الٓمٓ ﴿١﴾
আলিফ লাম মীম, এইবোৰ হৈছে সেইসমূ হ আখৰ, যিবোৰৰ দ্বাৰা কিছু মান ছু ৰাৰ আৰম্ভ ণি হৈছে। এইবোৰ হৈছে কিছু মান বৰ্ণমালা, পৃথকভাৱে ব্যৱহাৰ হ’লে ইয়াৰ কোনো অৰ্থ নহয় । যেনে- (আলিফ, বা, তা ইত্যাদি)। কিন্তু ইয়াত এইবোৰ নিৰৰ্থক নহয় । কিয় নো কোৰআনত এনেকু ৱা কোনো বস্তু নাই যিটো প্ৰজ্ঞাহীন। ইয়াৰ এটা প্ৰমূ খ হিকমত হৈছে কোৰআনৰ জৰিয় তে প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা যে, এইবোৰ আখৰৰ দ্বাৰাই কোৰআনৰ বাক্য সজোৱা হৈছে। যিবোৰ সিহঁ তে জানে আৰু এইবোৰ আখৰৰ দ্বাৰাই শব্দ গঠন কৰি সিহঁ তে কথাও কয় । বেছিভাগ ঠাইতে এইবোৰ আখৰ ব্যৱহাৰ হোৱাৰ পিছতেই কোৰআন সম্পৰ্কে বৰ্ণনাহৈছে। যেনে- এই ছু ৰাত আমি দেখিবলৈ পালোঁ।
ذَٰلِكَ ٱلْكِتَـٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًۭى لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٢﴾
এই মহান কোৰআনত কোনো সন্দে হ নাই। অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ ক্ষেত্ৰতো নাই, শব্দ আৰু অৰ্থৰ ক্ষেত্ৰতো নাই। এতেকে এইখন হৈছে আল্লাহৰ বাণী, যিয়ে মু ত্ত্বাক্বীসকলক আল্লাহৰ পিনে যোৱাৰ বাট দেখুৱায় ।
ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣﴾
وَٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿٤﴾
যিসকলে গায়ে ব (অদৃশ্য)ৰ প্ৰতি বিশ্বাস স্থাপন কৰে। গায়ে বৰ দ্বাৰা সেইসকল বস্তু ক বুজোৱা হৈছে, যিবোৰ আমাৰ ইন্দ্ৰি য় ৰে গমি চোৱা অসম্ভ ৱ। কিন্তু সেই বিষয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লে আমাক জনাইছে। যেনে- আখিৰাত দিৱস। তেওঁলোকেই (অৰ্থাৎ সেই বিশ্বাস স্থাপনকাৰী সকলে) আল্লাহে দেখুৱাই দিয়া নিয় মানু সাৰে চৰ্ত , আৰকান, ৱাজিবাত আৰু ছু ন্নতসমূ হৰসৈতে ছালাত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ লোকেই আল্লাহে দিয়া সম্পদ ছোৱাবৰ উদ্দেশ্যে (আল্লাহৰ পথত) ব্যয় কৰে। যেনে- যাকাত, নফল চাদাক্বা আদি। হে নবী! তেওঁলোকেই তোমাৰ ওপৰত আৰু তোমাৰ পূৰ্বৱৰ্তী সকলো নবীৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হোৱাঅহীৰপ্ৰ তি ভেদভাৱনকৰাকৈ বিশ্বাস কৰে। তেওঁ লোকেই আখিৰাত আৰুইয়াৰপ্ৰ তিদান তথাশাস্তি ৰপ্ৰ তি দৃঢ় বিশ্বাস পোষণ কৰে।
أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًۭى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٥﴾
এইবোৰ বৈশিষ্ট ৰ অধিকাৰী ব্যক্তিসকলেই হিদায় তৰ পথত পৰিচালিত, আৰু এওঁলোকেই পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত সাফল্যমণ্ডিত। তেওঁলোকে নিজৰ আকাংক্ষিত বস্তু সমূ হ লাভ কৰিব আৰু যিটোৰ পৰা তেওঁ লোকে ভয় কৰিছিল তাৰ পৰা মু ক্তি লাভ কৰিব।
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾
ঈমান পোষণ নকৰাকৈ বিভ্ৰান্তি ত অব্যাহত থকাৰ কাৰণে তথা সিহঁ তৰ স্বৈৰাচাৰিতাৰ কাৰণে যিসকলৰ ওপৰত আল্লাহৰ বাণী সাব্যস্ত হৈছে, সিহঁ তৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ এই সতৰ্ক বাণীৰ কোনো মূ ল্যনাই। আপুনি সিহঁ তক সতৰ্ক কৰক বা নকৰক, সিহঁ তৰ ওপৰত কোনো প্ৰভাৱ নপৰে।
خَتَمَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰٓ أَبْصَـٰرِهِمْ غِشَـٰوَةٌۭ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٧﴾
কাৰণ আল্লাহে সিহঁ তৰঅন্ত ৰত মোহৰমাৰিদিছে,আৰুসিহঁ তৰঅন্ত ৰত থকাবাতিল ধাৰণাসহ সিহঁ তৰঅন্ত ৰবন্ধ কৰিদিছে। সিহঁ তৰকাণত মোহৰমাৰি দিছে, সেয়ে সিহঁ তে সত্য গ্ৰহণ তথা অনু সৰণৰ উদ্দেশ্যে শুনিব নোৱাৰে। সিহঁ তৰ চকু ৰ ওপৰত দিয়া আছে আৱৰণ, এতেকে সত্য স্পষ্ট হোৱাৰ পিছতো সিহঁ তে সেয়াদেখিবনোৱাৰে;আৰুসিহঁ তৰবাবেআখিৰাতত আছে কষ্ট দায় ক মহাশাস্তি । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ﴿٨﴾
মানু হৰ ভিতৰত এনেকু ৱা এটা দল আছে যিসকলে নিজকে মু মিন বুলি দাবী কৰে। প্ৰকৃ ততে প্ৰাণ আৰু সম্পদৰ ভয় ত এইটো কেৱল সিহঁ তৰ মৌখিক দাবীমাত্ৰ। দৰাচলতে আভ্যন্ত ৰীণভাৱেসিহঁ ত কাফিৰ।
يُخَـٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾
ইহঁ তৰঅজ্ঞানতাৰকাৰণে ইহঁ তে ভাবেযে, ইহঁ তে ঈমান প্ৰকাশ কৰিআৰুকু ফৰগোপন কৰিআল্লাহ আৰুমুমিনসকলক প্ৰতাৰিত কৰিআছে। অথচ সিহঁ তে সেয়া অনুধাৱন নকৰে। কিয় নো আল্লাহে প্ৰকাশ্যঅপ্ৰ কাশ্যসকলো বিষয়ে ই জানে, ফলত আল্লাহে মুমিনসকলক সিহঁ তৰআচৰণ আৰুঅৱস্থা সম্পৰ্কে অৱগত কৰাই দিছে।
فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْذِبُونَ ﴿١٠﴾
কাৰণ সিহঁতৰ অন্ত ৰত আছে সন্দে হ। ফলত আল্লাহে সিহঁতৰ সন্দে হ অধিক বৃদ্ধি কৰি দিছে। কিয় নো প্ৰতিদান, কৰ্মৰ অনুৰূপ বস্তু ৰেই দিয়া হয় । সিহঁ তক জাহান্নামৰ আটাইতকৈ নিম্ন স্থানত নিক্ষেপ কৰি কষ্ট দায় ক শাস্তি দিয়া হ’ব। কিয় নো সিহঁ তে আল্লাহৰ লগত আৰু মনুহৰ লগত মিছা কৈছিল (মুমিন বুলি বহিঃপ্ৰ কাশ কৰিছিল কিন্তু সিহঁত ঈমান পোষণ কৰা নাছিল)। লগতে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লৈ অহা জীৱন ব্যৱস্থাকো অস্বীকাৰ কৰিছিল।
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ﴿١١﴾
যেতিয়া সিহঁ তক কু ফৰ আৰু পাপকৰ্মৰ দ্বাৰা পৃথিৱীত উপদ্ৰ ৱ কৰিবলৈ নিষেধ কৰা হয় , তেতিয়া সিহঁ তে সেয়া মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু সিহঁ তে ভাবেযে কেৱল সিহঁ তেই সংশোধনকাৰী।
أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ ﴿١٢﴾
প্ৰকৃ ততে সিহঁ তেই বিপৰ্যয় কাৰী। অথচ সিহঁ তে সেয়াঅনু ধাৱন নকৰে। সিহঁ তে এইটোওনাজানে যে সিহঁ তৰকৰ্মই হৈছে আচল বিপৰ্যয় ।
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ كَمَآ ءَامَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ كَمَآ ءَامَنَ ٱلسُّفَهَآءُ ۗ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَـٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾
যেতিয়া সিহঁ তক মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ছাহাবাসকলৰ দৰে ঈমান আনিবলৈ আদেশ দিয়া হয় , তেতিয়া সিহঁ তে অস্বীকাৰ কৰি উপলুঙাৰ সুৰত কয় ,“আমিও জ্ঞানহীন নিৰ্বোধলোকসকলৰদৰেঈমান আনিম নেকি”?প্ৰকৃ ততে সিহঁ তেই নিৰ্বোধজ্ঞানহীন কিন্তু সিহঁ তে নাজানে।
وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَـٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ ﴿١٤﴾
যেতিয়া মুমিনসকলৰ লগত সাক্ষাৎ কৰে তেতিয়া তেওঁলোকৰ ভয় ত কয়ঃ “আমিও সেইটো বিশ্বাস কৰোঁ যিটো আপোনালোকে বিশ্বাস কৰে”। কিন্তু যেতিয়া মু মিনসকলৰ পৰা উভতি গৈ সিহঁ তৰ নেতাসকলৰ লগত অকলশৰীয়াভাৱে সাক্ষাৎ কৰে তেতিয়া সিহঁ তৰে অনু সৰণকাৰী বুলি বিশ্বাস প্ৰদান কৰি কয় , “আমি আপোনালোকৰ লগত আৰু আপোনালোকৰ পথতে আছোঁ। আমি প্ৰকাশ্যভাৱে মুমিনসকলৰ লগ দিওঁ কেৱল সিহঁ তক ঠাট্টা-বিদ্ৰূপ আৰু উপলু ঙা কৰিবলৈহে”।
ٱللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١٥﴾
সিহঁ তে মুমিনসকলৰ লগত উপহাস কৰাৰ কাৰণে স্বয়ং আল্লাহে সিহঁ তৰ লগত উপহাস কৰে। কিয় নো আমলৰ প্ৰতিদান সেই শ্ৰে ণীৰ আমলৰ দ্বাৰাই দিয়াহয় । এই কাৰণেই পৃথিৱীত সিহঁ তৰওপৰত মু মিনসকলৰবিধান জাৰিকৰিছে কিন্তু আখিৰাতত সিহঁ তক কু ফৰআৰুনিফাকৰপ্ৰ তিদান দিয়াহ'ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ এইদৰে আল্লাহে সিহঁতক পথভ্ৰ ষ্টতা আৰু অবাধ্যতাৰ মাজত পৰি থাকিবলৈ অৱকাশ দিয়ে । ফলত সিহঁত হয় ৰান-পৰেচান হৈ দোদুল্যমান অৱস্থাত থাকে।
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَـٰرَتُهُمْ وَمَا كَانُوا۟ مُهْتَدِينَ ﴿١٦﴾
প্ৰকৃ ততে উক্ত বৈশিষ্ট্যৰঅধিকাৰীমু নাফিকসকলেই হৈছে নিৰ্বোধতথাকাণ্ডজ্ঞানহীন,যিসকলে ঈমানৰপৰিবৰ্তে কু ফৰীক প্ৰাধান্যদিছে। সেয়ে সিহঁ তৰ ব্যৱসায় ফলপ্ৰ সূ হোৱানাই। কিয় নোসিহঁ তে আল্লাহৰপ্ৰ তি থকাঈমান বিনষ্ট কৰিছে আৰুহিদায় তৰকোনোপথোঅৱলম্বন কৰানাই।
مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى ٱسْتَوْقَدَ نَارًۭا فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَـٰتٍۢ لَّا يُبْصِرُونَ ﴿١٧﴾
মহান আল্লাহে এই মুনাফিকসকলৰ দুটা উদাহৰণ দিছে। ইয়াৰে এটা হৈছে জুইৰ উদাহৰণ আৰু আনটো হৈছে পানীৰ উদাহৰণ। জুইৰ উদাহৰণটো হৈছে এই ধৰণৰঃ মুনাফিকসকলৰ উদাহৰণ হৈছে সেই ব্যক্তিৰ দৰে যিয়ে পোহৰৰ বাবে জুই জ্বলাইছে। এতেকে যেতিয়া জুইৰ শিখাবোৰ ওপৰলৈ উঠি বলৈ ধৰিলে, তেতিয়া সি ভাবিলে যে, এতিয়া ইয়াৰ দ্বাৰা উপকৃ ত হ’ব। কিন্তু হঠাৎ জুই নুমাই গ’ল। এঙাৰ আছিল যদিও পোহৰ নাই। ফলত জুই জ্বলোৱা ব্যক্তি ক অন্ধকাৰে আৱৰি ধৰিলে। সি একো দেখা নোপোৱা হ’ল আৰু পথ বিচাৰিও নাপালে। صم بكمعمى فهم لا يرجعون
صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌۭ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿١٨﴾
এনেকু ৱা মানুহ হৈছে বধিৰ। ইহঁ তে সত্য গ্ৰহণ কৰাৰ মানসেৰে নুশুনে। ইহঁ ত হৈছে বোবা, সত্য ক’ব নোৱাৰে। লগতে ইহঁ ত হৈছে অন্ধ, সত্য দেখিব নোৱাৰে। সেয়ে ইহঁ তেপথভ্ৰ ষ্টতাৰপৰাওলায় আহিবনোৱাৰে।
أَوْ كَصَيِّبٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَـٰتٌۭ وَرَعْدٌۭ وَبَرْقٌۭ يَجْعَلُونَ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَٰعِقِ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ ۚ وَٱللَّهُ مُحِيطٌۢ بِٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩﴾
পানী সম্পৰ্কীয় উদাহৰণটো হৈছে এই ধৰণৰঃ সিহঁ তৰ উদাহৰণ হৈছে ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ দৰে, মেঘে আৱৰি আছে আৰু য’ত আছে ঘোৰ অন্ধকাৰ লগতে আছে বজ্ৰধ্বনি আৰুবিদ্যুতৰচমক। কিছু মান মানু হে (মু নাফিকসকলে) এনেকু ৱাবিকট পৰিৱেশত আৱদ্ধ হৈ বজ্ৰধ্বনিৰসময় ত মৃ ত্যুৰভয় ত আঙু লিৰে কাণত সোপা দিয়ে । এতেকে সত্য এইটোৱে যে, আল্লাহে কাফিৰসকলক চাৰিওফালৰ পৰা পৰিবেষ্ট ন কৰি আছে। সিহঁতে তেওঁক অপাৰগ কৰিব নোৱাৰে।
