يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًۭا كَثِيرًۭا وَنِسَآءًۭ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِى تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًۭا ﴿١﴾
হে মানৱজাতি! তোমালোকে তোমালোকৰপ্ৰ তিপালকক ভয় কৰা। তেৱেঁই তোমালোকক এটা প্ৰাণৰপৰা সৃষ্টি কৰিছে অৰ্থাৎ তোমালোকৰআদি পিতা আদম আলাইহিচ্ছালামৰ পৰা। এইদৰে আদমৰ পৰাই তেওঁৰ পত্নী আৰু তোমালোকৰ মাতৃ হাওৱা আলাইহাচ্ছালামক সৃষ্টি কৰিছে। তাৰ পিছত তেওঁলোক দুজনৰ পৰা পৃথিৱীৰ বুকু ত নৰ-নাৰী হিচাপে মানৱজাতিৰ বিস্তাৰ কৰিছে। এতেকে তোমালোকে আল্লাহক ভয় কৰা, যাৰ দুহাই দি তোমালোকে ইজনে সিজনৰ পৰা কিবা বিচাৰি এইদৰে কোৱাঃ মই আল্লাহৰ নামত (আল্লাহৰ ওৱাস্তে ) তোমাৰ ওচৰত নিবেদন কৰিছোঁ, তু মি এনেকৈ কৰা। লগতে শুনা! তোমালোকে সম্পৰ্ক বিচ্ছেদ নকৰিবা,যি বন্ধনে তোমালোকক পৰস্পৰেসংযুক্ত কৰিআছে। নিশ্চয় আল্লাহেই হৈছে তোমালোকৰ পৰ্যবেক্ষক। এতেকে তেওঁৰ দৃষ্টি ৰ পৰা তোমালোকৰ কোনো আমল গোপন নহয় । বৰং তেওঁ সেয়া হিচাপ কৰি ৰাখে আৰু তোমালোকক ইয়াৰ প্ৰতিদানো দিব।
وَءَاتُوا۟ ٱلْيَتَـٰمَىٰٓ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا۟ ٱلْخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَهُمْ إِلَىٰٓ أَمْوَٰلِكُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبًۭا كَبِيرًۭا ﴿٢﴾
হে সংৰক্ষকসকল! তোমালোকে অনাথসকলক (যিসকলৰ পিতৃ য়ে সিহঁ তক শিশু অৱস্থাত এৰি থৈ মৃত্যুবৰণ কৰিছে) সিহঁ তৰ ধন সেই সময় ত পৰিপূৰ্ণ ৰূপে আদায় কৰিদিয়া, যেতিয়া সিহঁ ত প্ৰাপ্ত বয় স্কত উপনীত হয় তথা যৌৱন অৱস্থাত ভৰিদিয়ে । লগতে তোমালোকে হালালৰবিপৰীতে হাৰাম গ্ৰহণ নকৰিবা,অৰ্থাৎ তোমালোকে অনাথৰউত্ কৃ ষ্টসম্পদ গ্ৰহণ কৰিইয়াৰবিপৰীতে সিহঁ তক তোমালোকৰনিকৃ ষ্টসম্পদ প্ৰদান নকৰিবা। এইদৰেঅনাথৰ সম্পদৰসৈতে তোমালোকে নিজৰসম্পদক মিশ্ৰি ত কৰিআত্মসাৎ নকৰিবা। নিশ্চয় এইটো হৈছে আল্লাহৰদৃষ্টি ত এটা মহাপাপ।
وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا۟ فِى ٱلْيَتَـٰمَىٰ فَٱنكِحُوا۟ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثْنَىٰ وَثُلَـٰثَ وَرُبَـٰعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا۟ فَوَٰحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُوا۟ ﴿٣﴾
যদি তোমালোকৰ আশংকা হয় যে, তোমালোকৰ অধীনত থকা অনাথ ছোৱালীক বিবাহ কৰালে তোমালোকে ন্যায় কৰিব নোৱাৰিবা, অথবা সিহঁ তৰ নিৰ্দিষ্ট মোহৰ কম হোৱাৰ আশংকা হ’লে নাইবা যদি সিহঁ তৰ লগত দুৰ্ব্যৱহাৰ হোৱাৰ আশংকা থাকে, তেন্তে এনেকু ৱা পৰিস্থি তিত তোমালোকে সিহঁ তক এৰি বেলেগ পৱিত্ৰ নাৰীক বিবাহ কৰোৱা। যদি তোমালোকে ইচ্ছা কৰা দুই অথবা তিনি নাইবা চাৰিজনীলৈকে বিবাহ কৰাব পাৰা। কিন্তু যদি আশংকা হয় যে, তোমালোকে সিহঁ তৰ মাজত ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰিবা তেন্তে এজনীতেই সীমিত থাকা, লগতে যিসকল দাসী তোমালোকৰ অধীনত আছে সেইসকলৰ দ্বাৰা উপকৃ ত হোৱা। কিয় নো পত্নীৰ বাবে যিবিলাক অধিকাৰ অনিবাৰ্য্য, সেইবোৰ অধিকাৰ সিহঁ তৰ নাই। এতেকে অনাথৰ বিষয়ে তথা এজনী স্ত্ৰী ৰখা সম্পৰ্কে লগতে দাসীৰ দ্বাৰা উপকৃ ত হোৱাৰ যিটো বিষয় এই আয়াতত উল্লে খ কৰা হৈছে, এয়া এই কাৰণে যে, যাতে তোমালোকে অন্যায় - অত্যাচাৰ নকৰা আৰু সঠি ক পথৰ পৰা দূৰ নোহোৱা।
وَءَاتُوا۟ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَـٰتِهِنَّ نِحْلَةًۭ ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَىْءٍۢ مِّنْهُ نَفْسًۭا فَكُلُوهُ هَنِيٓـًۭٔا مَّرِيٓـًۭٔا ﴿٤﴾
আৰু স্ত্ৰীসকলক সিহঁতৰ মোহৰ এটা আৱশ্যক উপহাৰ হিচাপে আদায় কৰা। যদি সিহঁতে কোনো ধৰণৰ বাধ্যবাধকতা নোহোৱাকৈ স্ব-ইচ্ছাই তোমালোকৰ বাবে মোহৰৰ কিছু অংশ ক্ষমা কৰি দিয়ে , তেন্তে সেয়া আনন্দ চিত্তে ভক্ষণ কৰা, ইয়াত কোনো অসুবিধা নাই।
وَلَا تُؤْتُوا۟ ٱلسُّفَهَآءَ أَمْوَٰلَكُمُ ٱلَّتِى جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ قِيَـٰمًۭا وَٱرْزُقُوهُمْ فِيهَا وَٱكْسُوهُمْ وَقُولُوا۟ لَهُمْ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٥﴾
আৰু হে সংৰক্ষকসকল! এনেকু ৱা লোকৰ হাতত সিহঁ তৰ ধন অৰ্পণ নকৰিবা, যিয়ে তাৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। কিয় নো মহান আল্লাহে এই ধন- সম্পদবোৰক জীৱন ধাৰণ আৰু বান্দাসকলৰ বহুমুখী সুবিধা আদিৰ মাধ্যম বনাইছে। সেয়ে এনেকু ৱা লোকৰ দ্বাৰা ধনৰ সঠি ক ব্যৱহাৰ আৰু ইয়াৰ হিফাজত সম্ভ ৱ নহয় । এতেকে এই সম্পদ সিহঁ তৰ ওপৰত প্ৰয়োজন অনুসৰি ব্যয় কৰা আৰু সিহঁ তৰ প্ৰয়োজনীয় অভাৱ পূৰণ কৰা, লগতে সিহঁ তৰ সৈতে উত্তমভাৱে কথা কোৱা। সিহঁ তক উত্তম প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া যে, যেতিয়া সিহঁ ত পৰিপক্ক হৈ প্ৰাপ্ত বয় স্কত উপনীত হ’ব আৰু সম্পদৰ সঠি ক ব্যৱহাৰ শিকিব, তেতিয়া সিহঁ তৰ সম্পদ সিহঁ তকে ঘূৰাই দিয়া হ’ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَٱبْتَلُوا۟ ٱلْيَتَـٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُوا۟ ٱلنِّكَاحَ فَإِنْ ءَانَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًۭا فَٱدْفَعُوٓا۟ إِلَيْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَآ إِسْرَافًۭا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا۟ ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّۭا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًۭا فَلْيَأْكُلْ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ فَأَشْهِدُوا۟ عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبًۭا ﴿٦﴾
ى হে অভিভাৱকসকল! অনাথ শিশুসকল যেতিয়া যৌৱনত ভৰি দিয়ে , তেতিয়া তোমালোকে সিহঁ তক পৰীক্ষা কৰিবা। সিহঁ তক সিহঁ তৰ কিছু সম্পদ ব্যয় কৰাৰ সুযোগ দিবা। যদি সিহঁ তে ইয়াৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে আৰু সিহঁ তৰ পৰিপক্ক তা তোমালোকৰ দৃষ্টি গোচৰ হয় তেন্তে সিহঁ তৰ সম্পূৰ্ণ সম্পদ সিহঁ তক অৰ্পণ কৰা, আৰুসিহঁ তৰসম্পদ অন্যায় ভাৱেভক্ষণ নকৰিবা বৰংপ্ৰ য়োজন হ’লে, কেৱল সেইখিনি ভক্ষণ কৰিবা যিখিনি খাবলৈ আল্লাহে অনু মতি দিছে, লগতে এই ভয় তো দ্ৰুত ভক্ষণ নকৰিবা যে,সিহঁ ত ডাঙৰহ’লে সিহঁ তৰসম্পদ সিহঁ তে ঘূৰাই ল’ব। আনহাতে যাৰওচৰত ইমানখিনি সম্পদ আছে যে,সি সেইটোৰে চলিব পাৰিব, তেনেকু ৱা ব্যক্তিয়ে এতীমৰ সম্পদ খোৱাৰ পৰা বিৰত থকা উচিত। কিন্তু দুখীয়া নিচলা ব্যক্তিয়ে প্ৰয়োজন অনুপাতে এতীমৰ সম্পদ খাব পাৰে। এতেকে সিহঁ ত পৰিপক্ক আৰু যৌৱনত ভৰি দিয়াৰ পিছত, যেতিয়া তোমালোকে সিহঁ তৰ সম্পদ চমজাই দিবা তেতিয়া অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰি ৰখাৰ বাবে আৰু মতভেদৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰিবলৈ সাক্ষী ৰাখিবা। যদিও ইয়াৰ উত্তম সাক্ষী আৰু বান্দাসকলৰ হিচাপ গ্ৰহণৰ বাবে আল্লাহেই যথেষ্ট ।
لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ٱلْوَٰلِدَانِ وَٱلْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ٱلْوَٰلِدَانِ وَٱلْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًۭا مَّفْرُوضًۭا ﴿٧﴾
م فروضا পিতৃ -মাতৃ তথা নিকটাত্মীয় যেনে- ভাই আৰু খুৰাসকলে মৃত্যুৰ পিছত এৰি থৈ যোৱা সম্পত্তিত পুৰষসকলৰ বাবে অংশ আছে, সেই সম্পত্তি কম হওক অথবা বেছি। এইদৰে এওঁলোকে এৰি থৈ যোৱা সম্পত্তিত নাৰীসকলৰো অংশ আছে। এই বিধান অজ্ঞতা যুগৰ সেই পৰাম্পৰাৰ পৰিপন্থী, য’ত নাৰী আৰু শিশুসকলক উত্তৰাধিকাৰীৰ পৰা বঞ্চিত ৰখা হৈছিল। প্ৰকৃ তে এই অধিকাৰ হৈছে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা বাধ্যতামূ লক আৰু সুস্পষ্ট পৰিমিত।
وَإِذَا حَضَرَ ٱلْقِسْمَةَ أُو۟لُوا۟ ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينُ فَٱرْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا۟ لَهُمْ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٨﴾
নিকটাত্মীয় , অনাথ আৰু দৰিদ্ৰ সকলৰ মাজৰ যিসকল মীৰাছৰ অংশীদাৰ নহয় , মীৰাছ বণ্ট নৰ সময় ত সিহঁ ত উপস্থি ত থাকিলে, সম্পত্তি বণ্ট নৰ পূৰ্বে স্ব - ইচ্ছাই সিহঁ তক কিবা দিয়াটো মুতাহাব।স্ কাৰণ সিহঁ তেও এই বণ্ট ন দেখি আছে। এই ধন তোমালোকে কোনো কষ্ট নকৰাকৈয়ে লাভ কৰিছা। লগতে সিহঁ তৰ সৈতে উত্তম কথা ক’বা, বেয়া ব্যৱহাৰ নকৰিবা।
وَلْيَخْشَ ٱلَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا۟ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةًۭ ضِعَـٰفًا خَافُوا۟ عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْيَقُولُوا۟ قَوْلًۭا سَدِيدًا ﴿٩﴾
সিহঁতে এই কথা মনত পেলাই ভয় কৰা উচিত যে, সিহঁতে যদি সৰু সৰু দুৰ্বল ল’ৰা ছোৱালী এৰি থৈ মৃত্যুবৰণ কৰিলেহেঁতেন তেন্তে সিহঁতে সেই শিশুসকলৰ দুৰাৱস্থা সম্পৰ্কে কেনেকু ৱা আশংকা কৰিলেহেঁ তেন, এতেকে এতিয়া সিহঁ তে আল্লাহক ভয় কৰি এইসকল অনাথৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিব নালাগে, যিসকল এতীম শিশু সিহঁ তৰ অধীনত আছে, যাতে আল্লাহে সিহঁ তৰ মৃত্যুৰ পিছত এনেকু ৱা লোকৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে , যিয়ে সিহঁ তৰ সন্তানৰ সৈতে ভাল ব্যৱহাৰ কৰিব, যিদৰে সিহঁ তে এইসকল অনাথৰ সৈতে কৰি আছে। এইদৰে যিসকল লোক তেওঁৰ অছিয় তৰ সময় ত উপস্থি ত আছিল, তেওঁলোকেও সেই ব্যক্তিৰ সন্তানসকলৰ বিষয়ে উত্তম পন্থা অৱলম্বন কৰা উচিত। অৰ্থাৎ সিহঁ তৰ হৈ সঠি ক আৰু উত্তম কথা কোৱা উচিত, যাতে অছিয় তকাৰীয়ে অছিয় ত কৰাৰসময় ত উত্তৰাধিকাৰীসকলৰঅধিকাৰখৰ্ব কৰিবনোৱাৰে, লগতে অছিয় ত ত্যাগ কৰিতেওঁ নিজকেও যাতে অছিয় তৰ কল্যাণৰ পৰা বঞ্চিত নকৰে।
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَٰلَ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ نَارًۭا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًۭا ﴿١٠﴾
প্ৰকৃ ততে যিসকলে অনাথৰসম্পদ আত্মসাৎ কৰিখায় ,লগতে সীমালংঘন কৰিঅন্যায় ভাৱেখৰচ কৰে,সিহঁ তে দৰাচলতে নিজৰউদৰত প্ৰজ্জ্বলিত জুই ভৰ্তি কৰে। অনতিপলমে এই জুয়ে কিয়ামতৰ দিনা সিহঁ তক অবিৰতভাৱে পুৰিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِىٓ أَوْلَـٰدِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَآءًۭ فَوْقَ ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَٰحِدَةًۭ فَلَهَا ٱلنِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا ٱلسُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُۥ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُۥ وَلَدٌۭ وَوَرِثَهُۥٓ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ ٱلثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُۥٓ إِخْوَةٌۭ فَلِأُمِّهِ ٱلسُّدُسُ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصِى بِهَآ أَوْ دَيْنٍ ۗ ءَابَآؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًۭا ۚ فَرِيضَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١١﴾
ه আল্লাহে তোমালোকক তোমালোকৰ সন্তানৰ মীৰাছ সম্পৰ্কে আদেশ দিছে, সিহঁ তৰ মাজত মীৰাছ বণ্ট ন এইদৰে কৰা হ’ব যে, পুত্ৰ সন্তানে দুজনী কন্যা সন্তানৰ সমান অংশ লাভ কৰিব। মৃত ব্যক্তিৰ কেৱল যদি কন্যা সন্তানেই থাকে আৰু পুত্ৰ সন্তান নাথাকে, তেন্তে দুজনী তথা অধিক কন্যা সন্তানে মীৰাছৰ দুই তৃ তীয়াংশ সম্পদ লাভ কৰিব। আনহাতে যদি মৃত ব্যক্তিৰ কেৱল এজনীয়ে ছোৱালী থাকে তেন্তে তাই মীৰাছৰ আধা অংশ লাভ কৰিব। এইদৰে মৃ ত ব্যক্তি ৰ পিতৃ -মাতৃ ৰ প্ৰত্যেকে মীৰাছৰ ষষ্ঠাংশ লাভ কৰিব, যদি মৃ ত ব্যক্তি ৰ কোনো সন্তান থাকে, সন্তান নাৰী হওক অথবা পুৰুষ। পক্ষান্ত ৰে যদি মৃত ব্যক্তিৰ কোনো সন্তান নাথাকে, লগতে পিতৃ -মাতৃ ৰ বাহিৰে আন কোনো ওৱাৰিছো নাথাকে, তেন্তে এনে পৰিস্থি তিত তাৰ মাকে এক তৃ তীয়াংশ লাভ কৰিব আৰু অৱশিষ্ট সম্পদ পিতৃ য়ে লাভ কৰিব। আনহাতে মৃতকৰ যদি দুজন বা তাতোকৈ অধিক ভাই ভনী থাকে, সহোদৰ হওক বা নহওক, তেন্তে মাকে ষষ্ঠাংশ লাভ কৰিবআৰুঅৱশিষ্ট সম্পদ পিতৃ য়ে লাভ কৰিব, ভাই ভনীসকলে একো নাপাব। মীৰাছৰএই বণ্ট ন মৃ ত ব্যক্তি ৰঅছিয় ত পূৰণ কৰাৰ পিছতহে হ’ব। উল্লে খযোগ্য যে, অছিয় তৰ পৰিমাণ এক তৃতীয়াংশতকৈ বেছি হ’ব নালাগে, লগতে প্ৰথমে মৃত ব্যক্তিৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব লাগিব। আল্লাহে মীৰাছ বণ্ট নৰ এইটোৱে পদ্ধতি নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। কিয় নো তোমালোকে এইটো নাজানা যে, তোমালোকৰ পিতা আৰু সন্তানসকলৰ মাজত পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত তোমালোকৰ বাবে কোন বেছি উপকাৰী হ’ব। কেতিয়াবা মৃত ব্যক্তিয়ে কোনো এজন ওৱাৰিছৰ প্ৰতি সন্তু ষ্টহৈ তাক সম্পূৰ্ণ সম্পদ প্ৰদান কৰেঅথবা কাৰো প্ৰতি অসন্তু ষ্টহৈ তাক মীৰাছৰপৰা বঞ্চিত কৰে,অথচ বিষয় টো তেওঁ ভবাৰদৰেনহ’বও পাৰে। এইবোৰবিষয় ৰ সম্যক জ্ঞান কেৱল আল্লাহৰ ওচৰতহে আছে, যাৰ পৰা কোনো বস্তু ৱে গোপন নহয় । সেয়ে তেওঁ মীৰাছৰ বৰ্ণনা এইদৰে কৰিছে। লগতে ইয়াক তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰবাবেজৰুৰী ঘোষণা কৰিছে। নিঃসন্দে হে আল্লাহেই সৰ্বজ্ঞ আৰুবান্দাৰকোনো কল্যাণ তেওঁৰপৰা গোপন নহয় । তেওঁ চৰীয় ত প্ৰস্তু ত কৰণত আৰুপৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَٰجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌۭ فَلَكُمُ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصِينَ بِهَآ أَوْ دَيْنٍۢ ۚ وَلَهُنَّ ٱلرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌۭ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌۭ فَلَهُنَّ ٱلثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ تُوصُونَ بِهَآ أَوْ دَيْنٍۢ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌۭ يُورَثُ كَلَـٰلَةً أَوِ ٱمْرَأَةٌۭ وَلَهُۥٓ أَخٌ أَوْ أُخْتٌۭ فَلِكُلِّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا ٱلسُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوٓا۟ أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَآءُ فِى ٱلثُّلُثِ ۚ مِنۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍۢ يُوصَىٰ بِهَآ أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَآرٍّۢ ۚ وَصِيَّةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌۭ ﴿١٢﴾
ى ه হে পতিসকল! তোমালোকে তোমালোকৰ পত্নীসকলৰ পৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰ অৰ্দ্ধাংশ পাবা, যদি সিহঁ তৰ কোনো সন্তান নাথাকে (ল’ৰা হওক বা ছোৱালী) তোমালোকৰ পৰা হওক অথবা আন কাৰোবাৰ পৰা। যদি সিহঁ তৰ কোনো সন্তান থাকে (ল’ৰাই হওক বা ছোৱালী), তেন্তে সিহঁ তৰ পৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰ চতু ৰ্থাংশ তোমালোকে লাভ কৰিবা। ইয়াৰবিতৰণ তাইৰঅছিয় ত পূৰণ কৰাৰপিছত আৰুতাইৰঋণ পৰিশোধকৰাৰপিছতহে কৰা হ’ব। আনহাতে হে পতিসকল! তোমালোকৰস্ত্ৰীসকলে তোমালোকৰপৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰচতু ৰ্থাংশ লাভ কৰিব,যদিহে তোমালোকৰকোনোসন্তান নাথাকে (ল’ৰাই হওক অথবা ছোৱালী) তাইৰ পৰা হওক নাইবা আন কোনো স্ত্ৰীৰ পৰা। আনহাতে যদি তোমালোকৰ কোনো সন্তান থাকে (ল’ৰাই হওক বা ছোৱালী) তেন্তে এনে অৱস্থা সিহঁতে তোমালোকৰ পৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰ আঠ ভাগৰ এভাগ পাব। এই বিতৰণ অছিয় ত পূৰণ কৰাৰ পিছত তথা ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ পিছতহে কৰা হ’ব। যদি কোনো এনেকু ৱা ব্যক্তিৰ মৃত্যু হয় , যাৰ পিতৃ ও জীৱিত নাই আৰু সন্তানো নাই, অথবা এনেকু ৱা কোনো নাৰীৰ মৃত্যু হয় যাৰ পিতৃ ও জীৱিত নাই আৰু কোনো সন্তানো নাই, কিন্তু মৃতকৰ মাকৰ ফালৰ কোনো ভাই আছে অথবা ভনী আছে, তেন্তে সেই ভাই অথবা ভনীয়ে ছয় ভাগৰ এভাগ অংশ লাভ কৰিব। আনহাতে যদি মাকৰ ফালৰ পৰা ভাই অথবা ভনী একাধিক থাকে তেন্তে সেই সকলোৱে মিলি এক তৃ তীয়াংশ লাভ কৰিব, য’ত সকলোৱে অংশীদাৰ হ’ব। এই ক্ষেত্ৰত নাৰী আৰু পুৰুষ সকলো সমান। সিহঁ তে নিজৰ অংশ মৃতকৰ অছিয় ত তথা ঋণ পুৰণৰ পিছতহে লাভ কৰিব। কিন্তু চৰ্ত হৈছে মৃ ত ব্যক্তি ৰঅছিয় তে যেন ওৱাৰিছসকলৰকোনো ক্ষতি সাধন নকৰে। উদাহৰণস্ব ৰূপে অছিয় ত যাতে এক তৃ তীয়ংশতকৈ বেছি নহয় । এই আয়াতত যি আদেশ দিয়া হৈছে, সেয়া আল্লাহৰ ফালৰ পৰা তোমালোকৰ বাবে এটা প্ৰতিশ্ৰুতি, যিটো পালন কৰা তোমালোকৰ বাবে অপৰিহাৰ্য্য। নিশ্চয় আল্লাহে ভালকৈ জানে দুনিয়া আৰু আখিৰাতত বান্দাৰ বাবে কোনটো উপকাৰী। তেওঁ বৰ সহনশীল, পাপিষ্ট ব্যক্তি ক শাস্তি দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ খৰখেদানকৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ يُدْخِلْهُ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١٣﴾
উপৰোক্ত বিধানসমূ হ যিবোৰ এতীম আৰু অন্যান্যসকলৰ বিষয়ে আহিছে, সেইবোৰ হৈছে আল্লাহৰ চৰীয় তৰ আদেশ, যিটো আল্লাহে তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰ বাবে প্ৰস্তু ত কৰিছে, যাতে সিহঁ তে এই মুতাবিক আমল কৰে। যি ব্যক্তিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ আদেশ পালন কৰি আৰু উভয় ৰে নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা দুৰৈত থাকি, আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ আনুগত্য কৰিব, আল্লাহে তাক এনেকু ৱা জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব, যাৰ অট্টালিকাসমূহৰ তলদেশত নিজৰাসমূহ প্ৰবাহিত থাকিব। তেওঁলোকে তাত অৱস্থান কৰিব, য’ত তেওঁলোকৰ বাবে কোনো মৃত্যু নাই। আল্লাহৰ এই প্ৰতিদানেই হৈছে সেই মহান সফলতা, যাৰ তু লনা আন কোনো সফলতাৰ সৈতে কৰিব নোৱাৰি।
وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُۥ يُدْخِلْهُ نَارًا خَـٰلِدًۭا فِيهَا وَلَهُۥ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿١٤﴾
যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ বিধান অস্বীকাৰ কৰি তথা তাৰ ওপৰত আমল কৰা পৰিত্যাগ কৰি অথবা সন্দে হ পোষণ কৰি নাইবা আল্লাহৰ নিৰ্ধাৰিত সীমা উলংঘা কৰি, আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অবাধ্যতা কৰিব, আল্লাহে তাক জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰাব, তাত সি চিৰস্থায়ী হ’ব, আৰু তাত তাৰ বাবে থাকিব অপমানজনক শাস্তি ।
وَٱلَّـٰتِى يَأْتِينَ ٱلْفَـٰحِشَةَ مِن نِّسَآئِكُمْ فَٱسْتَشْهِدُوا۟ عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةًۭ مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا۟ فَأَمْسِكُوهُنَّ فِى ٱلْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّىٰهُنَّ ٱلْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ ٱللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًۭا ﴿١٥﴾
তোমালোকৰ নাৰীসকলৰ মাজৰ পৰা যিসকলে ব্যভিচাৰ কৰিব, তাই বিবাহিত হওক অথবা অবিবাহিত, সিহঁ তৰ বিপক্ষে চাৰিজন পুৰুষ সাক্ষী উপস্থি ত কৰা, যিসকল মুছলিম তথা সত্যবাদী হ’ব লাগিব। যদি তেওঁলোকে সিহঁ তৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিয়ে , তেন্তে সিহঁ তক শাস্তি হিচাপে ঘৰত বন্দী কৰি থোৱা, যাতে তাতেই মৃত্যুৱেসিহঁ তৰজীৱন ধ্বংশ কৰিদিয়ে নাইবা আল্লাহে সিহঁ তৰবাবেশাস্তি ৰআন কোনো উপায় নিৰ্ধাৰণ কৰিদিয়ে । জানি থোৱা উচিত যে, আল্লাহে ইয়াৰবিকল্প উপায় নিৰ্ধাৰণ কৰিদিছে। এতেকে এতিয়া যদি অবিবাহিত নাৰীয়ে ব্যভিচাৰকৰেতেন্তে তাইৰশাস্তি হৈছে এশ টা বেত্ৰাঘাত আৰু এবছৰৰবাবেদেশান্ত ৰ। আনহাতে বিবাহিত হ’লে শিল দলিয়াই মৃ ত্যু প্ৰদানৰশাস্তি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।
وَٱلَّذَانِ يَأْتِيَـٰنِهَا مِنكُمْ فَـَٔاذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا۟ عَنْهُمَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ تَوَّابًۭا رَّحِيمًا ﴿١٦﴾
ব্যভিচাৰ কৰা দুয়ো ব্যক্তি (বিবাহিত হওক অথবা অবিবাহিত) সিহঁ তক মু খেৰে আৰু হাতেৰে এনেকু ৱা শাস্তি দিয়া, য’ত অপমান আৰু দণ্ড আছে। তাৰ পিছত যদি সিহঁ ত উভয়ে তাওবা কৰি লয় আৰু নিজৰ ব্যৱহাৰ ঠি ক কৰি লয় তেন্তে সিহঁ তক কষ্ট নিদিবা। কিয় নো গুনাহৰ পৰা তাওবাকাৰীয়ে গুনাহ মু ক্তহৈ যায় । আল্লাহে তেওঁ ৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ তাওবা কবুল কৰে আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি দয়া কৰে। জানি থোৱা উচিত যে, এই ধৰণৰ শাস্তি প্ৰথম অৱস্থাত আছিল, কিন্তু পিছত এই আদেশ ৰহিত কৰি অবিবাহিতৰ বাবে এশ টা বেত্ৰাঘাত আৰু এবছৰৰ বাবে দেশান্ত ৰৰ শাস্তি , আনহাতে বিবাহিতক শিল দলিয়াই মৃ ত্যু প্ৰদানৰ আদেশ দিয়া হৈছে।
إِنَّمَا ٱلتَّوْبَةُ عَلَى ٱللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَـٰلَةٍۢ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍۢ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١٧﴾
حكيما আল্লাহে কেৱল সেইসকল লোকৰ তাওবা কবূল কৰে, যিসকলে পাপকৰ্ম আৰু অবাধ্যতাৰ পৰিণাম সম্পৰ্কে নজনাকৈ অজ্ঞতাবশতঃ তাত লিপ্ত হয় , (দৰাচলতে প্ৰত্যেক গুনাহকাৰী ব্যক্তিৰ বাবেই এই অৱস্থা, সি জানি বুজি কৰক নাইবা অজানিতে) তাৰ পিছত সি নিজ চকু ৰে মৃত্যু দেখাৰ পূৰ্বেই নিজ প্ৰতিপালকৰ পিনে প্ৰত্যাৱৰ্ত ন কৰে (তাওবা কৰে), আল্লাহে এনেকু ৱা লোকৰেই তাওবা কবূল কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ গুনাহসমূহক আওকাণ কৰে। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁ ৰবান্দাসকলৰঅৱস্থাসম্পৰ্কে সম্যক অৱগত,তেওঁ চৰীয় ত প্ৰতুস্তকৰণত আৰুপৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَيْسَتِ ٱلتَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّىٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ إِنِّى تُبْتُ ٱلْـَٔـٰنَ وَلَا ٱلَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿١٨﴾
আল্লাহে সেইসকল লোকৰ তাওবা কবূল নকৰে, যিসকলে ধৃষ্ট তাৰে গুনাহ কৰি যায় , আৰু তাওবা কৰিবলৈও প্ৰস্তু ত নহয় , অৱশেষত যেতিয়া মৃত্যুৰ সন্মুখীন হয় , তেতিয়া কয়ঃ “মই কৰা গুনাহৰ পৰা এতিয়া মই তাওবা কৰোঁ”। এইদৰে তেওঁ সেইসকল লোকৰো তাওবা কবূল নকৰে, যিসকলে কু ফৰীত লিপ্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে। গুনাহৰওপৰত অটল থকা লোকসকলৰবাবেআৰুকু ফৰী অৱস্থাত মৃত্যুবৰণকাৰীসকলৰবাবেআমি কষ্ট দায় ক শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছোঁ।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا۟ ٱلنِّسَآءَ كَرْهًۭا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا۟ بِبَعْضِ مَآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّآ أَن يَأْتِينَ بِفَـٰحِشَةٍۢ مُّبَيِّنَةٍۢ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَيَجْعَلَ ٱللَّهُ فِيهِ خَيْرًۭا كَثِيرًۭا ﴿١٩﴾
كثيرا হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসৰণকাৰীসকল! পিতৃৰ সম্পত্তিৰ দৰে তেওঁৰ স্ত্ৰীসকলক আৰু কোনো নিকটাত্মীয় ৰ স্ত্ৰীসকলক মিৰাছ হিচাপে গ্ৰহণ কৰাটো তোমালোকৰ বাবে বৈধ নহয় , আৰু নিজৰ ইচ্ছামতে তেওঁলোকক বিবাহ কৰোৱা বা নিজৰ ইচ্ছামতে বেলেগ কাৰোবাৰ ওচৰত বিবাহ দিয়া অথবা তেওঁ লোকক বিবাহৰ পৰা বঞ্চিত কৰাটোও তোমালোকৰ বাবে বৈধ নহয় । লগতে তোমালোকৰ স্ত্ৰীসকলৰ মাজৰ পৰা যিসকলক তোমালোকে অপছন্দ কৰা, সিহঁ তক কষ্ট দিয়াৰ উদ্দেশ্যে নিজৰ অধীনত ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰোৱাটোও তোমালোকৰ বাবে বৈধ নহয় , যাতে সিহঁ তে বাধ্যহৈ তোমালোকে দিয়া মোহৰআদি ওভোতাই দিয়ে । কিন্তু যদি সিহঁ তে কোনো স্পষ্ট গুৰুতৰঅপৰাধকৰিবহে যেনে- ব্যভিচাৰ, তেন্তে সেইটো সুকীয়া কথা। এনেকু ৱা কোনো অপাৰাধ কৰিলে তেন্তে তোমালোকৰ বাবে বৈধ যে, সিহঁ তক নিজৰ অধীনত থকা অৱস্থাতে বাধ্য কৰাবা, যাতে সিহঁ তে তোমালোকে দিয়া বস্তু খিনি ঘূৰাই দি বিবাহ বিচ্ছেদ লয় । এতেকে তোমালোকে নিজৰস্ত্ৰীসকলৰসৈতে উত্তম ব্যৱহাৰকৰা, সিহঁ তক কষ্ট নিদিবা, সিহঁ তক সুখ-সুবিধা প্ৰদান কৰিবা। যদি সিহঁ তৰ দুনিয়াবী কোনো কৰ্ম তোমালোকৰ পছন্দ নহয় , তেন্তে ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰিবা। এনেকু ৱাও হ'ব পাৰে যে, সিহঁ তৰ যিটো কৰ্ম তোমালোকে অপছন্দ কৰা সেইটোত পৃথিৱী আৰু আখিৰাতৰ অসংখ্য কল্যাণ নিহিত হৈ আছে।
وَإِنْ أَرَدتُّمُ ٱسْتِبْدَالَ زَوْجٍۢ مَّكَانَ زَوْجٍۢ وَءَاتَيْتُمْ إِحْدَىٰهُنَّ قِنطَارًۭا فَلَا تَأْخُذُوا۟ مِنْهُ شَيْـًٔا ۚ أَتَأْخُذُونَهُۥ بُهْتَـٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴿٢٠﴾
م بينا হে স্বামীসকল! যদি তোমালোকে কোনো পত্নীক তালাক দিব বিচৰা আৰু তাইৰ ঠাইত আন কোনো স্ত্ৰীক আনিব খোজা, তেন্তে ইয়াত একো অসুবিধা নাই। তোমালোকে যিজনী পত্নীক তালাক দিব বিচৰা, তাইক যদি মোহৰ হিচাপে বহু পৰিমাণে টকা পইচাও দিছিলা, তেন্তে তাৰ পৰা একো ওভোতাই ল’ব নোৱাৰিবা। কিয় নো তাইক দিয়া ধনৰ কিবা ওভোতাই লোৱাটো স্পষ্ট অপবাদ তথা স্পষ্ট পাপ বুলি গণ্য হ'ব। وكيف تأخذونه وقد أفض بعضكم إلى بعض وأخذن منكم ميثقا غليظا
وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُۥ وَقَدْ أَفْضَىٰ بَعْضُكُمْ إِلَىٰ بَعْضٍۢ وَأَخَذْنَ مِنكُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًۭا ﴿٢١﴾
সিহঁ তক দিয়া মোহৰ তোমালোকে কেনেকৈ ওভোতাই ল’বা, অথচ তোমালোকৰ মাজত এটা সম্পৰ্ক স্থাপন হৈছিল, প্ৰে ম গঢ়ি উঠি ছিল, তোমালোকে ইজনে সিজনৰদ্বাৰা উপকৃ ত হৈছিলা, লগতে পৰস্পৰৰগোপনীয় তা সম্পৰ্কে অৱগত হৈছা। এইবোৰৰবিনিময় ত সিহঁ তে যি সম্পদ পাইছে, তাৰপ্ৰ তি লোভ কৰাটো হৈছে বৰ গৰ্হিত কাম তথা নিকৃ ষ্টৰুচি। অথচ সিহঁ তে তোমালোকৰ পৰা বৰ মজবুত অঙ্গীকাৰ লৈছিল। সেয়া হৈছে, আল্লাহৰ শব্দ আৰু তেওঁ ৰ চৰীয় তৰ আধাৰত সিহঁ তক তোমালোকৰ বাবে হালাল কৰা হৈছিল।
وَلَا تَنكِحُوا۟ مَا نَكَحَ ءَابَآؤُكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ فَـٰحِشَةًۭ وَمَقْتًۭا وَسَآءَ سَبِيلًا ﴿٢٢﴾
আৰুসেইসকল নাৰীকো বিবাহ নকৰাবা, যাক তোমাৰপিতৃ য়ে বিবাহ পাতিছে, কিয় নো এইটো হাৰাম। আনহাতে যদি ইছলামপূৰ্বে কোনোবাই এনেকু ৱা কৰ্মত লিপ্ত হৈছিল তেন্তে এই বিষয়ে তাৰ কোনো হিচাপ নহ’ব। হাৰাম হোৱাৰ কাৰণটো হৈছে, পিতৃ ৰ পত্নীক পুত্ৰই বিবাহ কৰাটো এটা নিকৃ ষ্টকৰ্ম। এনেকু ৱা ব্যক্তি ৰ ওপৰত আল্লাহৰ ক্ৰোধ (গজব) অৱতীৰ্ণ হয় , এনেকু ৱা পথত পৰিচালিত ব্যক্তি বৰ বেয়া পথৰ পথিক। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَـٰتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَٰتُكُمْ وَعَمَّـٰتُكُمْ وَخَـٰلَـٰتُكُمْ وَبَنَاتُ ٱلْأَخِ وَبَنَاتُ ٱلْأُخْتِ وَأُمَّهَـٰتُكُمُ ٱلَّـٰتِىٓ أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَٰتُكُم مِّنَ ٱلرَّضَـٰعَةِ وَأُمَّهَـٰتُ نِسَآئِكُمْ وَرَبَـٰٓئِبُكُمُ ٱلَّـٰتِى فِى حُجُورِكُم مِّن نِّسَآئِكُمُ ٱلَّـٰتِى دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا۟ دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَـٰٓئِلُ أَبْنَآئِكُمُ ٱلَّذِينَ مِنْ أَصْلَـٰبِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا۟ بَيْنَ ٱلْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٢٣﴾
আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে তোমালোকৰ মাতৃ সকলক বিবাহ কৰা হাৰাম কৰিছে, যদিও ওপৰৰ হওক, অৰ্থাৎ পিতৃ মাক, মাতৃ মাক আৰু এই দুয়োৰ মাতৃ কো। এইদৰে হাৰাম কৰিছে তোমালোকৰ নিজৰ ছোৱালীক বিবাহ কৰা, যদিও সেয়া তলৰ প্ৰজন্ম নহওক কিয় , যেনে- নাতিনী, নাতিনীৰ ছোৱালী ইত্যাদি। এইদৰে পুত্ৰৰ ঘৰৰ ছোৱালী আৰু সেই ছোৱালীৰ ছোৱালী। আৰু তোমালোকৰ পিতৃ ৰ ফালৰ পৰা অথবা মাকৰ ফালৰ পৰা ভনীকো বিবাহ কৰা হাৰাম কৰিছে, লগতে হাৰাম কৰিছে তোমালোকৰ পেহীক, এইদৰে তোমালোকৰ পিতৃৰ আৰু মাতৃৰ পেহীকো হাৰাম কৰিছে, ওপৰলৈ যিমান দূৰ পায় গৈ। এইদৰে হাৰাম কৰিছে তোমালোকৰ মাহীক, লগতে তোমালোকৰ পিতৃ আৰু মাতৃ মাহীকো, এই সম্পৰ্ক ওপৰলৈ যিমানদুৰ যায় । এইদৰে ভাগিনী আৰু ভতিজীৰ লগতো বিবাহ হাৰাম কৰিছে আৰু সিহঁ তৰ ছোৱালীকো হাৰাম কৰিছে। তোমালোকৰ সেই মাতৃ সকলকো বিবাহ কৰা হাৰাম কৰিছে, যিসকলে তোমালোকক গাখীৰ খোৱাইছে, এই সম্পৰ্কীয় ভনীসকলকো হাৰাম কৰিছে। লগতে হাৰাম কৰিছে তোমালোকৰ স্ত্ৰীসকলৰ মাতৃ কো, যদিও মিলন হওক বা নহওক। লগতে তোমালোকৰ পত্নীৰ সেইসকল ছোৱালীকো হাৰাম কৰিছে, যিসকল তোমালোকৰ ফালৰ পৰা নহয় , কিন্তু তোমালোকৰঘৰতেই বেছি ভাগ ডাঙৰদীঘল হৈছে আৰুতোমালোকে সিহঁ তৰমাতৃ ৰসৈতে সহবাস কৰিছা। আনহাতে যদি সিহঁ তে তোমালোকৰঘৰত ডাঙৰ দীঘল হোৱা নাই, আৰু তোমালোকে সিহঁ তৰ মাতৃ ক বিবাহ কৰাৰ পিছত সহবাসো কৰা নাই, তেন্তে এই অৱস্থাত সিহঁ তৰ ছোৱালীক বিবাহ কৰাত কোনো অসুবিধা নাই। এইদৰে তোমালোকৰ বাবে তোমালোকৰ পুত্ৰ বোৱাৰীকো বিবাহ কৰা হাৰাম কৰা হৈছে, যদিও সহবাস কৰা নাই। তস্ন্যপান (ৰিজাআত) সম্পৰ্কীয় পুত্ৰ বোৱাৰীও এই বিধানৰ অন্ত ৰ্ভু ক্ত। এইদৰে দুজনী সহোদৰা ভনী তথা ৰিজাআত সম্পৰ্কীয় ভনীক একেলগে বিবাহ কৰাও হাৰাম। অজ্ঞতা যুগত যি হৈছে, হৈছে। আল্লাহে সেয়া ক্ষমা কৰি দিব। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি অত্যন্ত দয়ালু। এইদৰে হাদীছৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত যে, পেহী আৰু ভতিজীক লগতে মাহী আৰু ভাগিনীকো একেলগে বিবাহ কৰা হাৰাম।
۞ وَٱلْمُحْصَنَـٰتُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۖ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَآءَ ذَٰلِكُمْ أَن تَبْتَغُوا۟ بِأَمْوَٰلِكُم مُّحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَـٰفِحِينَ ۚ فَمَا ٱسْتَمْتَعْتُم بِهِۦ مِنْهُنَّ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةًۭ ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَٰضَيْتُم بِهِۦ مِنۢ بَعْدِ ٱلْفَرِيضَةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿٢٤﴾
এইদৰে বিবাহ বন্ধনত থকা নাৰীসকলকো তোমালোকৰ বাবে হাৰাম কৰা হৈছে। কিন্তু আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰা অৱস্থাত বন্দী হৈ অহা নাৰীসকলে এটা হায়ে জ পাৰকৰাৰপিছত যদি স্পষ্ট হয় যে, তাই গৰ্ভ ৱতী নহয় তেন্তে তাইৰসৈতে সহবাস কৰাটো তোমালোকৰবাবেহালাল। এইটো বিধান আল্লাহে তোমালোকৰ ওপৰত ফৰজ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে অন্যান্য নাৰীসকলক বৈধ কৰিছে, যদি তোমালোকে নিজৰ সম্পদ ব্যয় কৰি, হালাল পদ্ধতিৰে, ব্যভিচাৰৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ উদ্দেশ্যে নিজৰ সন্মান ৰক্ষা কৰিব বিচৰা। জানি থোৱা! যিসকল নাৰীক তোমালোকে বিবাহ কৰি উপকৃ ত হ’ব বিচৰা, সিহঁতক সিহঁতৰ মোহৰ আদায় দিয়াটো তোমালোকৰ বাবে বাধ্যতামূলক। এইটো আল্লাহে তোমালোকৰ ওপৰত অপৰিহাৰ্য্য কৰিছে। কিন্তু যদি ওৱাজীবমোহৰনিৰ্ধাৰণ কৰাৰপিছত,পৰস্পৰৰসন্মতিত কিছু কম বেছি কৰা হয় তেন্তে তাত কোনো গুনাহ নাই। নিশ্চয় আল্লাহ সৃষ্টি সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত,তেওঁ ৰপৰাসিহঁ তৰকোনোবিষয়ে ই গোপন নহয় । তেওঁ চৰীয় ত প্ৰস্তু তকৰণত আৰুপৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞৱান।
وَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنكُمْ طَوْلًا أَن يَنكِحَ ٱلْمُحْصَنَـٰتِ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ فَمِن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُم مِّن فَتَيَـٰتِكُمُ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ۚ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَـٰنِكُم ۚ بَعْضُكُم مِّنۢ بَعْضٍۢ ۚ فَٱنكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَءَاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ مُحْصَنَـٰتٍ غَيْرَ مُسَـٰفِحَـٰتٍۢ وَلَا مُتَّخِذَٰتِ أَخْدَانٍۢ ۚ فَإِذَآ أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَـٰحِشَةٍۢ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى ٱلْمُحْصَنَـٰتِ مِنَ ٱلْعَذَابِ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ ٱلْعَنَتَ مِنكُمْ ۚ وَأَن تَصْبِرُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢٥﴾
ه হে পুৰুষ সমাজ! তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে আৰ্থিক দুৰ্বলতাৰ কাৰণে স্বাধীন নাৰীক বিবাহ কৰিবলৈ সক্ষম নহয় , তেন্তে এনেকু ৱা ব্যক্তিয়ে আনৰ অধীনত থকাদাসীক বিবাহ কৰিবপাৰে,যদি সেই দাসীপ্ৰ কাশ্যভাৱেমু মিনাহয় । আনহাতে প্ৰকৃ ত ঈমান সম্পৰ্কে আৰুআভ্যন্ত ৰীণ অৱস্থাসম্পৰ্কে بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ আল্লাহেই ভালকৈ জানে। জানি থোৱা, ধৰ্মীয় আৰু মানৱতাৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোক আৰু সিহঁত একে পৰ্যায় ৰ, সেয়ে সিহঁতক বিবাহ কৰিবলৈ লাজ নকৰিবা। সিহঁ তৰ মালিকৰ অনুমতি লৈ সিহঁ তক বিবাহ কৰিবা, লগতে সিহঁ তক সিহঁ তৰ মোহৰ আদায় দিয়া, তাত একো হ্ৰাস নকৰিবা আৰু আদায় দিয়াত অৱহেলা নকৰিবা, যদি সিহঁ ত প্ৰকাশ্য ব্যভিচাৰিণী আৰু অবৈধ সম্পৰ্ক ৰ বাবে গোপন প্ৰে ম-প্ৰীতিত জড়ি ত নাথাকে। আনহাতে যদি সিহঁ তে বিবাহৰপিছত ব্যভিচাৰত লিপ্ত হয় ,তেন্তে সিহঁ তক স্বাধীন নাৰীৰঅৰ্দ্ধে ক দণ্ডপ্ৰ দান কৰা হ’ব। অৰ্থাৎ পঞ্চাচটা বেত্ৰাঘাত কৰা হ’ব। স্বাধীন নাৰীসকলৰ দৰে সিহঁ তক ৰজম (শিল দলিয়াই মৃ ত্যু প্ৰদান) কৰা নহ’ব। সজচৰিত্ৰ মু ছলিম দাসীক বিবাহ কৰাৰ এই অনু মতি সেই ব্যক্তি ৰ বাবে, যাৰ ব্যভিচাৰত লিপ্ত হোৱাৰ আশংকা আছে আৰু স্বাধীন নাৰীক বিবাহ কৰাৰ ক্ষমতা নাই। অথচ দাসীক বিবাহ কৰাতকৈ ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰাটো বেছি উত্তম, যাতে সন্তানসকল দাসত্ব ৰ পৰা সুৰক্ষিত থাকে। নিশ্চয় আল্লাহ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি দয়া কৰে। এইটো তেওঁ ৰ দয়াৰেই বহিঃপ্ৰ কাশ যে, স্বাধীন নাৰীক বিবাহ কৰাৰক্ষমতা নথকা অৱস্থাত, যদি ব্যভিচাৰত লিপ্ত হোৱাৰআশংকা হয় , তেন্তে দাসীক বিবাহ কৰাৰঅনু মতি প্ৰদান কৰিছে।
يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦﴾
এইবোৰ চৰীয় তি আদেশৰ মাধ্যমত আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে তেওঁৰ চৰীয় ত তথা ধৰ্মৰ নিদৰ্শনসমূহ আৰু পৃথিৱী তথা আখিৰাতৰ কল্যাণবোৰ তোমালোকৰ বাবে স্পষ্ট ভাৱে বৰ্ণনা কৰিব বিচাৰে। আল্লাহে এইটোও বিচাৰে যে, যাতে তেওঁ তোমালোকক হালাল-হাৰামৰ নিয়ম-নীতিসমূহ, সন্মানজনক বৈশিষ্ট্যাৱলী আৰু প্ৰশংসনীয় চৰিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোকৰ পূৰ্বৱৰ্তী নবীসকলৰ পথ দেখুৱাব পাৰে, আৰু তোমালোকে সেই পথত পৰিচালিত হোৱা। আল্লাহে এইটোও বিচাৰে যে, তেওঁ তোমালোকক যাতে গুনাহৰ পৰা আনুগত্যৰ পিনে ঘূৰাই আনিব পাৰে। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলৰকল্যাণ সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। সেয়ে তেওঁ সেই অনুসাৰেই আদেশ দিয়ে । তেওঁ চৰীয় ত প্ৰস্তু তকৰণত আৰুমানুহৰকৰ্ম পৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
وَٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلشَّهَوَٰتِ أَن تَمِيلُوا۟ مَيْلًا عَظِيمًۭا ﴿٢٧﴾
আল্লাহে তোমালোকৰ তাওবা কবূল কৰিব বিচাৰে আৰু তোমালোকক ক্ষমা কৰিব বিচাৰে, আনহাতে প্ৰবৃত্তিৰ অনু সাৰীসকলে বিচাৰে যে, তোমালোকে হিদায় তৰ পথৰ পৰা বহু দূৰলৈ আঁতৰি যোৱা।
يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمْ ۚ وَخُلِقَ ٱلْإِنسَـٰنُ ضَعِيفًۭا ﴿٢٨﴾
আল্লাহে তেওঁৰ চৰীয় তক তোমালোকৰ বাবে সহজ কৰিব বিচাৰে। সেয়ে তেওঁ তোমালোকক এনেকু ৱা কোনো আদেশ নিদিয়ে , যিটো তোমালোকৰ সাধ্যাতীত। কিয় নো তেওঁ জানে যে, মানু হ সৃষ্টি আৰু চৰিত্ৰৰ ফালৰ পৰা অতি দুৰ্বল।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَكُم بَيْنَكُم بِٱلْبَـٰطِلِ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَـٰرَةً عَن تَرَاضٍۢ مِّنكُمْ ۚ وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًۭا ﴿٢٩﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসৰণকাৰীসকল! তোমালোকে ইজনে সিজনৰ সম্পদ অবৈধভাৱে নল’বা। যেনে- জবৰদস্তি কাঢ়ি লোৱা,চু ৰিকৰা অথবা উৎকোচ আদিৰমাধ্যমত। আনহাতে উভয় পক্ষৰসন্তু ষ্টি ৰভিত্তিত হোৱা ব্যৱসায় -বাণিজ্যৰদ্বাৰা উপাৰ্জিত সম্পদ তোমালোকৰ বাবে ভক্ষণ কৰা আৰু ব্যয় কৰাত কোনো অসুবিধা নাই। এইদৰে তোমালোকে ইজনে সিজনক হত্যা নকৰিবা আৰু আত্মহত্যাও নকৰিবা, লগতে নিজকে ধ্বংসৰপথত ঠেলি নিদিবা। নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰপ্ৰ তি অতি দয়ালু। এইটো তেওঁৰেই কৃ পা যে, তেওঁ তোমালোকৰপ্ৰাণ, ধন- সম্পদ আৰুমান-সন্মানৰপ্ৰ তি অন্যায় -অত্যাচাৰআনৰওপৰত হাৰাম কৰিদিছে।
وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَٰنًۭا وَظُلْمًۭا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًۭا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًا ﴿٣٠﴾
যিয়ে এই নিষেধকৃ ত কৰ্মসমূ হ কৰিব, অৰ্থাৎ যিয়ে আনৰ ধন অবৈধভাৱে ভক্ষণ কৰিব অথবা জানি বুজি কাকো হত্যা কৰিব, অজানিতে বা ভু লবশতঃ নহয় , তেন্তে কিয়ামতৰ দিনা আল্লাহে তাক মহা অগ্নিত নিক্ষেপ কৰিব। সেই অগ্নিৰ উষ্ণতাত সি ককবকাই থাকিব আৰু তাৰ শাস্তি ভোগ কৰিব। এইটো আল্লাহৰ বাবে তেনেই উজু। কিয় নো তেওঁ সকলো বিষয় তে ক্ষমতাৱান, তেওঁ ক কোনেও পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
إِن تَجْتَنِبُوا۟ كَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّـَٔاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُم مُّدْخَلًۭا كَرِيمًۭا ﴿٣١﴾
হে মু মিনসকল! যদি তোমালোকে ডাঙৰ ডাঙৰ গুনাহৰ পৰা বিৰত থাকা, যেনে- আল্লাহৰ লগত শ্বি ৰ্ককৰা, পিতৃ -মাতৃ ৰ অবাধ্যতা কৰা, কাৰোবাক হত্যা কৰা, সুতৰ লেনদেন কৰা ইত্যাদি, তেন্তে আমি তোমালোকৰ সৰু সৰু গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰি দিম, আৰু তোমালোকক সন্মানজনক ঠাইত (জান্নাতত) প্ৰৱেশ কৰাম।
وَلَا تَتَمَنَّوْا۟ مَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بِهِۦ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۚ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا ٱكْتَسَبُوا۟ ۖ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا ٱكْتَسَبْنَ ۚ وَسْـَٔلُوا۟ ٱللَّهَ مِن فَضْلِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمًۭا ﴿٣٢﴾
ه ه হে মুমিনসকল! আল্লাহে তোমালোকৰ মাজৰ এজনক আনজনৰ তু লনাত যি অধিক প্ৰদান কৰিছে, সেইবোৰ কামনা নকৰিবা, কাৰণ ইয়াৰ ফলত অসন্তু ষ্টি আৰু ঈৰ্ষা ভাৱ সৃষ্টি হয় । এইদৰে আল্লাহে পুৰুষসকলক যি বিশেষত্ব প্ৰদান কৰিছে, নাৰীসকলে সেইবোৰৰ আশা কৰা উচিত নহয় । কাৰণ প্ৰত্যেক বৰ্গৰ বাবে সিহঁ তৰ যোগ্যতা অনু সাৰে বেলেগ বেলেগ প্ৰতিফল প্ৰদান কৰা হৈছে, আৰু প্ৰত্যেকেই নিজ নিজ কৰ্মৰ অংশ লাভ কৰিব। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো বিষয় তে সৰ্বজ্ঞ, সেয়ে তেওঁ সকলো বৰ্গকে সিহঁ তৰসক্ষমতা অনু যায়ী কৰ্ম প্ৰদান কৰিছে।
وَلِكُلٍّۢ جَعَلْنَا مَوَٰلِىَ مِمَّا تَرَكَ ٱلْوَٰلِدَانِ وَٱلْأَقْرَبُونَ ۚ وَٱلَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ فَـَٔاتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدًا ﴿٣٣﴾
