ตัฟซีร Al-Maa'un (107) — الماعون

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿١﴾

เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นผู้ที่ปฏิเสธการตอบแทนในวันกิยามะฮ์?

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ ﴿٢﴾

เขาผู้นั้นคือผู้ที่ผลักใสไล่ส่งเด็กกำพร้าโดยไม่ช่วยเหลือเขาด้วยความรุนแรง

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿٣﴾

และก็ไม่ส่งเสริมตัวของเขาและผู้อื่นในการให้อาหารแก่คนจน فويل للمص لين

فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾

ความหายนะและการลงโทษจะประสบแก่บรรดาผู้ที่ละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา โดยที่พวกเขานั้นไม่ให้ความ สำคัญกับการละหมาดจนกระทั่งว่าเวลาของมันได้สิ้นสุดไป

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ ﴿٦﴾

คือผู้ที่พวกเขาโอ้อวดกันด้วยการละหมาดและการงานของพวกเขา โดยที่พวกเขามิได้มีความบริสุทธิ์ใจในการงาน นั้นเพื่ออัลลอฮ์เลย

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ ﴿٧﴾

และพวกเขาก็ยับยั้งไม่ให้การช่วยเหลือแก่ผู้อื่นในสิ่งที่มันมิได้มีโทษภัยอันใดเลยในการช่วยเหลือนั้น ที่มา: อัลมุคตะศ็อร ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลกะรีม