

แล้วดังนั้น เขาถูกสาปแช่งและถูกทรมาน เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร ثم نظر

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

แล้วเขาก็พิจารณาและทบทวนในสิ่งที่เขาพูด ثم عبس وبسر

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

แล้วเขาทำหน้าบูดบึ้ง และสำนึกผิดเมื่อเขาไม่พบสิ่งใดที่จะท้าทายในอัลกุรอาน

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

แล้วเขาก็ผินหลังออกไปจากการศรัทธา และหยิ่งผยองที่จะปฏิบัติตามนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะซัลลัม

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

และเขากล่าวว่า สิ่งที่มุฮัมหมัดได้พามานั้นไม่ใช่พระวจนะของอัลลอฮฺ แต่มันคือเล่ห์กลที่มาจากคนอื่น

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

นี่ไม่ใช่คำพูดของพระองค์อัลลอฮฺ แต่เป็นคำพูดของมนุษย์ سأص ليه سقر

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

ข้าจะเอาผู้ปฏิเสธศรัทธาคนนี้เข้าไปอยู่ในชั้นหนึ่งของนรกจากชั้นต่างๆของมัน มันคือกองไฟที่เผาไหม้อย่างร้อนระอุ

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

โอ้มุหัมมัดเอ๋ย และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่เผาไหม้นั้นคืออะไร? لا تبقى ولا تذر

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

มันจะไม่เหลืออะไรเลยซึ่งผู้ที่ถูกลงโทษในนรกนั้น เว้นแต่มันจะมายังเขา และมันจะไม่ปล่อยเขา และเขาก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิม แล้วมันก็จะมายังเขา อีก และการวนเวียนของเจ้าก็จะเป็นอย่างนี้เเหละ لو احة للبشر

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

การเผาไหม้ที่รุนแรงและการเปลี่ยนของผิวหนัง عليها تسعة عشر

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

เหนือมัน(นรก)มีมลาอิกะฮฺสิบเก้าท่าน พวกเขาคือยามเฝ้าประตูนรก بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

ى และเรามิได้แต่งตั้งยามที่เฝ้านรก นอกจากมลาอิกะฮ์ ดังนั้นไม่มีความสามารถใดๆสำหรับมนุษย์เมื่อเทียบกับพวกเขา และเรามิได้กำหนดจำนวนของ พวกเขาไว้ เว้นแต่เป็นการทดสอบสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เพื่อพวกเขาจะได้พูดตามที่พวกเขาได้พูดกันมา ดังนั้นพระองค์จึงเพิ่มการลงโทษ ต่อพวกเขา และเพื่อให้บรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์จากชาวยิวที่ได้รับคัมภีร์เตารอต และชาวคริสต์ที่ได้รับคำภีย์อินญีล จะได้มีความเชื่อมั่นหลังจากที่อัลกุ รอานได้ประทานลงมาเพื่อยืนยันถึงความจริงที่มีในคัมภีร์ของพวกเขา และเพื่อบรรดาผู้ศรัทธาจะมีศรัทธาเพิ่มขึ้นเมื่อได้เห็นชาวคัมภีร์ได้เห็นด้วยกับ พวกเขา และบรรดาผู้ที่ถูกประทานคัมภีร์มาให้และบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่สงสัย และบรรดาผู้ซึ่งในใจของพวกเขาเสแสร้งและผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงประสงค์อย่างไรกับจำนวนเหล่านี้เป็นตัวอย่าง" เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงปล่อยให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ให้หลงผิด และจะทรงชี้นำผู้ ที่พระองค์ทรงประสงค์ และไม่มีใครรู้จำนวนบรรดาทหารของพระเจ้าของเจ้ายกเว้นพระองค์ และการกล่าวถึงนรกนั้นมิใช่เพื่ออื่นใดนอกจากเป็นการ เตือนสติมนุษย์เพื่อให้รำลึกถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

ไม่ สถานการณ์ไม่เป็นไปตามที่ผู้ตังภาคีบางคนอ้าง เพราะพวกเขาอ้างว่าสหายของพวกเขาบางคนจะเหนือกว่ามลาอิกะฮ์ที่ดูแลนรก แล้วอัลลอฮ์ทรง สาบานต่อดวงจันทร์

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

ขอสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันจากไป

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

ขอสาบานด้วยยามเช้าเมื่อมันประกายแสง

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

แท้จริงไฟนรกญะฮัมนัมนั้นเป็นหนึ่งในภัยพิบัติที่ใหญ่หลวง نذيرا للبشر

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

เพื่อเป็นการเตือนและขู่ขวัญมนุษย์

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

สำหรับผู้ที่ประสงค์ในหมู่พวกเจ้า -โอ้มนุษย์เอ๋ย- จะรุดหน้าด้วยการศรัทธาต่ออัลลอฮ์และการงานที่ดีหรือจะรั้งท้ายด้วยการปฏิเสธศรัทธาและกระทำ บาป بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร كل نفسبما كسبت رهينة

