تفسیر المسد — Al-Masad (111)

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ ﴿١﴾

دو دست عموی پیامبر صلی الله علیه وسلم، ابوله ببن عبدالمطلب به‌سبب تباهی عملش نابود باد؛ چون پیامبر صلی الله علیه وسلم را آزار می‌داد، وتلاشش تباه شد

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾

مال وفرزندش او را از چه چیزی بی‌نیاز ساخت؟ نه عذابی از او دفع کردند، ونه رحمتی برایش کسب کردند. سيصل نارا ذات لهب

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ ﴿٣﴾

در روز قیامت در آتشی شعله‌ور که حرارت بی‌رحمانه‌ای دارد وارد خواهد شد

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ﴿٤﴾

وهمسرش ام جمیل که با ریختن خار در راه پیامبر صلی الله علیه وسلم، به او آزار می‌رساند نیز وارد آن خواهد شد. فى جيدها حبل من م سد

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ ﴿٥﴾

درحالی‌که ریسمانی مستحکم وبافته‌شده در گردنش است که او را به‌سوی آتش می‌کشاند. صفحه ۱ از ۱ moc.hgelp