شىء شهيدا আমি তোমালোকৰপ্ৰ ত্যেককে ওৱাৰিছ বনাইছোঁ। সিহঁ তেই পিতৃ -মাতৃ আৰুআত্মীয় -স্বজনৰপৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰওৱাৰিছ হ’ব। এইদৰেযিসকলৰলগত তোমালোকে শপত খাই সহায় -সহযোগিতা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলা, সিহঁতকো মীৰাছত সিহঁতৰ অংশ প্ৰদান কৰিবা। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো বস্তু সম্পৰ্কে অৱগত, সেয়ে তেওঁ তোমালোকৰএই শপত আৰুপ্ৰ তিশ্ৰুতি সম্পৰ্কে ও অৱগত। জানি থোৱা উচিত যে, শপত বাক্যৰদ্বাৰা মীৰাছৰঅধিকাৰী হোৱাৰ এই বিধানটো ইছলামৰ প্ৰাৰম্ভি ক অৱস্থাত আছিল, যিটো পিছত মনছু খ (ৰহিত) হৈছে।
ٱلرِّجَالُ قَوَّٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ بِمَا فَضَّلَ ٱللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ وَبِمَآ أَنفَقُوا۟ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ ۚ فَٱلصَّـٰلِحَـٰتُ قَـٰنِتَـٰتٌ حَـٰفِظَـٰتٌۭ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ ٱللَّهُ ۚ وَٱلَّـٰتِى تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَٱهْجُرُوهُنَّ فِى ٱلْمَضَاجِعِ وَٱضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا۟ عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيًّۭا كَبِيرًۭا ﴿٣٤﴾
ي পুৰুষে স্ত্ৰীসকলক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে আৰু সিহঁতক ৰক্ষণাবেক্ষন দিয়ে । কিয় নো আল্লাহে পুৰুষসকলক নাৰীসকলৰ ওপৰত বিশেষ প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰিছে লগতে সিহঁ তৰ প্ৰয়োজন পুৰণ কৰা তথা সিহঁ তৰ ওপৰত ব্যয় কৰাটো পুৰুষসকলৰ ওপৰত ওৱাজীব। পূণ্যৱতী স্ত্ৰীসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আনু গত্য কৰে, স্বামীৰ কথা পালন কৰে লগতে আল্লাহৰ তাওফীকত স্বামীৰ অনু পস্থি তিত তেওঁ ৰ অধিকাৰসমূ হ হিফাজত কৰে। হে স্বামীসকল! যিসকল স্ত্ৰীৰ কথা বা কৰ্মৰ দ্বাৰা স্বামীৰ আনুগত্যত অৱজ্ঞা হোৱাৰ আশংকা হয় , সিহঁ তক প্ৰথমে ভালদৰে বুজোৱা আৰু আল্লাহৰ ভয় দেখুৱাই সঠি ক পথত আনিবলৈ চেষ্টা কৰা। যদি সিহঁতে নামানে তেন্তে বিছনা পৃথক কৰি দিয়া, যেনে- শুৱাৰ সময় ত তাইৰ পিনে পিঠি দিবা আৰু তাইৰ লগত সহবাস নকৰিবা। এনেকু ৱা কৰাৰপিছতো যদি সঠি ক পথত উভতি নাহে তেন্তে আঘাত নোহোৱাকৈ লঘু প্ৰহাৰকৰিবা। ইয়াৰপিছত যদি সংশোধন হয় তেন্তে সিহঁ তৰ ওপৰত অত্যাচাৰ নকৰিবা আৰু সিহঁ তক শাস্তি ও নিদিবা। আল্লাহ সবাতোকৈ উচ্চ লগতে তেওঁ সত্ত্বাগত আৰু বৈশিষ্ট্যৰ ক্ষেত্ৰত অতি মহান, সেয়ে তেওঁকভয় কৰা।
وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَٱبْعَثُوا۟ حَكَمًۭا مِّنْ أَهْلِهِۦ وَحَكَمًۭا مِّنْ أَهْلِهَآ إِن يُرِيدَآ إِصْلَـٰحًۭا يُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَيْنَهُمَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرًۭا ﴿٣٥﴾
كان عليما خبيرا হে স্বামী স্ত্ৰীৰ অভিভাৱকসকল! যদি তোমালোকৰ আশংকা হয় যে, সিহঁ ত দুজনৰ মতানৈক্য তথা মতবিৰোধে শত্ৰুতাৰ পৰ্যায় পাবগৈ আৰু পৃথকতাৰ সীমাপাবগৈ,তেন্তে স্বামীৰফালৰপৰাএজন ন্যায় প্ৰি য় ব্যক্তি আৰুস্ত্ৰীৰফালৰপৰাএজন ন্যায় প্ৰি য় ব্যক্তি প্ৰে ৰণ কৰিবা,যাতে স্বামীস্ত্ৰীৰমঙ্গল কামনাৰ্থে সিহঁ তৰ মাজত বিবাহ বিচ্ছেদ ঘটায় , নাইবা বিষয় টো মিলাপ্ৰীতিৰ মাজেৰে মীমাংসা কৰি দিয়ে । মনত ৰখা উচিত যে, স্বামী স্ত্ৰীৰ যুগ্ম জীৱন বাহাল ৰাখি মিলাপ্ৰীতিৰেসমাধান কৰাটোৱেহৈছে উত্তম। যদি উভয় পক্ষৰমধ্যস্থ তাকাৰীয়ে যুগ্ম জীৱন বাহাল ৰাখিবলৈ প্ৰয়াস কৰে,তেন্তে আল্লাহে স্বামীস্ত্ৰীক, بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ইজনক সিজনৰ নিকটৱৰ্তী কৰি দিব আৰু সিহঁ তৰ মতভেদ দূৰ হ’ব। নিশ্চয় বান্দাৰ কোনো বস্তু ৱে আল্লাহৰ পৰা গোপন নহয় , লগতে তেওঁ সিহঁ তৰ অন্ত ৰৰবিষয় সম্পৰ্কে ওসম্যকঅৱগত।
۞ وَٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا۟ بِهِۦ شَيْـًۭٔا ۖ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًۭا وَبِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱلْجَارِ ذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْجَارِ ٱلْجُنُبِ وَٱلصَّاحِبِ بِٱلْجَنۢبِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًۭا فَخُورًا ﴿٣٦﴾
فخورا আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি তেওঁ ৰ ইবাদত কৰা, তেওঁ ৰ সৈতে আন কাৰো উপাসনা নকৰিবা। পিতৃ -মাতৃ ক সন্মান কৰিবা আৰু তেওঁ লোকৰ সৈতে ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। আত্মীয় ৰ সৈতে, এতীমৰ সৈতে আৰু অভাৱী লোকৰ সৈতে ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। আত্মীয় তথা অনাত্মীয় প্ৰতিৱেশীৰ সৈতেও ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। লগত থকা সঙ্গীৰ সৈতেও ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। ঘৰ পৰিয়ালৰ পৰা দূৰত থকা অপৰিচিত যাত্ৰীৰ সৈতেও ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। তোমালোকৰ অধীনত থকা দাস-দাসীৰ প্ৰতিও ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা। নিশ্চয় আল্লাহে সেই ব্যক্তিক ভাল নাপায় , যিজন আত্ম গৌৰৱী, মানুহৰ প্ৰতি অহংকাৰী, লগতে যিজনে মানু হৰ সন্মুখত অহংকাৰ কৰি নিজৰ প্ৰশংসা কৰে।
ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ ۗ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿٣٧﴾
আল্লাহে সেইসকল লোককো পছন্দ নকৰে, যিসকলে আল্লাহে দিয়া ধন-সম্পদ সেইবোৰঠাইত ব্যয় নকৰে, য’ত ব্যয় কৰাটো সিহঁ তৰওপৰত অনিবাৰ্য্য, লগতে নিজৰ কথা আৰু কৰ্মৰ দ্বাৰা আনকো ইয়াৰ উপদেশ নিদিয়ে । ইয়াৰ উপৰিও আল্লাহে সিহঁ তক যি নিয়ামত প্ৰদান কৰিছে, সেইবোৰো মানুহৰ সন্মুখত প্ৰকাশ নকৰে, যেনে- জীৱিকা আৰু ইল্ম। মানু হৰ সন্মুখত সত্য প্ৰকাশ কৰাৰ বিপৰীতে সেয়া গোপন কৰি অসত্যটো প্ৰকাশ কৰে। দৰাচলতে এইবোৰহৈছে কু ফু ৰীস্ব ভাৱ। নিশ্চয় আমি কাফিৰসকলৰবাবেলাঞ্ছনাদায় ক শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰিৰাখিছোঁ।
وَٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۗ وَمَن يَكُنِ ٱلشَّيْطَـٰنُ لَهُۥ قَرِينًۭا فَسَآءَ قَرِينًۭا ﴿٣٨﴾
قرينا এইদৰে আমি সিহঁ তৰ বাবে শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছোঁ, যিসকলে নিজৰ সম্পদ কেৱল এই কাৰণে ব্যয় কৰে যে, যাতে মানু হে দেখি তাক প্ৰশংসা কৰে। সিহঁতে আল্লাহ আৰু ক্বি য়ামতৰ প্ৰতি বিশ্বাস পোষণ নকৰে। আমি সিহঁতৰ বাবেও সেই অপমানকাৰী শাস্তি তৈয়াৰ কৰি থৈছোঁ। সিহঁতক চয় তানৰ অনু সৰণেই বিভ্ৰান্ত কৰিছে। এতেকে চয় তান যাৰসঙ্গীহৈছে,সি জানি থোৱাউচিত,চয় তান হৈছে বৰবেয়াসঙ্গী।
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَأَنفَقُوا۟ مِمَّا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِهِمْ عَلِيمًا ﴿٣٩﴾
সিহঁ তৰ কি ক্ষতি হ'লহেঁ তেন, যদি সিহঁ তে প্ৰকৃ ততে আল্লাহ আৰু ক্বি য়ামতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিলেহেঁ তেন, আৰু আল্লাহে সিহঁ তক যি সম্পদ দান কৰিছে সেইবোৰ যদি আল্লাহৰ পছন্দ নীয় শিতানত তথা তেওঁৰ সন্তু ষ্টি অৰ্জ নাৰ্থে ব্যয় কৰিলেহেঁ তেন? বৰং ইয়াত আছিল কল্যাণেই কল্যাণ। আল্লাহে সিহঁ তক ভালদৰেজানে। সিহঁ তৰকোনোঅৱস্থাই তেওঁ ৰপৰাগোপন নহয় আৰুতেওঁ সিহঁ তৰপ্ৰ ত্যেককে সিহঁ তৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব।
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ ۖ وَإِن تَكُ حَسَنَةًۭ يُضَـٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِن لَّدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٤٠﴾
নিশ্চয় আল্লাহ ন্যায় পৰায় ণ, তেওঁ বান্দাসকলৰ প্ৰতি অকণো অন্যায় নকৰে, সিহঁ তৰ নেকীৰ পৰা সৰু পৰুৱাৰ সমান নেকীও হ্ৰাস নকৰে আৰু গুনাহো বৃদ্ধি নকৰে। আনহাতে যদি অণু পৰিমাণো নেকী থাকে, তেন্তে তাৰ ছোৱাব তেওঁ নিজৰ কৃ পাত বহুগুণ বৃদ্ধি কৰি, আনকি নিজৰ ফালৰ পৰা অধিক বৃদ্ধি কৰিমহাপ্ৰ তিদান প্ৰদান কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍۭ بِشَهِيدٍۢ وَجِئْنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ شَهِيدًۭا ﴿٤١﴾
এতেকে সেই সময় ত কি অৱস্থা হ’ব, যেতিয়া আমি ক্বি য় মাতৰ দিনা প্ৰত্যেক সম্প্ৰ দায় ৰ নবীক সিহঁ তৰ কৰ্মৰ সাক্ষী হিচাপে উপস্থি ত কৰিম, আৰু হে নবী! আমি আপোনাক উপস্থি ত কৰিম আপোনাৰউম্মতৰসাক্ষী হিচাপে ।
يَوْمَئِذٍۢ يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَعَصَوُا۟ ٱلرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّىٰ بِهِمُ ٱلْأَرْضُ وَلَا يَكْتُمُونَ ٱللَّهَ حَدِيثًۭا ﴿٤٢﴾
সেই মহান দিৱসটোত আল্লাহক অস্বীকাৰকাৰীসকলে আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ বিৰুদ্ধাচাৰীসকলে কামনা কৰিব যে, হায়! সিহঁত যদি মাটি ত মিশ্ৰি ত হৈ সমতল হৈ গ’লহেঁ তেন। সেইদিনা কোনেও আল্লাহৰ পৰা নিজৰ কৰ্ম গোপন কৰিব নোৱাৰিব। কিয় নো আল্লাহে সিহঁ তৰ জিভাত মোহৰ মাৰি দিব, ফলত সিহঁ তে কথাক’বনোৱাৰিব,আৰুসিহঁ তৰঅংঙ্গ প্ৰতঙ্গই আল্লাহৰআদেশত সিহঁ তৰবিপক্ষে সিহঁ তৰকৰ্মৰসাক্ষ্যপ্ৰ দান কৰিব।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقْرَبُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنتُمْ سُكَـٰرَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا۟ مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِى سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا۟ ۚ وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَآءَ أَحَدٌۭ مِّنكُم مِّنَ ٱلْغَآئِطِ أَوْ لَـٰمَسْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَلَمْ تَجِدُوا۟ مَآءًۭ فَتَيَمَّمُوا۟ صَعِيدًۭا طَيِّبًۭا فَٱمْسَحُوا۟ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ﴿٤٣﴾
إ ر ى হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসাৰীসকল! তোমালোকে নিচাগ্ৰ তস্ অৱস্থাত ছালাত আদায় নকৰিবা, যেতিয়ালৈকে মাদকতা আঁতৰি নাযায় , যাতে তোমালোকে ধৰিব পাৰা যে, তোমালোকে কি কৈ আছা। দৰাচলতে এই বিধান মাদক দ্ৰৱ্যসম্পূৰ্ণৰূপে হাৰাম হোৱাৰ পূৰ্বে আছিল। এইদৰে জুনুবী অৱস্থাতো ছালাত আদায় নকৰিবা আৰু মছজিদত প্ৰৱেশ নকৰিবা যেতিয়ালৈকে গোছল নকৰা, আনহাতে অৱস্থান নকৰাকৈ মছজিদৰভিতৰেদি খোজকাঢ়ি যোৱাত কোনো অসুবিধা নাই। যদি তোমালোকৰকোনোবাই এনেকু ৱা বেমাৰত আক্ৰান্ত হয় , যি বেমাৰত পানী ব্যৱহাৰ কৰা সম্ভ ৱ নহয় , অথবা তোমালোক ভ্ৰমণ অৱস্থাত থাকা নাইবা তোমালোকৰ অজু ভঙ্গ হ’লে অথবা স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰাৰ পিছত পানী নাপালে, পৱিত্ৰ মাটি ৰে তায়াম্মুম কৰা অৰ্থাৎ নিজৰ দুয়ো হাতেৰে মু খমণ্ডল আৰু হাত দুখন মছেহ কৰা। নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰ ভু ল-ত্ৰুটি মাৰ্জ না কৰিব আৰুতোমালোকৰপ্ৰ তি তেওঁ অতি ক্ষমাশীল।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ نَصِيبًۭا مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ يَشْتَرُونَ ٱلضَّلَـٰلَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّوا۟ ٱلسَّبِيلَ ﴿٤٤﴾
হে ৰাছুল! আপুনি ইয়াহুদীসকলৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে অৱগত নহয় নেকি, যিসকলক আল্লাহে তাওৰাতৰ জ্ঞানৰ কিছু অংশ প্ৰদান কৰিছিল, সিহঁতে হিদায় তৰ পৰিবৰ্তে ভ্ৰষ্টতা ক্ৰয় কৰি আছে? হে মুমিনসকল! সিহঁ তে তোমালোকক ৰাছু লে দেখুৱাই দিয়া পোন পথৰ পৰা বিভ্ৰান্ত কৰিব বিচাৰে, যাতে তোমালোকেও সিহঁ তৰবক্ৰ পথত পৰিচালিত হোৱা। ي
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَآئِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ نَصِيرًۭا ﴿٤٥﴾
হে মু মিনসকল! তোমালোকৰশত্ৰুসকলৰবিষয়ে মহান আল্লাহ তোমালোকতকৈওঅধিক অৱগত। সেয়ে তোমালোকক সিহঁ তৰবিষয়ে জনাইছে আৰু সিহঁ তৰ শত্ৰুতা সম্পৰ্কে অৱগত কৰাইছে। দৰাচলতে সিহঁ তৰ শক্তিৰ বিপক্ষে তোমালোকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে আল্লাহেই যথেষ্ট । লগতে সহায় ক হিচাপে আল্লাহেই তোমালোকৰ বাবে যথেষ্ট , তেওঁ তোমালোকক সিহঁ তৰ চক্ৰান্ত আৰু নিৰ্যাতনৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব আৰু সিহঁ তৰ বিপক্ষে তোমালোকক সহায় কৰিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
مِّنَ ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَٱسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍۢ وَرَٰعِنَا لَيًّۢا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًۭا فِى ٱلدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَٱسْمَعْ وَٱنظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٤٦﴾
فلا يؤمنون إلا قليلا ইয়াহুদীসকলৰ মাজত কিছু মান নিকৃ ষ্টলোক আছে, যিসকলে আল্লাহৰ বাণীক বিকৃ ত কৰে। সিহঁ তে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা বাণীৰ বিকৃ ত অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে। যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে সিহঁতক কোনো আদেশ দিয়ে , তেতিয়া সিহঁতে কয়ঃ আমি আপোনাৰ কথা শুনিছোঁ কিন্তু আপোনাৰ কথা অস্বীকাৰ কৰিলোঁ। লগতে ব্যঙ্গাতমকভাৱে কয়ঃ আপুনি আমাৰ কথা শুনক, আপুনি যেন শুনা নাপায়! তথা সিহঁ তে “ৰা-ঈনা” বুলি কৈ ইয়াৰ মূ ল অৰ্থ (আপুনি আমাৰ প্ৰতি মন কৰক) বুজাব খোজে কিন্তু সিহঁ তৰ উদ্দেশ্য বেলেগ, সিহঁ তে ইয়াৰ দ্বাৰা “নিৰ্বোধ” বুজাব খোজে। সিহঁ তে ইয়াক উচ্চাৰণ কৰাৰ সময় ত জিভাৰ দ্বাৰা বিকৃ ত কৰিছিল। সিহঁতৰ উদ্দেশ্য আছিল আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক বদ দুআ কৰা তথা ইছলামক নিন্দা কৰা আৰু ভু ল-ত্ৰুটি সন্ধান কৰা। যদি সিহঁ তে “আমি আপোনাৰ কথা শুনিছোঁ কিন্তু আপোনাৰ কথা অস্বীকাৰ কৰিলোঁ” এই কথাৰ ঠাইত এই কথা ক’লেহেঁ তেন যে, “আমি আপোনাৰ কথা শুনিছোঁ আৰু আপোনাৰ কথা মানি ল’লোঁ”। লগতে “আপুনি যেন শুনা নাপায়! ” এই কথাৰ পৰিবৰ্তে যদি ক’লেহেঁ তেন, “আপুনি আমাৰ কথা শুনক!” আনহাতে “ৰা-ঈনা”ৰ পৰিবৰ্তে যদি ক’লেহেঁ তেন “অলপ প্ৰতীক্ষা কৰক যাতে আমি আপোনাৰ কথা বুজি লওঁ”, তেন্তে সিহঁ তৰ বাবে এয়া উত্তম আৰু ন্যায় সংগত হ’লহেঁ তেন। কিয় নো ইয়াত আছে আদব তথা সন্মান, যিটো নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মৰ্যাদাৰ উপযুক্ত । কিন্তু আল্লাহে সিহঁ তৰ ওপৰত অভিসম্পাত কৰিছে, আৰু সিহঁ তৰ কু ফৰীৰ কাৰণে সিহঁ তক তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা আঁতৰাই দিছে। সেয়ে সিহঁ তে এনেকু ৱাঈমান পোষণ নকৰিবযিটোসিহঁ তৰবাবেলাভদায় ক।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ ءَامِنُوا۟ بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًۭا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰٓ أَدْبَارِهَآ أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلسَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ مَفْعُولًا ﴿٤٧﴾
হে গ্ৰন্থপ্ৰাপ্ত ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকল! আমি তোমালোকৰ মুখমণ্ডলত থকা জ্ঞান ইন্দ্ৰীয় সমূহ নিঃশেষ কৰাৰ আগতে তথা তোমালোকৰ মুখমণ্ডল পিছফালে ঘূৰাই দিয়াৰপূৰ্বেই সেইখন গ্ৰন্থৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰা যিখন আমি মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰওপৰত অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ,যিখন তোমালোকৰ ওচৰত থকা তাওৰাত আৰু ইঞ্জীলৰ সত্যায় ন কৰিবলৈ আহিছে। অথবা আল্লাহৰ ৰহমতৰ পৰা দূৰ কৰাৰ পূৰ্বেই ঈমান পোষণ কৰা, যিদৰে আমি শনিবাৰীয়া লোককসকলক দূৰ কৰিছিলোঁ, যিসকলে নিষিদ্ধ হোৱাৰ পিছতো শনিবাৰে চিকাৰ কৰিছিল। ফলত আল্লাহে সিহঁ তক বান্দ ৰ বনাই দিছিল। আল্লাহৰ আদেশ আৰু তেওঁ ৰ ফয় চালা নিশ্চিতভাৱে অৱশ্যম্ভাৱী।
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِۦ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱفْتَرَىٰٓ إِثْمًا عَظِيمًا ﴿٤٨﴾
নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰ সৃষ্টি ৰ মাজৰ পৰা কাৰোবাক তেওঁ ৰ অংশীদাৰ গণ্য কৰা গুনাহক কেতিয়াও ক্ষমা নকৰিব। কিন্তু শ্বি ৰ্কআৰু কু ফৰৰ বাহিৰে আন আন গুনাহসমূহ যিটো ইচ্ছা কৰিব, নিজ অনুগ্ৰ হত ক্ষমা কৰিব, অথবা যাক ইচ্ছা কৰিব ন্যায় অনুসাৰে শাস্তি প্ৰদান কৰিব। যিয়ে আল্লাহৰ লগত অংশীদাৰ(শ্বি ৰ্ক ) স্থাপন কৰে, সি দৰাচলতে ইমান ডাঙৰপাপ কৰ্ম কৰেযে, তাওবা অবিহনে মৃ ত্যুবৰণ কৰিলে কেতিয়াও সেইটো ক্ষমাৰ যোগ্য নহয় ।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ ٱللَّهُ يُزَكِّى مَن يَشَآءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿٤٩﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি সেইসকল লোকৰ বিষয়ে নাজানে নেকি, যিসকলে নিজৰ আৰু নিজ কৰ্মৰ পৱিত্ৰতাৰ গুণগান কৰি ফু ৰে? অথচ এই অধিকাৰ কেৱল আল্লাহৰহে আছে যে, তেওঁ নিজ বান্দাসকলৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা কৰে প্ৰশংসা কৰে, আৰু পৱিত্ৰ কৰে, কাৰণ তেৱেঁই অন্ত ৰৰ গোপন তথ্য সম্পৰ্কে অৱগত। তথা সিহঁ তৰ ছোৱাব অকণো হ্ৰাস কৰা নহ’ব, আনকি খেজুৰৰ গুটি ৰ ওপৰত থকা আৱৰণ পৰিমাণ ছোৱাবো হ্ৰাস কৰা নহ’ব।
ٱنظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ ۖ وَكَفَىٰ بِهِۦٓ إِثْمًۭا مُّبِينًا ﴿٥٠﴾
হে ৰাছুল! চাওক এইসকল লোকে কেনেকৈ নিজৰ প্ৰশংসা কৰি আল্লাহৰ প্ৰতি মিথ্যাৰোপ কৰি আছে? ইহঁতৰ ভ্ৰষ্টতা স্পষ্ট কৰিবলৈ এই গুনাহেই যথেষ্ট । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ نَصِيبًۭا مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ يُؤْمِنُونَ بِٱلْجِبْتِ وَٱلطَّـٰغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هَـٰٓؤُلَآءِ أَهْدَىٰ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ سَبِيلًا ﴿٥١﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি ইয়াহুদীসকলৰঅৱস্থা সম্পৰ্কে অৱগত নহয় নেকি, যিসকলক জ্ঞানৰকিছু অংশ প্ৰদান কৰা হৈছিল। লগতে আপুনি এই কথাত আচৰিত নহয় নেকি যে, সিহঁ তে আল্লাহৰবাহিৰেনিজে বনোৱা উপাস্যৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰেআৰুসিহঁ তে মুশ্বৰিকসকলৰকথাত হয় ভৰদি কয় , মু শ্বৰিকসকল মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰছাহাবাসকলতকৈ অধিক হিদায় তৰওপৰত আছে।
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ ۖ وَمَن يَلْعَنِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ نَصِيرًا ﴿٥٢﴾
এই সকলেই বিকৃ ত আক্বীদাৰ অধিকাৰী, যিসকলক আল্লাহে তেওঁৰ ৰহমতৰ পৰা দূৰ কৰি দিছে। এতেকে যাক আল্লাহে নিজ ৰহমতৰ পৰা দূৰ কৰি দিয়ে , আপুনি কেতিয়াও তাৰ সহায় ক বিচাৰি নাপাব, যিয়ে তাৰ সহায় কৰিব পাৰিব।
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّنَ ٱلْمُلْكِ فَإِذًۭا لَّا يُؤْتُونَ ٱلنَّاسَ نَقِيرًا ﴿٥٣﴾
সিহঁতৰ ওচৰত কোনো ক্ষমতাই নাই। যদি থাকিলহেঁতেন, তেন্তে মানুহক তাৰ পৰা একো নিদিলেহেঁতেন। যদিও খেজুৰ গুটি ৰ ওপৰৰ আৱৰণৰ সমানেই নহওক কিয় ।
أَمْ يَحْسُدُونَ ٱلنَّاسَ عَلَىٰ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ ۖ فَقَدْ ءَاتَيْنَآ ءَالَ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَءَاتَيْنَـٰهُم مُّلْكًا عَظِيمًۭا ﴿٥٤﴾
عظيما বৰং সিহঁ তে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু তেওঁৰ ছাহাবাসকলৰ লগত এই কাৰণে বিদ্বে ষ পোষণ কৰে যে, আল্লাহে তেওঁলোকক নুবুওৱত, ঈমান আৰুপৃথিৱীত ৰাজত্ব প্ৰদান কৰিছে। সিহঁ তে কিয় তেওঁ লোকৰলগত বিদ্বে ষ পোষণ কৰেঅথচ আমি ইয়াৰপূৰ্বে ইব্ৰাহীমৰবংশধৰসকলক ঐশী গ্ৰন্থদান কৰিছিলোঁ,লগতে গ্ৰন্থৰবাহিৰেও বিভিন্ন আদেশ প্ৰদান কৰাহৈছিল আৰুমানু হৰওপৰত বিশাল ৰাজত্ব প্ৰদান কৰিছিলোঁ।
