ตัฟซีร Quraish (106) — قريش

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ ﴿١﴾

เพื่อให้ความเคยชินแก่ชาวกุเรชและความคุ้นเคยแก่พวกเขา إ

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ ﴿٢﴾

คือการเดินทางในฤดูหนาวไปยังประเทศเยเมน และการเดินทางในฤดูร้อนไปยังประเทศชามอย่างปลอดภัย

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ ﴿٣﴾

ดังนั้น พวกเขาจงเคารพภักดีต่อพระเจ้าแห่งบ้านอันศักดิ์สิทธิ์นี้ที่ทรงให้ความง่ายดายแก่พวกเขาในการเดินทางนี้ แต่เพียงองค์เดียวเถิด และจงอย่าตั้งภาคีใด ๆ ต่อพระองค์

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ ﴿٤﴾

ผู้ทรงให้อาหารแก่พวกเขาให้พ้นจากความหิว และทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากความหวาดกลัว ด้วย การทำให้หัวใจของชาวอาหรับมีการให้เกียรติต่อสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์นั้น และการให้เกียรติต่อบรรดาผู้อยู่อาศัยในนั้น ที่มา: อัลมุคตะศ็อร ฟี ตัฟซีร อัลกุรอาน อัลกะรีม