خانه›تفسیر›نوح (٧١)
مکی · ٢٨ آیه
إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١﴾
بهراستیکه ما نوح علیه السلام را بهسوی قومش فرستادیم که آنها را دعوت میداد تا قومش را بترساند پیش از آنکه عذابی دردناک بهسبب شرک به الله که مرتکب آن بودند به آنها برسد. قال يقوم إنى لكم نذير م بين
قَالَ يَـٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٢﴾
نوح علیه السلام به قوم خویش گفت: ای قوم من، بهراستیکه من انذاردهندهای آشکار برایتان هستم از عذابی که در انتظار شماست در صورتیکه بهسوی الله توبه نکنید
أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ﴿٣﴾
ومقتضای انذار من به شما این است که به شما میگویم: تنها الله را عبادت کنید، وهیچچیز را با او شریک نگردانید، وبا اجرای اوامر، واجتناب از نواهیاش تقوای او تعالی را پیشه کنید، ودر آنچه که شما را به آن فرمان میدهم از من اطاعت کنید
يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤﴾
که اگر شما این کار را انجام دهید الله آن دسته از گناهانتان را که متعلق به حقوق بندگان نیست میبخشد، وزندگی شما را تا زمانیکه در علم خودش مشخص است طولانی میکند، وتا هر زمان که بر این کار استوار باشید زمین را آباد میکنید. وچون مرگ فرا رسد هرگز به تأخیر نخواهد افتاد، اگر متوجه این امر باشید بهطور قطع به الله ایمان خواهید آورد واز شرک وگمراهی خویش توبه خواهید کرد. قال رب إنى دعوت قومى ليلا ونهارا
قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًۭا وَنَهَارًۭا ﴿٥﴾
نوح علیه السلام گفت: پروردگارا، من قومم را شب وروز پیوسته به عبادت وتوحید تو فراخواندم
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًۭا ﴿٦﴾
اما دعوت من برایشان، جز گریز ودوری آنها از دعوتم نیفزود
وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًۭا ﴿٧﴾
وهرگاه آنها را به عبادت تو به یگانگی وفرمانبرداری از تو ورسولت که سبب آمرزش گناهانشان است دعوت دادم، گوشهایشان را با انگشتانشان بستند؛ تا دعوتم را نشنوند، وصورتهای خویش را با لباسهایشان پوشاندند تا مرا نبینند، وبر شرکی که بر آن قرار دارند ادامه دادند، واز پذیرش وفرمانبرداری دعوتم تکبر ورزیدند. ثم إنى دعوتهم جهارا
ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًۭا ﴿٨﴾
باز-ای پروردگارا- آنها را آشکارا دعوت دادم. صفحه ۱ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًۭا ﴿٩﴾
برای بهکارگیری روشهای گوناگون در دعوت، صدایم را برای آنها بالا بردم (دعوت علنی)، وآنها را به صورت پنهانی وبا صدایی آهسته دعوت دادم
فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًۭا ﴿١٠﴾
وبه آنها گفتم: ای قوم من، با توبه بهسوی پروردگارتان از او آمرزش بخواهید؛ زیرا او سبحانه نسبت به گناهان آن دسته از بندگانش که بهسوی او توبه کنند بسیار آمرزنده است
يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا ﴿١١﴾
که اگر شما این کار را انجام دهید الله باران را پیاپی هرگاه به آن نیاز داشته باشید برایتان فرو میفرستد، وقحطی به شما نمیرسد. ويمددكم بأمول وبنين ويجعل ل كم جنت ويجعل ل كم أنهرا
وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّـٰتٍۢ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَـٰرًۭا ﴿١٢﴾
واموال وفرزندان فراوان به شما عطا میکند، وباغهایی که از میوههایش میخورید، ورودهایی که از آنها مینوشید وکشتزارها ودامهایتان را سیراب میکنید برایتان قرار میدهد. م الكم لا ترجون لله وقارا
مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًۭا ﴿١٣﴾
ای قوم من- شما را چه شده است که از عظمت الله نمیترسید وبدون اهمیت از او نافرمانی میکنید؟! وقد خلقكم أط وارا
وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿١٤﴾
درحالیکه شما را مرحله به مرحله از نطفه سپس علقه سپس مضغه آفرید
أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ طِبَاقًۭا ﴿١٥﴾
آیا ندیدهاید که الله هفت آسمان را چگونه، بر روی یکدیگر آفرید؟!
وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًۭا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًۭا ﴿١٦﴾
وماه را در آسمان دنیا، نوری برای ساکنان زمین، وخورشید را درخشنده قرار داد
وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًۭا ﴿١٧﴾
والله شما را با آفرینش پدرتان آدم علیه السلام از خاک زمین آفرید وبا این وجود، شما از آنچه که زمین برایتان میرویاند، تغذیه میکنید. ثم يعيدكم فيها ويخرجكم إخراجا
ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًۭا ﴿١٨﴾
سپس شما را پس از مرگتان به آن بازمیگرداند، سپس شما را به صورتی شگفت برای رستاخیز، از زمین درمیآورد. صفحه ۲ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًۭا ﴿١٩﴾
والله زمین را برایتان گسترده وقابل سکونت قرار داد. لتسلكوا منها سبلا فجاجا
لِّتَسْلُكُوا۟ مِنْهَا سُبُلًۭا فِجَاجًۭا ﴿٢٠﴾
تا برای تلاش در کسب حلال، راههای گستردۀ آن را بپیمایید
قَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًۭا ﴿٢١﴾
نوح علیه السلام گفت: پروردگارا، قوم من در توحید وعبادت تو به یگانگی، که آنها را به آن فرمان دادم از من نافرمانی کردند، واز افراد پست وفرومایۀ خویش پیروی کردند یعنی از سرانشان که مال وفرزند به آنها نعمت بخشیدی، ومال وفرزندی که به آنها بخشیدی جز بر گمراهیشان نیفزود. ومكروا مكرا كبارا
وَمَكَرُوا۟ مَكْرًۭا كُبَّارًۭا ﴿٢٢﴾
وبزرگانشان با تحریک افراد پست وفرومایۀ خویش علیه نوح علیه السلام نیرنگی بزرگدزدند. وقالوا لا تذرن ءالهتكم ولا تذرن و اولا سواعا ولا يغوث ويعوق ونسرا
وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّۭا وَلَا سُوَاعًۭا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًۭا ﴿٢٣﴾
وبه پیروانشان گفتند: عبادت معبودهایتان را رها نکنید، واز عبادت بتهایتان ود وس واع ویغوث ویعوق ونسر دست نکشید
وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًۭا ۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَـٰلًۭا ﴿٢٤﴾
وبا این بتهایشان مردم بسیاری را گمراه کردهاند. و- پروردگارا- آنها که بر خودشان با اصرار بر کفر وگناهان ستم کردند جز گمراهی از حق نیفزا
مِّمَّا خَطِيٓـَٔـٰتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًۭا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًۭا ﴿٢٥﴾
بهسبب گناهانی که مرتکب شدند در دنیا با طوفان غرق شدند، وپس از مرگشان مستقیم وارد آتش شدند، آنگاه در برابر الله یاورانی برای خودشان نیافتند که آنها را از غرقشدن وآتش نجات دهد
وَقَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ دَيَّارًا ﴿٢٦﴾
ونوح علیه السلام پس از اینکه الله به او خبر داد که از میان قومش جز کسانیکه ایمان آوردهاند کسی دیگر ایمان نخواهد آورد گفت: پروردگارا، هیچیک از کافران را بر روی زمین باقی نگذار که بگردد یا تکان بخورد
إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًۭا كَفَّارًۭا ﴿٢٧﴾
زیرا - پروردگارا- اگر آنها را بگذاری وبه آنها مهلت دهی بندگان مؤمن تو را گمراه میکنند، وجز بدکاری که از تو فرمان نمیبرد، وناسپاس سرسختی که از نعمتهایت سپاسگزاری نمیکند، نمیزایند. صفحه ۳ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًۭا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّـٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا ﴿٢٨﴾
پروردگارا گناهان من، وپدر ومادرم، وهرکس که مؤمن وارد خانهام شود، ومردان وزنان مؤمن را بیامرز، وجز بر نابودی وزیان کسانیکه با کفر وگناهان بر خویشتن ستم روا داشتند نیفزا. صفحه ۴ از ۴ moc.hgelp
دنبال کن · تکرار کن · از حفظ بخوان · بدون ثبتنام