تفسیر العلق — Al-Alaq (96)

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿١﴾

ای رسول- آنچه را الله به تو وحی می‌کند، با آغاز نام پروردگارت که تمام مخلوقات را آفرید، بخوان

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾

انسان را پس از اینکه نطفه بود از تکه خونی بسته آفرید

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿٣﴾

ای رسول- آنچه را الله به تو وحی می‌کند بخوان، پروردگار تو بخشنده‌ترین است وهیچ‌کس مانند او بخشنده نیست، زیرا او تعالی سخاوت ودهش زیادی دارد

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿٤﴾

همان ذاتی‌که به وسیلۀ قلم خط ونوشتن را آموخت

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾

چیزهایی را که انسان نمی‌دانست به او آموخت

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿٦﴾

انسان بدکار مانند ابوجهل به‌طور قطع از حدود الله می‌گذرد

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿٧﴾

زیرا به‌سبب مال ومقامی که دارد خودش را بی‌نیاز می‌بیند. صفحه ۱ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿٨﴾

ای انسان- قطعا بازگشت در روز قیامت فقط به‌سوی پروردگارت است آن‌گاه هرکس را به آنچه که استحقاقش را دارد جزا می‌دهد

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿٩﴾

آیا عجیب‌تر از کار ابوجهل که بازمی‌داشت دیده‌ای

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾

بندۀ ما محمد صلی الله علیه وسلم را آن‌گاه که کنار کعبه نماز می‌گزارد

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿١١﴾

به من خبر بده اگر این بازداشته‌شده، بر هدایت وبصیرتی از جانب پروردگارش باشد؟!

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿١٢﴾

یا مردم را به تقوای الله با اجرای اوامر واجتناب از نواهی‌اش فرمان دهد، آیا چنین کسی بازداشته می‌شود؟!

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾

به من خبر بده اگر این بازدارنده، آنچه را رسول صلی الله علیه وسلم نزدش آورده است تکذیب کند واز آن روی گرداند، آیا از الله نمی‌ترسد؟!

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾

آیا بازدارندۀ این بنده از نماز ندانسته است که هر کاری انجام دهد الله می‌بیند، وذره‌ای از اعمالش بر او پوشیده نمی‌ماند؟! صفحه ۲ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾

امر آن‌گونه که این جاهل تصور می‌کند نیست، اگر از آزار وتکذیب بندۀ ما دست نکشد، به‌طور قطع موی جلو سرش را به شدت می‌گیریم وبه‌سوی جهنم می‌کشانیم. ناصيةكذبة خاطئة

نَاصِيَةٍۢ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿١٦﴾

صاحب آن موی جلوی سر دروغگو در سخن، وخطاکار در فعل. فليدع ناديه

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾

پس باید وقتی موی جلوی سرش به‌سوی آتش کشیده می‌شود دوستان وهمنشینانش را بخواند واز آنها یاری بجوید تا او را از عذاب نجات دهند

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾

ما هم به‌زودی فرشتگان سخت‌گیر وخشن که مامور جهنم هستند ودر هیچ‌یک از فرامین الله از او تعالی نافرمانی نمی‌کنند، وآنچه را فرمان یابند انجام می‌دهند می‌خوانیم، پس باید بنگرد کدام‌یک از این دو گروه قوی‌تر وتواناتر است

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿١٩﴾

امر چنان‌که این ستمکار پنداشته نیست که می‌تواند آسیبی به تو برساند، پس نه در امر ونه در نهی از او اطاعت نکن، و برای الله سجده بگزار، وبا طاعات به‌سوی او نزدیکی بجوی، زیرا طاعات به‌سوی او نزدیک می‌سازند. صفحه ۳ از ۳ moc.hgelp