Tefsir Al-Munaafiqoon (63) — المنافقون

إِذَا جَآءَكَ ٱلْمُنَـٰفِقُونَ قَالُوا۟ نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُۥ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١﴾

O Poslaniče, kada tvom sijelu prisustvuju licemjeri, koji ispoljavaju islam, a u sebi skrivaju nevjerstvo, oni govore: "Mi tvrdimo da si ti pravi poslanik od Allaha." A Allah zna da si ti zacijelo poslanik, i Allah svjedoči da su oni lašci i da u njihovim srcima nije ono što tvrde

ٱتَّخَذُوٓا۟ أَيْمَـٰنَهُمْ جُنَّةًۭ فَصَدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّهُمْ سَآءَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢﴾

Svojim zakletvama da su vjernici čuvaju se od smrti i zarobljavanja, a ljude odvraćaju od vjerovanja, unoseći im razne sumnje. Ružno li je licemjerstvo i lažno zaklinjanje kojim se koriste. ذلك بأن هم ءامنوا ثم كفروافطبع عل قلوبهم فهم لا يفقهون

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ فَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٣﴾

Razlog tome jeste što su bili licemjerni vjernici, a iman nije ušao u njihova srca, a zatim su u tajnosti postali nevjernici, pa je Allah zbog tog nevjerovanja njihova srca zapečatio i u njih vjerovanje neće ući. Zbog te zapečaćenosti oni ne shvataju i ne razumiju ono što im donosi napredak i uputu

۞ وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ ۖ وَإِن يَقُولُوا۟ تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ۖ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌۭ مُّسَنَّدَةٌۭ ۖ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ ۚ هُمُ ٱلْعَدُوُّ فَٱحْذَرْهُمْ ۚ قَـٰتَلَهُمُ ٱللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿٤﴾

Kad ih pogledaš, njihov te izgled i forma zadivljuju, jer se nalaze u ugodnom životu i uživanjima; a kad progovore, ti slušaš riječi njihove koje su jasne – međutim, oni su tokom sijela sa tobom kao šuplji naslonjeni balvani, jer ništa ne shvataju i ništa ih ne zanima, i misle da je svaki povik protiv njih zbog njihovog kukavičluka. Oni su pravi neprijatelji, pa ih se pričuvaj, o Poslaniče, da tvoju tajnu ne prošire i da ti spletkama ne naude! Allah ih prokleo, بلغ Kur’an · Tefsir kuda se odmeću od vjerovanja, iako je ono jasno i utemeljeno na dokazima

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ لَوَّوْا۟ رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ ﴿٥﴾

م س تك برون Kada se ovim licemjerima kaže: "Dođite Allahovom Poslaniku i izvinite se za ono što ste činili, pa će on za vas od Allaha tražiti oprost", oni klimaju svojim glavama, rugajući se i ismijavajući. Tada ih vidiš kako se okreću od onoga što im je naređeno i kako oholo odbijaju istinu i predanost njoj

سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٦﴾

O Allahov Poslaniče, njima Allah neće oprostiti, svejedno da li ti tražio oprost za njih ili ne. Allah neće uputiti ljude koji su napustili pokornost njemu i koji ustrajavaju u svojim grijesima

هُمُ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنفِقُوا۟ عَلَىٰ مَنْ عِندَ رَسُولِ ٱللَّهِ حَتَّىٰ يَنفَضُّوا۟ ۗ وَلِلَّهِ خَزَآئِنُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٧﴾

Oni govore: "Nemojte davati imetak onima koji su sa Poslanikom, bilo da se radi o siromasima ili beduinima okolo Medine, kako bi se od njega udaljili i napustili ga." Allahu pripadaju riznice nebesa i Zemlje i On daje opskrbu kome hoće od Svojih robova, ali licemjeri ne znaju da su riznice opskrbe u Njegovim rukama

يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَآ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ ٱلْأَعَزُّ مِنْهَا ٱلْأَذَلَّ ۚ وَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِۦ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَـٰكِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٨﴾

Poglavar licemjera Abdullah b. Ubejj je govorio: "Ako se vratimo u Medinu, jači će, a to sam ja بلغ Kur’an · Tefsir i moj narod, istjerati one slabije, a to su Muhammed i njegovi ashabi." Snaga je samo kod Allaha, Njegova Poslanika i vjernika, a nije kod Abdullaha b. Ubejja i njegovih drugova, ali to licmjeri ne znaju

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُمْ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٩﴾

O vi koji vjerujete u Allaha i radite po Njegovom zakonu, nemojte dopustiti da vas imeci vaši i djeca vaša odvrate od namaza i drugih islamskih dužnosti. Onaj koga imetak i djeca odvrate od obaveze namaza i drugih obaveza, očiti je gubitnik na Sudnjem danu, i u pogledu sebe i u pogledu svoje porodice

وَأَنفِقُوا۟ مِن مَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَآ أَخَّرْتَنِىٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠﴾

Udjeljujte dio imetka kojim vas je Allah opskrbio, prije nego što vam smrt dođe, pa kažete svome Gospodaru: "Gospodaru, kada bi nas vratio samo malo, pa da dijelimo svoj imetak na Allahovom putu i da budemo među dobrim robovima koji čine lijepa djela."

وَلَن يُؤَخِّرَ ٱللَّهُ نَفْسًا إِذَا جَآءَ أَجَلُهَا ۚ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١١﴾

Kada čovjeku dođe rok smrti, Allah mu život neće produžiti. On zna šta radite, ništa Mu nije skriveno i On će vas adekvatno tretirati za vaša djela: ako budu dobra, biće i vama dobro, a ako budu loša, čeka vas loš kraj. Izvor: El-Muhtesar fi tefsiril-Kur’anil-Kerim