فَمِنْهُم مَّنْ ءَامَنَ بِهِۦ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا ﴿٥٥﴾
আহলে কিতাবসকলৰ কিছু মানে ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালাম আৰু তেওঁৰ বংশধৰ নবীসকলৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিছে আৰু কিছু মানে ঈমানৰ পৰা আঁতৰি গৈছে, আৰু আজিও সিহঁতে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লৈ অহা চৰীয় তৰ লগতো সেই আচৰণেই কৰি আছে। সিহঁতৰ মাজৰ কাফিৰসকলৰবাবেজাহান্নামৰশাস্তি য়ে ই যথেষ্ট ।
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًۭا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَـٰهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًۭا ﴿٥٦﴾
নিশ্চয় যিসকলে আমাৰ আয়াতসমূহক অস্বীকাৰ কৰিছে, আমি সিহঁ তক ক্বি য়ামতৰ দিনা জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰাম, যিটো সিহঁ তক চাৰিও ফালৰ পৰা পৰিবেষ্ট ন কৰিৰাখিব। যেতিয়াই সিহঁ তৰছাল গেলি পচি যাবতেতিয়াই আমি সিহঁ তক নতু ন ছালেৰেআৱৰণ দিম,যাতে শাস্তি অব্যাহত থাকে। নিশ্চয় আল্লাহ মহা পৰাক্ৰ মশালী, তেওঁ ক কোনেও অপাৰগ কৰাৰ ক্ষমতা নাৰাখে, তেওঁ সিদ্ধান্ত আৰু ফয় চালাত মহা প্ৰজ্ঞাৱান।
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ لَّهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّۭا ظَلِيلًا ﴿٥٧﴾
যিসকলে আল্লাহৰপ্ৰ তি ঈমান আনিছে আৰুৰাছু লৰআনুসৰণ কৰিছে আৰুসত্ কৰ্ম কৰিছে,আমি তেওঁলোকক এনেকু ৱাজান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাম যাৰ অট্টালিকাসমূ হৰতলত নদীসমূ হ প্ৰবাহিত থাকিব। তাত তেওঁ লোক চিৰস্থায়ী হ’ব। তেওঁ লোকৰবাবেএই জান্নাতত থাকিবসকলো ধৰণৰ আৱৰ্জ নামু ক্ত بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ পৱিত্ৰ স্ত্ৰীসকল। আমি তেওঁ লোকক ঘন ছাঁৰ তলত ৰাখিম, যিটো হ’ব দীৰ্ঘ প্ৰসাৰিত, য’ত গৰম ঠাণ্ডা একোৱে অনু ভৱ নহ’ব।
۞ إِنَّ ٱللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا۟ ٱلْأَمَـٰنَـٰتِ إِلَىٰٓ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ ٱلنَّاسِ أَن تَحْكُمُوا۟ بِٱلْعَدْلِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ سَمِيعًۢا بَصِيرًۭا ﴿٥٨﴾
আল্লাহে তোমালোকক আদেশ দিয়ে যে,তোমালোকৰওচৰত থকা আমানতৰপ্ৰ তিটো বস্তু আমানতৰগৰাকীক ওভোতাই দিয়া। লগতে তোমালোকক এই আদেশ দিয়ে যে, যেতিয়া তোমালোকে মানু হৰ মাজত বিচাৰ মীমাংসা কৰিবা, তেতিয়া ন্যায় সংগতভাৱে কৰিবা। ফয় চালা কৰাৰ সময় ত পক্ষপাত অথবা অন্যায় নকৰিবা। আল্লাহে প্ৰত্যেক পৰিস্থি তিৰ বাবে উত্তম শিক্ষা আৰু নিৰ্দেশ দিয়ে । নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰ কথা শ্ৰৱণ কৰে আৰু তোমালোকৰ কৰ্ম দেখি আছে।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَأُو۟لِى ٱلْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَـٰزَعْتُمْ فِى شَىْءٍۢ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌۭ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا ﴿٥٩﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসৰণকাৰীসকল! আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ আদেশ পালন কৰি, আৰু তেওঁলোকে নিষেধ কৰা বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁলোকৰ আনুগত্য কৰা। তথা শাসকৰ কথা মানি চলা যেতিয়ালৈকে সিহঁ তে গুনাহৰ নিৰ্দে শ নিদিয়ে । ইয়াৰ পিছত যদি কোনো বিষয় ত তোমালোকৰ মতবিৰোধ হয় তেন্তে সেই বিষয়ে আল্লাহৰ কিতাব আৰু ৰাছুলৰ ছুন্নতৰ পিনে শৰণাপন্ন হোৱা, যদি তোমালোকে আল্লাহ আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি বিশ্বাস কৰা। কোৰআন ছুন্নতৰ প্ৰতি প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰাটো হৈছে বিবাদত লিপ্ত থকাতকৈ তথা কোনো ব্যক্তি গত উক্তি ৰ অনু সৰণ কৰাতকৈ উত্তম। লগতে পৰিণামৰ ক্ষেত্ৰতো এয়া উত্তম।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ ءَامَنُوا۟ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوٓا۟ إِلَى ٱلطَّـٰغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوٓا۟ أَن يَكْفُرُوا۟ بِهِۦ وَيُرِيدُ ٱلشَّيْطَـٰنُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَـٰلًۢا بَعِيدًۭا ﴿٦٠﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি ইয়াহুদী মুনাফিকসকলৰ দ্বি তীয় চৰিত্ৰ দেখা নাইনে, যিসকলে মিছা দাবী কৰে যে, সিহঁ তে আপোনাৰ প্ৰতি তথা আপোনাৰ পূৰ্বে ৰাছু লসকলৰ প্ৰতি যি অৱতীৰ্ণ হৈছে তাৰ ওপৰত ঈমান পোষণ কৰে। কিন্তু মতবিৰোধৰ সময় ত ফয় চালাৰ বাবে, আল্লাহৰ চৰীয় ত এৰি মানৱ ৰচিত বিধানৰ দ্বাৰা ফয় চালা কৰাটোক পছন্দ কৰে। অথচ সিহঁ তক এইবোৰ অস্বীকাৰ কৰিবলৈ নিৰ্দে শ দিয়া হৈছে। দৰাচলতে চয় তানে বিচাৰে যে, সিহঁ ত সত্যৰ পৰা ইমান দূৰলৈ আঁতৰি যাওক যে, যাতে উভতি অহাটো অসম্ভ ৱ হৈ পৰে।
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ رَأَيْتَ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودًۭا ﴿٦١﴾
যেতিয়া এইসকল মুনাফিকক কোৱা হয় যে, আল্লাহে নিজৰ গ্ৰন্থত যি বিধান অৱতীৰ্ণ কৰিছে সেই পিনে আহা আৰু ৰাছুলৰ ওচৰলৈ আহা, যাতে তোমালোকৰ পৰস্পৰ বিবাদৰ মীমাংসা কৰিব পৰা যায় । হে ৰাছু ল! তেতিয়া আপুনি সিহঁ তক দেখিবলৈ পাব যে, সিহঁ তে আপোনাৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বিমূ খ হৈ আনৰ ওচৰলৈ মীমাংসাৰ বাবে গুচি যায় ।
فَكَيْفَ إِذَآ أَصَـٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّآ إِحْسَـٰنًۭا وَتَوْفِيقًا ﴿٦٢﴾
সেই সময় ত মুনাফিকসকলৰ কি অৱস্থা হ’ব, যেতিয়া সিহঁ তৰ গুনাহৰ কাৰণে সিহঁ তৰ ওপৰত কোনো বিপদ আহি পৰিব। হে ৰাছু ল! তেতিয়া সিহঁ তে আপোনাৰ ওচৰলৈ ক্ষমা বিচাৰি আহি আল্লাহৰ শপত খাই ক’ব যে, আপোনাক এৰি আনৰ ওচৰলৈ ফয় চালাৰ বাবে যোৱাত আমাৰ কেৱল এইটোৱে উদ্দেশ্য আছিল যে, যাতে মতানৈক্যকাৰীসকলৰ মাজৰ বিবাদ দূৰ হয় আৰু মিলাপ্ৰীতিৰ সৃষ্টি হয় । অথচ এইটো হৈছে সিহঁ তৰ মিছা দাবী। কিয় নো মানু হৰ বাবে একমাত্ৰ আল্লাহৰ চৰীয় ত মু তাবিক হোৱা মীমাংসাৰ মাজতেই নিহিত আছে কল্যাণ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعْلَمُ ٱللَّهُ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِىٓ أَنفُسِهِمْ قَوْلًۢا بَلِيغًۭا ﴿٦٣﴾
এইসকল লোকৰ অন্ত ৰত গোপন থকা নিফাক আৰু বেয়া মনোভাৱ সম্পৰ্কে ও আল্লাহ সম্যক অৱগত। এতেকে হে ৰাছু ল! আপুনি সিহঁ তক সিহঁ তৰ অৱস্থাতে এৰি দিয় ক, লগতে সিহঁ তৰ প্ৰতি মনোযোগ নিদিব। সিহঁ তক উৎসাহিত কৰিবলৈ আৰু সতৰ্ক কৰিবলৈ আল্লাহৰ আদেশসমূহ বৰ্ণনা কৰক, লগতে এনেকু ৱাকথাকওক,যি কথাই সিহঁ তৰঅন্ত ৰচু ই যাব।
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ جَآءُوكَ فَٱسْتَغْفَرُوا۟ ٱللَّهَ وَٱسْتَغْفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُوا۟ ٱللَّهَ تَوَّابًۭا رَّحِيمًۭا ﴿٦٤﴾
আমি ৰাছু ল এই কাৰণে প্ৰে ৰণ কৰোঁযাতে মানু হে আল্লাহৰইচ্ছাত তেওঁ লোকৰঅনু সৰণ কৰে। এতেকে হে ৰাছু ল! যদি সিহঁ তে কোনোপাপ কৰ্ম কৰাৰ পিছত আপুনি জীৱিত থকা অৱস্থাত আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিলহেঁতে আৰু নিজৰ গুনাহ স্বীকাৰ কৰিলেহেঁতেন, লগতে অনুতপ্ত হৈ তাওবা কৰিলেহেঁ তেন আৰু আল্লাহৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিলেহেঁ তেন, লগতে আপুনিও যদি সিহঁ তৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিলেহেঁ তেন, তেন্তে নিশ্চয় সিহঁ তে আল্লাহক তাওবা কবূলকাৰী আৰু দয়ালু হিচাপে পালেহেঁ তেন।
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ حَرَجًۭا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا۟ تَسْلِيمًۭا ﴿٦٥﴾
দৰাচলতে বিষয় টো তেনেকু ৱা নহয় ,যিদৰেমু নাফিকসকলে ধাৰণা কৰে। বৰংআল্লাহে নিজৰশপত খাই কৈছে যে,সিহঁ ত প্ৰকৃ ত মু মিন হ’বই নোৱাৰে, যেতিয়ালৈকে সিহঁতে নিজৰ মাজত সৃষ্টি হোৱা সকলো মতানৈক্যৰ ক্ষেত্ৰত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক তেওঁৰ জীৱন কালত, আৰু তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছত তেখেতৰ চৰীয় তক মীমাংসাকাৰী হিচাপে মানি নল’ব। ইয়াৰ পিছত আপোনাৰ ফয় চালা সম্পৰ্কে সিহঁতৰ অন্ত ৰত কোনো সংকোচবোধ তথা সংশয় থাকিব নালাগে, লগতে আভ্যন্ত ৰীণ আৰু বাহ্যিকভাৱে পৰিপূৰ্ণৰূপে আপোনাৰ আদেশ মানি ল’ব লাগিব।
وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ ٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ أَوِ ٱخْرُجُوا۟ مِن دِيَـٰرِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌۭ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا۟ مَا يُوعَظُونَ بِهِۦ لَكَانَ خَيْرًۭا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًۭا ﴿٦٦﴾
يوعظون به لكان خيرا لهم وأشد تثبيتا
وَإِذًۭا لَّـَٔاتَيْنَـٰهُم مِّن لَّدُنَّآ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٦٧﴾
ولهدينهم صرطا م ستقيما
وَلَهَدَيْنَـٰهُمْ صِرَٰطًۭا مُّسْتَقِيمًۭا ﴿٦٨﴾
যদি আমি সিহঁ তক এই আদেশ দিলোহেঁ তেন যে, পৰস্পৰে পৰস্পৰক হত্যা কৰা অথবা নিজৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই য়োৱা, তেন্তে সিহঁ তৰ মাজৰ কিছু সংখ্যক লোকৰ বাহিৰে আন কোনেও আমাৰ এই আদেশ নামানিলেহেঁ তেন। সিহঁ তে আল্লাহৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা উচিত যে, তেওঁ এনেকু ৱা কোনো কৰ্মৰ আদেশ দিয়া নাই, যাৰ ওপৰত আমল কৰা কঠি ন। আনহাতে সিহঁতক আনুগত্যৰ প্ৰতি যি উপদেশ দিয়া হয় , তাৰ ওপৰত যদি সিহঁতে আমল কৰিলেহেঁ তেন তেন্তে এয়াবিৰোধিতাতকৈ উত্তম হ’লহেঁ তেন। ফলত সিহঁ তৰঈমান অধিক মজবুত হ’লহেঁ তেন আৰুআমি নিজৰফালৰপৰাসিহঁ তক বৰ ডাঙৰ ছোৱাব প্ৰদান কৰিলোঁহেঁতেন, লগতে আল্লাহ তথা তেওঁৰ জান্নাতৰ পিনে লৈ যোৱা পথত পৰিচালিত হোৱাৰ তাওফীক প্ৰদান কৰিলোঁহেঁ তেন।
وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلصِّدِّيقِينَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَٱلصَّـٰلِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُو۟لَـٰٓئِكَ رَفِيقًۭا ﴿٦٩﴾
যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ আনুগত্য কৰিব, তেওঁ সেইসকল লোকৰ লগত থাকিব, যিসকলক আল্লাহে জান্নাতত প্ৰৱেশৰ নিয়ামতেৰে পুৰষ্কৃত কৰিছে। যেনে- নবীসকল, সত্যবাদী লোকসকল, যিসকলে ৰাছু লে লৈ অহা চৰীয় তক পৰিপূৰ্ণৰূপে বিশ্বাস কৰিছিল আৰু তাৰ ওপৰত আমল কৰিছিল; আৰু শ্বহীদসকল, যিসকলে আল্লাহৰ পথত মৃত্যুবৰণ কৰিছে; লগতে পূণ্যৱান লোকসকল, যিসকলৰ বাহ্যিক আৰু আভ্যন্ত ৰীণ উভয় দিশ পৰিশুদ্ধ আছিল, ফলত তেওঁ লোকৰ আমলো বিশুদ্ধ আছিল। এওঁ লোক জান্নাতৰকিমান যে উত্তম সঙ্গী। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ذَٰلِكَ ٱلْفَضْلُ مِنَ ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ عَلِيمًۭا ﴿٧٠﴾
উক্ত ছোৱাবটো আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰ প্ৰতি এক প্ৰকাৰ বিশেষ অনু গ্ৰহ আৰু কৃ পা। মহান আল্লাহ তেওঁ লোকৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে যথেষ্ট অৱগত। তেওঁ প্ৰত্যেককেনিজ নিজ আমলৰপ্ৰ তিদান প্ৰদান কৰিব।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ خُذُوا۟ حِذْرَكُمْ فَٱنفِرُوا۟ ثُبَاتٍ أَوِ ٱنفِرُوا۟ جَمِيعًۭا ﴿٧١﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসৰণকাৰীসকল! নিজৰ শত্ৰুসকলৰ পৰা সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি, সিহঁ তৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ অস্ত্ৰ -শস্ত্ৰ প্ৰতুস্ত ৰাখিবা। লগতে দলে দলে ওলাই আহা অথবা সকলো একেলগে ওলাই আহা। এই সকলোবোৰ নিজৰ সুবিধানুযায়ী আৰু শত্ৰুক পৰাজিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে হ’ব লাগিব।
وَإِنَّ مِنكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَـٰبَتْكُم مُّصِيبَةٌۭ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَىَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شَهِيدًۭا ﴿٧٢﴾
হে মুছলিমসকল! তোমালোকৰ মাজত কিছু মান এনেকু ৱা মানুহো আছে, যিসকলে কাপুৰুষতাৰ কাৰণে শত্ৰুৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই নাযাব, আৰু আন আন লোক সকলকো বাধা প্ৰদান কৰিব। দৰাচলতে ইহঁ ত মুনাফিক আৰু দুৰ্বল ঈমানৰ অধিকাৰী ব্যক্তি। যদি তোমালোকে নিহত হোৱা অথবা তোমালোকে পৰাজয় বৰণ কৰা তেন্তে সিহঁ তে উত্ ফু ল্লি ত হৈ ক’ব, এয়া আল্লাহৰঅনুগ্ৰ হ যে, মই যুদ্ধত অংশগ্ৰ হণ কৰা নাছিলোঁ, অন্যথা আজি মোৰো সেই অৱস্থা হ’লহেঁ তেন, যিটো এওঁ লোকৰ হৈছে।
وَلَئِنْ أَصَـٰبَكُمْ فَضْلٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُنۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُۥ مَوَدَّةٌۭ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًۭا ﴿٧٣﴾
হে মু ছলিমসকল! যদি তোমালোকে বিজয় অথবা যুদ্ধলব্ধ সম্পদ হিচাপে আল্লাহৰ অনু গ্ৰহ লাভ কৰা, তেন্তে যুদ্ধৰ পৰা আঁতৰি থকা এই ব্যক্তি য়ে ই ক’ব, ময়ো যদি এওঁলোকৰ লগত যুদ্ধত অংশগ্ৰ হণ কৰিলোঁহেঁতেন তেন্তে ময়ো এওঁলোকৰ দৰে বৰ ডাঙৰ সফলতা অৰ্জ ন কৰিলোঁহেঁতেন। তাৰ এই ব্যৱহাৰে এইটো প্ৰকাশ কৰে যে, যেনিবা সি তোমালোকৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তই নাছিল তথা তাৰ আৰু তোমালোকৰ মাজত কোনো সম্পৰ্ক ই নাছিল।
۞ فَلْيُقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يَشْرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا بِٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَمَن يُقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٧٤﴾
فسوف نؤتيه أجرا عظيما এতেকে প্ৰকৃ ত মুমিনসকলে নিজৰ পাৰ্থিৱ জীৱনৰ মোহ এৰি ইয়াৰ বিনিময় ত আখিৰাতক ক্ৰয় কৰিছে, তেওঁলোকে আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰা উচিত, যাতে আল্লাহৰ দ্বীন সদায় উচ্চ হৈ থাকে। যিয়ে আল্লাহৰ দ্বীন সুউচ্চ কৰিবলৈ আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰি শ্বহীদ হ’ব, অথবা শত্ৰুৰ ওপৰত বিজয় লাভ কৰিব,আল্লাহে তাক ডাঙৰছোৱাবপ্ৰ দান কৰিবঅৰ্থাৎ তেওঁ জান্নাত আৰুআল্লাহৰসন্তু ষ্টি লাভ কৰিব।
وَمَا لَكُمْ لَا تُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَٰنِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهْلُهَا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّۭا وَٱجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا ﴿٧٥﴾
হে মুমিনসকল! আল্লাহৰ দ্বীন সুউচ্চ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আৰু অসহায় পুৰুষ মহিলা আৰু শিশুসকলক নিৰ্যাতনমুক্ত কৰাৰ বাবে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰিবলৈ কিহে তোমালোকক বাধা দিয়ে , যিসকলে সদায় আল্লাহৰ ওচৰত এই বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰে যে, হে আমাৰ প্ৰতিপালক! আমাক মক্কাৰ পৰা ওলাই লৈ যোৱা, ইয়াৰ অধিবাসীসকলে আল্লাহৰ লগত শ্বিৰ্ক কৰে আৰু তেওঁৰ বান্দাসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰে। এতেকে তুমি আমাৰ বাবে এজন অভিভাৱক নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া, যিয়ে আমাক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব, আৰু এনেকু ৱা সহায় ক নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া, যিয়ে আমাক সকলো প্ৰকাৰৰ ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱلطَّـٰغُوتِ فَقَـٰتِلُوٓا۟ أَوْلِيَآءَ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۖ إِنَّ كَيْدَ ٱلشَّيْطَـٰنِ كَانَ ضَعِيفًا ﴿٧٦﴾
প্ৰকৃ ত মু মিনে আল্লাহৰ পথত তেওঁ ৰ দ্বীনৰ প্ৰসাৰতাৰ বাবে যুদ্ধ কৰে, আনহাতে কাফিৰসকলে নিজৰ অসত্য উপাস্যসকলৰ পথত যুদ্ধ কৰে। এতেকে তোমালোকে চয় তানৰসহায় কসকলৰলগত যুদ্ধ কৰা,কিয় নোযদি তোমালোকে সিহঁ তৰলগত যুদ্ধ কৰাতেন্তে তোমালোকে বিজয় প্ৰাপ্ত হ’বা। কিয় নো চয় তানৰচক্ৰান্ত হৈছে অতি দুৰ্বল। সি আল্লাহৰপ্ৰ তি ভৰসাকাৰীসকলৰএকোক্ষতি কৰিবনোৱাৰে।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوٓا۟ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌۭ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ ٱلنَّاسَ كَخَشْيَةِ ٱللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةًۭ ۚ وَقَالُوا۟ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا ٱلْقِتَالَ لَوْلَآ أَخَّرْتَنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ ۗ قُلْ مَتَـٰعُ ٱلدُّنْيَا قَلِيلٌۭ وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّمَنِ ٱتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ﴿٧٧﴾
ى হে ৰাছু ল! আপুনি আপোনাৰ সেইসকল সঙ্গী সম্পৰ্কে অৱগত নহয় নে, যিসকলে জিহাদ ফৰজ হোৱাৰ আবেদন জনাইছিল। তেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হৈছিল, এতিয়া যুদ্ধৰ পৰা বিৰত থাকা, ছালাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা আৰু যাকাত আদায় দিয়া। দৰাচলতে এয়া জিহাদ ফৰজ হোৱাৰ আগৰ কথা। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে মদীনালৈ হিজৰত কৰিলে, আৰু ইছলাম মজবুত হ’ল আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত জিহাদ ফৰজ কৰা হ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছু মান লোকৰ ওপৰত এই আদেশ বৰ কঠি ন অনু ভৱ হ’ল আৰু তেওঁ লোকে মানু হক এনেকু ৱা ভয় কৰিবলৈ ধৰিলে যিদৰে আল্লাহক ভয় কৰা উচিত অথবা তাতোকৈ অধিক। ক’বলৈ ধৰিলেঃহে আমাৰপ্ৰ তিপালক! আমাৰওপৰত জিহাদ কিয় অনিবাৰ্য্য কৰিলা, ইয়াক অলপ দিন কিয় পিছু ৱাই নিদিলা, যাতে আমি পৃথিৱীৰ পৰা অলপ উপকৃ ত হ’লোহেঁ তেন। হে ৰাছু ল! কৈ দিয় ক যে, পাৰ্থিৱ সম্পত্তি যিমানেই লাভ নকৰা কিয় , সেয়া কম আৰু ধ্বংসশীল। আনহাতে আল্লাহক ভয় কাৰীসকলৰ বাবে আখিৰাত হৈছে সবাতোকৈ উত্তম, কিয় নো তেওঁৰ নিয়ামত হৈছে চিৰস্থায়ী। জানি থোৱা! তোমালোকক প্ৰতিদান দিয়াৰ সময় ত খেজুৰ গুটি ৰ ওপৰত থকা সূতাৰ সমানো তোমালোকৰ আমল হ্ৰাস কৰা নহ’ব।
أَيْنَمَا تَكُونُوا۟ يُدْرِككُّمُ ٱلْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِى بُرُوجٍۢ مُّشَيَّدَةٍۢ ۗ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌۭ يَقُولُوا۟ هَـٰذِهِۦ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَقُولُوا۟ هَـٰذِهِۦ مِنْ عِندِكَ ۚ قُلْ كُلٌّۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ ۖ فَمَالِ هَـٰٓؤُلَآءِ ٱلْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًۭا ﴿٧٨﴾
তোমালোক য’তেই নাথাকা কিয় , যেতিয়া নিৰ্দিষ্ট সময় আহি পৰিব, তেতিয়া তোমালোকৰ মৃত্যু হ’বই, যদিও তোমালোক যুদ্ধৰ ময় দানৰ পৰা দূৰৈত মজবুত দুৰ্গত আত্ম গোপন নকৰা কিয় । এই মু নাফিকসকলৰ স্বভাৱ এনেকু ৱা যে, যদি সিহঁ তে সন্তান আৰু সম্পদ আদিৰ দৰে কোনো বস্তু পায় তেন্তে কয়ঃ এয়া আল্লাহৰ ফালৰ পৰা অনু গ্ৰহ। আনহাতে সন্তান আৰু সম্পত্তিত কোনো অনিষ্ট সাধন হ’লে, সেয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অমঙ্গল বুলি দাবী কৰি কয়ঃ এই ক্ষতি আপোনাৰ কাৰণে হৈছে। হে ৰাছু ল! আপুনি ইয়াৰ খণ্ডন কৰি কওক যে, ভাল আৰু বেয়া তথা সুখ-দুখ সকলো আল্লাহৰ ফয় চালা আৰুতেওঁ ৰনিৰ্ধাৰণ অনু যায়ীয়ে হয় । এই ধৰণে কথা কোৱা ব্যক্তি সকলৰআচলতে হৈছে কি, সিহঁ তে আপোনাৰকথা বুজি নাপায় নেকি?!