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

แต่ละชีวิตย่อมถูกค้ำประกันกับการงานที่มันขวนขวายไป หรือเจ้าจะเก็บการงานของมันไว้ หรือเจ้าจะทำให้มันหมดไปแล้วช่วยให้มันรอดพ้นจากความ พินาศ

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

ยกเว้นบรรดาผู้ศรัทธาโดยที่พวกเขาจะไม่ถูกลงโทษจากบาปต่างๆของเขา แต่พวกเขาได้รับการอภัย เพราะความดีของพวกเขาที่ได้ทำ

فِى جَنَّـٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

และพวกเขาในวันกิยามะฮ์อยู่ในสรวงสวรรค์หลากหลาย พวกเขาจะไต่ถามซึ่งกันและกัน

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

เกี่ยวกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่สร้างความหายนะแก่ตัวของพวกเขาเองโดยการกระทำบาปต่างๆ ما سلككم فى سقر

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

พวกเขากล่าวแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า อะไรที่นำพวกท่านเข้านรกญะฮัมนัม?

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็ตอบพวกเขาว่า เรามิได้อยู่ในหมู่ผู้ทำละหมาดที่เป็นวาญิบ(จำเป็นต้องปฏิบัติ)ในช่วงมีชีวิตบนดุนยา

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสนในสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่เรา

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

เราอยู่กับคนมุสาทุกที่ที่พวกเขาไป เราพูดคุยกับคนที่บิดเบือนและหลงทาง

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

และเราปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

และเรายังคงปฏิเสธศรัทธาต่อวันกิยามะฮ์ จนความตายได้มาเยือนเรา ดังนั้นมันจึงกั้นระหว่างเรากับการสำนึกผิด بلغ อัลกุรอาน · ตัฟซีร

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

ดังนั้นในวันกิยามะฮ์ การขอความช่วยเหลือจากมลาอิกะฮ์ บรรดาศาสนทูต และหมู่ชนผู้เคร่งศาสนาจะไม่เป็นประโยชน์แก่พวกเขา เพราะเงื่อนไขใน การตอบรับการขอความช่วยเหลือนั้นคือความพอใจของอัลลอฮ์ที่มีต่อบรรดาผู้วิงวอนขอความช่วยเหลือ

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

อะไรเป็นสิ่งที่ทำให้บรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านั้นผินหลังให้กับอัลกุรอาน?! كأن هم حمر مستنفرة

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

ประหนึ่งว่าร่างกายของพวกเขาและการนิ่งของพวกเขาเป็นเช่นลา ซึ่งเป็นสัตว์ที่นิ่งมากไม่ขยับ فرت من قسورة

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

หนีจากเสือ ด้วยความกลัวต่อมัน

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

ในความเป็นจริง ผู้ตั้งภาคีแต่ละคนต้องการหนังสืออยู่บนหัวของเขาเปิดประกาศว่ามูฮัมหมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ ไม่ใช่เพราะขาดหลักฐานและ เป็นเพราะหลักฐานอ่อน แต่เป็นเพราะความดื้อรั้นและความเย่อหยิ่งของพวกเขา

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

เรื่องมิได้เป็นเช่นนั้นหรอก แต่สาเหตุที่พวกเขายังคงหลงทางไปเรื่อยๆเพราะพวกเขามิได้ศรัทธาต่อบทลงโทษในวันอาคิเราะฮ์ต่างหาก แล้วพวกเขาก็ อยู่ในการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาต่อไป

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงอัลกุรอานเป็นข้อตักเตือนและข้อเน้นย้า

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ที่จะอ่านอัลกุรอานและรับคำเตือนจากมันก็จงอ่านมันและจงนำมันมาเป็นข้อตักเตือน

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

และพวกเขาจะไม่รับเป็นบทเรียนเว้นแต่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ที่จะทำให้พวกเขารับเป็นบทเรียน อัลลอฮ์ - สุบฮานาฮู- เป็นผู้ที่สมควรได้รับความ ยำเกรงโดยปฏิบัติตามคำสั่งต่าง ๆ ของพระองค์และหลีกเลี่ยงข้อห้ามทั้งหมดของพระองค์ และพระองค์คือผู้มีสิทธิที่จะยกโทษบาปของผู้รับใช้ของ พระองค์หากพวกเขาสำนึกผิดต่อพระองค์ ที่มา: อัลมุคตะศ็อร ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลกะรีม