خانه›تفسیر›الجن (٧٢)
مکی · ٢٨ آیه
قُلْ أُوحِىَ إِلَىَّ أَنَّهُ ٱسْتَمَعَ نَفَرٌۭ مِّنَ ٱلْجِنِّ فَقَالُوٓا۟ إِنَّا سَمِعْنَا قُرْءَانًا عَجَبًۭا ﴿١﴾
ای رسول- به امت خویش بگو: الله به من وحی کرد که گروهی از جنها در بطن نخله به قرائت قرآن توسط من گوش دادند، وچون نزد قومشان بازگشتند به آنها گفتند: به تحقیق که ما کلامی خواندهشده را که بیان وفصاحت شگفتآوری دارد شنیدیم
يَهْدِىٓ إِلَى ٱلرُّشْدِ فَـَٔامَنَّا بِهِۦ ۖ وَلَن نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَدًۭا ﴿٢﴾
این کلامی که شنیدیم بر اعتقاد وقول وعمل درست دلالت دارد، پس به آن ایمان آوردیم، وهرگز هیچکس را با پروردگارمان که آن را نازل کرد شریک قرار نخواهیم داد
وَأَنَّهُۥ تَعَـٰلَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَـٰحِبَةًۭ وَلَا وَلَدًۭا ﴿٣﴾
وایمان آوردیم به اینکه - عظمت وجلال پروردگارمان پاک ومنزه است - ونه همسری گرفته است ونه فرزندی؛ آنگونه که مشرکان میگویند
وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطًۭا ﴿٤﴾
واینکه ابلیس در نسبتدادن همسر وفرزند به او سبحانه سخنی غلط در مورد الله میگوید
وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلْإِنسُ وَٱلْجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا ﴿٥﴾
وما گمان میکردیم انسانها وجنهای مشرک دروغ نمیگویند وقتی ادعا میکردند او تعالی همسر وفرزندی دارد، پس سخنشان را به تقلید از آنها تصدیق کردیم
وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالٌۭ مِّنَ ٱلْإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍۢ مِّنَ ٱلْجِنِّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًۭا ﴿٦﴾
ودر جاهلیت، مردانی از انسانها وقتی به مکانی ترسناک فرود میآمدند به مردانی از جنها پناه میبردند. آنگاه یکی از آنها میگفت: به ارباب این وادی از شر افراد نادان قومش پناه میبرم. آنگاه ترس ووحشت مردان انسانی از مردان جنی بیشتر میشد
وَأَنَّهُمْ ظَنُّوا۟ كَمَا ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَبْعَثَ ٱللَّهُ أَحَدًۭا ﴿٧﴾
و- ای جنیان- انسانها همانند شما گمان کردند که الله هرگز هیچکس را پس از مرگش برای حسابرسی وجزا برنخواهد انگیخت
وَأَنَّا لَمَسْنَا ٱلسَّمَآءَ فَوَجَدْنَـٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًۭا شَدِيدًۭا وَشُهُبًۭا ﴿٨﴾
وما خبر آسمان را جستیم، آنگاه آسمان را پر از نگهبانانی قوی از فرشتگان که آن را از استراق سمعی که انجام میدادیم محافظت میکنند، وپر از آتشی شعلهور یافتیم که هرکس به آسمان نزدیک میشود با آن مورد نشانه قرار میگیرد. صفحه ۱ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
وَأَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَـٰعِدَ لِلسَّمْعِ ۖ فَمَن يَسْتَمِعِ ٱلْـَٔانَ يَجِدْ لَهُۥ شِهَابًۭا رَّصَدًۭا ﴿٩﴾
وما در گذشته جاهایی در آسمان انتخاب میکردیم واز آنجا به سخنانی که فرشتگان با هم رد وبدل میکردند گوش میدادیم، سپس آن را به کاهنان ساکن زمین خبر میدادیم، اما امر تغییر کرده است؛ یعنی اکنون هر یک از ما گوش فرار دهد آتشی شعلهور برای خویش مییابد، که هرگاه نزدیک شود بر او فرستاده میشود واو را میسوزاند
وَأَنَّا لَا نَدْرِىٓ أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ أَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًۭا ﴿١٠﴾
وما بهسبب این حراست شدید نمیدانیم که آیا شر برای ساکنان زمین خواسته شده است، یا الله خیر برایشان خواسته است؛ زیرا خبر آسمان از ما قطع شده است
وَأَنَّا مِنَّا ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَ ۖ كُنَّا طَرَآئِقَ قِدَدًۭا ﴿١١﴾
و- ای گروه جنیان-: برخی از ما پرهیزگار ونیکوکار، وبرخی کافر وفاسق هستند؛ ما فرقهها وگروههای مختلف ومتفاوتی هستیم
وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن نُّعْجِزَ ٱللَّهَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَن نُّعْجِزَهُۥ هَرَبًۭا ﴿١٢﴾
وما یقین داریم که اگر الله سبحانه امری در مورد ما بخواهد هرگز نخواهیم توانست او را ناتوان سازیم، وهرگز نخواهیم توانست از او بگریزیم؛ زیرا به ما احاطه دارد
وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا ٱلْهُدَىٰٓ ءَامَنَّا بِهِۦ ۖ فَمَن يُؤْمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا يَخَافُ بَخْسًۭا وَلَا رَهَقًۭا ﴿١٣﴾
وما وقتی قرآنی را که به راستترین راه هدایت میکند شنیدیم به آن ایمان آوردیم، پس هرکس به پروردگارش ایمان آورد نه از نقص نیکیهایش بیم دارد، ونه از گناهی که به گناهان گذشتهاش افزوده شود
وَأَنَّا مِنَّا ٱلْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا ٱلْقَـٰسِطُونَ ۖ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ تَحَرَّوْا۟ رَشَدًۭا ﴿١٤﴾
واز میان ما برخی مسلمان وبا طاعت الله فرمانبردار هستند، وبرخی از راه راست ودرست گمراه هستند. پس هرکس با طاعت وعمل صالح در برابر الله فروتنی کند اینها کسانی هستند که هدایت وحق را قصد کردهاند
وَأَمَّا ٱلْقَـٰسِطُونَ فَكَانُوا۟ لِجَهَنَّمَ حَطَبًۭا ﴿١٥﴾
اما گمراهان از راه راست ودرست، هیزم جهنم هستند که به همراه انسانهای شبیه خودشان جهنم را برمیافروزند
وَأَلَّوِ ٱسْتَقَـٰمُوا۟ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَـٰهُم مَّآءً غَدَقًۭا ﴿١٦﴾
وهمانگونه که به او وحی کرد که تعدادی از جنها گوش فرا دادند به او وحی کرد که اگر جنها وانسانها بر راه اسلام پایداری ورزند، وبه احکامش عمل کنند، بهطور قطع الله آب زیادی به آنها خواهد نوشاند، وبا نعمتهای گوناگونی آنها را یاری خواهد رساند
لِّنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَمَن يُعْرِضْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِۦ يَسْلُكْهُ عَذَابًۭا صَعَدًۭا ﴿١٧﴾
تا در این مورد آنها را بیازماییم که آیا شکر نعمت الله را به جای میآورند یا از آن ناسپاسی میکنند؟ وهرکس از قرآن، واندرزهایش روی بگرداند، پروردگارش او را در عذاب مشقتآوری درمیآورد که توان تحمل آن را ندارد. صفحه ۲ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
وَأَنَّ ٱلْمَسَـٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدًۭا ﴿١٨﴾
ومسجدها فقط از آن الله است؛ نه برای هیچکس یا چیزی دیگر. پس هیچکس را در مساجد همراه الله نخوانید، که در این صورت مانند یهود ونصاری در کنیسهها وبیعههایشان میشوید
وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبْدُ ٱللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا۟ يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًۭا ﴿١٩﴾
وآنگاه که بنده الله، محمد صلی الله علیه وسلم، در سرزمین بطن نخله برای عبادت پروردگارش برخاست، نزدیک بود که جنها بهسبب ازدحام زیاد بر گرد او هنگام گوشفرادادن به قرائت قرآن توسط او، بر سرش فرو ریزند
قُلْ إِنَّمَآ أَدْعُوا۟ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِهِۦٓ أَحَدًۭا ﴿٢٠﴾
ای رسول- به این مشرکان بگو: من فقط بهسوی پروردگار یگانه خویش فرامیخوانم، وغیر او رارهرکس که باشد در عبادت با او شریک قرار نمیدهم
قُلْ إِنِّى لَآ أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّۭا وَلَا رَشَدًۭا ﴿٢١﴾
به آنها بگو: بهراستیکه من نه مالک دفع آسیبی که الله برایتان مقدر کرده هستم، ونه مالک جلب منفعتی که الله شما را از آن محروم کرده است
قُلْ إِنِّى لَن يُجِيرَنِى مِنَ ٱللَّهِ أَحَدٌۭ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًا ﴿٢٢﴾
به آنها بگو: اگر از الله نافرمانی کنم هرگز هیچکس مرا در برابر او تعالی نجات نمیدهد، وجز او هیچ پناهگاهی نخواهم یافت که به آن پناه ببرم
إِلَّا بَلَـٰغًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَـٰلَـٰتِهِۦ ۚ وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ﴿٢٣﴾
اما آن چیزی که مالکش هستم این است که آنچه را الله مرا به تبلیغ آن به شما فرمان داده است، ورسالتش را که مرا با آن بهسوی شما فرستاده است به شما ابلاغ کنم، وهرکس از الله ورسولش نافرمانی کند بهراستیکه مقصدش ورود به آتش جهنم است که برای همیشه در آن میماند وهرگز از آن خارج نخواهد شد
حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْا۟ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًۭا وَأَقَلُّ عَدَدًۭا ﴿٢٤﴾
وکافران پیوسته بر کفرشان هستند تا آنگاه که در روز قیامت عذابی را که در دنیا به آن وعده داده میشدند ببینند، در آن هنگام خواهند دانست که یاوران چه کسی ضعیفتر است، وخواهند دانست که چه کسی یاران کمتری دارد
قُلْ إِنْ أَدْرِىٓ أَقَرِيبٌۭ مَّا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُۥ رَبِّىٓ أَمَدًا ﴿٢٥﴾
ای رسول- به این مشرکان انکارکنندۀ رستاخیز بگو: نمیدانم آیا عذابی را که به آن وعده داده میشوید نزدیک است، یا مهلتی دارد که کسی جز الله از آن آگاه نیست
عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِۦٓ أَحَدًا ﴿٢٦﴾
او سبحانه عالم تمام امور غیبی است، وذرهای از آن بر او پوشیده نمیماند، پس هیچکس بر غیب او اطلاع پیدا نمیکند، بلکه مختص به علم او باقی میماند. صفحه ۳ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
إِلَّا مَنِ ٱرْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍۢ فَإِنَّهُۥ يَسْلُكُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦ رَصَدًۭا ﴿٢٧﴾
مگر پیامبرى که الله متعال او را پسنديده وبرگزيده باشد، در اين صورت او را از آنچه که بخواهد آگاه می سازد، وپیش روی او وپشت سرش نگهبانانى از فرشتگان را می گمارد تا از او حمايت کنند وکسی غیر از پیامبر از آن آگاه نشود. ليعلم أن قد أبلغوا رسلت ربهم وأحاط بما لديهم وأحص كل شىء عددا
لِّيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا۟ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَىْءٍ عَدَدًۢا ﴿٢٨﴾
تا آن رسول که الله بهطور کامل از او محافظت میکند بداند رسولان پیش از او رسالتهای پروردگارشان را که به تبلیغ آن فرمان یافته بودند رساندهاند، والله از آنچه که نزد فرشتگان ورسولان است آگاهی کامل دارد، پس ذرهای از این امور بر او پوشیده نمیماند، وهر چیزی را به عدد ودقیق برمیشمارد، وهیچچیز بر او سبحانه مخفی نمیماند. صفحه ۴ از ۴ moc.hgelp
دنبال کن · تکرار کن · از حفظ بخوان · بدون ثبتنام