مَّآ أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍۢ فَمِنَ ٱللَّهِ ۖ وَمَآ أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍۢ فَمِن نَّفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَـٰكَ لِلنَّاسِ رَسُولًۭا ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۭا ﴿٧٩﴾
হে আদম সন্তান! তোমালোকে জীৱিকা আৰু সন্তান আদিৰ দৰে যি আনন্দ দায় ক বস্তু লাভ কৰা, সেই সকলো আল্লাহৰ ফালৰ পৰাই লাভ হয় , তথা এইবোৰ তেৱেঁই তোমালোকক প্ৰদান কৰে। আনহাতে জীৱিকা তথা সন্তানৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোকে যি আপদ বিপদৰ সন্মুখীন হোৱা, সেই সকলো তোমালোকৰ নিজৰ ফালৰ পৰা তথা তোমালোকৰ গুনাহৰ কাৰণে অৰ্জ ন হয় । হে নবী! আমি আপোনাক গোটেই মানৱ জাতিৰ প্ৰতি ৰাছু ল হিচাপে প্ৰে ৰণ কৰিছোঁ, যাতে আপুনি নিজ প্ৰতিপালকৰ বাৰ্তা পৌঁচাই দিয়ে । আপুনি আল্লাহৰ ফালৰ পৰা মানু হৰ ওচৰত যি উপস্থাপন কৰে, তাৰ সত্যতাৰ বাবে আল্লাহৰসাক্ষ্যতথাতেওঁ প্ৰদান কৰাপ্ৰ মাণ আদিয়ে ই যথেষ্ট ।
مَّن يُطِعِ ٱلرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ ٱللَّهَ ۖ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًۭا ﴿٨٠﴾
যিয়ে ৰাছু লৰআদেশ পালন কৰিআৰু তেওঁ ৰনিষেধকৃ ত বস্তু ৰপৰা দূৰৈত থাকি তেওঁ ৰআনু গত্য কৰিব, সি দৰাচলতে আল্লাহৰআদেশ পালন কৰিলে। আনহাতে হে ৰাছু ল! যিয়ে আপোনাৰ আনুগত্যৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লয় , তাৰ প্ৰতি আপুনি চিন্তি ত নহ’ব। কিয় নো আমি আপোনাক প্ৰহৰী বনাই প্ৰে ৰণ কৰা নাই যে, আপুনি সিহঁ তৰ আমল সংৰক্ষণ কৰিব। সিহঁ তৰ আমলৰ গণনা আৰু হিচাপ লোৱাৰ দায়ি ত্বহৈছে কেৱল আমাৰ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَيَقُولُونَ طَاعَةٌۭ فَإِذَا بَرَزُوا۟ مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ غَيْرَ ٱلَّذِى تَقُولُ ۖ وَٱللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ ۖ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا ﴿٨١﴾
ى মুনাফিকসকলে কেৱল মুখেৰে কয় যে, আমি আপোনাৰ আদেশ পালন কৰিম আৰু তাত কোনো অৱহেলা নকৰোঁ। কিন্তু যেতিয়া সিহঁ তে আপোনাৰ পৰা গুচি যায় , তেতিয়া সিহঁ তৰ এটা দলে গোপনে আপোনাৰ সন্মুখত ব্যক্ত কৰা বক্তব্যৰ বিপৰীতে চক্ৰান্ত ৰচনা কৰে। অথচ সিহঁ তৰ চক্ৰান্ত সম্পৰ্কে আল্লাহ সম্যক অৱগত, আৰু তেওঁ সিহঁ তক ইয়াৰ প্ৰতিফল প্ৰদান কৰিব। এতেকে আপুনি সিহঁ তৰ প্ৰতি মনোযোগ নিদিব, সিহঁ তে আপোনাৰ কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰে। আপোনাৰ সকলো বিষয় আল্লাহৰ ওপৰত এৰি দিয় ক আৰু তেওঁ ৰ ওপৰতে ভৰসা কৰক, সংৰক্ষক হিচাপে আল্লাহেই যথেষ্ট ।
أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلْقُرْءَانَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ ٱللَّهِ لَوَجَدُوا۟ فِيهِ ٱخْتِلَـٰفًۭا كَثِيرًۭا ﴿٨٢﴾
ইহঁ তে কোৰআনৰ ওপৰত গৱেষণা কিয় নকৰে আৰু ইয়াক মনোযোগ সহকাৰে কিয় পাঠ নকৰে। যাতে এই কথা প্ৰমাণ হৈ যায় যে, কোৰআনৰ ভিতৰত কোনো মতানৈক্য অথবা পাৰস্পাৰিক অমিল নাই, লগতে আপুনি লৈ অহা দ্বীনৰ সত্যতাৰ প্ৰতিও যাতে সিহঁতে পতিয় ন যাব পাৰে। যদি কোৰআনখন আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ ফালৰ পৰা হ’লহেঁ তেন তেন্তে ইয়াৰ বিধানত পাৰস্পাৰিক অমিল থাকিলহেঁ তেন আৰু ইয়াৰ অৰ্থত বহুত বেমেজালি পোৱা গ’লহেঁ তেন।
وَإِذَا جَآءَهُمْ أَمْرٌۭ مِّنَ ٱلْأَمْنِ أَوِ ٱلْخَوْفِ أَذَاعُوا۟ بِهِۦ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى ٱلرَّسُولِ وَإِلَىٰٓ أُو۟لِى ٱلْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ ٱلَّذِينَ يَسْتَنۢبِطُونَهُۥ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ لَٱتَّبَعْتُمُ ٱلشَّيْطَـٰنَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٨٣﴾
যেতিয়া এই মুনাফিকসকলৰ ওচৰত মুছলিমসকলৰ শান্তি তথা আনন্দ অথবা ভয় -আশংকা আৰু দুখ কষ্ট ৰ কোনো বাৰ্তা আহে তেতিয়া সিহঁতে সেইটোক প্ৰচাৰ কৰি ফু ৰে। যদি সিহঁ তে অলপ প্ৰতীক্ষা কৰাহেঁ তেন আৰু বিষয় টো ৰাছু ল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম তথা বিবেকৱান, জ্ঞানী আৰু শুভচিন্তি ত লোকৰ ওচৰলৈ লৈ গ'লহেঁ তেন, তেন্তে তেওঁ লোকে বিষয় টো চালি জাৰি চাই সিদ্ধাতন্ গ্ৰহণ কৰিলেহেঁ তেন যে, এইটো প্ৰচাৰ কৰা ঠি ক হ'বনে, গোপনে ৰখা ঠি ক হ'ব। হে মু মিনসকল! যদি আল্লাহৰ অনু গ্ৰহ আৰু তেওঁ ৰ ৰহমত তোমালোকৰ ওপৰত নাথাকিলহেঁ তেন আৰু এইসকল মু নাফিকে যি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে তাৰ পৰা ৰক্ষা নকৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তোমালোকৰ কিছু সংখ্যকৰ বাহিৰে বাকী সকলোৱে চয়তানৰ কুমন্ত্ৰ ণাত পতিত হ'লহেঁ তেন।
فَقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًۭا وَأَشَدُّ تَنكِيلًۭا ﴿٨٤﴾
أشد بأ سا وأشد تنكيلا হে ৰাছু ল! আপুনি আল্লাহৰ পথত তেওঁ ৰ দ্বীন সুউচ্চ কৰাৰ বাবে যুদ্ধ কৰক। আপোনাক আনৰ বিষয়ে সোধ-পোচ কৰা নহ’ব আৰু বাধ্যও কৰা নহ’ব। কিয় নো আপুনি কেৱল নিজকেই যুদ্ধৰ বাবে বাধ্য কৰিব পাৰে। লগতে মুমিনসকলক যুদ্ধৰ বাবে উৎসাহিত কৰক আৰু তেওঁলোকক প্ৰস্তু ত কৰক। আশা কৰা যায় যে, আল্লাহে আপোনালোকৰ যুদ্ধৰ মাধ্যমত কাফিৰসকলৰ শক্তিক দমন কৰিব। নিশ্চয় আল্লাহ অধিক শক্তিশালী আৰু কঠোৰ শাস্তি প্ৰদানকাৰী।
مَّن يَشْفَعْ شَفَـٰعَةً حَسَنَةًۭ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن يَشْفَعْ شَفَـٰعَةًۭ سَيِّئَةًۭ يَكُن لَّهُۥ كِفْلٌۭ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ مُّقِيتًۭا ﴿٨٥﴾
كل شىء مقيتا যিয়ে আনৰ কল্যাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব, তেওঁ ছোৱাবৰ অংশীদাৰ হ’ব, আনহাতে যিয়ে আনৰ ক্ষতি সাধন কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিব, সি গুনাহৰ অংশীদাৰ হ’ব। আল্লাহে মানুহৰ সকলো কৰ্ম চাই আছে, আৰু তেৱেঁই মানুহক ইয়াৰ প্ৰতিদান দিব। এতেকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে কল্যাণ লাভৰ মাধ্যম অৱলম্বন কৰিব, সি তাৰঅংশ নিশ্চয় পাব, আনহাতে যিয়ে অকল্যাণ লাভৰমাধ্যম অৱলম্বন কৰিব, সিও নিজৰভাগ নিশ্চয় পাব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٍۢ فَحَيُّوا۟ بِأَحْسَنَ مِنْهَآ أَوْ رُدُّوهَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَسِيبًا ﴿٨٦﴾
যেতিয়া কোনোবাই তোমালোকক ছালাম দিয়ে তেতিয়া তোমালোকে তাক ছালামৰ তাতোকৈ উত্তম উত্তৰ দিবা, অথবা অনুৰূপ উত্তৰ দিবা। যদিও উত্তম উত্তৰ দিয়াটোৱে হৈছে ভাল। নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰ সকলো কৰ্মৰ সংৰক্ষণকাৰী, তেওঁ তোমালোকৰ প্ৰত্যেককে নিজ নিজ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব।
ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًۭا ﴿٨٧﴾
আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। তেওঁ তোমালোকৰ আগৰ আৰু তোমালোকৰ পিছৰ সকলো মানু হকে একত্ৰিত কৰিব, ইয়াত কোনো সন্দে হ নাই। যাতে তোমালোকক তোমালোকৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব পাৰে। আল্লাহতকৈ অধিক সত্যবাদী আন কোনো নাই।
۞ فَمَا لَكُمْ فِى ٱلْمُنَـٰفِقِينَ فِئَتَيْنِ وَٱللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوٓا۟ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا۟ مَنْ أَضَلَّ ٱللَّهُ ۖ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلًۭا ﴿٨٨﴾
فلن تجد له سبيلا হে মুমিনসকল! তোমালোকৰ কি হৈছে, মুনাফিকসকলৰ লগত ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোক দুটা ভাগত বিভক্ত হ’লা কিয় ? এটা দলে কয়ঃ সিহঁ তে কু ফৰ কৰিছে, গতিকে সিহঁ তৰ লগত যুদ্ধ কৰা উচিত। আনহাতে দ্বি তীয় দলে কয়ঃ যিহেতু সিহঁ ত মুমিন, সেয়ে সিহঁ তৰ লগত যুদ্ধ কৰা উচিত নহয় । তোমালোকে কিয় সিহঁ তৰ বিষয়ে মতানৈক্য কৰিবলৈ ধৰিলা, অথচ আল্লাহে সিহঁ তৰ বেয়া কৰ্মৰ কাৰণে সিহঁ তক কু ফৰ আৰু ভ্ৰষ্টতাৰ পিনে ওভোতাই দিছে? তোমালোকে সিহঁ তক সঠি ক পথত আনিব বিচৰা নেকি, যাক আল্লাহে সত্য স্বীকাৰ কৰাৰ তাওফীক দিয়া নাই? আল্লাহে যাক পথভ্ৰ ষ্টকৰে তাক হিদায় ত দিবলৈ তু মি কোনোপথ সন্ধান কৰিনাপাবা।
وَدُّوا۟ لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا۟ فَتَكُونُونَ سَوَآءًۭ ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ أَوْلِيَآءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا۟ مِنْهُمْ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًا ﴿٨٩﴾
মু নাফিকসকলে কামনা কৰে যে, তোমালোকেও সিহঁ তৰ দৰে সেইখনক অস্বীকাৰ কৰা, যিখন তোমালোকৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হৈছে। যাতে কু ফৰৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোক সমান হৈ যোৱা। সিহঁ তৰ এই শত্ৰুতাৰ কাৰণে সিহঁ তক বন্ধু হিচাপে গ্ৰহণ নকৰিবা, যেতিয়ালৈকে সিহঁ তে আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ উদ্দেশ্যে শ্বিৰ্ক ৰ নগৰৰ পৰা ইছলামী নগৰলৈ হিজৰত নকৰিব, যাতে সিহঁ তৰ ঈমানৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় । যদি সিহঁ তে এইটো নকৰে আৰু নিজৰ স্থি তিত অটল থাকে তেন্তে সিহঁ তক গ্ৰে প্তাৰ কৰা আৰু য’তে পাবা ত’তেই হত্যা কৰিবা। লগতে সিহঁ তৰ মাজৰ কাকো তোমালোকৰ কাম কাজ চোৱা চিতাৰ বাবে সংৰক্ষক নবনাবা, লগতে শত্ৰুৰবিৰুদ্ধে সহায় কাৰী হিচাপেও গ্ৰহণ নকৰিবা।
إِلَّا ٱلَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَـٰقٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَـٰتِلُوكُمْ أَوْ يُقَـٰتِلُوا۟ قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَـٰتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ ٱعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَـٰتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ فَمَا جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًۭا ﴿٩٠﴾
سبيلا কিন্তু সিহঁ তৰ মাজৰ যিসকলে এনেকু ৱা সম্প্ৰ দায় ৰ ওচৰলৈ গৈ উপস্থি ত হয় , যি সম্প্ৰ দায় ৰ লগত তোমালোকৰ যুদ্ধবিৰামৰ সন্ধি আছে, অথবা সিহঁ ত নিজেই যদি তোমালোকৰ ওচৰলৈ এই অৱস্থাত আহে যে, সিহঁ তৰ অন্ত ৰ সংকীৰ্ণ হৈ পৰিছে, সিহঁ তে তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰিব নিবিচাৰে আৰু নিজৰ সম্প্ৰ দায়ৰ লগতো নহয়, আনহাতে আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে সিহঁতক তোমালোকতকৈ অধিক শক্তিশালী কৰিলেহেঁতেন, ফলত সিহঁতে তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰিলেহেঁ তেন। এতেকে তোমালোকে আল্লাহে প্ৰদান কৰা শান্তি ময় পৰিৱেশ স্বীকাৰ কৰা আৰু সিহঁ তক হত্যা তথা গ্ৰে প্তাৰ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকা। যদি সিহঁ তে তোমালোকৰ পৰা পৃথক হৈ থাকে, আৰু তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ নকৰি সন্ধি কৰিব বিচাৰে তেন্তে এনেক্ষেত্ৰত সিহঁ তক হত্যা কৰা অথবা বন্দী কৰাৰ কোনো বিধান আল্লাহে তোমালোকক প্ৰদান কৰা নাই। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا۟ قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوٓا۟ إِلَى ٱلْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا۟ فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوٓا۟ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓا۟ أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَـٰنًۭا مُّبِينًۭا ﴿٩١﴾
م بينا হে মু মিনসকল! তোমালোকে মু নাফিকসকলৰ আন এটা দল এনেকু ৱা পাবা, যিসকলে তোমালোকৰ ওচৰত প্ৰকাশ কৰে যে, সিহঁ ত হৈছে মু মিন; যাতে সিহঁ তে নিৰাপদে থাকিব পাৰে। কিন্তু যেতিয়া সিহঁ তে নিজৰ কাফিৰ সম্প্ৰ দায় ৰ ওচৰলৈ যায় , তেতিয়া সিহঁ তে কয় যে, আমি হৈছোঁ অমুছলিম, যাতে সিহঁ তৰ পৰাও নিৰাপদে থাকিব পাৰে। সিহঁ তক যেতিয়াই আল্লাহৰ লগত কু ফু ৰী কৰাৰ বাবে আৰু শ্বিৰ্ক কৰাৰ বাবে আহ্বান কৰা হয় , তেতিয়াই সিহঁ তে আন্ত ৰিকতাৰে সেইটো কৰে। এনেকু ৱা স্বভাৱৰ ব্যক্তিসকলে যদি তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰা বন্ধ নকৰে আৰু সন্ধিৰ বাবে আগুৱাই নাহে আৰু হাত সামৰি নাথাকে তেন্তে সিহঁ তক য’তেই পাবা ত’তেই হত্যা কৰিবা। এইসমূ হ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ব্যক্তি সকলক গ্ৰে প্তাৰ কৰিবলৈ আৰু হত্যা কৰিবলৈ আমি তোমালোককস্পষ্ট প্ৰমাণ দিছোঁ। কাৰণ সিহঁ তে প্ৰতাৰণাকৰিছে আৰুযড় যন্ত্ৰ কৰিছে।
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَـًۭٔا ۚ وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًۭٔا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍۢ مُّؤْمِنَةٍۢ وَدِيَةٌۭ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَصَّدَّقُوا۟ ۚ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّۢ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍۢ مُّؤْمِنَةٍۢ ۖ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍۭ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَـٰقٌۭ فَدِيَةٌۭ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍۢ مُّؤْمِنَةٍۢ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةًۭ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿٩٢﴾
ه عليما حكيما কোনো মু মিনে আন কোনো মু মিনক হত্যা কৰা উচিত নহয় , ভু লবশতঃ হ’লে সেয়া সুকীয়া কথা। কিন্তু যিয়ে ভু লবশতঃ কোনো মু মিনক হত্যা কৰিব, সি কাফফাৰা হিচাপে এজন মু মিন দাস মু ক্তকৰিব লাগিব, আৰু হত্যাকাৰীৰ আত্মীয় সকলে নিহত ব্যক্তি ৰ আত্মীয় সকলক ৰক্ত পণ আদায় দিব লাগিব। যদি নিহত ব্যক্তিৰআত্মীয় সকলে ৰক্তপণ ক্ষমা কৰিদিয়ে তেন্তে আদায় দিয়াৰপ্ৰ য়োজন নাই। আনহাতে যদি নিহত ব্যক্তিজন শত্ৰুপক্ষৰহয় , আৰুনিহত ব্যক্তি গৰাকী মুমিন হয় , তেনেক্ষেত্ৰত হত্যাকাৰীয়ে এজন মুমিন দাস আজাদ কৰিব লাগিব, ৰক্তপণ দিয়াৰ আৱশ্যকতা নাই। আনহাতে নিহত ব্যক্তি গৰাকী যদি অমুছলিম হয় আৰু সিহঁতৰ লগত যদি তোমালোকৰ কোনো অঙ্গীকাৰ থাকে, যেনে- জিম্মীসকলৰ ক্ষেত্ৰত থাকে, তেন্তে হত্যাকাৰীৰ আত্মীয় সকলে নিহত ব্যক্তি ৰআত্মীয় সকলক ৰক্ত পণ আদায় দিয়াৰলগতে এজন মু মিন দাস মু ক্তকৰিবলাগিব। যদি দাস নাপায় অথবা দাসমু ক্তকৰাৰ সামৰ্থ নাথাকে তেন্তে একেলেঠাৰীয়ে দুমাহ পৰ্যতন্চওম (ৰোজা) পালন কৰিবলাগিব। এই ধৰণৰআদেশ এই কাৰণে দিয়াহৈছে,যাতে আল্লাহে তাক ক্ষমা কৰি দিয়ে । নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ বান্দাৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে আৰু তাৰ নিয় ত সম্পৰ্কে অৱগত। চৰীয় ত প্ৰস্তু তকৰণত আৰু পৰিচালনাত তেওঁ মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًۭا مُّتَعَمِّدًۭا فَجَزَآؤُهُۥ جَهَنَّمُ خَـٰلِدًۭا فِيهَا وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُۥ وَأَعَدَّ لَهُۥ عَذَابًا عَظِيمًۭا ﴿٩٣﴾
যিয়ে জানি বুজি কোনো মু মিন ব্যক্তি ক অন্যায় ভাৱেহত্যা কৰিব, তাৰ পৰিণাম হৈছে জাহান্নাম, আৰু তাত সি চিৰকাল থাকিব। আৰু তাৰ ওপৰত থাকিব আল্লাহৰ ক্ৰোধ আৰু সি তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা আঁতৰ হ'ব। এই ডাঙৰ গুনাহৰ কাৰণেই আল্লাহে তাৰ বাবে মহা শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছে।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَتَبَيَّنُوا۟ وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَنْ أَلْقَىٰٓ إِلَيْكُمُ ٱلسَّلَـٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًۭا تَبْتَغُونَ عَرَضَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَعِندَ ٱللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌۭ ۚ كَذَٰلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ﴿٩٤﴾
ه ه تعملون خبيرا হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসৰণকাৰীসকল! যেতিয়া তোমালোকে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰিবলৈ যোৱা তেতিয়া অনু সন্ধান কৰি ল’বা যে, কাৰ লগত তোমালোকে যুদ্ধ কৰি আছা, আৰু যিয়ে কোনো কৰ্মৰ দ্বাৰা নিজৰ ইছলাম প্ৰকাশ কৰে তাক এই বুলি নক’বা যে, তু মি মুমিন নহয় আৰু তু মি ভয় তে নিজৰ জান মাল ৰক্ষা কৰিবলৈ ইছলাম প্ৰকাশ কৰি আছা। এতেকে যুদ্ধলব্ধ সম্পদ তথা পাৰ্থিৱ জীৱনৰ তু চ্ছসামগ্ৰীৰ লোভত পৰি তাক হত্যা নকৰিবা। শুনা! আল্লাহৰ ওচৰত অসংখ্য সম্পদ আছে, সেইবোৰ ইয়াতকৈ উত্তম আৰু ডাঙৰ। ইতিপূৰ্বে তোমালোকেও সেই ব্যক্তি ৰদৰেই আছিলা,যিয়ে নিজ সম্প্ৰ দায় ৰপৰানিজৰঈমান গোপন কৰিৰাখিছে। আল্লাহে তোমালোকক ইছলাম প্ৰদান কৰিঅনু গ্ৰহ কৰিছে بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ আৰু তোমালোকৰ তেজ সুৰক্ষিত কৰিছে। সেয়ে অনু সন্ধান কৰি ল’বা। নিশ্চয় তোমালোকৰ সৰুতকৈ সৰু আমলো আল্লাহৰ পৰা গোপন নহয় আৰু তেওঁ তোমালোককইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
لَّا يَسْتَوِى ٱلْقَـٰعِدُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُو۟لِى ٱلضَّرَرِ وَٱلْمُجَـٰهِدُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۚ فَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلْمُجَـٰهِدِينَ بِأَمْوَٰلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى ٱلْقَـٰعِدِينَ دَرَجَةًۭ ۚ وَكُلًّۭا وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَفَضَّلَ ٱللَّهُ ٱلْمُجَـٰهِدِينَ عَلَى ٱلْقَـٰعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿٩٥﴾
ى أجرا عظيما বেমাৰ অথবা দৃষ্টি শক্তি নথকা আদি গ্ৰহণযোগ্য সমস্যাগ্ৰ তস্ ব্যক্তি ৰ বাহিৰে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰাৰ পৰা পিছু ৱাই থকা মু মিন ব্যক্তি , কেতিয়াও সেই ব্যক্তিৰ সমান হ’ব নোৱাৰে যিয়ে আল্লাহৰ পথত নিজৰ প্ৰাণ আৰু ধন-সম্পদলৈ জিহাদ কৰিছে। আল্লাহে ঘৰত বহি থকা লোকসকলৰ ওপৰত সেইসকল লোকৰ মৰ্যাদা বৃদ্ধি কৰিছে, যিসকলে ধন-প্ৰাণৰ সৈতে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰে। আনহাতে কাৰণবশতঃ ঘৰত বহি থকা লোকসকলৰ বাবে আৰু মুজাহিদসকলৰ বাবে উচিত ছোৱাবৰ ব্যৱস্থা আছে। লগতে বহি থকা লোকসকলতকৈ মুজাহিদসকলক আল্লাহে নিজৰ ফালৰ পৰা ডাঙৰ ছোৱাবপ্ৰ দান কৰিব।
دَرَجَـٰتٍۢ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةًۭ وَرَحْمَةًۭ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًا ﴿٩٦﴾
এই ছোৱাবৰ কেইবাটাও শ্ৰে ণী আছে। লগতে তেওঁ লোকৰ বাবে আছে গুনাহৰ পৰা মাৰ্জ না আৰু আল্লাহৰ দয়া। নিশ্চয় আল্লাহ বান্দাৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল আৰু অতি দয়ালু।
إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَفَّىٰهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِىٓ أَنفُسِهِمْ قَالُوا۟ فِيمَ كُنتُمْ ۖ قَالُوا۟ كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ قَالُوٓا۟ أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةًۭ فَتُهَاجِرُوا۟ فِيهَا ۚ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَآءَتْ مَصِيرًا ﴿٩٧﴾
ى কু ফৰী নগৰৰ পৰা হিজৰত নকৰি যিসকলে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছে, ফিৰিস্তাসকলে সিহঁ তৰ প্ৰাণ হৰণ কৰাৰ সময় ত সিহঁ তক ধমক দি কয়ঃ তোমালোকে কি অৱস্থাত আছিলা, আৰু মুশ্বৰিক আৰু তোমালোকৰ মাজত কি পাৰ্থক্য আছিল? তেতিয়া সিহঁতে কাৰণ দৰ্শাই কয়ঃ আমি দুৰ্বল আছিলোঁ, শক্তিহীন আছিলোঁ আৰু নিজকে ৰক্ষা কৰিব পৰা আমাৰ কোনো উপায় নাছিল। তেতিয়া ফিৰিস্তাসকলে ধমক দি কয়ঃ আল্লাহৰ পৃথিৱী প্ৰশস্ত নাছিল নে যে, তোমালোকে তাৰ পৰা আঁতৰি গৈ নিজৰ দ্বীন আৰু প্ৰাণ, অপমান আৰু অত্যাচাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলাহেঁ তেন। দৰাচলতে হিজৰতৰ পৰা আঁতৰিথকা এইসকল লোকেই জাহান্নামত বাস কৰিবআৰু এইটো হৈছে সিহঁ তৰবাবেঅত্যন্ত বেয়া আৰু নিকৃ ষ্টপ্ৰত্যাৱৰ্ত নস্থ ল।
إِلَّا ٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَٰنِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةًۭ وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًۭا ﴿٩٨﴾
فَأُو۟لَـٰٓئِكَ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًۭا ﴿٩٩﴾
কিন্তু শাস্তি ৰ এই ধমকৰ ভিতৰত সেইসকল দুৰ্বল আৰু নিঃসহায় পুৰুষ, মহিলা আৰু শিশু অন্ত ৰ্ভু ক্তনহয় , যিসকলৰ ওচৰত অন্যায় অত্যাচাৰৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ কোনো উপায় নাছিল আৰু ইয়াৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰো কোনো পথ নাছিল। এনেকু ৱা লোকক আল্লাহে নিজ অনুগ্ৰ হেৰে ক্ষমা কৰিব। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰ বান্দাসকলক মাৰ্জ না কৰে আৰু তাওবাকাৰী সকলক ক্ষমা কৰে।
۞ وَمَن يُهَاجِرْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ يَجِدْ فِى ٱلْأَرْضِ مُرَٰغَمًۭا كَثِيرًۭا وَسَعَةًۭ ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِنۢ بَيْتِهِۦ مُهَاجِرًا إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ يُدْرِكْهُ ٱلْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُۥ عَلَى ٱللَّهِ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١٠٠﴾
ه যিয়ে কু ফৰী নগৰৰ পৰা ইছলামী নগৰৰ ফালে আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ উদ্দেশ্যে হিজৰত কৰিব, সি অৱস্থান কৰাৰ বাবে নতু ন স্থান পাব, য’ত সি সন্মান আৰু প্ৰচু ৰ পৰিমাণে জীৱিকা লাভ কৰিব। দৰাচলতে যিয়ে নিজৰ ঘৰৰ পৰা আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ পিনে হিজৰত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ওলাই যায় , কিন্তু লক্ষ্যস্থান পোৱাৰ আগতে তাৰ মৃত্যু হয় , এনে ক্ষেত্ৰত আল্লাহৰ ওচৰত তাৰ ছোৱাব নিশ্চিত হৈ পৰে। যদিও সি লক্ষ্যস্থান পোৱা নাই তথাপিও কোনো অসুবিধা নাই। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি দয়া কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا۟ مِنَ ٱلصَّلَوٰةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱلْكَـٰفِرِينَ كَانُوا۟ لَكُمْ عَدُوًّۭا مُّبِينًۭا ﴿١٠١﴾
যেতিয়া তোমালোকে পৃথিৱীত ভ্ৰমণ কৰা তেতিয়া যদি কাফিৰসকলৰ ফালৰ পৰা কোনো কষ্ট পোৱাৰ ভয় থাকে তেন্তে চাৰি ৰাকাআতবিশিষ্ট ছালাতসমূহ দুই ৰাকাতকৈ আদায় কৰাত তোমালোকৰ কোনো গুনাহ নহয়। নিশ্চয় তোমালোকৰ লগত কাফিৰসকলৰ শত্ৰুতা স্পষ্ট প্ৰকাশ্য। আনহাতে শান্তি বিৰাজ কৰাঅৱস্থাতোভ্ৰ মণ কালত ছালাত কচৰকৰাৰবিষয় টোছহীহ ছু ন্নাহৰদ্বাৰাপ্ৰ মাণিত।
وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌۭ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوٓا۟ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا۟ فَلْيَكُونُوا۟ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا۟ فَلْيُصَلُّوا۟ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا۟ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًۭى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓا۟ أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا۟ حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿١٠٢﴾
ى হে ৰাছু ল! শত্ৰুৰ লগত যুদ্ধৰ সময় ত যেতিয়া আপুনি সৈন্যবাহিনীৰ লগত থাকে তেতিয়া তেওঁলোকক ছালাত পঢ়াবলৈ হ’লে, তেওঁলোকক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিব। তেওঁলোকৰ এটা দলে আপোনাৰ লগত ছালাত আদায় কৰিব আৰু ছালাত অৱস্থাতো যাতে তেওঁলোকে অস্ত্ৰ লগত ৰাখে। আনহাতে আনটো দলে যাতে পহৰা দিয়ে । যেতিয়া প্ৰথম দলে ইমামৰ লগত এক ৰাকাআত পঢ়ি ল’ব, তাৰ পিছত বাকী থকা ৰাকাআত নিজে নিজেই সম্পন্ন কৰিব। তেওঁলোকৰ ছালাত আদায় সম্পন্ন হ’লে, তেওঁলোকে শত্ৰুৰ পিনে আহি পহৰাত থিয় দিব। আনহাতে পহৰাত থকা আগৰ দলটোৱে আহি এতিয়া ইমামৰ লগত এক ৰাকাআত পঢ়ি ল’ব। ইমামে ছালাম ফিৰোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে বাকী থকা ৰাকাআত সম্পন্ন কৰিব আৰু শত্ৰুৰ পৰা সতৰ্ক তা অৱলম্বন কৰি নিজৰ লগত অস্ত্ৰ ৰাখিব। কাফিৰসকলে বিচাৰে যে, তোমালোকে ছালাতৰ সময় ত নিজৰ অস্ত্ৰ আৰু বয় -বস্তু ৰ পৰা অমনোযোগী হোৱাৰ লগে লগে সিহঁতে তোমালোকৰ ওপৰত হঠাৎ আক্ৰমণ কৰিব আৰু এই অমনোযোগী অৱস্থাতেই তোমালোকক গ্ৰে তাৰপ্ কৰিব। কিন্তু যদি বৰষুণৰবাবেতোমালোকৰকষ্ট হয় অথবাঅসুস্থ অৱস্থাত থাকাতেন্তে এনে অৱস্থাত অস্ত্ৰ ৰাখি থোৱাত কোনোগুনাহ নহয় । কিন্তু সক্ষম অনু যায়ীশত্ৰুৰ পৰাসতৰ্ক থাকিবা। নিশ্চয় আল্লাহে কাফিৰসকলৰবাবেযন্ত্ৰ ণাদায় কশাস্তি প্ৰস্তু ত কৰিৰাখিছে।
فَإِذَا قَضَيْتُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ قِيَـٰمًۭا وَقُعُودًۭا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا ٱطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ كَانَتْ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ كِتَـٰبًۭا مَّوْقُوتًۭا ﴿١٠٣﴾
হে মু মিনসকল! ছালাত শেষ হোৱাৰপিছত তোমালোকে থিয় হৈ, বহি আৰুশুই থকা অৱস্থাত বৰংপ্ৰ ত্যেক অৱস্থাতেই তছবীহ, তাহমীদ আৰুতাহলীলৰ মাধ্যমত আল্লাহক স্মৰণ কৰিবা। এতেকে যেতিয়া ভয় -ভীতি আঁতৰ হ’ব আৰু শান্তি প্ৰতিষ্ঠা হ’ব তেতিয়া আৰকান, ওৱাজীবসমূ হ আৰু মু তাহাবসমূস্ হৰ সৈতে ছালাত সেই দৰেই আদায় কৰা যিদৰে তোমালোকক আদায় কৰাৰ আদেশ দিয়া হৈছে। নিশ্চয় মুমিনসকলৰ ওপৰত নিৰ্ধাৰিত সময় ত ছালাত আদায় কৰাটো ফৰজ কৰা হৈছে। কোনো কাৰণ অবিহনে সময় তকৈ পলম কৰা বৈধ নহয় । এই বিধান কেৱল মুক্বীম অৱস্থাৰ বাবে অন্যথা ভ্ৰমণ অৱস্থাত দুই ছালাত একত্ৰিত কৰাৰ তথা চাৰি ৰাকাআতবিশিষ্ট ছালাতক দুই দুই ৰাকাআতকৈ পঢ়াৰ বিধান আছে।
وَلَا تَهِنُوا۟ فِى ٱبْتِغَآءِ ٱلْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُوا۟ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿١٠٤﴾
হে মুমিনসকল! কাফিৰ শত্ৰুৰ চোঁচা লওঁতে দুৰ্বলতা আৰু অৱহেলা নকৰিবা। যদি তোমালোকে হত্যা আৰু আঘাতৰ ফলত কষ্ট পাই আছা, তেন্তে সিহঁতেও তোমালোকৰ দৰেই কষ্ট পাইছে। গতিকে এনে পৰিস্থি তিত তোমালোকৰ ধৈৰ্য্যতকৈ সিহঁতৰ ধৈৰ্য্য বেছি হোৱা উচিত নহয়। কিয়নো তোমালোকে আল্লাহৰ ওচৰত যি ছোৱাব, সহায় আৰু সমৰ্থন আশা কৰা, সেইটো সিহঁ তে আশা নকৰে। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে পৰিপূৰ্ণৰূপে অৱগত। তেওঁ চৰীয় ত প্ৰস্তু তকৰণত আৰুপৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِمَآ أَرَىٰكَ ٱللَّهُ ۚ وَلَا تَكُن لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيمًۭا ﴿١٠٥﴾
হে ৰাছু ল! আমি আপোনাৰ প্ৰতি সত্যৰ আধাৰত কোৰআন অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ, যাতে আপুনি মানুহৰ সকলো বিষয় আল্লাহ প্ৰদত্ব জ্ঞানৰ দ্বাৰা ফয় চালা কৰিব পাৰে, নিজৰ আকাংখা তথা প্ৰবৃত্তিৰ চাহিদা অনুযায়ী নহয় । লগতে যিসকলে নিজৰ প্ৰতি আৰু আমানতৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা কৰে, আপুনি সেইসকল লোকৰ পক্ষ লৈ সিহঁ তৰ পৰা অধিকাৰ প্ৰাপ্ত সকলক আঁতৰ নকৰিব।
وَٱسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١٠٦﴾
আল্লাহৰ ওচৰত ক্ষমা আৰু মাৰ্জ না প্ৰাৰ্থনা কৰা। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি দয়া কৰে।
وَلَا تُجَـٰدِلْ عَنِ ٱلَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًۭا ﴿١٠٧﴾
(হে নবী!) আপুনি এনেকু ৱা কোনো ব্যক্তিৰ পক্ষ নল’ব, যিয়ে বিশ্বাসঘাতকতা কৰে আৰু নিজৰ বিশ্বাসঘাতকতা গোপন কৰাৰ বাবে সৰ্বতো প্ৰকাৰে প্ৰয়াস কৰে। আল্লাহে এনেকু ৱা অত্যধিক বিশ্বাসঘাতকতা কৰা তথা পাপ কামকৰ্ম কৰা ব্যক্তি ক পছন্দ নকৰে।
يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ ٱلْقَوْلِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا ﴿١٠٨﴾
يعملون محيطا সিহঁ তে ভয় আৰু লাজৰ কাৰণে মানু হৰ পৰা লুকাই গুনাহ কৰে, কিন্তু সিহঁ তে আল্লাহৰ পৰা কেতিয়াও লুকাব নোৱাৰে। কিয় নো আল্লাহে নিজ জ্ঞানেৰে সিহঁ তক পৰিবেষ্ট ন কৰিআছে। সিহঁ তৰকোনো বিষয়ে ই তেওঁ ৰপৰা গোপন নহয় ,সিহঁ তে যেতিয়া ৰাতিৰঅন্ধকাৰত আল্লাহৰঅপছন্দ নীয় কথা,যেনে- পাপিষ্ঠ ব্যক্তিৰ পক্ষ লোৱা আৰু নিৰ্দোষী ব্যক্তিক দোষাৰোপ কৰা আদি গোপনে চক্ৰান্ত কৰে, সেইটোও আল্লাহে ভালদৰেই জানে। নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰ প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰ কাশ্য সকলো বিষয়ে ই অৱগত। তেওঁৰ পৰা একোৱেই গোপন নহয় আৰু তেওঁ মানুহক সিহঁ তৰ আমলৰ প্ৰতিদান দিব।
هَـٰٓأَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ جَـٰدَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَمَن يُجَـٰدِلُ ٱللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًۭا ﴿١٠٩﴾
হে অপৰাধীসকলৰ শুভাকাংক্ষীসকল! এই পাৰ্থিৱ জীৱনত তোমালোকে ইহঁ তক নিৰপৰাধ প্ৰমাণ কৰিবলৈ আৰু শাস্তি ৰ পৰা বচাবলৈ যিমান পাৰা চেষ্টা কৰিলা, কিন্তু কিয়ামতৰ দিনা ইহঁ তৰ ফালৰ পৰা আল্লাহৰ সৈতে কোনে বাদানুবাদ কৰিব, যেতিয়া ইহঁ তৰ প্ৰকৃ ত চৰিত্ৰ ওলাই পৰিব? সেইদিনা ইহঁ তৰ প্ৰতিনিধি কোন হ’ব? ইয়াত কোনো সন্দে হ নাই যে, এইটো কোনেও কৰিব নোৱাৰিব।
وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١١٠﴾
যিয়ে অসৎ কৰ্ম কৰেঅথবা গুনাহত লিপ্ত হৈ নিজৰওপৰত অন্যায় কৰে। তাৰপিছত সি যদি নিজৰগুনাহ স্বীকাৰকৰিঅনু তপ্ত হৈ গুনাহৰপৰা দূৰৈত থকাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে আৰু আল্লাহৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে, তেন্তে সি নিশ্চয় আল্লাহক তাৰ গুনাহ ক্ষমাকাৰী হিচাপে আৰু তাৰ প্ৰতি দয়াৱান হিচাপে নিশ্চয় পাব।
وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًۭا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١١١﴾
যিয়ে কোনো গুনাহ কৰিব, সৰু হওক বা ডাঙৰ, তাৰ শাস্তি সি নিজেই ভোগ কৰিব, আন কোনেও নহয় । নিশ্চয় আল্লাহ বান্দাসকলৰ আমল সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ।তেওঁ চৰীয় তপ্ৰ স্তু তকৰণতআৰুপৰিচালনাতমহাপ্ৰ জ্ঞাৱান। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَمَن يَكْسِبْ خَطِيٓـَٔةً أَوْ إِثْمًۭا ثُمَّ يَرْمِ بِهِۦ بَرِيٓـًۭٔا فَقَدِ ٱحْتَمَلَ بُهْتَـٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴿١١٢﴾
যিয়ে অজানিতে কোনো গুনাহ কৰে অথবা জানি বুজি কোনো গুনাহ কৰে, আৰু ইয়াৰ পিছত কোনো নিৰ্দোষী ব্যক্তি ৰ ওপৰত তাৰ দোষ চপাই দিয়ে , সি এই নিকৃ ষ্টকৰ্মৰজৰিয় তে স্পষ্ট মিছাআৰুপ্ৰ কাশ্যগুনাহৰবোজানিজৰওপৰতে বহন কৰে।
وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُۥ لَهَمَّت طَّآئِفَةٌۭ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ ۖ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَىْءٍۢ ۚ وَأَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ ۚ وَكَانَ فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًۭا ﴿١١٣﴾
ه হে ৰাছু ল! যদি আল্লাহে আপোনাক নিজ অনুগ্ৰ হৰ দ্বাৰা ৰক্ষা নকৰিলেহেঁ তেন তেন্তে নিজৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা কৰা এটা দলে আপোনাক সত্যৰ পৰা দূৰ কৰাৰ নিৰ্ণয় কৰিয়ে পেলাইছিল, যাতে আপুনি ফয় চালা কৰাৰ সময় ত ন্যায় ফয় চালা কৰিব নোৱাৰে। প্ৰকৃ ততে সিহঁতে নিজকে পথভ্ৰ ষ্টকৰি আছে। কিয় নো সিহঁতৰএই পথভ্ৰ ষ্টকৰাৰপ্ৰ য়াসৰপৰিণাম সিহঁত নিজেই ভোগ কৰিব। যিহেতু আল্লাহে আপোনাক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিছে, গতিকে সিহঁ তে আপোনাৰএকো ক্ষতি কৰিবনোৱাৰে। আল্লাহে আপোনাৰওপৰত কোৰআন আৰুছু ন্নত অৱতীৰ্ণ কৰিছে লগতে হিদায় ত আৰুনুৰৰএনেকু ৱা জ্ঞান প্ৰদান কৰিছে যিটো পূৰ্বে আপোনাৰ ওচৰত নাছিল। দৰাচলতে আল্লাহে নুবুওৱত আৰু সংৰক্ষণৰ জৰিয় তে আপোনাৰ প্ৰতি বৰ ডাঙৰ অনুগ্ৰ হ কৰিছে।
۞ لَّا خَيْرَ فِى كَثِيرٍۢ مِّن نَّجْوَىٰهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَـٰحٍۭ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿١١٤﴾
এনেকু ৱা বহুতো অযথা কথাত কোনো কল্যাণ নাই, যিবোৰক মানুহে গোপনে কৰে। আনহাতে যদি সিহঁ তৰ সেই কথাত কোনো দানৰ আদেশ থাকে, অথবা কোনো ভাল কামৰ প্ৰতি প্ৰে ৰণা থাকে, যিটো চৰীয় ত তথা বিবেকৰ দৃষ্টি ত ভাল বুলি বিবেচিত হয় নাইবা দুজন ব্যক্তি ৰ মাজত শান্তি স্থাপনৰ যদি কোনো আহ্বান থাকে তেন্তে সেয়া সুকীয়া কথা। যিয়ে আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ উদ্দেশ্যে এনেকু ৱা কৰিব, আমি অনতিপলমে তাক বৰ ডাঙৰ ছোৱাব প্ৰদান কৰিম।
وَمَن يُشَاقِقِ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ ٱلْهُدَىٰ وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ ٱلْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِۦ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِۦ جَهَنَّمَ ۖ وَسَآءَتْ مَصِيرًا ﴿١١٥﴾
সত্য স্পষ্ট হোৱাৰ পিছতো যিয়ে ৰাছু লৰ লগত শত্ৰুতা পোষণ কৰিব, তেওঁ লৈ অহা চৰীয় তৰ বিৰোধিতা কৰিব লগতে মু মিনসকলৰ পথৰ বাহিৰে আন কোনো পথ অৱলম্বন কৰিব, আমি তাক সেই পথৰে পথিক বনাই দিম যিটো সি নিজৰ বাবে পছন্দ কৰিছে। এতেকে জানি বুজি সত্যৰ পৰা বিমুখ হোৱাৰকাৰণে, আমি তাক সত্যৰপথত আহিবলৈ তাওফীক প্ৰদান নকৰোঁ। আমি তাক জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰাম, য’ত সি প্ৰচণ্ডগৰম অনুভৱকৰিব আৰু এইটো ইয়াৰ অধিবাসীসকলৰ বাবে বৰ নিকৃ ষ্টঠাই।
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِۦ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلًۢا بَعِيدًا ﴿١١٦﴾
নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ লগত কৰা শ্বিৰ্ক ক কেতিয়াও ক্ষমা নকৰে, বৰং মুশ্বৰিক ব্যক্তিক চিৰকাল জাহান্নামত ৰাখিব। শ্বিৰ্ক ৰ বাহিৰে আন যিকোনো গুনাহ তেওঁ ইচ্ছা কৰিলে নিজ কৃ পা আৰু অনুগ্ৰ হত ক্ষমা কৰি দিব। যিয়ে আল্লাহৰ সৈতে আনক অংশী স্থাপন কৰে, সি সত্য পথৰ পৰা বহু দূৰলৈ আঁতৰিযায় । কিয় নোসি সৃষ্টি ক স্ৰষ্টাৰসমকক্ষ কৰিছে।
إِن يَدْعُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ إِنَـٰثًۭا وَإِن يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطَـٰنًۭا مَّرِيدًۭا ﴿١١٧﴾
এই মুশ্বৰিকসকলে যিসকলৰ উপাসনা কৰে আৰু আল্লাহৰ সৈতে যিবোৰক আহ্বান কৰে, সিহঁ ত দৰাচলতে কিছু মান স্ত্ৰী লিংগ নামেৰে পৰিচিত, যেনে লাত উজ্জা। যিসকলে উপকাৰো কৰিব নোৱাৰে আৰু অপকাৰো কৰিব নোৱাৰে। সিহঁ তে দৰাচলতে চয় তানৰ উপাসনা কৰে, যাক আল্লাহৰ আনু গত্যৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হৈছে, তাৰ মাজত কোনো কল্যাণ নাই। কিয় নো সিয়ে ই মানু হক মু ৰ্তি পূজাৰ আদেশ দিছে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
لَّعَنَهُ ٱللَّهُ ۘ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيبًۭا مَّفْرُوضًۭا ﴿١١٨﴾
এই কাৰণেই আল্লাহে তাক তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিছে, আৰু এই চয় তানেই শপত খাই আল্লাহক কৈছিলঃ নিশ্চয় মই তোমাৰ বান্দাসকলৰ এটা ভাগকي নিজৰ কৰি লৈ, সিহঁ তক সত্যৰ পৰা আঁতৰাই আনিম।
وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَـَٔامُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ ءَاذَانَ ٱلْأَنْعَـٰمِ وَلَـَٔامُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يَتَّخِذِ ٱلشَّيْطَـٰنَ وَلِيًّۭا مِّن دُونِ ٱللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًۭا مُّبِينًۭا ﴿١١٩﴾
মই নিশ্চয় সিহঁ তক তোমাৰ পোন পথৰ পৰা বিৰত ৰাখিম, মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি দি সিহঁ তক আশা প্ৰদান কৰিম, যাৰ ফলত ভ্ৰষ্টতাও সুন্দ ৰ লাগিব। সিহঁ তক এই আদেশো দিম যে, তোমালোকে জীৱ-জন্তু ৰকাণ ফালি দিয়া, যাতে আল্লাহে হালাল কৰা জন্তু হাৰাম হৈ যায় । মই আল্লাহৰসৃষ্টি ক পৰিবৰ্ত ন তথা বিকৃ ত কৰাৰো আদেশ প্ৰদান কৰিম। এতেকে যিয়ে চয় তানক অভিভাৱক হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব আৰু তাৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিব আৰু তাৰ কথা মানিব, সি বহিষ্কৃ ত চয় তানৰলগত বন্ধুত্ব কৰাৰকাৰণে স্পষ্ট ক্ষতিগ্ৰ তস্তাত পতিত হ’ব।
يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ ۖ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ إِلَّا غُرُورًا ﴿١٢٠﴾
চয় তানে সিহঁ তক মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰুঅসত্যৰআশা দিয়ে । অথচ তাৰপ্ৰ তিশ্ৰুতি বাতিল আৰুবাস্ত ৱিকতাৰপৰা বহু দূৰৈত।
أُو۟لَـٰٓئِكَ مَأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصًۭا ﴿١٢١﴾
চয় তানৰ পথত পৰিচালিত ব্যক্তি আৰু তাৰ কু মন্ত্ৰ ণাৰ অনুসৰণ কৰা ব্যক্তিৰ ঠি কনা হৈছে জাহান্নাম, তাৰ পৰা সিহঁ তে পলায় ন কৰি আশ্ৰ য় লোৱাৰ কোনোق ঠাই বিচাৰিনাপাব।
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّۭا ۚ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ ٱللَّهِ قِيلًۭا ﴿١٢٢﴾
যিসকলে ঈমান আনিছে আৰু আল্লাহৰ নৈকট্যকাৰী নেক আমল কৰিছে, আমি তেওঁলোকক এনেকু ৱা জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাম যাৰ অট্টালিকাসমূহৰ তলত নদীসমূহ প্ৰবাহিত থাকিব। তেওঁলোকে তাত চিৰস্থায়ী হ’ব। এইটো হৈছে আল্লাহৰপ্ৰ তিশ্ৰুতি আৰু তেওঁৰপ্ৰ তিশ্ৰুতি চিৰসত্য। তেওঁ কেতিয়াও প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গ নকৰেي আৰু তেওঁ তকৈ অধিক সত্যবাদী আন কোনো নাই।
لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَآ أَمَانِىِّ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ ۗ مَن يَعْمَلْ سُوٓءًۭا يُجْزَ بِهِۦ وَلَا يَجِدْ لَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿١٢٣﴾
হে মুছলিমসকল! মুক্তি আৰু সফলতাৰ বিষয় টো তোমালোকৰ আশাৰ ওপৰত নিৰ্ভ ৰশীল নহয় আৰু আহলে কিতাবসকলৰ আশাৰ ওপৰতো নহয় । বৰং বিষয় টো কৰ্মৰ ওপৰত নিৰ্ভ ৰশীল। এতেকে তোমালোকৰ মাজত যিয়ে বেয়া কৰ্ম কৰিব, সি কিয়ামতৰ দিনা তাৰ প্ৰতিদান পাব। সি আল্লাহৰ বাহিৰে এনে কোনো অভিভাৱক নাপাব যিয়ে তাক উপকাৰ কৰিব, আৰু কোনো সহায় কো নাপাব যিয়ে তাক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।
وَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًۭا ﴿١٢٤﴾
নাৰী হওক বা পুৰুষ, আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰি যিয়ে নেক কৰ্ম কৰিব, তেওঁলোকে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব। তেওঁলোকৰ আমলৰ ছোৱাবত একো হ্ৰাস কৰা নহ’ব। আনকি খেজুৰ গুটি ৰ ওপৰত থকা আৱৰণ পৰিমাণো হ্ৰাস কৰা নহ’ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًۭا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌۭ وَٱتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَٰهِيمَ حَنِيفًۭا ۗ وَٱتَّخَذَ ٱللَّهُ إِبْرَٰهِيمَ خَلِيلًۭا ﴿١٢٥﴾
সেই ব্যক্তিতকৈ অধিক দ্বীনদাৰ আন কোনো হ’ব নোৱাৰে, যিয়ে অন্ত ৰৰ লগতে প্ৰকাশ্যভাৱেও আত্মসমৰ্পণকাৰী, আৰু এই কৰ্মত তেওঁ নিৰ্ভে জাল নিয়্যতৰ অধিকাৰী। লগতে চৰীয় ত মুতাবিক উত্তম আমলকাৰী। শ্বিৰ্ক আৰু কু ফৰৰ পৰা বিৰত থাকি তাওহীদ আৰু ঈমানৰ পিনে পথ দেখুৱা দ্বীনে ইব্ৰাহীমৰ অনুসাৰী, আৰু এইটোৱে হৈছে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ দ্বীনৰ মূল ভিত্তি। আল্লাহে তেওঁৰ নবী ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামক সকলো সৃষ্টি ৰ মাজৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰি তেওঁ ৰ পৰিপূৰ্ণ মু হাব্বতৰ অধিকাৰী বনাইছিল।
وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍۢ مُّحِيطًۭا ﴿١٢٦﴾
আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু ৰ একমাত্ৰ মালিক হৈছে মহা আল্লাহ। আল্লাহে তেওঁৰ জ্ঞান, ক্ষমতা আৰু কৌশলৰ জৰীয় তে সকলো সৃষ্টি ক পৰিবেষ্ট ন কৰিআছে।
وَيَسْتَفْتُونَكَ فِى ٱلنِّسَآءِ ۖ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ فِى يَتَـٰمَى ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِى لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلْوِلْدَٰنِ وَأَن تَقُومُوا۟ لِلْيَتَـٰمَىٰ بِٱلْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِهِۦ عَلِيمًۭا ﴿١٢٧﴾
ى হে ৰাছু ল! মানুহে আপোনাক স্ত্ৰীসকলৰ বিষয়ে প্ৰশ্নকৰে যে, সিহঁ তৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্ত ব্যকি কি? তেওঁলোকক কৈ দিয় ক! আল্লাহে তোমালোকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ স্পষ্ট ভাৱে প্ৰদান কৰিব, লগতে তোমালোকক পাঠ কৰি শুনোৱা কোৰআনৰ আয়াতেও এই কথা স্পষ্ট কৰে যে, সেইসকল অনাথ নাৰী, যিসকলৰ অভিভাৱক স্বয়ং তোমালোক নিজেই, যিসকলক তোমালোকে মোহৰ তথা মীৰাছৰ দৰে অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ৰাখিছা, সিহঁতক তোমালোকে নিজেও বিবাহ কৰাৰ ইচ্ছা নকৰা আৰু সম্পদৰ লোভত পৰি আনৰ ওচৰতো বিবাহৰ অনুমতি নিদিয়া। কোৰআনৰ আয়াতসমূহে তোমালোকক দুৰ্বল শিশুসকলৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে ও বৰ্ণনা কৰিছে যে, সিহঁ তক মীৰাছৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত নকৰিবা আৰু সিহঁ তৰ সম্পদৰ ওপৰত ক্ষমতা দেখুৱাই আত্মসাৎ নকৰিবা। তথা তোমালোকক আৰু কয় যে, অনাথৰ লগত এনেকু ৱা ব্যৱহাৰ কৰা, যিটো সিহঁতৰ বাবে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত কল্যাণকৰ। তোমালোকে অনাথৰলগত আৰুআন আন লোকসকলৰলগত যি সদ্ব্যৱহাৰকৰিবা, নিশ্চয় আল্লাহ সেই সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ আৰু তেওঁ ইয়াৰপ্ৰ তিদানদিব।
وَإِنِ ٱمْرَأَةٌ خَافَتْ مِنۢ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًۭا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًۭا ۚ وَٱلصُّلْحُ خَيْرٌۭ ۗ وَأُحْضِرَتِ ٱلْأَنفُسُ ٱلشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ﴿١٢٨﴾
ه যদি কোনো স্ত্ৰীয়ে এই আশংকা কৰে যে, তাইৰ প্ৰতি তাইৰ স্বামীৰ চাহিদা নাইকীয়া হৈছে, এতেকে এই বিষয় টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তাই যদি নিজৰ কিছু মান অধিকাৰ, যেনে- ভৰণ পোষণ আৰু একেলগে ৰাতি যাপন কৰা আদি লাঘৱ কৰি লয় আৰু উভয়ে যদি বুজা পৰাৰ মাধ্যমত সন্মত হয় তেন্তে কোনোগুনাহ নহয় । এনে ক্ষেত্ৰত পৰস্পৰৰসন্মতিয়ে হৈছে তালাকতকৈ উত্তম। যদিও লোভ আৰুকৃ পণতাহৈছে মানু হৰস্ব ভাৱগত বস্তু । সেয়ে স্ত্ৰীয়ে সহজে নিজৰ অধিকাৰ হ্ৰাস কৰিবলৈ টান পায় । গতিকে স্বামী স্ত্ৰী উভয়ে ক্ষমা আৰু উপকাৰ কৰাৰ স্বভাৱ অৱলম্বন কৰি এই প্ৰাকৃ তিক স্বভাৱৰ চিকিৎসা কৰা উচিত। যদি তোমালোকে নিজৰ সকলো বিষয় তো উপকাৰৰ পন্থা অৱলম্বন কৰা লগতে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁ ক ভয় কৰা তেন্তে জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত, তেওঁ ৰ পৰা কোনো বস্তু ৱে গোপন নহয় । তেওঁ তোমালোককইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
وَلَن تَسْتَطِيعُوٓا۟ أَن تَعْدِلُوا۟ بَيْنَ ٱلنِّسَآءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا۟ كُلَّ ٱلْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَٱلْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا۟ وَتَتَّقُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١٢٩﴾
হে পতিসকল! তোমালোকে ইচ্ছা থকা সত্তেও আন্ত ৰিকতাৰক্ষেত্ৰত স্ত্ৰীসকলৰমাজত পূৰ্ণ ন্যায় কৰিবনোৱাৰিবা। ইয়াৰকিছু মান কাৰণ তোমালোকৰ ইচ্ছাৰ বাহিৰত। এতেকে যি গৰাকী স্ত্ৰী তোমাৰ পছন্দ নহয় , তাইক ওলোমাই থোৱাৰ দৰে ব্যৱহাৰ নকৰিবা, অৰ্থাৎ এনেকু ৱা অৱস্থাত এৰি নিদিবা যাৰ ফলত বিবাহিত মহিলাৰ অধিকাৰো নাপায় আৰু অবিবাহিত নাৰীৰ দৰে বিবাহৰ ইচ্ছাও কৰিব নোৱাৰে। যদি তোমালোকে নিজৰ মাজৰ ব্যৱহাৰ ঠি ক بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ৰাখা আৰু অনিচ্ছা সত্ত্বে ও স্ত্ৰীৰ অধিকাৰসমূ হ পূৰণ কৰা, লগতে স্ত্ৰী বিষয় ত আল্লাহক ভয় কৰা তেন্তে নিশ্চয় আল্লাহ ক্ষমাশীল, তেওঁ তোমালোকৰ প্ৰতি কৃ পা কৰিব। ل
وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ ٱللَّهُ كُلًّۭا مِّن سَعَتِهِۦ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ وَٰسِعًا حَكِيمًۭا ﴿١٣٠﴾
যদি তালাক তথা খুলাৰ (স্ত্ৰীৰ ফালৰ পৰা বিবাহ বিচ্ছেদৰ) জৰীয় তে পতি-পত্নীয়ে ইজনে সিজনৰ পৰা পৃথক হৈ যায় , তেন্তে আল্লাহে উভয় কে তেওঁৰ অসীম অনুগ্ৰ হৰ দ্বাৰা ইজনক সিজনৰ পৰা অমুখাপেক্ষী কৰি দিব। আল্লাহ অসীম অনুগ্ৰ হ আৰু কৃ পাৰ অধিকাৰী, তেওঁ পৰিচালনা আৰু নিৰ্ধাৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًۭا ﴿١٣١﴾
ه আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ মাজৰ সকলো বস্তু ৰ একমাত্ৰ মালিক হৈছে কেৱল মহান আল্লাহ। নিশ্চয় আহলে কিতাব অৰ্থাৎ ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ পৰা আৰু স্বয়ং তোমালোকৰ পৰাও আমি অঙ্গীকাৰ লৈছিলোঁ যে, আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰিবা আৰু তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকিবা। যদি তোমালোকে এই অঙ্গীকাৰ অস্বীকাৰ কৰা, তেন্তে তোমালোকৰ নিজৰ বাহিৰে আন কাৰো ক্ষতি নহ’ব। কিয় নো মহান আল্লাহ তোমালোকৰ ইবাদতৰ মুখাপেক্ষী নহয় । তেওঁ আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু ৰে মালিক, তেওঁ সকলো সৃষ্টি ৰ পৰা অমুখাপেক্ষী আৰু তেওঁ নিজৰ সকলো গুণাৱলী আৰু কৰ্মৰ কাৰণে মহাপ্ৰ শংসিত।
وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا ﴿١٣٢﴾
আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ মাজৰ সকলো বস্তু ৰ একমাত্ৰ মালিক হৈছে কেৱল মহান আল্লাহ। একমাত্ৰ তেৱেঁই ইবাদতৰ যোগ্য। মখলুকৰ সকলো বিষয় ৰপৰিচালনা তেৱেঁই কৰে, অভিভাৱক হিচাপে আল্লাহেই যথেষ্ট ।
إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا ٱلنَّاسُ وَيَأْتِ بِـَٔاخَرِينَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ قَدِيرًۭا ﴿١٣٣﴾
হে মানৱজাতি! তেওঁ ইচ্ছা কৰিলে তোমালোকক ধ্বংস কৰি বেলেগ কোনো সম্প্ৰ দায় ক তোমালোকৰ স্থলাভিষিক্ত কৰিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকে কেৱল আল্লাহৰ আনু গত্য কৰিব আৰু তেওঁ ৰ বিৰুদ্ধাচাৰণ নকৰিব। এইটো কৰিবলৈ আল্লাহ নিশ্চয় ক্ষমতাশীল।
مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا فَعِندَ ٱللَّهِ ثَوَابُ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًۢا بَصِيرًۭا ﴿١٣٤﴾
হে মানৱজাতি! তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে নেক কৰ্মৰ বিনিময় ত কেৱল পাৰ্থিৱ সফলতা বিচাৰে, সি জানি থোৱা উচিত যে, আল্লাহৰ ওচৰত পাৰ্থিৱ তথা আখিৰাত উভয় প্ৰকাৰৰপ্ৰ তিদান আছে। এতেকে তেওঁৰপৰা উভয় প্ৰকাৰৰপ্ৰ তিদান কামনা কৰা উচিত। আল্লাহে তোমালোকৰকথা শুনে আৰু তোমালোকৰ কৰ্মৰ সম্যক দ্ৰষ্টা, আৰু তেওঁ তোমালোকক ইয়াৰ প্ৰতিদানো দিব।
۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُونُوا۟ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ شُهَدَآءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ أَوِ ٱلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ ۚ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًۭا فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلْهَوَىٰٓ أَن تَعْدِلُوا۟ ۚ وَإِن تَلْوُۥٓا۟ أَوْ تُعْرِضُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۭا ﴿١٣٥﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসৰণকাৰীসকল! তোমালোকে সকলো অৱস্থাতে ন্যায় ৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত থাকিবা, সকলোৰে ক্ষেত্ৰত সঠি ক সাক্ষ্য দান কৰিবা। যদিও তোমাৰ নিজৰ বিৰুদ্ধে অথবা তোমাৰ পিতৃ -মাতৃ ৰ বিৰুদ্ধে নাইবা নিকটাত্মীয় ৰ বিৰুদ্ধেই নহওক কিয় । তোমালোকে কাৰোবাৰ দৰিদ্ৰ তা অথবা সম্পত্তি দেখি সাক্ষ্য দিয়া নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ নকৰিবা। কিয় নো সেই দৰিদ্ৰ তথা ধনী ব্যক্তিতকৈ আল্লাহৰ অধিকাৰ বেছি ওপৰত, আৰু আল্লাহে সিহঁ ত উভয় ৰ কল্যাণ সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ। সেয়ে সাক্ষ্য প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত নিজৰ প্ৰবৃত্তিৰ অনুসৰণ নকৰিবা, অন্যথা সত্যৰ পৰা আঁতৰি যাবা। যদি তোমালোকে মিছা সাক্ষ্য দিয়া আৰু সত্য সাক্ষ্য দিয়াৰ পৰা বিৰত থাকা, তেন্তে জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যকঅৱগত। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِى نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلًۢا بَعِيدًا ﴿١٣٦﴾
হে মুমিনসকল! আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি মজবুত ঈমান পোষণ কৰা আৰু তাৰ ওপৰত অটল থাকা। লগতে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা তেওঁৰ ৰাছু লৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআন আৰু তেওঁৰ পূৰ্বে আন আন ৰাছু লসকলৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা গ্ৰন্থসমূহৰ প্ৰতি পূৰ্ণ বিশ্বাস পোষণ কৰা। যিয়ে আল্লাহক, তেওঁ ৰ ফিৰিস্তাসকলক, তেওঁ ৰ গ্ৰন্থসমূ হক, তেওঁ ৰ ৰাছু লসকলক আৰু কিয়ামত দিৱসক অস্বীকাৰ কৰিব, তেন্তে সি পোন পথৰ পৰা বহু দূৰ আঁতৰি যাব।
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ٱزْدَادُوا۟ كُفْرًۭا لَّمْ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًۢا ﴿١٣٧﴾
যিসকলে ঈমান পোষণ কৰাৰ পিছত বাৰে বাৰে কু ফৰীলৈ উভতি গৈছে, অৰ্থাৎ ঈমান আনিছে আকৌ কু ফৰী কৰিছে, আকৌ ঈমান আনিছে তাৰ পিছত আকৌ কু ফৰী কৰিছে আৰু কু ফৰৰ ওপৰত অটল থাকি সেই অৱস্থাতেই মৃত্যুবৰণ কৰিছে। আল্লাহে সিহঁতৰ গুনাহ কেতিয়াও ক্ষমা নকৰিব, আৰু সিহঁ তক আল্লাহৰ পিনে লৈ যোৱা পোন পথৰ তাওফীকো প্ৰদান নকৰিব।
بَشِّرِ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿١٣٨﴾
হে ৰাছু ল! মুনাফিকসকলক জনাই দিয় ক, যিসকলে প্ৰকাশ্যভাৱে মুমিন হোৱাৰ ভাও ধৰে কিন্তু অন্ত ৰত কু ফৰ গোপন ৰাখে, সিহঁ তৰ বাবে ক্বি য়ামতৰ দিনাআল্লাহৰওচৰত আছে কষ্ট দায় ক শাস্তি ।
ٱلَّذِينَ يَتَّخِذُونَ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ ٱلْعِزَّةَ فَإِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًۭا ﴿١٣٩﴾
সিহঁ ত এই শাস্তি ৰ অধিকাৰী এই কাৰণেই যে, সিহঁ তে মুমিনসকলক এৰি কাফিৰসকলক নিজৰ সহায় ক আৰু সঙ্গী বনাই লৈছে। সিহঁ তৰ এই বন্ধুত্ব আছিল বৰ আশ্চৰ্যজনক। সিহঁ তে কাফিৰসকলৰ পৰা শক্তি আৰু প্ৰতিৰক্ষা বিচাৰি নিজৰ মৰ্যাদা বৃদ্ধি কৰিব বিচাৰে নেকি? যদি এইটোৱে সিহঁ তৰ মনোভাৱ হয় , তেন্তে সিহঁ তে মনত ৰখা উচিত যে, সকলো ধৰণৰ শক্তি আৰু বলৰ একমাত্ৰ অধিকাৰী হৈছে মহান আল্লাহ।
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا۟ مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦٓ ۚ إِنَّكُمْ إِذًۭا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ جَامِعُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْكَـٰفِرِينَ فِى جَهَنَّمَ جَمِيعًا ﴿١٤٠﴾
হে মুমিনসকল! আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে কোৰআনত এই আদেশ অৱতীৰ্ণ কৰিছে যে, যেতিয়া তোমালোকে কোনো বৈঠকত বহি থকা আৰু তাত কোনো ব্যক্তিয়ে যদি আল্লাহৰ কোনো আয়াত অস্বীকাৰ কৰে তথা আয়াতকলৈ উপহাস কৰে তেন্তে তাৰ পৰা উঠি যোৱা। যেতিয়ালৈকে সিহঁতে আল্লাহৰ আয়াতৰ উপহাস তথা অস্বীকাৰ এৰি আন কোনো বিষয় ত লিপ্ত নহয় । এতেকে যদি তোমালোকে এনেকু ৱা নকৰা আৰু সকলো শুনাৰ পিছতো তাত বহি থকা তেন্তে তোমালোকেও সেই অস্বীকাৰকাৰীসকলৰ দৰে বিৰুদ্ধাচাৰণ কৰা বুলি গণ্য হ’বা। কিয় নো তোমালোকে তাত বহি আল্লাহৰ আদেশ অমান্য কৰিছা, ঠি ক সেইদৰে যিদৰে সিহঁতে কু ফৰী কৰি আল্লাহক অমান্য কৰিছে। নিশ্চয় আল্লাহে মুছলিম দাবীদাৰ মুনাফিকসকলক কাফিৰসকলৰসৈতে জাহান্নামত একত্ৰিত কৰিব।
ٱلَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَـٰفِرِينَ نَصِيبٌۭ قَالُوٓا۟ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ فَٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ ٱللَّهُ لِلْكَـٰفِرِينَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا ﴿١٤١﴾
سبيلا যিসকলে তোমালোকৰ কল্যাণ অথবা অকল্যাণৰ অপেক্ষাত থাকে, এতেকে যদি তোমালোকে আল্লাহৰ সহায় প্ৰাপ্ত হোৱা আৰু যুদ্ধলব্ধ সম্পদ লাভ কৰা তেন্তে অংশ পাবলৈ সিহঁতে কয়ঃ আমি তোমালোকৰ লগত নাছিলোঁনে? আৰু যুদ্ধত অংশ লোৱা নাছিলোঁনে? আনহাতে যদি কাফিৰসকলে কোনো অংশ পায় তেতিয়া সিহঁ তক কয়ঃ আমি তোমালোকৰ কামত সহায় কৰা নাছিলোঁনে? মু মিনসকলৰ পৰা বচাবলৈ আমি তোমালোকক بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ চাৰিওফালৰ পৰা চোৱাচিতা কৰা নাছিলোঁনে? এতেকে কিয়ামতৰ দিনা আল্লাহে তোমালোকৰ মাজত ফয় চালা কৰিব। মুমিনসকলক প্ৰতিদানস্বৰূপে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব আৰু মুনাফিকসকলক জাহান্নামৰ তলদেশত নিক্ষেপ কৰিব। আল্লাহে তেওঁৰ অনুগ্ৰ হেৰে মুমিনসকলৰ ওপৰত কাফিৰসকলৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা হ'বলৈ নিদিব। বৰং শেষৰ উত্তম ফলাফল কেৱল মু মিনসকলৰ বাবেই নিৰ্দিষ্ট , যেতিয়ালৈকে তেওঁ লোকে সত্য ঈমানৰ সৈতে চৰীয় তৰ ওপৰত আমল কৰি থাকিব।
إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ يُخَـٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَهُوَ خَـٰدِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوٓا۟ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ قَامُوا۟ كُسَالَىٰ يُرَآءُونَ ٱلنَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ ٱللَّهَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿١٤٢﴾
إ ل اقليلا মুনাফিকসকলে অন্ত ৰত কু ফৰী থকাৰ পিছতো মুছলিম বুলি দাবী কৰি আল্লাহক প্ৰতাৰণা কৰিব বিচাৰে, অথচ আল্লাহেই সিহঁতক প্ৰতাৰণাত লিপ্ত কৰিছে। কিয় নো সিহঁ তৰ কু ফৰ সম্পৰ্কে জনাৰ পিছতো সিহঁ তৰ সম্পত্তি আৰু প্ৰাণ সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিছে আৰু আখিৰাতত সিহঁ তৰ বাবে কঠোৰ শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছে। যেতিয়া সিহঁ তে ছালাতৰ বাবে থিয় হয় , তেতিয়া অলসতাৰ ভাৱ লৈ অনিচ্ছাকৃ তভাৱে থিয় হয় , সিহঁ তে কেৱল মানু হক দেখুৱাবলৈ তথা সিহঁ তৰ সন্মানাৰ্থে চালাত আদায় কৰে, আল্লাহৰ প্ৰতি সিহঁ তৰ কোনো নিষ্ঠা নাই। সিহঁ তে আল্লাহক কেৱল সেই সময় তেই স্মৰণ কৰে যেতিয়া মু মিনসকলক দেখা পায় ।
مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَٰلِكَ لَآ إِلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ وَلَآ إِلَىٰ هَـٰٓؤُلَآءِ ۚ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ سَبِيلًۭا ﴿١٤٣﴾
এইসকল মুনাফিক দোদুল্যমান অৱস্থাত পৰি আছে। বাহ্যিক আৰু আভ্যন্ত ৰীণভাৱে এই মুনাফিকসকল মুছলিমৰ লগতো নহয় আৰু কাফিৰসকলৰ লগতো নহয় । বৰংপ্ৰ কাশ্যভাৱেদেখুৱায় যে, সিহঁ ত মুছলিমসকলৰলগত আছে, কিন্তু আভ্যন্ত ৰীণভাৱেসিহঁ ত হৈছে কাফিৰসকলৰলগত। দৰাচলতে আল্লাহে যাক পথভ্ৰ ষ্টকৰে –হে ৰাছু ল- আপুনি তাক ভ্ৰষ্টতাৰ পৰা উলিয়াই আনিবলৈ কোনো পথ বিচাৰি নাপাব।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّخِذُوا۟ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَـٰنًۭا مُّبِينًا ﴿١٤٤﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসৰণকাৰীসকল! মুমিনসকলক এৰি কাফিৰসকলক নিজৰ অন্ত ৰঙ্গ বন্ধু বনাই নল’বা। তোমালোকে এই কৰ্মৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ ওচৰত শাস্তি পাবলৈ নিজৰ বিপক্ষে উপযুক্ত সুস্পষ্ট প্ৰমাণ সাব্যস্ত কৰিব বিচৰা নেকি?
إِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ فِى ٱلدَّرْكِ ٱلْأَسْفَلِ مِنَ ٱلنَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا ﴿١٤٥﴾
নিশ্চয় আল্লাহে ক্বি য়ামতৰদিনা মু নাফিকসকলক জাহান্নামৰসৰ্বনিম্ন স্থানত ঠাই দিবআৰু তু মি সিহঁ তৰবাবেকোনো সহায় ক নাপাবা, যিয়ে সিহঁ তৰশাস্তি দূৰ কৰিব পাৰিব।
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَٱعْتَصَمُوا۟ بِٱللَّهِ وَأَخْلَصُوا۟ دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ ٱللَّهُ ٱلْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًۭا ﴿١٤٦﴾
কিন্তু যিসকলে নিফাকৰ পৰা তাওবা কৰি আল্লাহৰ পিনে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিছে, আৰু নিজৰ অন্ত ৰক সংশোধন কৰিছে, আৰু আল্লাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতিক মজবুতভাৱে ধাৰণ কৰিছে, লগতে লোকক দেখুৱাবলৈ নহয় একমাত্ৰ আল্লাহৰ উদ্দেশ্যে বিশুদ্ধচিত্তে নিৰ্ভে জালভাৱে আমল কৰিছে, এইবোৰ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ব্যক্তি সকলেই পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত মু মিনসকলৰলগত থাকিব। আল্লাহে অনতিপলমে মু মিনসকলক বৰডাঙৰপ্ৰ তিদান দান কৰিব।
مَّا يَفْعَلُ ٱللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَءَامَنتُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًۭا ﴿١٤٧﴾
যদি তোমালোকে আল্লাহৰপ্ৰ তি কৃ তজ্ঞ হোৱা,আৰুতেওঁ ৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰাতেন্তে তোমালোকক শাস্তি দিয়াৰকোনোপ্ৰ শ্নই নু ঠে। নিশ্চয় মহান আল্লাহ অত্যন্ত দয়ালু, পৰম কৰুণাময় । তেওঁ তোমালোকক কেৱল গুনাহৰকাৰণেহে শাস্তি প্ৰদান কৰিব। যদি তোমালোকে আমল সংশোধন কৰা আৰু তেওঁৰ নিয়ামতৰ কৃ তজ্ঞতা আদায় কৰা লগতে প্ৰকাশ্য অপ্ৰ কাশ্য উভয় ভাৱে ঈমান পোষণ কৰা, তেন্তে তেওঁ কেতিয়াও তোমালোকক শাস্তি নিদিব। নিশ্চয় আল্লাহেও সেইসকল লোকৰপ্ৰ তি কৃ তজ্ঞ, যিসকলে তেওঁ ৰঅনু গ্ৰহ স্বীকাৰকৰে, আৰু তেওঁ লোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদানো দিব। তেওঁ নিজ بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ বান্দাসকলৰঈমান সম্পৰ্কে অৱগত,আৰুশীঘ্ৰে ই তেওঁ প্ৰত্যেককে সিহঁ তৰকৰ্মৰপ্ৰ তিদান দিব।
۞ لَّا يُحِبُّ ٱللَّهُ ٱلْجَهْرَ بِٱلسُّوٓءِ مِنَ ٱلْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ﴿١٤٨﴾
প্ৰকাশ্যভাৱে বেয়া কথা কোৱাটো আল্লাহে পছন্দ নকৰে, বৰং তেওঁ ইয়াৰ ফলত ক্ৰোধান্বি ত হয় আৰু শাস্তি ৰ সকিয় ণি দিয়ে । কিন্তু কোনোবাই অত্যাচাৰিত হ’লে, তাৰ বাবে বৈধ কৰিছে অন্যায় ৰ বিৰুদ্ধে মাত মতা, বদ দুআ কৰা লগতে সেই অনু ৰূপ বাক্য ব্যৱহাৰ কৰা। কিন্তু ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰাটো হৈছে উত্তম। নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰ কথা শ্ৰৱণ কৰে আৰু তেওঁ তোমালোকৰ নিয়্যত সম্পৰ্কে অৱগত। এতেকে তোমালোকে বেয়া কথা কোৱাৰ পৰা আৰু বেয়া সংকল্প ৰ পৰাو বিৰত থাকা।
إِن تُبْدُوا۟ خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا۟ عَن سُوٓءٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَفُوًّۭا قَدِيرًا ﴿١٤٩﴾
যিকোনো ভাল কথা অথবা ভাল কৰ্ম যদি তোমালোকে প্ৰকাশ কৰা নাইবা গোপন কৰা লগতে বেয়া ব্যৱহাৰকাৰীক ক্ষমা কৰি দিয়া তেন্তে জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ অতি ক্ষমাশীল আৰু সৰ্বশক্তি মান। এতেকে ক্ষমা কৰাটোৱে তোমালোকৰ চৰিত্ৰ হোৱা উচিত, যাতে আল্লাহেও তোমালোকক ক্ষমা কৰি দিয়ে ।
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُوا۟ بَيْنَ ٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍۢ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍۢ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُوا۟ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا ﴿١٥٠﴾
ويريدون أن يتخذوابين ذلك سبيلا যিসকলে আল্লাহৰ লগত কু ফৰী কৰে, লগতে তেওঁ ৰ ৰাছু লসকলক অস্বীকাৰ কৰে, তথা আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লসকলৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰিব বিচাৰে, এনেকৈ যে, আল্লাহৰপ্ৰ তি সিহঁ তে ঈমান পোষণ কৰেকিন্তু ৰাছু লসকলক অস্বীকাৰকৰেআৰুকয়ঃআমি কিছু মান ৰাছু লৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰোঁ আৰু আন কিছু মানক অস্বীকাৰ কৰোঁ। এইদৰে সিহঁ তে কু ফৰ আৰু ঈমানৰ মাজত এটা পথ উলিয়াব বিচাৰে আৰু সিহঁ তে ভাবে যে, এইটোৱে সিহঁ তক মুক্তি প্ৰদানকৰিব। ق
أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ حَقًّۭا ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًۭا مُّهِينًۭا ﴿١٥١﴾
যিসকলে এই পথ অৱলম্বন কৰে,সিহঁ তেই হৈছে প্ৰকৃ ত কাফিৰ। কিয় নোযিয়ে সকলোৰাছু ল অথবাকিছু মান ৰাছু লক অস্বীকাৰকৰিছে,সি দৰাচলতে আল্লাহক আৰু তেওঁ ৰ সকলো ৰাছু লকেই অস্বীকাৰ কৰিছে। এতেকে আমি অস্বীকাৰকাৰীসকলৰ বাবে কিয়ামতৰ দিনা লাঞ্ছনাদায় ক শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছোঁ। এইটোহৈছে সিহঁ তৰসেই অহংকাৰৰশাস্তি ,যাৰফলত সিহঁ তে আল্লাহ তথাতেওঁ ৰৰাছু লসকলৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰানাছিল।
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمْ يُفَرِّقُوا۟ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّنْهُمْ أُو۟لَـٰٓئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١٥٢﴾
ر حيما আনহাতে যিসকলে ঈমান আনিছে আৰু আল্লাহক একক বুলি স্বীকাৰ কৰিছে, আৰু তেওঁৰ লগত আন কাকো অংশী স্থাপন কৰা নাই, লগতে তেওঁৰ সকলো ৰাছু লৰ প্ৰতিও ঈমান পোষণ কৰিছে, আৰু কাফিৰসকলৰ দৰে তেওঁ লোকৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰা নাই, আল্লাহে এইসকল লোকক তেওঁ লোকৰ ঈমান আৰু নেক কৰ্মৰ বিনিময় ত মহা প্ৰতিদান প্ৰদান কৰিব। আল্লাহ তেওঁৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰতি অত্যন্ত কৃ পাশীল। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَسْـَٔلُكَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَـٰبًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا۟ مُوسَىٰٓ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓا۟ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهْرَةًۭ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَءَاتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَـٰنًۭا مُّبِينًۭا ﴿١٥٣﴾
موس سلطنا مبينا ى হে ৰাছু ল! ইয়াহুদীসকলে আপোনাৰ পৰা মু ছা আলাইহিচ্ছালামৰ দৰে আকাশৰ পৰা এবাৰতেই এখন গ্ৰন্থঅনাৰ দাবী কৰে, যিটো আপোনাৰ প্ৰকৃ ত নবী হোৱাৰ প্ৰমাণ হ’ব। এনে দাবীৰ ফলত আপুনি বিচলিত নহ’ব, কিয় নো সিহঁ তৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে মুছাৰ পৰা ইয়াতকৈও ডাঙৰ দাবী কৰিছিল, সিহঁ তে কৈছিলঃ আমাক প্ৰকাশ্যভাৱে আল্লাহক দেখুৱা। ফলত সিহঁতক শাস্তি স্বৰূপে বেহুঁচ কৰি দিয়া হৈছিল, ফলত সিহঁত মূৰ্ছা গৈছিল। পিছত আল্লাহে সিহঁতক আকৌ জীৱন দান কৰিছিল, তথাপিও সিহঁতে আল্লাহক এৰি গৰু পোৱালীৰ উপাসনাত লিপ্ত হৈছিল। অথচ সিহঁতৰ ওচৰত স্পষ্ট নিদৰ্শন আহিছিল যে, আল্লাহেই একমাত্ৰ প্ৰতিপালক আৰু কেৱল তেৱেঁই একমাত্ৰ ইবাদতৰ যোগ্য। তাৰ পিছতো আমি সিহঁ তক ক্ষমা কৰিছিলোঁ আৰু মুছা আলাইহিচ্ছালামকতেওঁৰসম্প্ৰ দায় ৰবিৰুদ্ধে স্পষ্ট প্ৰমাণপ্ৰ দানকৰিছিলোঁ।
وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ ٱلطُّورَ بِمِيثَـٰقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا۟ فِى ٱلسَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَـٰقًا غَلِيظًۭا ﴿١٥٤﴾
غليظا দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি লোৱাৰ উদ্দেশ্যে আমি সিহঁতৰ ওপৰত পৰ্বত উত্তোলন কৰিছিলোঁ, যাতে সিহঁতে ভয় কৰে আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি অনুসাৰে কৰ্ম কৰে। তাৰ পিছত আমি সিহঁ তক কৈছিলোঁঃ ছাজদা কৰি শিৰ নত কৰা অৱস্থাত বাইতু ল মাক্ব দিছৰ দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰা। কিন্তু সিহঁ তে নিজৰ নিতম্ব চোঁচৰাই প্ৰৱেশ কৰিলে। আমি সিহঁ তক আৰুকৈছিলোঁঃশনিবাৰেমাছ মাৰিআমাৰআদেশ উলংঘা নকৰিবা। কিন্তু সিহঁ তে মান্যকৰা নাছিল,আৰুসিহঁ তে মাছ মাৰিছিল। অথচ আমি সিহঁ তৰ পৰা দৃঢ় অঙ্গীকাৰ লৈছিলোঁ কিন্তু সিহঁ তে অঙ্গীকাৰৰ মান ৰক্ষা কৰা নাছিল, আৰু অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ কৰিছিল।
فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَـٰقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَقَتْلِهِمُ ٱلْأَنۢبِيَآءَ بِغَيْرِ حَقٍّۢ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌۢ ۚ بَلْ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿١٥٥﴾
بكفرهم فلا يؤمنون إلا قليلا ফলত আমি সিহঁ তক আমাৰ ৰহমতৰ পৰা আঁতৰ কৰি দিছিলোঁ, কাৰণ সিহঁ তে সেই দৃঢ় অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ কৰিছিল, যিটো সিহঁ তৰ পৰা লোৱা হৈছিল। লগতে আল্লাহৰ নিদৰ্শনসমূহ অস্বীকাৰ কৰিছিল, আনকি নবীসকলকো হত্যা কৰাৰ সাহস কৰিছিল, লগতে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সিহঁ তে কোৱা এই কথাষাৰৰকাৰণেও যে, আমাৰঅন্ত ৰত আছে আৱৰণ, সেয়ে আপোনাৰকথা আমি বুজি নাপাওঁ। দৰাচলতে বিষয় টো সিহঁ তে ভবাৰ দৰেনহয় । বৰংআল্লাহে সিহঁ তৰকু ফৰীৰফলত সিহঁ তৰঅন্ত ৰত মোহৰমাৰিদিছে, ফলত কল্যাণকৰকথা সিহঁ তৰঅন্ত ৰত ঢু কি নাপায় । সেয়ে সিহঁ তে বহুত কম ঈমান পোষণ কৰেযিটোসিহঁ তৰকোনোকামত নাহিব। وبكفرهم وقولهم عل مريمبهتنا عظيما
وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَـٰنًا عَظِيمًۭا ﴿١٥٦﴾
আৰু আমি সিহঁ তক আমাৰ কৃ পাৰ পৰা দূৰ কৰিছিলোঁ, কিয় নো সিহঁ তে কু ফু ৰী কৰিছিল আৰু মৰিয় ম আলাইহাচ্ছালামৰ প্ৰতি ব্যভিচাৰৰ মিছা আৰোপ লগাইছিল। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا ٱلْمَسِيحَ عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ ٱللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَـٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا ٱتِّبَاعَ ٱلظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًۢا ﴿١٥٧﴾
আমি সিহঁ তৰ ওপৰত অভিসম্পাত কৰিছোঁ, কিয় নো সিহঁ তে অহংকাৰ কৰি কয় যে, আমি আল্লাহৰ ৰাছু ল মৰিয় ম পুত্ৰ ঈছা মছীহক হত্যা কৰিছোঁ। সিহঁ তে দাবী কৰাৰ দৰে সিহঁ তে হত্যাও কৰা নাই আৰু ক্ৰু ছবিদ্ধও কৰা নাই। বৰং সিহঁ তে এনেকু ৱা এজন ব্যক্তি ক হত্যা কৰিছিল আৰু ক্ৰু ছবিদ্ধ কৰিছিল যাক আল্লাহে ঈছা আলাইহিচ্ছালামৰ আকৃ তি প্ৰদান কৰিছিল। ফলত সিহঁতে ধাৰণা কৰিছে যে, সিহঁতে ঈছা আলাইহিচ্ছালামকেই হত্যা কৰিছে। যিসকল ইয়াহুদীয়ে ঈছা আলাইহিচ্ছালামক হত্যা কৰা বুলি দাবী কৰিছে আৰু যিসকল খৃষ্টানে তেওঁক ইয়াহুদীসকলৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছিল, উভয় পক্ষই এই সন্দ ৰ্ভত সন্দে হ তথা সংশয় ত পতিত হৈছে। সিহঁ তৰ ওচৰত এই বিষয়ে কোনো জ্ঞান নাই। সিহঁ তে কেৱল অনুমানতহে কথা কয় , আৰু অনুমানৰ দ্বাৰা সত্য উদ্ঘাটন কৰা সম্ভ ৱ নহয় । প্ৰকৃ ত সত্য এইটোৱেই যে, সিহঁ তে ঈছা আলাইহিচ্ছালামক হত্যাও কৰিব পৰা নাই আৰু ক্ৰু ছবিদ্ধও কৰিব পৰা নাই।
بَل رَّفَعَهُ ٱللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًۭا ﴿١٥٨﴾
বৰং আল্লাহে ঈছা আলাইহিচ্ছালামক সিহঁ তৰ ষড় যন্ত্ৰ ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছে। লগতে তেওঁক সশৰীৰে আত্মাৰ সৈতে নিজৰ পিনে উঠাই লৈছে। আল্লাহ ক্ষমতাত মহাপৰাক্ৰমশালী, তেওঁক কোনেও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে, তেওঁ পৰিচালনাত, ফয়চালা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আৰু বিধান প্ৰস্তু তকৰণত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
وَإِن مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِۦ قَبْلَ مَوْتِهِۦ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًۭا ﴿١٥٩﴾
অন্তি ম যুগত, ঈছা আলাইহিচ্ছালামক অৱতৰণ কৰাৰ পিছত তথা তেওঁ ৰ মৃ ত্যুৰ পূৰ্বে, সকলো ইয়াহুদী আৰু প্ৰত্যেক খৃষ্টানেই তেওঁ ৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিব, আৰু কিয়ামতৰ দিনা ঈছা আলাইহিচ্ছালামে সিহঁতৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে সাক্ষ্য প্ৰদান কৰিব যে, কোনটো কৰ্ম চৰীয় তৰ (বিধানৰ) অনুকূ ল আৰু কোনটো পৰিপন্থী।
فَبِظُلْمٍۢ مِّنَ ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَـٰتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ كَثِيرًۭا ﴿١٦٠﴾
এতেকে ইয়াহুদীসকলৰ অত্যাচাৰৰ কাৰণেই আমি সিহঁ তৰ ওপৰত এনেকু ৱা কিছু মান বস্তু হাৰাম কৰিছিলোঁ, যিবোৰ সিহঁ তৰ ওপৰত হালাল আছিল। যেনে- আমি সিহঁ তৰ ওপৰত প্ৰত্যেক নখ থকা প্ৰাণী হাৰাম কৰিছিলোঁ, লগতে গৰু ছাগলীৰ পিঠি ৰ চৰ্বী বাহিৰে সকলো চৰ্বী হাৰাম কৰিছিলোঁ। ইয়াৰ আৰু এটা কাৰণ আছিল এই যে, সিহঁ তে নিজকেও আৰু আনকো আল্লাহৰ পথৰ পৰা বিৰত ৰাখিছিল। আনকি কল্যাণৰ পৰা বাধা দিয়াটো সিহঁ তৰ স্বভাৱত পৰিণত হৈছিল।
وَأَخْذِهِمُ ٱلرِّبَوٰا۟ وَقَدْ نُهُوا۟ عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلْبَـٰطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا ﴿١٦١﴾
আৰু এই কাৰণেও যে, সিহঁ তে সুতৰ লেনদেন কৰিছিল, অথচ আল্লাহে সিহঁ তক সুত খোৱাৰ পৰা নিষেধ কৰিছিল, আৰু এটা কাৰণ এই যে, সিহঁ তে মানু হৰসম্পদ অন্যায় ভাৱেআত্মসাত কৰিছিল। আমি সিহঁ তৰমাজৰকাফিৰসকলৰবাবেকষ্ট দায় ক শাস্তি প্ৰস্তু ত কৰিৰাখিছোঁ।
لَّـٰكِنِ ٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ مِنْهُمْ وَٱلْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَٱلْمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ وَٱلْمُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ أُو۟لَـٰٓئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿١٦٢﴾
و কিন্তু হে ৰাছুল! ইয়াহুদীসকলৰ মাজৰ যিসকলে পৰিপক্ক জ্ঞানৰ অধিকাৰী তথা মুমিন আছিল, তেওঁলোকে আপোনাৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআনক সত্য বুলি মানে, লগতে সেইসমূহ গ্ৰন্থকো সত্য বুলি মানে যিবোৰ আপোনাৰ পূৰ্বে ৰাছু লসকলৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হৈছিল, যেনে- তাওৰাত আৰু ইঞ্জীল। তেওঁলোকে ছালাত আদায় কৰে, যাকাত প্ৰদান কৰে, লগতে এই কথাও স্বীকাৰ কৰে যে, আল্লাহ এক তথা অদ্বি তীয় , তেওঁৰ কোনো অংশীদাৰনাই। তেওঁ লোকে কিয়ামতকো বিশ্বাস কৰে। এইসমূ হ বৈশিষ্ট্যৰঅধিকাৰী ব্যক্তি কেই আমি মহা প্ৰতিদান দান কৰিম। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
۞ إِنَّآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ كَمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ نُوحٍۢ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ مِنۢ بَعْدِهِۦ ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَـٰرُونَ وَسُلَيْمَـٰنَ ۚ وَءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ زَبُورًۭا ﴿١٦٣﴾
ى হে ৰাছু ল! আমি আপোনাৰপ্ৰ তি সেইদৰেই অহীপ্ৰে ৰণ কৰিছোঁযিদৰেআমি আপোনাৰপূৰ্বে অহানবীসকলৰপ্ৰ তি প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ। আপুনি কোনো নতু ন ৰাছু ল নহয় । আমি নূহ তথা তেওঁৰপিছত অহা নবীসকলৰপ্ৰ তিও এইদৰেই অহী প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ। এইদৰেঅহী প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ ইব্ৰাহীমৰ প্ৰতি, লগতে তেওঁ ৰ পুত্ৰদ্ব য় ইছমাঈল আৰু ইছহাক্ব ৰ প্ৰতি, লগতে ইয়াকূ ব ইবনে ইছহাক্ব আৰু তেওঁ ৰ আছবাতৰ প্ৰতি, আছবাত হৈছে সেইসকল নবী, যিসকলক ইয়াকূ ব আলাহিচ্ছালামৰ বংশধৰৰ পৰা বনী ইছৰাঈলৰ ১২ টা গোত্ৰলৈ প্ৰে ৰণ কৰা হৈছিল। লগতে আমি অহী প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ ঈছা, আইয়্যুব, ইউনু ছ, হাৰূন আৰু ছু লাইমানৰ প্ৰতি; আৰু দাউদ আলাইহিচ্ছালামক প্ৰদান কৰিছিলোঁ গ্ৰন্থ , সেইখন হৈছে যাবূৰ।
وَرُسُلًۭا قَدْ قَصَصْنَـٰهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلًۭا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۚ وَكَلَّمَ ٱللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًۭا ﴿١٦٤﴾
আৰুআমি কিছু মান এনেকু ৱাৰাছু ল প্ৰে ৰণ কৰিছোঁযিসকলৰবৰ্ণনাআমি এই কোৰআনত উল্লে খ কৰিছোঁ,আনহাতে কিছু মান ৰাছু ল এনেকু ৱাপ্ৰে ৰণ কৰিছোঁ যিসকলৰ বৰ্ণনা আমি আপোনাৰ ওচৰত কৰা নাই, বিশেষ হিকমত থকাৰ বাবেই কোৰআনত উল্লে খ কৰা নাই, আৰু মূছা আলাইহিচ্ছালামক নুবুওৱত প্ৰদান কৰি আল্লাহে কোনো মাধ্যম নোহোৱাকৈ প্ৰত্যক্ষভাৱে কথা কৈছিল, যিদৰে তেওঁ কথা ক’ব লাগে সেইদৰে কথা কৈছিল। দৰাচলতে এইটো আছিল মূ ছা আলাইহিচ্ছালামে পোৱা এবিধ সন্মান।
رُّسُلًۭا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةٌۢ بَعْدَ ٱلرُّسُلِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًۭا ﴿١٦٥﴾
মু মিনসকলক সন্মানজনক প্ৰতিদানৰ সুসংবাদ দিবলৈ আৰু কাফিৰসকলক যন্ত্ৰ ণাদায় ক শাস্তি ৰ ভয় দেখুৱাবলৈ আমি তেওঁ লোকক প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ। যাতে ৰাছু লসকলক প্ৰে ৰণৰ পিছত মানুহৰ ওচৰত ওজৰ আপত্তি কৰাৰ কোনো অৱকাশ নাথাকে, যিটো সিহঁ তে আল্লাহৰ ওচৰত দাঙি ধৰিব। নিশ্চয় আল্লাহ ক্ষমতাত মহাপৰাক্ৰ মশালী,সিদ্ধান্ত গ্ৰহণত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
لَّـٰكِنِ ٱللَّهُ يَشْهَدُ بِمَآ أَنزَلَ إِلَيْكَ ۖ أَنزَلَهُۥ بِعِلْمِهِۦ ۖ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَشْهَدُونَ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًا ﴿١٦٦﴾
হে ৰাছু ল! যদিও ইয়াহুদীসকলে আপোনাক অস্বীকাৰকৰে,কিন্তু আপোনাৰপ্ৰ তি যি গ্ৰন্থঅৱতীৰ্ণ হৈছে সেইখনক স্বয়ংআল্লাহে সমৰ্থন কৰে। আল্লাহে তাত নিজৰ এনেকু ৱা জ্ঞান অৱতীৰ্ণ কৰিছে, যি জ্ঞান সম্পৰ্কে আল্লাহে বান্দাসকলক অৱগত কৰিব বিচাৰে, যেনে- তেওঁ কি কি ভালপায় আৰু পছন্দ কৰে, আৰু কি কি বস্তু তেওঁৰ অপছন্দ আৰু অপ্ৰি য় । আল্লাহৰ লগতে ফিৰিস্তাসকলেও আপোনাৰ চৰীয় তক সমৰ্থন কৰে। এতেকে সাক্ষী হিচাপে আল্লাহেই যথেষ্ট । ইয়াৰপিছত আন কোনোসাক্ষ্যৰপ্ৰ য়োজন নাই।
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ قَدْ ضَلُّوا۟ ضَلَـٰلًۢا بَعِيدًا ﴿١٦٧﴾
যিসকলে আপোনাৰ নু বুওৱতক অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু মানু হক ইছলামৰ পৰা বিৰত ৰাখিছে, সিহঁ ত সত্যৰ পৰা বহু দূৰলৈ আঁতৰি গৈছে।
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَظَلَمُوا۟ لَمْ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا ﴿١٦٨﴾
নিশ্চয় যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লক অস্বীকাৰ কৰিছে, আৰু এই কু ফৰৰ ওপৰত অটল থাকি নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছে, এতেকে সিহঁ তে অটল থকা এই কু ফৰক আল্লাহে কেতিয়াও ক্ষমা নকৰিব, লগতে সিহঁ তক এনেকু ৱা কোনো পথো নেদেখুৱাব যি পথে সিহঁ তক আল্লাহৰ শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।
إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿١٦٩﴾
বৰং আল্লাহে সিহঁ তক এনেকু ৱা পথ দেখুৱাব, যি পথে সিহঁ তক জাহান্নামত লৈ যাব, আৰু তাত সিহঁ তে চিৰস্থায়ী হ’ব। এই কাম আল্লাহৰ বাবে অতি সহজ, তেওঁ ক কোনেও অপাৰগ কৰিব নোৱাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَكُمُ ٱلرَّسُولُ بِٱلْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَـَٔامِنُوا۟ خَيْرًۭا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١٧٠﴾
হে মানৱজাতি! ৰাছু ল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকৰ ওচৰলৈ আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা হিদায় ত তথা সত্য দ্বীন লৈ আহিছে। এতেকে তেওঁ যি লৈ আহিছে তাৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা, ইয়াৰ ফলত তোমালোকে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত কল্যাণ পাবা। আনহাতে যদি তোমালোকে আল্লাহৰ লগত কু ফৰী কৰা, তেন্তে জানি থোৱা আল্লাহৰ তোমালোকৰ ঈমানৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই, আৰু তোমালোকৰ কু ফৰীয়ে ও তেওঁৰ কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰে। আকাশমণ্ডল, পৃথিৱী আৰু উভয় ৰ মাজত যি আছে, সেই সকলোৰে মালিক হৈছে কেৱল তেৱেঁই। এতেকে আল্লাহে ভালদৰেই জানে কোনে হিদায় তৰবেছি হকদাৰ। সেয়ে তেওঁ তাক হিদায় তৰবাট সুগম কৰিদিয়ে । আনহাতে যিয়ে ইয়াৰহকদাৰনহয় ,তাক তেওঁ তাৰপৰা আঁতৰকৰিদিয়ে । তেওঁ কথাআৰুকৰ্মৰক্ষেত্ৰত,বিধান প্ৰস্তু তকৰণত আৰুসিদ্ধান্ত গ্ৰহণত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
يَـٰٓأَهْلَ ٱلْكِتَـٰبِ لَا تَغْلُوا۟ فِى دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ ۚ إِنَّمَا ٱلْمَسِيحُ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ ٱللَّهِ وَكَلِمَتُهُۥٓ أَلْقَىٰهَآ إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌۭ مِّنْهُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ ۖ وَلَا تَقُولُوا۟ ثَلَـٰثَةٌ ۚ ٱنتَهُوا۟ خَيْرًۭا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا ٱللَّهُ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ سُبْحَـٰنَهُۥٓ أَن يَكُونَ لَهُۥ وَلَدٌۭ ۘ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًۭا ﴿١٧١﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি ইঞ্জীল ধাৰী খৃষ্টানসকলক কৈ দিয় ক, নিজৰ ধৰ্ম সংক্ৰান্ত ত সীমা অতিক্ৰ ম নকৰিবা, আৰু আল্লাহৰ প্ৰতি মিছা আৰোপ নকৰিবা, লগতে ঈছা আলাইহিচ্ছালাম সম্পৰ্কে সত্যৰ বাহিৰে আন একো নক’বা। মৰিয় ম পুত্ৰ ঈছা আলাইহিচ্ছালাম হৈছে আল্লাহৰ ৰাছুল, তেওঁক আল্লাহে সত্য সহকাৰে প্ৰে ৰণ কৰিছিল। আল্লাহে তেওঁক এটা শব্দৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰিছে, যিটো আল্লাহে জিব্ৰীলৰ জৰিয় তে মৰিয় মৰ ওচৰলৈ প্ৰে ৰণ কৰিছিল। সেই শব্দটো আছিল “কু ন” অৰ্থাৎ হৈ যা, ফলত হৈ গ’ল। দৰাচলতে এয়া আল্লাহৰ ফালৰ পৰা এটা ফুঁ আছিল, যিটো জিব্ৰীলে আল্লাহৰ আদেশত ফু ৱাইছিল। এতেকে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লসকলৰ প্ৰতি কোনো ধৰণৰ বাধা-বিঘিনি নকৰাকৈ ঈমান পোষণ কৰা। উপাস্য তিনিজন বুলি নক’বা। এনেকু ৱা মিছা আৰু নিকৃ ষ্টকথাৰ পৰা বিৰত থাকা, তেতিয়াহে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত কল্যাণ পাবা। কেৱল আল্লাহেই একমাত্ৰ উপাস্য, তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে পুত্ৰ তথা অংশীদাৰৰ পৰা পৱিত্ৰ। তেওঁৰ কোনো বস্তু ৰ প্ৰয়োজন নাই। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে সেই সকলো তেওঁৰেই অধীনস্থ । তথা আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু পৰিচালনাৰ বাবে একমাত্ৰ আল্লাহেই যথেষ্ট ।
لَّن يَسْتَنكِفَ ٱلْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًۭا لِّلَّهِ وَلَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًۭا ﴿١٧٢﴾
فسيحشرهم إليه جميعا ঈছা ইবনে মৰিয় মে আল্লাহৰ বান্দা হোৱাত কোনো আপত্তি বা তাচ্ছিল্যবোধ নকৰে, লগতে আল্লাহৰ নিকটৱৰ্তী তথা সন্মানিত ফিৰিস্তাসকলেও আল্লাহৰ বান্দা হোৱাত কোনো আপত্তি নকৰে। তেন্তে তোমালোকে কেনেকৈ ঈছা আলাইহিচ্ছালামক উপাস্যৰূপে গ্ৰহণ কৰা? আৰু কেনেকৈ মুশ্বৰিকসকলে ফিৰিস্তাসকলক উপাস্যৰূপে গ্ৰহণ কৰে? যদি কোনোবাই আল্লাহৰ ইবাদতৰ পৰা বিমুখ হয় তেন্তে সি জানি থোৱা উচিত যে, আল্লাহে কিয়ামতৰ দিনা সকলোকে তেওঁ ৰ ওচৰত একত্ৰিত কৰিব আৰু প্ৰত্যেককে এনেকু ৱা বিনিময় দিব যিটো সিহঁ তৰ বাবে উপযুক্ত ।
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْتَنكَفُوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿١٧٣﴾
এতেকে যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে আৰু তেওঁৰ ৰাছু লক স্বীকাৰ কৰিছে তথা নিৰ্ভে জালভাৱে আল্লাহৰ বাবে তেওঁৰ চৰীয় ত অনুযায়ী সত্কৰ্ম কৰিছে, আল্লাহে তেওঁলোকক পৰিপূৰ্ণ প্ৰতিদান দান কৰিব, আনকি তেওঁৰ দয়া আৰু অসীম কৃ পাত তাতোকৈ অধিক দান কৰিব। কিন্তু যিসকলে আল্লাহৰ ইবাদত আৰু তেওঁ ৰ আনু গত্য নকৰে তথা অহংকাৰ কৰে, সিহঁ তক কষ্ট দায় ক শাস্তি প্ৰদান কৰিব। সিহঁ তে আল্লাহৰ বাহিৰে এনেকু ৱা আন কাকো নাপাব, যিয়ে সিহঁ তৰ ৰক্ষক হৈ উপকাৰ কৰিব আৰু সহায় ক হৈ ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَكُم بُرْهَـٰنٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ نُورًۭا مُّبِينًۭا ﴿١٧٤﴾
হে মানৱজাতি! তোমালোকৰ ওচৰলৈ তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা স্পষ্ট প্ৰমাণ আহি পৰিছে, ইয়াৰ পিছত কোনো আপত্তিও থাকিব নোৱাৰে আৰু কোনো সংশয় থকাৰো অৱকাশ নাই। সেয়া হৈছে, মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম, আৰু আমি তোমালোকৰ প্ৰতি স্পষ্ট জ্যোতি অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ, সেয়া হৈছে আল-কোৰআন।
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱعْتَصَمُوا۟ بِهِۦ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِى رَحْمَةٍۢ مِّنْهُ وَفَضْلٍۢ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَٰطًۭا مُّسْتَقِيمًۭا ﴿١٧٥﴾
এতেকে যিসকলে ঈমান আনিছে আৰু তেওঁলোকৰ নবীৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআনক মজবুতভাৱে ধাৰণ কৰিছে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি আল্লাহে কৃপা কৰিব আৰু তেওঁলোকক জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব। লগতে তেওঁলোকৰ ছোৱাব বৃদ্ধি কৰিব আৰু তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা সুউচ্চ কৰিব, তথা তেওঁ লোকক পোন পথত পৰিচালিত হোৱাৰ তাওফীক প্ৰদান কৰিব, য’ত কোনো বক্ৰ তা নাই, আৰু এইটোৱেই হৈছে চিৰস্থায়ী জান্নাতলৈ যোৱাৰ পথ।
يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ ٱللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِى ٱلْكَلَـٰلَةِ ۚ إِنِ ٱمْرُؤٌا۟ هَلَكَ لَيْسَ لَهُۥ وَلَدٌۭ وَلَهُۥٓ أُخْتٌۭ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌۭ ۚ فَإِن كَانَتَا ٱثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا ٱلثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوٓا۟ إِخْوَةًۭ رِّجَالًۭا وَنِسَآءًۭ فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ ٱلْأُنثَيَيْنِ ۗ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّوا۟ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۢ ﴿١٧٦﴾
إ ه ه হে ৰাছু ল! মানুহে আপোনাৰ পৰা কালালাহৰ মীৰাছ সম্পৰ্কে জানিব বিচাৰে। জানি থোৱা উচিত যে, কালালাহ সেই ব্যক্তিক কোৱা হয় , যাৰ মৃত্যুৰ পিছত (অংশীদাৰিত্ব পাবলৈ) তাৰকোনো সন্তান তথা পিতৃ জীৱিত নাথাকে। আপুনি কৈ দিয় ক যে, আল্লাহে ইয়াৰবিধান বৰ্ণনা কৰিছে যে, যদি কোনো এনেকু ৱা ব্যক্তি ৰ মৃ ত্যু হয় , যাৰ পিতৃ ও জীৱিত নাই আৰু কোনো সন্তানো নাই, কিন্তু তাৰ যদি কোনো সহোদৰ ভনীয়ে ক অথবা পিতৃ ৰ ফালৰ পৰা কোনো ভনী থাকে, তেন্তে তাই পৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰ (নিৰ্দিষ্ট ভাগৰ) অৰ্ধাংশ পাব, আৰু মৃ ত ব্যক্তি ৰ সহোদৰ ভাই অথবা পিতৃ ফালৰ পৰা ভাতৃ য়ে আচাবা (যাৰ ভাগ সুনিচ্চিত নহয় ) হিচাপে পৰিত্যক্ত সম্পত্তিৰ অংশীদাৰ হ’ব, যদিহে তাৰ লগত কোনো নিৰ্দিষ্ট অংশীদাৰ নাথাকে। আনহাতে যদি তাৰ লগত কোনো নিৰ্দিষ্টি অংশ পোৱা ব্যক্তি থাকে তেন্তে সেই অংশ দিয়াৰ পিছতহে তেওঁ বাকী থকা সম্পত্তিৰ ওৱাৰিছ হ’ব, আৰু সহোদৰা ভনী অথবা পিতৃ ৰ ফালৰ পৰা ভনী যদি একাধিক থাকে তেন্তে তেওঁ লোকে নিৰ্দিষ্ট অংশ হিচাপে এক তৃ তীয়াংশ পাব। তথা যদি সহোদৰ আৰু পিতৃ ফালৰ পৰা ভাই ভনী উভয় থাকে, তেন্তে এজন পুৰুষৰ অংশ দুজনী নাৰীৰ অংশৰ সমান হ’ব। আল্লাহে তোমালোকৰ কল্যাণ কামনাৰে কালালাহ তথা মীৰাছৰ বিধান প্ৰস্তু ত কৰিছে, যাতে তোমালোকে পথভ্ৰ ষ্টনোহোৱা। তেওঁ সকলোবস্তু সম্পৰ্কে সবিশেষ অৱগত,তেওঁ ৰপৰাকোনোবস্তু গোপন নহয় । উৎস: আল-মুখতাচাৰ ফী তাফছীৰিল কোৰআন