يَكَادُ ٱلْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَـٰرَهُمْ ۖ كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوْا۟ فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا۟ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَـٰرِهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٠﴾
ى বিজুলীৰ চমকনিয়ে আৰু তীক্ষ্ণ পোহৰে যেনিবা সিহঁ তৰ দৃষ্টি শক্তি হৰণ কৰি লোৱাৰ উপক্ৰ ম হয় । বিজুলী চমকনিৰ ফলত যেতিয়া অলপ পোহৰ হয় তেতিয়া সিহঁ ত কেইখোজ মান আগুৱাই যায় । চমকনি শেষ হোৱাৰপিছতেই অন্ধকাৰত আৱদ্ধ হয় । ফলত নিজ স্থানৰপৰা আগুৱাবনোৱাৰে। সত্য অগ্ৰাহ্য কৰাৰ ফলস্বৰূপে সৰ্বশক্তিমান আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে সিহঁ তৰ দৃষ্টি শক্তি আৰু শ্ৰৱণশক্তি দুয়োটাই হৰণ কৰিব পাৰে। বৰষুণ হৈছে কোৰআনৰ উদাহৰণ। বজ্ৰধ্বনি হৈছে কোৰআনৰ সতৰ্ক বাণীসমূহৰ উদাহৰণ। বিজুলীৰ চমকনি হৈছে কেতিয়াবা কেতিয়াবা সিহঁ তৰ সন্মুখত সত্য স্পষ্ট হোৱাৰ উদাহৰণ। আনহাতে বজ্ৰধ্বনিৰ ফলত আঙু লিৰে কাণত সোপা দিয়া হৈছে সত্যৰ পৰা মু খ ঘূৰাই লোৱা তথা স্বীকাৰ নকৰাৰ উদাহৰণ। মু নাফিকসকল আৰু উপৰোক্ত দুয়োটা উদাহৰণত দেখুৱা ব্যক্তিসকলৰ মাজত সামঞ্জস্য এইটোৱে যে, উভয় পক্ষই উপকৃ ত হ’ব পৰা নাই। এতেকে জুই সম্পৰ্কীয় উদাহৰণত জুই জ্বলোৱা ব্যক্তি য়ে অন্ধকাৰ আৰু উষ্ণতাৰ বাহিৰে বেলেগ একো পোৱা নাই। আনহাতে বৰষুণ সম্পৰ্কীয় উদাহৰণত বৰষুণত আৱদ্ধ হোৱা লোকসকলে বজ্ৰধ্বনি আৰু চমকনিৰ ভয় ৰ বাহিৰে আন একো লাভ কৰিব পৰা নাই। এনেকু ৱা অৱস্থা মু নাফিকসকলৰো। ইছলামৰ মাজত কঠোৰতাৰ বাহিৰে সিহঁ তৰ একো দৃষ্টি গোচৰ নহয় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿٢١﴾
হে মানৱ সম্প্ৰ দায়! তোমালোকে কেৱল নিজ প্ৰতিপালকৰ ইবাদত কৰা তেওঁৰ বাহিৰে আন কাৰো উপাসনা নকৰিবা। কিয় নো তেৱেঁই তোমালোকক আৰু তোমালোকৰ পূৰ্বৱৰ্তী উম্মতসমূহক সৃষ্টি কৰিছে। যাতে তোমালোকে তেওঁৰ আদেশৰ ওপৰত আমল কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁ ৰ শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা।
ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ فِرَٰشًۭا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءًۭ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٢﴾
تجعلوا لله أندادا وأنتم تعلمون তেৱেঁই তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীখনক সমতল বিছনা বনাইছে আৰু তাৰ ওপৰত মজবুত আকাশ সৃষ্টি কৰিছে। তেৱেঁই পানী বৰ্ষণ কৰে ফলত তাৰ দ্বাৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ফলমূল উত্ পাদন কৰে। যাতে জীৱিকাৰ ব্যৱস্থা হয় । এতেকে যিহেতু তোমালোকে জানা যে, আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো স্ৰষ্টা নাই, ইয়াৰ পিছতো তোমালোকে আল্লাহৰ সমকক্ষ বা অংশীদাৰ স্থাপন নকৰিবা।
وَإِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍۢ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا۟ بِسُورَةٍۢ مِّن مِّثْلِهِۦ وَٱدْعُوا۟ شُهَدَآءَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٣﴾
صدقين হে মানৱ জাতি! যদি তোমালোকৰ মোৰ বান্দা মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা কোৰআনৰ ওপৰত কোনো ধৰণৰ সন্দে হ থাকে, তেন্তে মই তোমালোকক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছোঁ যে, তোমালোকে ইয়াৰ অনুৰূপ এটা ছু ৰা ৰচনা কৰি লৈ আহা। যদিও সৰু ছু ৰা এটাকে নহওক কিয় । এই কামৰ বাবে তোমালোকে যাক ইচ্ছা তাকেই সহায় ৰ বাবে আহ্বান কৰা, যদি তোমালোকে নিজৰ অভিযোগত সত্যবাদী হোৱা।
فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ وَلَن تَفْعَلُوا۟ فَٱتَّقُوا۟ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٤﴾
যদি তোমালোকে এনেকু ৱা কৰিব নোৱাৰা, আৰু তোমালোকে এইটো কেতিয়াও কৰিবই নোৱাৰিবা, তেতিয়াহ’লে সেই অগ্নিক ভয় কৰা, যি অগ্নিয়ে শাস্তি প্ৰাপ্ত লোকক দাহ কৰিব, আৰু সেইসমূহ শিলকো পুৰিব যিবোৰৰ পূজা-পাঠ কৰা হৈছিল। মহান আল্লাহে সেই অগ্নি কাফিৰৰ বাবে সৃষ্টি কৰি প্ৰস্তু তকৰিৰাখিছে।
وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا۟ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍۢ رِّزْقًۭا ۙ قَالُوا۟ هَـٰذَا ٱلَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا۟ بِهِۦ مُتَشَـٰبِهًۭا ۖ وَلَهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٥﴾
যিহেতু পূৰ্বৱৰ্তী সতৰ্ক বাণী কাফিৰসকলৰ বাবে আছিল। সেয়ে হে নবী! আপুনি আল্লাহৰ প্ৰতি বিশ্বাসী নেক আমলকাৰী মু মিনসকলক আনন্দ ৰ সংবাদ দিয় ক, আৰু তেওঁলোকক সেই জান্নাতৰ সুসংবাদ দিয় ক যাৰ বৃক্ষ আৰু অট্টালিকাৰ তলত নদীসমূহ প্ৰবাহিত থাকিব। যেতিয়াই তেওঁলোকক সেই জান্নাতৰ ফলমূল খাবলৈ দিয়া হ’ব, পৃথিৱীৰ ফলৰ লগত সাদৃশ্য হোৱাৰ কাৰণে তেওঁলোকে ক’ব, এইটো দেখোন তেনেকু ৱাই ফল যিটো ইয়াৰ পূৰ্বে আমাক দিয়া হৈছিল। দৰাচলতে তেওঁলোকক সম-আকৃ তি আৰু সমনামী ফল এই কাৰণেই দিয়া হ’ব যাতে তেওঁলোক অতিসোনকালে সেইপিনে আকৰ্ষিত হয় । কিন্তু সোৱাদ আৰু জুতি হ’ব বেলেগ। তেওঁ লোকৰ বাবে জান্নাতত এনেকু ৱা পৱিত্ৰ স্ত্ৰী থাকিব, যিসকল সেই সকলো ঘৃণনীয় দোষৰ পৰা পৱিত্ৰ হ’ব যিবোৰ মানু হে বেয়া পায় । তেওঁ লোক চিৰস্থায়ী নিয়ামতৰ মাজত অৱস্থান কৰিব, যি নিয়ামত কেতিয়াও শেষ নহ’ব। যিদৰে পৃথিৱীৰ ভোগ- বিলাসসমাপ্ত হৈযায় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
۞ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسْتَحْىِۦٓ أَن يَضْرِبَ مَثَلًۭا مَّا بَعُوضَةًۭ فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرًۭا وَيَهْدِى بِهِۦ كَثِيرًۭا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٢٦﴾
মহান আল্লাহে কোনো বস্তু ৰউদাহৰণ দিওঁ তে সংকোচ বোধনকৰে। এতেকে তেওঁ মহ তথা তাতোকৈ সৰুবস্তু অথবা ডাঙৰবস্তু ৰউদাহৰণ দাঙি ধৰে। অথচ এই উদাহৰণৰক্ষেত্ৰত মানুহৰমাজত আছে দুটা ভাগ। মুমিন আৰু কাফিৰ। মুমিনসকলে এইবোৰউদাহৰণ মানি লয় আৰু এই বিশ্বাস পোষণ কৰে যে, নিশ্চয় ইয়াৰ আঁৰত কিবা নহয় কিবা ৰহস্য আছে। আনহাতে কাফিৰসকলে উপলুঙা কৰি পৰস্পৰে পৰস্পৰক সোধ-পোছ কৰে যে, মহ, মাখি আৰু মকৰাৰ দৰে তু চ্ছসৃষ্টি ৰ উদাহৰণ কিয় দিয়া হৈছে বাৰু? আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা ইয়াৰ উত্তৰ এইদৰে দিয়া হৈছে যে, এই উদাহৰণবোৰত মানু হৰ বাবে বহুতো হিদায় ত, পথপ্ৰ দৰ্শন আৰু পৰীক্ষা আছে। এতেকে যিসকলে এইবোৰৰ গৱেষণাৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লয় , আল্লাহে সিহঁ তক পথভ্ৰ ষ্টকৰি দিয়ে । এনেকু ৱা লোকৰ সংখ্যা বহুত। আনহাতে যিসকলে ইয়াৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আল্লাহে তেওঁলোকক হিদায় ত প্ৰদান কৰে। এনে লোকৰ সংখ্যা একেবাৰে তাকৰ। কিন্তু তেওঁ পথভ্ৰ ষ্টকেৱল সেইসকল লোককে কৰে, যিসকল পথভ্ৰ ষ্টহোৱাৰ উপযুক্ত । যিসকল তেওঁ ৰ আনু গত্যৰ পৰা ওলাই গৈছে। যেনে- মু নাফিকসকল।
ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٢٧﴾
যিসকলে এক আল্লাহৰ ইবাদত আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ অনু সৰণৰ সেই অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ কৰে, যিটো সিহঁ তে আল্লাহৰ লগত কৰিছিল আৰু যি বিষয়ে মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰপূৰ্বৱৰ্তী সকলো নবীয়ে সংবাদ দিছিল। সিহঁ তেই আত্মীয় তাৰবন্ধন বিচ্ছিন্ন কৰেযিবোৰসম্পৰ্ক অটুট ৰাখিবলৈ আল্লাহে নিৰ্দে শ দিছে। লগতে এইসকল লোকে পাপ কৰ্মৰদ্বাৰা পৃথিৱীত উপদ্ৰ ৱকৰিফু ৰে। এই ধৰণৰমানু হেই হৈছে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত দুৰ্ভ গীয়া।
كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَٰتًۭا فَأَحْيَـٰكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٨﴾
হে কাফিৰসকল! তোমালোকৰ বিষয় টো বৰ বিচিত্ৰ। তোমালোকে কেনেকৈ আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰা, অথচ তোমালোকে তেওঁ ৰ ক্ষমতাৰ নিদৰ্শনসমূ হ তোমালোকৰ নিজৰ ভিতৰতেই দেখিবলৈ পোৱা। নিশ্চয় তোমালোকে একোৱেই নাছিলা, তেৱেঁই তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছে, তোমালোকক জীৱন দান কৰিছে, তাৰ পিছত তোমালোকক দ্বি তীয় বাৰ তেৱেঁই মৃ ত্যু প্ৰদান কৰিব, তাৰ পিছত আকৌ জীৱন দান কৰিব। অৱশেষত তোমালোকক তেওঁ ৰ পিনেই ওভোতাই নিয়া হ’ব, যাতে তোমালোকৰ আমলৰ হিচাপ-নিকাচ ল’ব পাৰে।
هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ ٱسْتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٩﴾
আল্লাহে অকলেই তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু সৃষ্টি কৰিছে, যেনে- নদীসমূহ, গছ-গছনি, বৃক্ষ আদি আৰু অসংখ্য বস্তু । যিবোৰৰ দ্বাৰা তোমালোকে উপকৃ ত হোৱা। ইয়াৰপিছত তেওঁ আকাশ সৃষ্টি ৰপিনে মনোনিবেশ কৰিছে আৰুসমানে সাতখন আকাশ সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁৰজ্ঞানে সকলোবস্তু কে পৰিবেষ্ট ন কৰিআছে।
وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى جَاعِلٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ خَلِيفَةًۭ ۖ قَالُوٓا۟ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ ٱلدِّمَآءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٠﴾
আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা ঘোষণা দিয়া হৈছে যে, তেওঁ ফিৰিস্তাসকলক কৈছিলঃ তেওঁ পৃথিৱীত মানুহ সৃষ্টি কৰিব, যিসকলে তেওঁৰ আদেশত পৃথিৱীখনক আবাদ কৰিবলৈ এজনে আনজনৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব। এতেকে ফিৰিস্তাসকলে তেওঁ লোকৰ প্ৰতিপালকৰ পৰা মানৱ জাতিক পৃথিৱীৰ প্ৰতিনিধি নিযুক্তি দিয়াৰ ৰহস্য জানিবলৈ বিচাৰিলে। যিহেতু সিহঁ ত পৃথিৱীত বিপৰ্যয় সৃষ্টি কৰিব আৰু অন্যায় ভাৱে ৰক্ত পাত কৰিব। তেওঁ লোকে ইয়াৰ দ্বাৰা এইটো বুজাব বিচাৰিছিল যে, আমিতো তোমাৰ আনুগত্য কৰিয়ে আছোঁ। তোমাৰ পৱিত্ৰতা আৰু প্ৰশংসা দিনে নিশাই কৰোঁ। তোমাৰ প্ৰতাপ আৰু পূৰ্ণতাৰ সন্মান কৰোঁ। লগতে এই বিষয়ে কোনোঅৱহেলাও নকৰোঁ। (গতিকে মানুহ সৃষ্টি কৰাৰকি প্ৰয়োজন আছে)। মহান আল্লাহে ইয়াৰউত্তৰদি কৈছেঃসিহঁ তৰ সৃষ্টি তথা পৃথিৱীৰ প্ৰতিনিধি নিযুক্ত কৰাৰ যি নিহিত উদ্দেশ্য সম্পৰ্কে মই জ্ঞাত, সেয়া তোমালোকে নাজানা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِـُٔونِى بِأَسْمَآءِ هَـٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾
মহান আল্লাহে আদম আলাইহিচ্ছালামৰ মৰ্যদা স্পষ্ট কৰিবলৈ, তেওঁ ক সকলো সজীৱ আৰু নিৰ্জীৱ বস্তু ৰ নাম অৰ্থাৎ শব্দ আৰু অৰ্থ আদি শিকাই দিলে। তাৰ পিছত এইবোৰ বস্তু ফিৰিস্তাসকলৰ সন্মুখত ৰাখি ক'লে, "যদি তোমালোকে নিজৰ এই কথাত সত্যবাদী হোৱা যে, তোমালোক এওঁতকৈ (আদমতকৈ) অধিক প্ৰতিষ্ঠাৱান আৰুউত্তম তেনেহ’লে তোমালোকে এইবোৰবস্তু ৰনাম কোৱা"।
قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٣٢﴾
তেওঁ লোকে নিজৰ অসম্পূৰ্ণতা স্বীকাৰ কৰি আৰু আল্লাহৰ শ্ৰে ষ্ঠতাৰ গুণগান কৰি ক’লে, হে আমাৰ প্ৰতিপালক! তোমাৰ ফয় চালা আৰু আদেশৰ প্ৰতি অভিযোগ কৰিবলৈ আমাৰ ক্ষমতা নাই। কিয় নো তু মি আমাক যি শিক্ষা দান কৰিছা তাৰ বাহিৰে আমাৰ আন কোনো জ্ঞান নাই। নিশ্চয় তু মি সৰ্বজ্ঞ, তোমাৰপৰাকোনোবস্তু গোপন নহয় । তু মি প্ৰজ্ঞাময় ,তু মিয়ে প্ৰত্যেক বস্তু তাক্ব দীৰআৰুবিধান অনু যায়ীউচিত ভাৱেনিৰ্ধাৰণ কৰা।
قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ ۖ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ غَيْبَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿٣٣﴾
ما تبدون وما كنتمتكتمون তেতিয়া মহান আল্লাহে আদম আলাইহিচ্ছালামক ক'লে, "তুমি এওঁলোকক এই সকলো বস্তু ৰ নাম জনাই দিয়া"। এতেকে যেতিয়া আদম আলাইহিচ্ছালামে মহান আল্লাহে প্ৰদান কৰা জ্ঞান অনুসৰি সকলো বস্তু ৰ নাম জনাই দিলে। তেতিয়া মহান আল্লাহে ফিৰিস্তাসকলক ক'লে, "মই তোমালোকক কোৱা নাছিলোঁনে যে, নিশ্চয় মই আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ গোপন বিষয় সমূহ জানো। লগতে তোমালোকৰ প্ৰকাশ্য অৱস্থা আৰু অন্ত ৰৰগোপন বিষয়ে ওঅৱগত"।
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٣٤﴾
ইয়াত এই কথা স্পষ্ট কৰা হৈছে যে, তাৰপিছত মহান আল্লাহে আদমক সন্মানাৰ্থে ছাজদাহ কৰিবলৈ ফিৰিস্তাসকলক নিৰ্দে শ দিলে। ফলত তেওঁলোকে আল্লাহৰআদেশ পালন কৰোঁতে অকনোপলম নকৰিলে। তত্ ক্ষণাত ছাজদাহ কৰিলে। আনহাতে ইবলীছ,যিজন জিন জাতিৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তআছিল,সি আল্লাহৰ আদেশত অভিযোগ কৰিলে আৰু অহংকাৰ কৰি আদমক ছাজদাহ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। ফলত সি আল্লাহক অস্বীকাৰকাৰীসকলৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহৈগ'ল।
وَقُلْنَا يَـٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَـٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣٥﴾
আৰুআমি ক'লোঁ, ‘হে আদম! তু মি আৰুতোমাৰপত্নী হাওৱা জান্নাতত অৱস্থান কৰা। উভয়ে এই বিস্তৃত জান্নাতত য’ৰপৰা ইচ্ছা আনন্দ চিত্তে আহাৰ গ্ৰহণ কৰা। কিন্তু সৌ গছজোপাৰ পিনে কেতিয়াও নাযাবা, যি গছৰ ফল খাবলৈ মই তোমালোক দুজনক নিষেধ কৰিছোঁ। অন্যথা মোৰ অবাধ্যতা কৰাৰ কাৰণেر তোমালোক দুজন অত্যাচাৰীوবুলি পৰিগণিত হ'বা'।
فَأَزَلَّهُمَا ٱلشَّيْطَـٰنُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ ۖ وَقُلْنَا ٱهْبِطُوا۟ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ وَلَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّۭ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٣٦﴾
ومتع إلى حين এতেকে চয় তানে সদায় তেওঁলোক দুয়োকে কু মন্ত্ৰ ণা দিবলৈ চেষ্টা আৰম্ভ কৰিলে। অৱশেষত দুয়োকে নিষেধকৃ ত গছৰ ফল খাবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰিলে। ফলত আল্লাহে উভয় কে জান্নাতৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিলে। লগতে তেওঁলোক দুয়োকে আৰু চয় তানকো ক'লে, "পৃথিৱীলৈ নামি যোৱা। তোমালোক পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ শত্ৰু। এতিয়া পৃথিৱী হৈছে তোমালোকৰ আবাসস্থান। মৃ ত্যু অথবা ক্বি য়ামত নহালৈকে তাতেই তোমালোক থাকিব লাগিব আৰু তাত থকা বস্তু ৰে উপকৃ ত হ'ব লাগিব"। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَـٰتٍۢ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٣٧﴾
তাৰ পিছত আল্লাহে আদম আলাইহিচ্ছালামৰ অন্ত ৰত কেইটামান শব্দ অৱতীৰ্ণ কৰিলে আৰু তাৰ দ্বাৰা দুআ কৰিবলৈ আদমৰ অন্ত ৰত জনাই দিলে। সেই শব্দবোৰেৰেআদম আলাইহিচ্ছালামে দুআকৰিবলৈ ধৰিলে। দুআৰসেই শব্দবোৰআল্লাহৰএই বাণীত উল্লে খ আছে। উভয়ে ক’লে, “হে আমাৰ ৰব্ব! আমি নিজেই নিজৰ প্ৰতি অন্যায় কৰিছোঁ আৰু যদি তুমি আমাক ক্ষমা কৰি নিদিয়া আৰু আমাৰ প্ৰতি দয়া নকৰা তেন্তে নিশ্চয় আমি ক্ষতিগ্ৰ তস্সকলৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহ’ম”। (ছু ৰা আল-আৰাফঃ ২৩) ফলত আল্লাহে তেওঁ লোকৰ তাওবা কবুল কৰিলে আৰু তেওঁ লোকক ক্ষমা কৰি দিলে। কাৰণ তেওঁ বান্দাৰ তাওবা অতি আগ্ৰ হেৰে কবুল কৰে আৰু তেওঁ বান্দাৰ প্ৰতি অত্যন্ত দয়ালু।
قُلْنَا ٱهْبِطُوا۟ مِنْهَا جَمِيعًۭا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًۭى فَمَن تَبِعَ هُدَاىَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٣٨﴾
আমি সিহঁ তক ক'লোঁ, 'তোমালোক আটায়ে জান্নাতৰ পৰা পৃথিৱীলৈ প্ৰস্থান কৰা। যদি মোৰ তৰফৰ পৰা তোমালোকৰ ওচৰলৈ ৰাছু লসকলৰ জৰিয় তে হিদায় ত আহে, তেন্তে যিয়ে তাৰ অনুসৰণ কৰিব আৰু মোৰ ৰাছু লসকলৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিব আখিৰাতত তাৰ কোনো ভয় নাই আৰু পৃথিৱীৰ অংশ নোপোৱাৰ কাৰণেও কোনো চিন্তা নাই'।
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٣٩﴾
আনহাতে যিয়ে কু ফৰী কৰিব আৰু আমাৰ আয়াতসমূ হক অস্বীকাৰ কৰিব, সিহঁ ত হৈছে জাহান্নামী। তাৰ পৰা সিহঁ তে কেতিয়াও ওলাব নোৱাৰিব।
يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا۟ بِعَهْدِىٓ أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّـٰىَ فَٱرْهَبُونِ ﴿٤٠﴾
হে আল্লাহৰ নবী ইয়াকূ বৰ পুত্ৰসকল! তোমালোকৰ ওপৰত আল্লাহে পৰ্যায় ক্ৰমে কৰা নিয়ামতসমূহক স্মৰণ কৰা আৰু ইয়াৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা। মোৰ ওপৰত আৰু মোৰ ৰাছু লসকলৰ ওপৰত ঈমান পোষণ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু মোৰ চৰীয় তৰ ওপৰত আমল কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰা। যদি তোমালোকে মোৰ লগত কৰা অঙ্গীকাৰ পূৰণ কৰা তেন্তে মই তোমালোকক পৃথিৱীত সৌভাগ্যশালী জীৱন আৰু আখিৰাতত উত্তম প্ৰতিদান প্ৰদান কৰিম, যিটোৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আমি তোমালোকক দিছোঁ। এতেকে কেৱল মোকেই ভয় কৰা আৰু মোৰ অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ নকৰিবা।
وَءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلْتُ مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوٓا۟ أَوَّلَ كَافِرٍۭ بِهِۦ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِى ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا وَإِيَّـٰىَ فَٱتَّقُونِ ﴿٤١﴾
আৰুসেই কোৰআনৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰাযিখন মই মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰপ্ৰ তি অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ। যিখন গ্ৰন্থই অবিকৃ ত তৌৰাতৰ সত্যায় ন কৰে, য’ত আছে আল্লাহৰ একত্ব বাদৰ কথা আৰু মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নু বুওৱতৰ বিষয় । এতেকে তোমালোকেই ইয়াৰ প্ৰথম অস্বীকাৰকাৰী নহ’বা আৰু মোৰ আয়াতৰ পৰিবৰ্তে প্ৰতিষ্ঠা আৰু পদৰ তু চ্ছমূ ল্যগ্ৰহণ নকৰিবা। এতেকে মোৰ ক্ৰোধ আৰু শাস্তি ক ভয় কৰা।
وَلَا تَلْبِسُوا۟ ٱلْحَقَّ بِٱلْبَـٰطِلِ وَتَكْتُمُوا۟ ٱلْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤٢﴾
আৰু মই ৰাছু লসকলৰ প্ৰতি যি সত্য অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ, তাক তোমালোকে নিজৰ মনেসজা কথাৰে মিশ্ৰি ত নকৰিবা আৰু মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বৈশিষ্ট্য সম্পৰ্কে তোমালোকৰ গ্ৰন্থত থকা সত্যক জানি-বুজি তথা বিশ্বাস কৰাৰ পিছতো সেয়া গোপন নকৰিবা।
وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ ﴿٤٣﴾
ছালাতক ইয়াৰ আৰকান, ওৱাজীবসমূ হ আৰু ছু ন্নতসমূ হৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ পদ্ধতিৰে আদায় কৰা, আৰু আল্লাহে দিয়া সম্পদৰ পৰা যাকাত আদায় কৰা আৰু মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ উম্মতৰ লোকসকলে আল্লাহৰ সন্মুখত যিদৰে শিৰ নত কৰে, তোমালোকেও তেওঁ লোকৰ লগত শিৰ নত কৰা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
۞ أَتَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٤٤﴾
কিমান বেয়া কথা যে, তোমালোকে আনক ঈমান পোষণ কৰাৰ আৰু সত্ কৰ্ম কৰাৰ আদেশ দিয়া কিন্তু নিজকে পাহৰি যোৱা তথা মুখ ঘূৰাই লোৱা। অথচ তোমালোকে নিজেই তাওৰাত অধ্যয় ন কৰা। তাত থকা আল্লাহৰ দ্বীনৰ অনুসৰণ আৰু ৰাছুলসকলক স্বীকাৰ কৰাৰ বিষয় টোও তোমালোকে জানা। তোমালোকে নিজৰ বিবেক-বুদ্ধিৰে কাম নোলোৱা নেকি?
وَٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلْخَـٰشِعِينَ ﴿٤٥﴾
তোমালোকে সকলো ধাৰ্মিক তথা সাংসাৰীক বিষয় সমূ হত ধৈৰ্য্য আৰু ছালাতৰ জৰিয় তে সহায় প্ৰাৰ্থনা কৰা। ধৈৰ্য্য আৰু ছালাতে আল্লাহৰ নৈকট্য লাভ কৰায় আৰু তেওঁৰ লগত সুসম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। সেয়ে আল্লাহে তোমালোকক সহায় কৰিব আৰু ৰক্ষা কৰিব আৰু তোমালোকৰ বিপদ-আপদ দূৰ কৰিব। নিশ্চয় ছালাত আদায় কৰাটোহৈছে বৰকঠি ন কাম,কিন্তু তেওঁ লোকৰবাবেকঠি ন নহয় যিসকলেনিজ প্ৰতিপালকৰপ্ৰ তি বিনীত।
ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ﴿٤٦﴾
কিয় নো তেওঁলোকে বিশ্বাস পোষণ কৰে যে, তেওঁলোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ সন্মুখত উপস্থি ত হ’ব। ক্বি য়ামতৰ দিনা তেওঁৰ লগত তেওঁলোকৰ সাক্ষাৎ হ’ব আৰু তেওঁ ৰ পিনেই তেওঁ লোকে উভতি যাব লাগিব। যাতে প্ৰত্যেককে নিজ নিজ কৰ্মৰ প্ৰতিফল দিব পাৰে।
يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾
হে আল্লাহৰ নবী ইয়াকূ বৰ পুত্ৰসকল! মই তোমালোকক প্ৰদান কৰা দ্বীনি আৰু দুনিয়াবী অনু গ্ৰহসমূ হক স্মৰণ কৰা। লগতে এইটোও স্মৰণ কৰা যে, মই তোমালোকক সমকালীন লোকসকলৰ ওপৰত নু বুওৱত আৰু ৰাজত্ব ৰ দ্বাৰা প্ৰধান্য দিছিলোঁ।
وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍۢ شَيْـًۭٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَـٰعَةٌۭ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌۭ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤٨﴾
আদেশসমূহ পালন কৰি আৰু নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি ক্বি য়ামতৰ শাস্তি ৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰা। সেইদিনা কোনেও কাৰো কামত নাহিব আৰু আল্লাহৰ আদেশ নোহোৱাকৈ বিপদমুক্ত কৰিবলৈ অথবা সফলতা লভিবলৈ কোনো মধ্যস্ত তা স্বীকাৰ কৰা নহ’ব, লগতে মুক্তিপণও গ্ৰহণ কৰা নহ’ব। যদিও পৃথিৱীৰ সমান সোণ লৈ নাহক কিয় । সেইদিনা তাৰ কোনো সহায় ক নাথাকিব। এতেকে যেতিয়া কোনো মধ্যস্ত তা অথবা মুক্তিপণ বা কোনো সহায় কো কোনো উপকাৰত নাহিব তেনে অৱস্থাত পলায় ন কৰি যাবনো ক’ত?
وَإِذْ نَجَّيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿٤٩﴾
ر بكم عظيم হে বনী ইছৰাঈল! স্মৰণ কৰা, যেতিয়া আমি তোমালোকক ফিৰআউনৰ অনু সাৰীবিলাকৰ পৰা মু ক্তি প্ৰদান কৰিছিলোঁ। যিসকলে তোমালোকক বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিছিল। সিহঁ তে তোমালোকৰ পুত্ৰ সন্তানক হত্যা কৰিছিল যাতে তোমালোকৰ বংশধৰ নিঃশেষ হৈ যায় , আৰু তোমালোকৰ কন্যা সন্তানক জীৱিত ৰাখিছিল যাতে ডাঙৰ হৈ সিহঁ তৰ সেৱা আগবঢ়ায় । এইবোৰ কৰিছিল কেৱল তোমালোকক লাঞ্ছনা কৰাৰ উদ্দেশ্যে। ফিৰআউন আৰু তাৰ অনুসাৰীৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা বৰ ডাঙৰ পৰীক্ষা আছিল যাতে তোমালোকে তেওঁৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা।
وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ ٱلْبَحْرَ فَأَنجَيْنَـٰكُمْ وَأَغْرَقْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿٥٠﴾
আমাৰ অগণন অনু গ্ৰহৰ ভিতৰত এইটোও স্মৰণ কৰা যে, আমিয়ে ই তোমালোকৰ বাবে সাগৰ দ্বি খণ্ডিত কৰি তাৰ মাজত শুকান পথ বনাইছিলোঁ। যাৰ মাজেৰে খোজকাঢ়ি তোমালোকে সাগৰ পাৰ কৰিছিলা। এইদৰে আমি তোমালোকক মু ক্তি প্ৰদান কৰিছিলোঁ আৰু তোমালোকৰ শত্ৰু ফিৰআউনক আৰু তাৰসঙ্গীসকলক তোমালোকৰচকু ৰসন্মুখতে ডু বাই মাৰিছিলোঁ। এই ঘটনা তোমালোকে স্বচকু ৰেপ্ৰ ত্যক্ষ কৰিছিলা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذْ وَٰعَدْنَا مُوسَىٰٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿٥١﴾
এই অনুগ্ৰ হসমূহৰ লগতে এটা অনুগ্ৰ হ এইটোও স্মৰণ কৰা যে, আমিয়ে মূছাক চল্লি শ ৰাতিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলোঁ যাতে তাওৰাত অৱতীৰ্ণৰ কাম সম্পন্ন হয় । যিটো আছিল জ্যোতি আৰুহিদায় ত। কিন্তু তোমালোকে এই সময় ছোৱাতে দামু ৰিৰপূজা-পাঠ আৰম্ভ কৰিলা। দৰাচলতে তোমালোকে এই কৰ্মৰ ফলতেইযালিমসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তহৈছিলা। ثم عفونا عنكممن بعد ذلك لعلكم تشكرون
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٥٢﴾
তাৰ পিছত তোমালোকে তাওবা কৰিলা ফলত আমি ক্ষমা কৰি দিলোঁ আৰু একো জবাবদিহি কৰা নাছিলোঁ, যাতে তোমালোকে মনোযোগ সহকাৰে আল্লাহৰ ইবাদত আৰু আনু গত্য কৰি তেওঁ ৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা।
وَإِذْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿٥٣﴾
এই অনু গ্ৰহবিলাকৰ লগতে এই অনু গ্ৰহটোও স্মৰণ কৰা যে, আমি মূ ছা আলাইহিচ্ছালামক সত্য আৰু অসত্যৰ মাজত পাৰ্থক্যকাৰী তথা হিদায় ত আৰু পথভ্ৰ ষ্টতাৰমাজত পৃথককাৰীগ্ৰ ন্থতাওৰাত প্ৰদান কৰিছিলোঁযাতে তাৰদ্বাৰাতোমালোকে সত্যৰসন্ধান পোৱা।
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٥٤﴾
লগতে এই অনুগ্ৰ হটোও স্মৰণ কৰা যে, তেৱেঁই তোমালোকক দামুৰিৰ পূজা-পাঠ এৰিবলৈ তাওবা কৰাৰ তাওফীক দান কৰিছিল। যেতিয়া মূছা আলাইহিচ্ছালামে কৈছিলঃ তোমালোকে দামুৰিক উপাস্য হিচাপে লৈ তাৰ উপাসনা কৰি নিজৰ ওপৰতে অন্যায় কৰিছা। এতেকে তাওবা কৰা আৰু সৃষ্টি কৰ্তাৰ পিনে উভতি যোৱা। এই তাওবাৰ পদ্ধতি হৈছে তোমালোকে ইজনে সিজনক বধ কৰা। কু ফৰৰ গভীৰতাত পতিত হৈ চিৰস্থায়ী জাহান্নামী হোৱাতকৈ এনেকু ৱা তাওবাই হৈছে তোমালোকৰ বাবে উত্তম। এতেকে যেতিয়া তোমালোকে আল্লাহৰ সহায় আৰু তাওফীকত এই তাওবা সম্পন্ন কৰিছিলা তেতিয়া আল্লাহে তোমালোকৰ সেই তাওবা কবুল কৰিছিল। কিয় নো আল্লাহ অধিক তাওবা কবুলকাৰী আৰু বান্দাৰ প্ৰতি পৰম দয়ালু।
وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهْرَةًۭ فَأَخَذَتْكُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿٥٥﴾
স্মৰণ কৰা সেই সময় টোক, যেতিয়া তোমালোকৰ পূৰ্বপূৰুষসকলে বৰ সাহসেৰে মূছা আলাইহিচ্ছালামক কৈছিলঃ আমি আল্লাহক পৰ্দা নোহোৱাকৈ প্ৰকাশ্যভাৱেনেদেখালৈকে তোমাৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ নকৰোঁ। ফলত জুয়ে সিহঁ তক আক্ৰ মণ কৰিলে আৰুসিহঁ তে নিজ চকু ৰেইজনে সিজনৰমৃত্যু প্ৰত্যক্ষ কৰিআছিল। ثم بعثنكممن بعدموتكم لعلكم تشكرون
ثُمَّ بَعَثْنَـٰكُم مِّنۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٥٦﴾
তাৰ পিছত আমি তোমালোকৰ মৃ ত্যুৰ পিছতো তোমালোকক পুনৰ জীৱন দান কৰিছিলোঁ যাতে তোমালোকে এই উপকাৰৰ কাৰণে আল্লাহৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা।
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٥٧﴾
أ نفسهم يظلمون তোমালোকৰ ওপৰত আমাৰ অনুগ্ৰ হসমূহৰ অন্যতম আৰু এটা অনুগ্ৰ হ হৈছে এই যে, যেতিয়া তোমালোকে পৃথিৱীত ইনাই বিনাই ঘূৰি আছিলা। তেতিয়া আমি তোমালোকক ৰ’দৰ গৰমৰ পৰা বচাবলৈ মেঘৰ ছাঁ প্ৰদান কৰিছিলোঁ। এইদৰে পান কৰাৰ বাবে মৌৰ দৰে মিঠা দ্ৰব্যআৰু খোৱাৰ বাবে সুস্বাদু মাংসৰ এবিধ চৰাই প্ৰদান কৰিছিলোঁ আৰু আমি তোমালোকক কৈছিলোঁঃ “আমি প্ৰদান কৰা পৱিত্ৰ বস্তু সমূ হৰ পৰা আহাৰ কৰা”। সিহঁ তে আমাৰ নিয়ামতসমূ হক অস্বীকাৰ কৰি আৰু অকৃ তজ্ঞতা কৰি আমাৰ কোনো ক্ষতি কৰা নাই, বৰং নিজৰে ছোৱাব হ্ৰাস কৰি আৰু নিজকে শাস্তি ৰ অধিকাৰী بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ বনাই নিজৰওপৰতে অন্যায় কৰিছে।
وَإِذْ قُلْنَا ٱدْخُلُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ فَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًۭا وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَـٰيَـٰكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٥٨﴾
স্মৰণ কৰা এই অনুগ্ৰ হটোক যেতিয়া আমি তোমালোকক কৈছিলোঁঃ বাইতু ল মাকদিছত প্ৰৱেশ কৰা, আৰু তাৰ মাজত য’ৰ পৰা ইচ্ছা স্বাচ্ছন্দে পৱিত্ৰ জীৱিকা গ্ৰহণ কৰা। কিন্তু প্ৰৱেশ কৰাৰ সময় ত শিৰ নত কৰি প্ৰৱেশ কৰিবা, আৰু আল্লাহৰ ওচৰত এই বুলি দুআ কৰিবাঃ “হে আল্লাহ! আমাৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰা”। আমি তোমালোকৰ দুআ কবুল কৰিম। বৰং আন্ত ৰিকতাৰে সত্ কৰ্ম পালনকাৰীক তাৰ সত্ কৰ্মৰ ফলস্বৰূপে তাতোকৈ অধিক ছোৱাবপ্ৰ দান কৰিম।
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿٥٩﴾
কিন্তু অন্যায় কাৰী বিলাকে কথা আৰু কৰ্ম দুয়োটা পৰিবৰ্ত ন কৰিলে, আৰু নিজৰ নিতম্ব চোঁচোৰাই প্ৰৱেশ কৰিলে আৰু আল্লাহৰ আদেশ উপলুঙা কৰি এই বাক্য দোহাৰিলে যে, হাব্বাতু ন ফি শ্বা’ৰাতিন। ফলত আল্লাহে সেইসকল অন্যায় কাৰীৰওপৰত চৰীয় তৰসীমালংঘন আৰু আদেশ অৱহেলা কৰাৰ কাৰণে আকাশৰপৰাশাস্তি অৱতীৰ্ণ কৰিলে।
۞ وَإِذِ ٱسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ فَقُلْنَا ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنفَجَرَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ مِن رِّزْقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٦٠﴾
স্মৰণ কৰা সেই অনুগ্ৰ হটোক যেতিয়া তোমালোকে ময় দানে তীহত ইনাই বিনাই ঘূৰি আছিলা আৰু তোমালোকে প্ৰচণ্ড পিয়াহ অনুভৱ কৰিছিলা। তেতিয়া মূছা আলাইহিচ্ছালামে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত তোমালোকৰ বাবে পানীৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে। ফলত আমি লাঠি ৰে শিলত সজোৰে আঘাত কৰিবলৈ নিৰ্দে শ দিলোঁ। যেতিয়া তেওঁ শিলত আঘাত কৰিলে তেতিয়া তাৰ পৰা বাৰটা গোত্ৰৰ বাবে বাৰটা নিজৰা প্ৰবাহিত হ’ল, আৰু আমি প্ৰত্যেক গোত্ৰৰ বাবে সিহঁ তৰ পানী খোৱাৰ ঠাই নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছিলোঁ যাতে সিহঁ তৰ মাজত কাজিয়াৰ সৃষ্টি নহয় । আমি তোমালোকক কৈছিলোঁঃ আল্লাহে প্ৰদান কৰা সেই জীৱিকাৰ পৰা আহাৰ কৰা যিটো তোমালোকক কষ্ট নকাৰকৈয়ে দিয়া হৈছে, আৰু পৃথিৱীত বিপৰ্যয় সৃষ্টি কৰি নু ফু ৰিবা।
وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍۢ وَٰحِدٍۢ فَٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ مِنۢ بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ ٱلَّذِى هُوَ أَدْنَىٰ بِٱلَّذِى هُوَ خَيْرٌ ۚ ٱهْبِطُوا۟ مِصْرًۭا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ ﴿٦١﴾
স্মৰণ কৰা সেই সময় ক যেতিয়া তোমালোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ নিয়ামতৰ অকৃ তজ্ঞতা কৰিছিলা। এতেকে মান্না আৰু ছালৱাৰ ৰূপত আল্লাহে প্ৰদান কৰা জীৱিকা খাই ক্লান্ত হৈ কৈছিলাঃআমি একেই ধৰণৰখাদ্যৰওপৰত কেতিয়াও ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰিবনোৱাৰিম যিটো কেতিয়াও পৰিবৰ্ত ন নহয় । তাৰ পিছত তোমালোকে মূ ছা আলাইহিচ্ছালামৰ ওচৰত আবেদন কৰিলা, যাতে তেওঁ দুআ কৰে যে, আল্লাহে যেন ভূ মিজাত দ্ৰৱ্যশাক-পাচলি, তিয়ঁহ, গম, দাইল আৰু পিঁয়াজ আদি উৎপাদন কৰে। মূ ছা আলাইহিচ্ছালামে ক'লেঃ তোমালোকে কোনো কষ্ট নোহোৱাকৈ মান্না আৰু ছালৱাৰ দৰে যি উত্তম খাদ্য পাই আছা, ইয়াৰ পৰিবৰ্তে তোমালোকে এই নিম্ন মানৰ আবেদন কিয় কৰি আছা, তোমালোকে এটা কাম কৰা, ইয়াৰ পৰা বেলেগ কোনো ঠাইলৈ গুচি যোৱা। তোমালোকে সেই ঠাইৰ খেতি আৰু বজাৰত সেই সকলো বস্তু তাত উপলব্ধ পাবা যিবোৰ তোমালোকে বিচাৰিছা। এতেকে প্ৰবৃত্তিৰ অনুসৰণ আৰু আল্লাহে প্ৰদান কৰা বস্তু ৰ পৰা মু খ ঘূৰাই লোৱাৰ ফলত সিহঁ তৰ ওপৰত তিৰস্কাৰ, দৰিদ্ৰ তা আৰু লাঞ্ছনা আপতিত হ'ল। লগতে আল্লাহৰ অসন্তু ষ্টি ৰ পাত্ৰ হ'ল। কিয় নো সিহঁ তে তেওঁ ৰ দ্বীনৰ পৰা মু খ ঘূৰাই লৈছিল আৰু তেওঁ ৰ আয়াতসমূ হক অস্বীকাৰ কৰিছিল লগতে তেওঁ ৰ নবীসকলক অন্যায় ভাৱে হত্যাকৰিছিল। অবাধ্যতাআৰুসীমালংঘন কৰাৰবাবেই সিহঁ তৰএই পৰিণতি হৈছিল। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٦٢﴾
عندربهم ولاخوف عليهم ولا هم يحزنون এই উম্মতৰযিসকলে ঈমান আনিছে আৰুএইদৰেমু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰপূৰ্বে যিসকলে সেই সময় ৰনবীৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰিছিল, যেনে- ইয়াহুদী, খৃষ্টান, ছাবেয়ী। এইসকল লোকৰ মাজত যিসকলে প্ৰকৃ তাৰ্থত আল্লাহৰ প্ৰতি তথা আখিৰাতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিছিল তেওঁ লোকৰ ছোৱাব তেওঁ লোকৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত সুৰক্ষিত আছে। আখিৰাতত তেওঁ লোকৰ কোনো ভয় নাথাকিব আৰু পৃথিৱীত কোনো বস্তু নোপোৱাৰ বাবে চিন্তি তও নহ’ব।
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿٦٣﴾
আল্লাহ তথা তেওঁৰৰাছু লৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰাৰসেই মজবুত প্ৰতিশ্ৰুতিৰকথা স্মৰণ কৰা, যিটো আমি তোমালোকৰপৰা লৈছিলোঁ। লগতে ভয় দেখুৱাবলৈ তথা অঙ্গীকাৰ ভঙ্গ কৰাৰ পৰা সতৰ্ক কৰিবলৈ তোমালোকৰ ওপৰত পৰ্বত দাঙি ধৰিছিলোঁ আৰু আদেশ দিছিলোঁ যে, আমি অৱতীৰ্ণ কৰা গ্ৰন্থতাওৰাতক মজবুতভাৱে ধাৰণ কৰা। সেই বিষয়ে কোনো ধৰণৰ অলসতা আৰু অৱহেলা নকৰিবা আৰু লিপিবদ্ধ কৰা বাণীসমূহক মনত ৰাখিবা আৰু গৱেষণা কৰিবা। সম্ভ ৱত এনে কৰিলে তোমালোকে আল্লাহৰ শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা পাবা।
ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ ۖ فَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ لَكُنتُم مِّنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٦٤﴾
কিন্তু তোমালোকে এই দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞাৰ পিছতো মুখ ঘূৰাই লৈছিলা আৰু অৱজ্ঞা কৰিছিলা। এনে অৱস্থাত যদি আল্লাহে নিজ অনুগ্ৰ হেৰে তোমালোকক ক্ষমা নকৰিলেহেঁ তেন আৰু তোমালোকৰ তাওবা কবুল নকৰিলেহেঁ তেন তেন্তে তোমালোকে এই বিমু খতা আৰু অৱজ্ঞাৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰ তস্ৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ গ’লাহেঁ তেন!
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلَّذِينَ ٱعْتَدَوْا۟ مِنكُمْ فِى ٱلسَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا۟ قِرَدَةً خَـٰسِـِٔينَ ﴿٦٥﴾
তোমালোকে নিজৰ সেইসকল পূৰ্বপুৰুষৰ বিষয়ে ভালকৈয়ে জানা, যিসকলে শনিবাৰৰ দিনা চিকাৰ কৰা নিষেধ হোৱাৰ পিছতো সীমালংঘন কৰিছিল। সিহঁতে এইটো বাহানা অৱলম্বন কৰিছিল যে, শনিবাৰৰ আগতে জাল পাতিছিল আৰু ৰবিবাৰে জাল তুলিছিল। এতেকে আল্লাহে এই বাহানা কৰা লোকসকলক সিহঁ তৰবাহানাআৰুচক্ৰান্ত ৰফলত নিকৃ ষ্টবান্দ ৰত পৰিণত কৰিছিল। فجعلنها نكلا لما بين يديها وما خلفها وموعظةللمتقين
فَجَعَلْنَـٰهَا نَكَـٰلًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةًۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٦٦﴾
ফলত আমি এই অন্যায় কাৰী গাওঁখনক ওচৰ-চু বুৰীয়া গাওঁৰ বাবে দৃষ্টান্ত বনাই দিছোঁ লগতে পৰবৰ্তী প্ৰজন্মৰ বাবে উপদেশস্বৰূপ বনাই দিছোঁ। যাতে কোনেও এই ধৰণৰ আচৰণ কৰি এনেকু ৱা শাস্তি ৰ সন্মুখীন নহয় । লগতে আমি সেই গাওঁখনক মুত্তাক্বীসকলৰ বাবে যিসকলে আল্লাহৰ শাস্তি ক ভয় কৰে, তথা আল্লাহৰ সীমালংঘনৰ বেয়া পৰিণতিক ভয় কৰা ব্যক্তি সকলৰ বাবে নিদৰ্শন বনাই দিছোঁ।
وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تَذْبَحُوا۟ بَقَرَةًۭ ۖ قَالُوٓا۟ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًۭا ۖ قَالَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٦٧﴾
তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ সেইসমূ হ ঘটনাক স্মৰণ কৰা, যিবোৰ ঘটনা সিহঁ তৰ আৰু মূ ছা আলাইহিচ্ছালামৰ মাজত সংঘটি ত হৈছিল। যেতিয়া মূ ছা আলাইহিচ্ছালামে সিহঁ তক কৈছিল, আল্লাহে তোমালোকক এজনী গাই গৰু জবেহ কৰিবলৈ নিৰ্দে শ দিছে। তেতিয়া সিহঁ তে আল্লাহৰ আদেশ পালনত ততাতৈয়া কৰাৰ পৰিবৰ্তে অৱহেলা তথা অভিমান প্ৰদৰ্শন কৰি ক’লেঃ তু মি আমাৰ লগত ধেমালি কৰি আছা নেকি? তেতিয়া মূছা আলাইহিচ্ছালামে ক’লে, মই সেইসকল লোকৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহোৱাৰ পৰা আল্লাহৰ আশ্ৰ য় প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ যিসকলে আল্লাহৰ ওপৰত মিছা আৰোপ কৰে আৰু মানু হক উপহাস কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِىَ ۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ لَّا فَارِضٌۭ وَلَا بِكْرٌ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذَٰلِكَ ۖ فَٱفْعَلُوا۟ مَا تُؤْمَرُونَ ﴿٦٨﴾
تؤمرون সিহঁ তে মূ ছা আলাইহিচ্ছালামক ক’লেঃ তু মি আমাৰ বাবে তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত দুআ কৰা যে, যিটো গৰু তেওঁ আমাক জবেহ কৰিবলৈ আদেশ দিছে তাৰ বৈশিষ্ট্য কি? মূছা আলাইহিচ্ছালামে ক’লেঃ আল্লাহে কৈছে, সেইজনী এনেকু ৱা গাই হ’ব লাগে যিটো বুঢ়ীও নহয় পোৱালীও নহয় বৰং মধ্যবয় সী। এতেকে তোমালোকে অনতিপলমে নিজ প্ৰতিপালকৰআদেশ পালন কৰা।
قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ صَفْرَآءُ فَاقِعٌۭ لَّوْنُهَا تَسُرُّ ٱلنَّـٰظِرِينَ ﴿٦٩﴾
কিন্তু সিহঁ তে বাদ-বিবাদ আৰু অবাধ্যতা পৰিহাৰ নকৰিলে আৰু মূ ছা আলাইহিচ্ছালামক ক’লেঃ তু মি তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত দুআ কৰা তেওঁ যেন আমাক স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে, গাইজনীৰ ৰং কেনেকু ৱা হ’ব লাগে? মূছা আলাইহিচ্ছালামে ক’লেঃ গাইজনী হালধীয়া ৰঙৰ হ’ব লাগে অতি উজ্জ্বল ৰং বিশিষ্ট , যিটো দৰ্শকসকলক আনন্দ দিয়ে ।
قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِىَ إِنَّ ٱلْبَقَرَ تَشَـٰبَهَ عَلَيْنَا وَإِنَّآ إِن شَآءَ ٱللَّهُ لَمُهْتَدُونَ ﴿٧٠﴾
সিহঁ তে ধৃষ্ট তাত আৰু এখোজ আগুৱাই গৈ ক’লেঃ তু মি তোমাৰ প্ৰতিপালকক আমাৰ হৈ দুআ কৰা, তেওঁ যাতে আৰু অধিক কিছু মান বৈশিষ্ট্য আমাৰ বাবে উল্লে খ কৰে। কিয় নো এতিয়া লৈকে উল্লে খ কৰা বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী গাই বহুত আছে, ইয়াৰ মাজৰ পৰা নিৰ্দিষ্টি কৰাটো আমাৰ বাবে কঠি ন হৈ পৰিছে। লগতে সিহঁ তে এই কথাও স্পষ্ট কৰিলে যে, যদি আল্লাহে ইচ্ছা কৰে তেন্তে নিশ্চয় আমি সেইজনী গাই বিচাৰি পাম, যিটো জবেহ কৰিবলৈ আল্লাহে আমাক নিৰ্দে শ দিছে।
قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ لَّا ذَلُولٌۭ تُثِيرُ ٱلْأَرْضَ وَلَا تَسْقِى ٱلْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌۭ لَّا شِيَةَ فِيهَا ۚ قَالُوا۟ ٱلْـَٔـٰنَ جِئْتَ بِٱلْحَقِّ ۚ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٧١﴾
فذبحوها وما كادوايفعلون তেতিয়া মূছা আলাইহিচ্ছালামে ক’লেঃ মহান আল্লাহে কৈছেঃ সেইজনী এনেকু ৱা গাই হ’ব লাগিব যিজনীক মাটি চহাবলৈ বা খেতিত পানী দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই, লগতে গাইজনী নিখুঁত হ’ব লাগিব। তাৰ ওপৰত হালধীয়া ৰঙৰ বাহিৰে আন কোনো ৰঙৰ যাতে এটা দাগো নাথাকে। তেতিয়া সিহঁ তে ক’লেঃএতিয়া তু মি বৈশিষ্ট্যৰসুক্ষ্ম বৰ্ণনা দিছা। এই বৰ্ণনাই সঠি ক গাই পোৱাত সহজ হ’ব। তাৰপিছত সিহঁ তে গাই জবেহ কৰিলে। দৰাচলতে সিহঁ তৰ বাদ-বিবাদ আৰু আকোঁৰগোজে এইটো প্ৰকাশ কৰিছিল যে, সিহঁ তৰ গাই জবেহ কৰাৰ ইচ্ছা নাই।
وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًۭا فَٱدَّٰرَْٰٔتُمْ فِيهَا ۖ وَٱللَّهُ مُخْرِجٌۭ مَّا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿٧٢﴾
আৰু সেই সময় ছোৱাক স্মৰণ কৰা যেতিয়া তোমালোকে নিজৰ সম্প্ৰ দায় ৰে এজন ব্যক্তি ক হত্যা কৰি ইজনে সিজনক দোষাৰোপ কৰিছিলা। প্ৰত্যেকেই নিজকে দোষমুক্ত আৰু আনক অপৰাধী বনোৱাৰ প্ৰয়াস কৰি আছিলা। অৱশেষত পৰস্পৰে কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিলা। আনহাতে আল্লাহে সেই নিৰপৰাধ ব্যক্তি ৰ হত্যাৰ বিষয় টো প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছিল যিটোক তোমালোকে গোপন কৰিব বিচাৰিছিলা।
فَقُلْنَا ٱضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا ۚ كَذَٰلِكَ يُحْىِ ٱللَّهُ ٱلْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٧٣﴾
তাৰ পিছত আমি ক’লোঁঃ নিহত ব্যক্তি ৰ শৰীৰত গাই গৰুৰ কোনো এটা মাংসৰ টু কু ৰাৰে আঘাত কৰা যিজনী গাই জবেহ কৰিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল। আল্লাহে তাক হত্যাকাৰীৰ বিষয়ে জনাবলৈ জীৱিত কৰিব। এতেকে সিহঁ তে তেনেকু ৱা কৰিলে আৰু মৃত ব্যক্তি জীৱিত হৈ হত্যাকাৰী সম্পৰ্কে জনাই দিলে। এতেকে শুনা! যিদৰে আল্লাহে এই মৃত ব্যক্তিক জীৱিত কৰিলে সেইদৰে ক্বি য়ামতৰ দিনাও আল্লাহে সকলো মৃত ব্যক্তিক পুনৰ জীৱিত কৰিব। মহান আল্লাহে তেওঁ ৰক্ষমতাৰস্পষ্ট প্ৰমাণ দেখুৱালে,যাতে তোমালোকে বুজি পোৱাআৰুআল্লাহৰপ্ৰ তি পূৰ্ণ বিশ্বাস স্থাপন কৰা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِىَ كَٱلْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةًۭ ۚ وَإِنَّ مِنَ ٱلْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ ٱلْمَآءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٧٤﴾
ه অন্ত ৰ চুই যোৱা উপদেশ আৰু স্পষ্ট অলৌকিকতাৰ পিছতো তোমালোকৰ অন্ত ৰ কঠি ন হৈ গ’ল। শিলৰ দৰে অথবা তাতোকৈও কঠি ন। কিয় নো সিহঁ তে নিজৰঅৱস্থাত অকণোপৰিবৰ্ত ন স্বীকাৰকৰিবলৈ প্ৰতুস্ত নাছিল। অথচ শিলোপৰিবৰ্ত ন হয় আৰুস্থি তি সলায় । এতেকে কিছু মান শিলৰপৰা নিজৰাপ্ৰ বাহিত হয় আৰুকিছু মান বিদীৰ্ণ হোৱাৰপাছত তাৰপৰাপানীনিৰ্গত হয় । যাৰদ্বাৰামানু হ আৰুজীৱ-জন্তু উপকৃ ত হয় । এইদৰেকিছু মান শিল আল্লাহৰ ভয় ত পাহাৰৰ উচ্চ শৃঙ্গৰ পৰা খহি পৰে। পক্ষান্ত ৰে তোমালোকৰ অন্ত ৰৰ অৱস্থা ইয়াৰ বিপৰীত। যিয়ে কোনো ধৰণৰ পৰিবৰ্ত ন স্বীকাৰ নকৰে। জানি থোৱা! তোমালোকে যি কৰাসেই বিষয়ে আল্লাহ অমনোযোগীনহয় । বৰংতেওঁ সম্যক অৱগত আৰুতোমালোকক তাৰপ্ৰ তিদান দিব।
۞ أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُوا۟ لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌۭ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلَـٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُۥ مِنۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٧٥﴾
يعلمون হে মু মিনসকল! তোমালোকে ইয়াহুদীসকলৰ প্ৰকৃ তস্ব ৰূপ আৰু সিহঁ তৰ ধৃষ্ট তা ও অবাধ্যতা সম্পৰ্কে অৱগত হোৱাৰ পিছতো এই আশা পোষণ কৰা নেকি যে, সিহঁ তে ঈমান পোষণ কৰিব আৰু তোমালোকৰ কথা মানি চলিব? অথচ সিহঁ তৰ ধৰ্মগুৰু সকলৰ এটা দলে, আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা গ্ৰন্থতাওৰাতৰ বাণীসমূহ শুনিছিল আৰু সেয়া বুজি পোৱাৰ পিছতো তাৰ শব্দ আৰু অৰ্থক বিকৃ ত কৰিছিল। যদিও সিহঁ ত এই অপৰাধৰ ভয়াৱহতা সম্পৰ্কে অৱগত আছিল।
وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍۢ قَالُوٓا۟ أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَآجُّوكُم بِهِۦ عِندَ رَبِّكُمْ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٧٦﴾
ইয়াহুদীসকলৰ বৈচাৰিক বিৰোধিতা তথা কপটতা ও চক্ৰান্ত ৰ এটা উদাহৰণ আছিল এই যে, যেতিয়া সিহঁতে মুছলিমসকলৰ লগত মিলিত হৈছিল তেতিয়া তেওঁ লোকৰ সন্মুখত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সত্যতা লগতে তেওঁ ৰ ৰিছালতৰ সত্যতাও প্ৰদান কৰিছিল আৰু স্বয়ং তাওৰাতেও ইয়াৰ সত্যায় ন কৰে। কিন্তু ইয়াহুদীবিলাকে অকলশৰীয়াকৈ যেতিয়া ইজনে সিজনৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছিল তেতিয়া এই সত্যক স্বীকাৰ কৰাৰ কাৰণে ইজনে সিজনক ভৰ্ৎ সনা কৰিছিল। কাৰণ মুছলিমসকলে সিহঁ তৰ এই সত্যায় নক নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ সত্য নবী হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সিহঁ তৰ বিৰুদ্ধেই দলীল হিচাপে দাঙি ধৰিছিল।
أَوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٧﴾
ইয়াহুদীবিলাকে এই ধৰণৰ নিন্দ নীয় আচৰণ কৰাৰ সময় ত জানোচা এই কথা পাহৰি যায় যে, আল্লাহে সিহঁ তৰ প্ৰকাশ্য, অপ্ৰ কাশ্য কথা আৰু কৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। লগতে এদিনাখন তেওঁ এইবোৰবান্দাসকলৰসন্মুখত প্ৰকাশ কৰিসিহঁ তক অপমানিত কৰিব।
وَمِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّآ أَمَانِىَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ﴿٧٨﴾
আৰু ইয়াহুদীসকলৰ মাজত কিছুমান এনেকু ৱাও আছে, যিসকলে কেৱল তাওৰাত পঢ়িবহে জানে, একো বুজি নাপায় । সিহঁতৰ মূল ধন হৈছে পূৰ্বপুৰুষৰ পৰা শুনি অহা মিছা কাহিনী। যিবোৰক সিহঁ তে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা তাওৰাত বুলি গণ্য কৰে।
فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ ٱلْكِتَـٰبَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَـٰذَا مِنْ عِندِ ٱللَّهِ لِيَشْتَرُوا۟ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا ۖ فَوَيْلٌۭ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌۭ لَّهُم مِّمَّا يَكْسِبُونَ ﴿٧٩﴾
أيديهم وويل لهم مما يكسبون এতেকে কঠি ন শাস্তি সিহঁ তৰ বাবে প্ৰতীক্ষা কৰি আছে, যিসকলে নিজ হাতেৰে গ্ৰন্থলিখি মিছাৰ আশ্ৰ য় লৈ কয় যে, এয়া আল্লাহৰ তৰফৰ অৱতীৰ্ণ। যাতে সত্য আৰু হিদায় তৰ অনু সৰণৰ পৰিবৰ্তে পৃথিৱীত ধন-সম্পদ আৰু পদৰ দৰে তু চ্ছমূ ল্যসংগ্ৰ হ কৰিব পাৰে। সেয়ে সিহঁ তৰ বাবে আছে ধ্বংস আৰু শাস্তি ,কিয় নোসিহঁ তে মিছাকথালিখি আল্লাহৰলগত সম্পৃক্ত কৰে। লগতে সিহঁ তৰবাবেধ্বংস আৰুশাস্তি আছে এই কাৰণেও যে,সিহঁ তে ইয়াৰ بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ পৰিবৰ্তে ধন-সম্পত্তি আৰুপদ অৰ্জ ন কৰে।
وَقَالُوا۟ لَن تَمَسَّنَا ٱلنَّارُ إِلَّآ أَيَّامًۭا مَّعْدُودَةًۭ ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ ٱللَّهِ عَهْدًۭا فَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ عَهْدَهُۥٓ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٠﴾
لا تعلمون অহংকাৰ কৰি মিছা কথা কয় যে, “জুয়ে আমাক স্পৰ্শ নকৰিব আৰু যদি কৰেও আমি মাথো কেইদিনৰ বাবেহে জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰিম”। এতেকে হে নবী আপুনি সিহঁ তক কৈ দিয় ক যে, তোমালোকে আল্লাহৰ পৰা মজবুত কোনো অঙ্গীকাৰ লৈছা নেকি? যদি সঁচাই এনেকু ৱা হয় তেন্তে নিশ্চয় আল্লাহে প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গ নকৰিব। অন্যথা তোমালোকে আল্লাহ সম্পৰ্কে এনেকু ৱা কথা কৈ আছা, যিটো তোমালোকে নাজানা।
بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةًۭ وَأَحَـٰطَتْ بِهِۦ خَطِيٓـَٔتُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٨١﴾
বিষয় টো তেনেকু ৱা নহয় যিদৰে সিহঁ তে ভাবি আছে। আল্লাহে প্ৰত্যেক সেই ব্যক্তিক শাস্তি প্ৰদান কৰিব যিয়ে কু ফৰী কৰিছে, আৰু তাৰ গুনাহে তাক আৱৰিধৰিছে। ফলস্ব ৰূপে তাক জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰিবআৰু তাত সি চিৰস্থায়ী হ’ব।
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٨٢﴾
আনহাতে যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে আৰু সত্ কৰ্ম কৰিছে, তেওঁলোকৰ প্ৰতিদান আছে আল্লাহৰ ওচৰত। আল্লাহে তেওঁ লোকক জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব, আৰু তাত তেওঁ লোক চিৰস্থায়ী হ’ব।
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًۭا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَقُولُوا۟ لِلنَّاسِ حُسْنًۭا وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ ﴿٨٣﴾
হে বনী ইছৰাইল! সেই দৃঢ় অঙ্গীকাৰ স্মৰণ কৰা, যিটো তোমালোকৰ পৰা লোৱা হৈছিল যে, তোমালোকে কেৱল এক আল্লাহক স্বীকাৰ কৰিবা, তেওঁ ৰ লগত আন কাৰো উপাসনা নকৰিবা তথা পিতৃ -মাতৃ , আত্মীয় স্বজন, অনাথ আৰু দৰিদ্ৰ , অভাৱী ব্যক্তি ৰ লগত সদাচৰণ কৰিবা আৰু মানু হৰ লগত উত্তম কথা ক’বা। ৰূঢ় স্বভাৱ আৰু কঠোৰতা পৰিহাৰ কৰি সৎকৰ্মৰ আদেশ দিবা, আৰু অসৎকৰ্মৰ পৰা বিৰত ৰাখিবা লগতে আমি দেখুৱাই দিয়া নিয় মানু যায়ী ছালাত আদায় কৰিবা আৰু আনন্দ চিত্তে যাকাত আদায় কৰিউপযুক্ত ব্যক্তিসকলৰমাজত বণ্ট ন কৰিবা। এই প্ৰতিশ্ৰুতিৰপিছতো তোমালোকে বিমুখ হৈছিলা আৰু ইয়াৰ ওপৰত আমল কৰাৰো তোমালোকৰ কোনো চাহিদা নাছিল। কিন্তু তোমালোকৰ মাজৰ যাক আল্লাহে ৰক্ষা কৰিছিল তেওঁ এই প্ৰতিশ্ৰুতি পালন কৰিছিল তথা অঙ্গীকাৰপূৰণ কৰিছিল।
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَآءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَـٰرِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿٨٤﴾
লগতে সেই প্ৰতিশ্ৰুতিৰ কথা স্মৰণ কৰা, যিটো তাওৰাতত আমি তোমালোকৰ পৰা লৈছিলোঁ যে, তোমালোকে পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ তেজ প্ৰবাহিত নকৰিবা, আৰু ইজনে সিজনক নিজ ঠাইৰ পৰা বহিষ্কাৰ নকৰিবা। তোমালোকে এই প্ৰতিশ্ৰুতি মানিও লৈছিলা আৰু তোমালোক নিজেই ইয়াৰ সাক্ষী।
ثُمَّ أَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًۭا مِّنكُم مِّن دِيَـٰرِهِمْ تَظَـٰهَرُونَ عَلَيْهِم بِٱلْإِثْمِ وَٱلْعُدْوَٰنِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَـٰرَىٰ تُفَـٰدُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ ٱلْكِتَـٰبِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍۢ ۚ فَمَا جَزَآءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْىٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰٓ أَشَدِّ ٱلْعَذَابِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٨٥﴾
ى কিন্তু তোমালোকেই সেই প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰা। এতেকে তোমালোকে পৰস্পৰক হত্যা কৰা আৰু নিজৰে কিছু মান মানুহক শত্ৰুৰ সহায় লৈ অন্যায় ভাৱে সিহঁ তক ঘৰৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা। আকৌ সিহঁ ত যেতিয়া শত্ৰু ওচৰত বন্দী হৈ তোমালোকৰ ওচৰত আহে তেতিয়া তোমালোকে সিহঁ তক এৰোৱাবলৈ মুক্তিপণ দিয়াৰ বাবে খৰখেদা কৰা। অথচ পূৰ্বে সিহঁতক সিহঁতৰ ঠাইৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰাটোৱে আছিল তোমালোকৰ বাবে অবৈধ। তোমালোকে কিদৰেকিছু মান আদেশৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰা? যেনে- মু ক্তি পণ আদায় কৰিবন্দীসকলক বিপদমু ক্তকৰা। আনহাতে কিছু মান بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ বিধানক অস্বীকাৰ কৰা? যেনে- তেজ সংৰক্ষণ আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰক বহিষ্কাৰ নকৰাৰ বিধান। তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে এনেকু ৱা কৰে পৃথিৱীত তাৰ শাস্তি হৈছে অপমান, আৰু আখিৰাতত সি কঠোৰ শাস্তি ভোগ কৰিব। দৰাচলতে তোমালোকে যি কৰা সেই সম্পৰ্কে আল্লাহ অমনোযোগী নহয় বৰংতেওঁ সকলোবিষয়ে অৱগত আৰুতেওঁ তোমালোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا بِٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٨٦﴾
ইহঁ তেই অস্থায়ী জীৱনক স্থায়ী জীৱনৰ ওপৰত প্ৰাধান্য দি, পাৰ্থিৱ জীৱনক আখিৰাতৰ পৰিবৰ্তে বাচি লৈছে। গতিকে আখিৰাতত সিহঁ তৰ অকণো শাস্তি লাঘৱ কৰা নহ’ব, আৰু সেইদিনা সিহঁ তৰ কোনো সহায় কো নাথাকিব।
وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ ۖ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌۢ بِمَا لَا تَهْوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًۭا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًۭا تَقْتُلُونَ ﴿٨٧﴾
আমিয়ে মূছাক তাওৰাত প্ৰদান কৰিছিলোঁ আৰু তেওঁৰ পিছতো বহুত ৰাছু ল প্ৰে ৰণ কৰিছোঁ লগতে ঈছা ইবনে মাৰয়ামক সত্য নবী হোৱাৰ সপক্ষে কিছুমান স্পষ্ট নিদৰ্শন প্ৰদান কৰিছিলোঁ। যেনে- মৃত ব্যক্তিক জীৱিত কৰা। তথাজন্মান্ধ সন্তান আৰুকু ষ্ঠব্যাধিগ্ৰ স্থলোকক নিৰাময় কৰা। আমি তেওঁক ফিৰিস্তা জিব্ৰীলৰ দ্বাৰা শক্তিশালী কৰিছিলোঁ। তথাপিও হে বনী ইছৰাঈল! যেতিয়াই তোমালোকৰ ওচৰত আল্লাহৰ কোনো ৰাছু লে এনেকু ৱা বিধান লৈ আহিছিল যিটো তোমালোকৰ প্ৰবৃত্তিৰ লগত খাপ খোৱা নাছিল, তেতিয়াই তোমালোকে অহংকাৰ কৰিছিলা, আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলতকৈ নিজকে বেছি শ্ৰে ষ্ঠবুলি ভাবিছিলা। এতেকে তোমালোকে কিছু মান নবীক অস্বীকাৰ কৰিছিলা আৰু কিছু মানক অন্যায় ভাৱে হত্যা কৰিছিলা।
وَقَالُوا۟ قُلُوبُنَا غُلْفٌۢ ۚ بَل لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًۭا مَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٨٨﴾
ইয়াহুদীসকলে মুহাম্মদৰ অনুসৰণ নকৰাৰ দলীল হিচাপে কৈছিলঃ আমাৰ অন্ত ৰত আৱৰণ পৰিছে, সেয়ে আপোনাৰ কথা আমাৰ অন্ত ৰত ঢুকি নাপায় আৰুআমাৰঅন্ত ৰেবুজিও নাপায় । অথচ কাৰণ এইটো নহয় । প্ৰকৃ ত কাৰণটো হৈছে সিহঁ তৰকু ফৰীৰকাৰণে আল্লাহে সিহঁ তক তেওঁৰৰহমতৰপৰা আঁতৰাই দিছে। এতেকে ইহঁ ত আল্লাহৰকথা অধিক মানিবলৈ যত্ন কৰা মানু হ নহয় ।
وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَـٰبٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا۟ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُوا۟ كَفَرُوا۟ بِهِۦ ۚ فَلَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٨٩﴾
যেতিয়া সিহঁ তৰ ওচৰত আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা কোৰআন আহিল, যিটো সাধাৰণ নিয় ম-নীতি আৰু বিধানত তাওৰাত তথা ইঞ্জীলৰ দৰেই। আনহাতে সিহঁ তে কোৰআন অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ আগত কৈছিলঃ অনতিপলমে আমি মুশ্বৰিকসকলক পৰাজয় কৰিম, যেতিয়া আমাৰ ওচৰলৈ এজন নবী আহিব, আমি তেওঁৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিম আৰু তেওঁৰ অনুসৰণ কৰিম। কিন্তু যেতিয়া কোৰআন আৰু মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম সেইসমূহ বৈশিষ্ট্যৰসৈতে আহিল, যিবোৰবৈশিষ্ট্যসম্পৰ্কে সিহঁ তে ভালকৈয়ে অৱগত আছিল, লগতে সেই সত্যউপস্থাপন কৰা হ’ল, যি সত্যক সিহঁ তে ভালকৈয়ে জানিছিল; তথাপিও সিহঁ তে অস্বীকাৰকৰিলে। এনেকু ৱা কাফিৰৰ প্ৰতি আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰৰাছু লৰঅভিসম্পাত।
بِئْسَمَا ٱشْتَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍۢ ۚ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٩٠﴾
ى আল্লাহ আৰুতেওঁ ৰৰাছু লৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰাৰপৰিবৰ্তে সিহঁ তে নিজৰপ্ৰ বৃত্তিৰঅনু সৰণ কৰিলে। ফলত সিহঁ তে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰাচৰীয় তক অস্বীকাৰ কৰিলে আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক মিছা প্ৰতিপন্ন কৰিলে। এইবোৰ সিহঁতে অন্যায় আৰু ঈৰ্ষাৰ ফলত কৰিছিল, কাৰণ আল্লাহে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক নুবুওৱত আৰু কোৰআনৰ দ্বাৰা সন্মানিত কৰিছে। এতেকে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা আৰু ইয়াৰ পূৰ্বে তাওৰাত বিকৃ ত কৰাৰ কাৰণে সিহঁ ত আল্লাহৰ গজব আৰু অসন্তু ষ্টি ৰ পাত্ৰ হৈ গ’ল। লগতে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নুবুওৱত অস্বীকাৰকাৰী সকলৰ বাবে কিয়ামতৰ দিনা আছে লাঞ্ছনাদায় ক শাস্তি । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ نُؤْمِنُ بِمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَآءَهُۥ وَهُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنۢبِيَآءَ ٱللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩١﴾
যেতিয়া এই ইয়াহুদীসকলক কোৱা হয় যে, ‘সেই সত্য আৰু হিদায় তৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰা, যিটো আল্লাহে তেওঁৰৰাছু লৰপ্ৰ তি অৱতীৰ্ণ কৰিছে’। তেতিয়া সিহঁ তে কয়ঃ‘আমি সেইটোৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰোঁ, যিটো আমাৰনবীৰপ্ৰ তি অৱতীৰ্ণ হৈছে’। এইদৰেসিহঁ তে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰপ্ৰ তি অৱতীৰ্ণ হোৱা গ্ৰন্থক অস্বীকাৰকৰে। অথচ এই কোৰআনেই হৈছে সত্য, লগতে ই সেই সমূহ গ্ৰন্থৰো সত্যায় ন কৰেযিবোৰসিহঁ তে ইতিপূৰ্বে আল্লাহৰ পৰা পাইছে। দৰাচলতে সিহঁ তে যদি পূৰ্বে অৱতীৰ্ণ হোৱা গ্ৰন্থসমূহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা হ’লহেঁ তেন তেন্তে নিশ্চয় কোৰআনৰ প্ৰতিও ঈমান আনিলেহেঁ তেন! হে নবী! আপুনি সিহঁ তক কওক, যদি তোমালোকে পূৰ্বৱৰ্তী নবীসকলে লৈ অহা সত্যৰ প্ৰতি সঁচাকৈয়ে ঈমান পোষণ কৰিছিলা, তেন্তে কোৱাচোন, তোমালোকে আল্লাহৰ নবীসকলক কিয় অন্যায় ভাৱে হত্যা কৰিছিলা?
۞ وَلَقَدْ جَآءَكُم مُّوسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿٩٢﴾
নিশ্চয় মূছা আলাইহিচ্ছালামে সত্য নবী হোৱাৰ স্পষ্ট নিদৰ্শনসমূহ আৰু প্ৰমাণাদি লৈ তোমালোকৰ ওচৰলৈ আহিছিল। আকৌ যেতিয়া মূছা আলাইহিচ্ছালামে নিৰ্ধাৰিত সময় ত তেওঁৰ প্ৰতিপালকৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিবলৈ গ’ল, তেতিয়া তোমালোকে দামুৰি এটাক উপাস্য কৰি লৈছিলা। দৰাচলতে তোমালোকে আল্লাহৰ ইবাদতত আনক অংশীদাৰ কৰি মহা অন্যায় কৰিছিলা। অথচ একমাত্ৰ তেৱেঁই ইবাদতৰ যোগ্য তেওঁৰ কোনো অংশীদাৰ নাই।
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱسْمَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَـٰنُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩٣﴾
তথা সেই সময় ক স্মৰণ কৰা, যেতিয়া আমি তোমালোকৰ পৰা দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছিলোঁ যে, তোমালোকে মূ ছা আলাইহিচ্ছালামৰ অনু সৰণ কৰিবা আৰু আল্লাহ প্ৰদত্ত চৰীয় তক আঁকোৱালী ল’বা, আৰু তোমালোকক ভয় দেখুৱাবলৈ আমি তোমালোকৰ ওপৰত তু ৰ পৰ্বতক দাঙি ধৰিছিলোঁ আৰু কৈছিলোঁঃ তাওৰাতক দৃঢ় ভাৱে ধাৰণ কৰা যিটো আমি তোমালোকক প্ৰদান কৰিছোঁ। লগতে মানি লোৱা আৰু অনু সৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে মনোযোগেৰে শুনা অন্যথা তোমালোকৰ ওপৰত আমি এই পৰ্বত পেলাই দিম। তেতিয়া তোমালোকে কৈছিলাঃ আমি কাণেৰে শুনিলোঁ কিন্তু আমল কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলোঁ। দৰাচলতে সিহঁ তৰকু ফৰীৰকাৰণে সিহঁ তৰঅন্ত ৰত দামু ৰিৰউপাসনাই শিপা মেলিছিল। হে নবী! আপুনি কৈ দিয় ক,যদি তোমালোক মু মিন,তেন্তে এয়া হৈছে তোমালোকৰনিকৃ ষ্টঈমান, যি ঈমানে তোমালোকক আল্লাহৰলগত কু ফৰী কৰাৰনিৰ্দে শ দিয়ে । কাৰণ প্ৰকৃ ত ঈমানৰলগত কেতিয়াও কু ফৰী সম্পৃক্ত থাকিব নোৱাৰে।
قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ ٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ ٱللَّهِ خَالِصَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُا۟ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٩٤﴾
হে নবী! আপুনি কৈ দিয় ক,হে ইয়াহুদীসকল! যদি আখিৰাতত জান্নাত কেৱল তোমালোকৰবাবেই সংৰক্ষিত আছে আৰুতাত তোমালোকৰবাহিৰেআন কোনেও প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিব তেতিয়াহ’লে তোমালোকে মৃত্যু কামনা কৰা, যাতে অতিসোনকালে তোমালোকে তাত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰা, লগতে পাৰ্থিৱ জীৱনৰ অসুবিধা আৰু চিন্তাৰ পৰাও সকাহ পাবা। যদি তোমালোকৰ এই কথা সত্য তেন্তে মৃ ত্যু কামনা কৰা।
وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًۢا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٩٥﴾
সিহঁ তে কেতিয়াও মৃ ত্যু কামনা নকৰিব। কিয় নো জীৱনত সিহঁ তে আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰা, তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি মিথ্যাৰোপ কৰা আৰু তেওঁ ৰ গ্ৰন্থসমূ হক বিকৃ ত কৰাৰ দৰে আৰু বহুতো মহা অপৰাধ কৰিছে। আল্লাহে সিহঁ তৰ মাজৰ আৰু আন সম্প্ৰ দায় ৰ সকলো অন্যায় কাৰীকেই ভালদৰে জানে, আৰু প্ৰত্যেককে তাৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ٱلنَّاسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٍۢ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍۢ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِۦ مِنَ ٱلْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾
হে নবী! আপুনি আন আন মানুহতকৈ ইয়াহুদীসকলক অধিক জীয়াই থকাৰবাসনাকাৰীহিচাপে পাব। যদিওতু চ্ছআৰুনিকৃ ষ্টজীৱনেই নহওক কিয় । এই ক্ষেত্ৰত ইহঁ তে মু শ্বৰিকসকলতকৈও এখোজ আগবঢ়া যিসকলে পুনৰুত্থান আৰুহিচাপ নিকাচ বিশ্বাস নকৰে, অথচ ইহঁ ত হৈছে আহলে কিতাব, তথা পুনৰুত্থান আৰু হিচাপ-নিকাচৰ প্ৰতি বিশ্বাসকাৰী, ইয়াৰ পিছতো ইহঁ তৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তি য়ে হেজাৰ বছৰ আয়ু কামনা কৰে। যদিও সিহঁ তৰ দীৰ্ঘ জীৱনে সিহঁ তক আল্লাহৰ শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব। সিহঁ তৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে আল্লাহ অৱগত, আৰু সিহঁ তক দেখি আছে। তেওঁ ৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয় আৰুতেওঁ প্ৰত্যেককেনিজৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব। و
قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّۭا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُۥ نَزَّلَهُۥ عَلَىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ مُصَدِّقًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًۭى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿٩٧﴾
হে নবী! আপুনি সেইসকল ইয়াহুদীক জনাই দিয় ক যিসকলে কয়ঃ “ফিৰিস্তাসকলৰ ভিতৰত জিব্ৰীল হৈছে আমাৰ শত্ৰু”। যিয়ে জিব্ৰীলৰ লগত শত্ৰুতা পোষণ কৰে, সিহঁ তে জানি থোৱা উচিত যে, তেৱেঁই আল্লাহৰআদেশত আপোনাৰঅন্ত ৰত কোৰআন অৱতীৰ্ণ কৰিছে, যি কোৰআনে তাওৰাত, ইঞ্জীলৰ দৰে পূৰ্বৱৰ্তী সকলো গ্ৰন্থক সত্যায় ন কৰে। সত্ কৰ্মৰ সন্ধান দিয়ে আৰু মুমিনসকলক সেইসমূহ নিয়ামতৰ সুসংবাদ দিয়ে যিবোৰ আল্লাহে তেওঁলোকৰ বাবেপ্ৰ স্তু ত কৰিৰাখিছে। এতেকেو যিয়ে এনেকু ৱাবৈশিষ্ট্যৰঅধিকাৰীসত্ত্বাৰলগত শত্ৰুতাপোষণ কৰে,وনিশ্চয় সি পথভ্ৰ ষ্টসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্ত।
مَن كَانَ عَدُوًّۭا لِّلَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَىٰلَ فَإِنَّ ٱللَّهَ عَدُوٌّۭ لِّلْكَـٰفِرِينَ ﴿٩٨﴾
যিয়ে আল্লাহৰ প্ৰতি আৰু তেওঁ ৰ ফিৰিস্তাৰ প্ৰতি, লগতে তেওঁ ৰ ৰাছু লসকলৰ প্ৰতি শত্ৰুতা পোষণ কৰে তথা তেওঁ ৰ নিকটৱৰ্তী দুই ফিৰিস্তা জিব্ৰীল আৰু মিকাইলৰপ্ৰ তি শত্ৰুতাপোষণ কৰেতেন্তে জানি থোৱা,নিশ্চয় আল্লাহ হৈছে তোমালোকৰমাজৰকাফিৰসকলৰশত্ৰুআৰুআন আন সম্প্ৰ দায় ৰকাফিৰ সকলৰো শত্ৰু। এতেকে যাৰ শত্ৰু স্বয়ং আল্লাহ, সি নিশ্চয় স্পষ্ট ক্ষতিগ্ৰ তস্।
وَلَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍۢ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿٩٩﴾
হে নবী! আমি আপোনাৰ নু বুওৱত আৰু অহীৰ সত্যতাৰ বাবে স্পষ্ট নিদৰ্শন অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ। এইবোৰ স্পষ্ট নিদৰ্শনৰ বিৰোধিতা কেৱল সেই ব্যক্তি য়ে ই কৰিব পাৰে যিজন আল্লাহৰ দ্বীনৰ পৰা বহিষ্কৃ ত।
أَوَكُلَّمَا عَـٰهَدُوا۟ عَهْدًۭا نَّبَذَهُۥ فَرِيقٌۭ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿١٠٠﴾
ইয়াহুদীসকলৰ বেয়া আচৰণৰ এটা উদাহৰণ এই যে, সিহঁতে যেতিয়াই প্ৰতিশ্ৰুতি কৰিছে –তাওৰাতত থকা মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নুবুওৱতৰভৱিষ্যদ্বাণীৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰাও ইয়াৰঅন্ত ৰ্ভু ক্ত- তেতিয়াই সিহঁ তৰএটা দলে সেই প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গ কৰিছে। দৰাচলতে ইয়াহুদীসকলৰ অধিকাংশই আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰাগ্ৰ ন্থৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ নকৰে। কিয় নোঈমানে প্ৰতিশ্ৰুতিৰপ্ৰ তি অটলথকাৰপ্ৰ মাণ বহন কৰে।
وَلَمَّا جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌۭ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ كِتَـٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٠١﴾
ظهورهم كأنهم لا يعلمون মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা নবী হৈ যেতিয়া সিহঁ তৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু তেখেতৰ মাজত সেই সকলো বৈশিষ্ট্য বিদ্যমান আছিল যিবোৰ তাওৰাতত বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। তথাপিও সিহঁ তৰ এটা দলে তাওৰাতৰ সেই বৰ্ণনাৰ পৰা মু খ ঘূৰাই ল’লে আৰু পিছফালে দলিয়াই দিলে। সিহঁ ত হৈছে মু ৰ্খৰ দৰে, যিসকলে তাওৰাতত থকা সত্য আৰু হিদায় তৰ দ্বাৰা উপকৃ ত নহয় , আৰু তাৰ যত্ন ও নলয় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَٱتَّبَعُوا۟ مَا تَتْلُوا۟ ٱلشَّيَـٰطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَـٰنَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَـٰنُ وَلَـٰكِنَّ ٱلشَّيَـٰطِينَ كَفَرُوا۟ يُعَلِّمُونَ ٱلنَّاسَ ٱلسِّحْرَ وَمَآ أُنزِلَ عَلَى ٱلْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَـٰرُوتَ وَمَـٰرُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَآ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌۭ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِۦ بَيْنَ ٱلْمَرْءِ وَزَوْجِهِۦ ۚ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِۦ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا۟ لَمَنِ ٱشْتَرَىٰهُ مَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿١٠٢﴾
ى ى كانوا يعلمون যেতিয়া সিহঁ তে আল্লাহৰ দ্বীনৰ পৰা মু খ ঘূৰাই ল’লে, তেতিয়া ইয়াৰ পৰিবৰ্তে সেই সমূ হ মনেসজা কথাৰ অনু সৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে, যিবোৰ ছু লাইমান আলাইহিচ্ছালামৰ ৰাজত্ব ৰ বিষয়ে চয় তানে প্ৰচাৰ কৰিছিল। সিহঁ তে ধাৰণা কৰিছিল যে, ছু লাইমান আলাইহিচ্ছালামে তেওঁৰ ৰাজত্ব ক মজবুত কৰি ৰাখিবলৈ যাদু বিদ্যাৰসহায় লৈছিল। অথচ ছু লাইমান আলাইহিচ্ছালামে যাদু বিদ্যাৰসহায় লৈ কু ফৰীকৰানাছিল। বৰংচয় তানেহে কু ফৰীকৰিছিল, যিয়ে মানুহক যাদু শিকাইছিল। চয় তানে মানুহক সেইসমূহ যাদু শিকাইছিল যিটো ইৰাকৰ বেবিলন চহৰত দুজন ফিৰিস্তা হাৰূত আৰু মাৰূতৰ প্ৰতি মানু হৰ পৰীক্ষাৰ বাবে অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছিল। এওঁ লোক উভয়ে যাদু শিকোৱাৰ আগতে প্ৰত্যেককে এই সতৰ্ক বাণী দি কৈছিলঃ আমি মানু হৰ বাবে কেৱল মাথোন এটা পৰীক্ষাহে, এতেকে তোমালোকে যাদু শিকি কু ফৰী নকৰিবা। যিয়ে তেওঁলোকৰ উপদেশ গ্ৰহণ কৰা নাছিল, সি যাদু শিকিছিল। সেই যাদুৰে এটা প্ৰকাৰ আছিল এই ধৰণৰ যে, যিটোৰ দ্বাৰা স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত বিদ্বে ষ সৃষ্টি কৰি বিচ্ছেদ ঘটোৱা হৈছিল। অথচ সিহঁ তৰ যাদুৱে আল্লাহৰ অনু মতি আৰু ইচ্ছা অবিহনে কাকো কোনো ধৰণৰ ক্ষতি কৰিব পৰা নাছিল। লগতে এই কথা ইয়াহুদীসকলেও জানে যে, আল্লাহৰ কিতাবৰ পৰিবৰ্তে যাদু বিদ্যা পছন্দ কৰা সকলৰ আখিৰাতত কোনো অংশ নাথাকিব। সিহঁ তে আল্লাহৰ অহী আৰু তেওঁৰ চৰীয় তৰ পৰিবৰ্তে যাদু বিদ্যাক পছন্দ কৰিছে। নিশ্চয় সেয়া জঘন্য বস্তু যিটোৰপৰিবৰ্তে সিহঁ তে নিজকে বিক্ৰী কৰিছে। যদি সিহঁ তে জানিলেহেঁ তেন যে, কোনটো বস্তু ৰদ্বাৰা সিহঁ তৰলাভ হ’বতেন্তে এই জঘন্যকৰ্ম আৰুস্পষ্ট ভ্ৰষ্টতাত পতিত নহ’লহেঁ তেন!
وَلَوْ أَنَّهُمْ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَمَثُوبَةٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ ۖ لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿١٠٣﴾
যদি ইয়াহুদীসকলে আল্লাহৰপ্ৰ তি প্ৰকৃ ত ঈমান পোষণ কৰিলেহেঁ তেন! আৰুতেওঁ ক ভয় কৰিসত্ কৰ্ম কৰিলেহেঁ তেন,লগতে তেওঁ ৰঅবাধ্যতা পৰিত্যাগ কৰিলেহেঁ তেন! তেন্তে সিহঁ তে বৰ্ত মান যি অৱস্থাত আছে তাতোকৈ উত্তম প্ৰতিদান আল্লাহৰওচৰত পালেহেঁ তেন! হায়! যদি সিহঁ তে জানিলেহেঁ তেন যে, কোনটো বস্তু সিহঁ তৰ বাবে উপকাৰী।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقُولُوا۟ رَٰعِنَا وَقُولُوا۟ ٱنظُرْنَا وَٱسْمَعُوا۟ ۗ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٠٤﴾
আল্লাহে মু মিনসকলক ভাল শব্দ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি মনোযোগ প্ৰদান কৰি কৈছেঃ হে ঈমান্দাৰসকল! তোমালোকে ৰা-ঈনা (অৰ্থাৎ আমাৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰক) শব্দটো ব্যৱহাৰ নকৰিবা। কিয় নো ইয়াহুদীসকলে ইয়াৰ দ্বাৰা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সম্বোধন কৰাৰ সময় ত অহংকাৰ কৰি বেয়া অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে। সেয়ে আল্লাহে এই দুৱাৰ বন্ধ কৰিবলৈ এই শব্দটোকে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ নিষেধ কৰিছে আৰু বান্দাসকলক আদেশ দিছে যে, ইয়াৰ পৰিবৰ্তে তোমালোকে উনযুৰনা (অৰ্থাৎ অকণমান অপেক্ষা কৰক, যাতে আমি আপোনাৰ কথা ভালদৰে বুজি পাওঁ) শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা। এই শব্দটোৱে কোনো ক্ষতি নোহোৱাকৈ মূ ল অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে। আৰুকাফিৰসকলৰবাবেআছে যন্ত্ৰ ণাদায় ক অতি কষ্ট কৰশাস্তি ।
مَّا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَلَا ٱلْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١٠٥﴾
কাফিৰ আহলে কিতাবসকলৰ হওক নাইবা মু শ্বৰিকসকলৰ মাজৰ, তোমালোকৰ প্ৰতি তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা কোনো কল্যাণ অহাটো সিহঁ তে কেতিয়াও পছন্দ নকৰে। কম হওক বা বেছি। অথচ আল্লাহে তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা কৰে নু বুওৱত, অহী আৰু ঈমান প্ৰদান কৰে, আৰু আল্লাহ মহা অনু গ্ৰহশীল। সৃষ্টি জগতৰ সকলো কল্যাণ তেওঁ ৰ পৰাই আহে। ৰাছু ল প্ৰে ৰণ কৰা আৰু কিতাপ অৱতীৰ্ণ কৰাটোও হৈছে তেওঁ ৰ এটা অনু গ্ৰহ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
۞ مَا نَنسَخْ مِنْ ءَايَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍۢ مِّنْهَآ أَوْ مِثْلِهَآ ۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿١٠٦﴾
মহান আল্লাহে বৰ্ণনা কৰিছে যে, তেওঁ যেতিয়াই কোনো আয়াতৰ বিধান মনছু খ (ৰহিত) কৰে অথবা কোনো আয়াতৰ শব্দ মনছু খ কৰি সেয়া মানু হক পাহৰাই দিয়ে , তেতিয়া তাৰ ঠাইত তেনেকু ৱাই আয়াত পুনৰ লৈ আহে যিটো সিহঁ তৰ বাবে দুনিয়া আৰু আখিৰাত উভয় ঠাইতে বেছি লাভদায় ক হ’ব, নাইবা বেছি নহ’লেও পূৰ্বৰ আয়াতৰ সমান লাভদায় ক হ’ব আৰু এই সকলোবোৰ আল্লাহৰ জ্ঞান আৰু তেওঁ ৰ প্ৰজ্ঞা মু তাবিকহে সংঘটি ত হয় । হে নবী আপুনি দেখোন জানেই যে, নিশ্চয় আল্লাহ সকলো বস্তু ৰ ওপৰত ক্ষমতাৱান। তেওঁ যি বিচাৰে সেইটোৱে কৰে আৰু তেওঁ যিদৰে বিচাৰে সেইটোৱে আদেশ কৰে।
أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٠٧﴾
হে নবী! আপুনি জানেই যে, নিশ্চয় আল্লাহ আকাশমণ্ডল আৰুপৃথিৱীৰমালিক। তেওঁ যি বিচাৰেসেইটোৱেফয় চালা কৰে। এতেকে তেওঁ যি বিচাৰে সেই কামৰে বান্দাসকলক আদেশ দিয়ে আৰু যিটো ইচ্ছা কৰে সেইটোৱে নিষেধ কৰে। চৰীয় তৰ যিটো বিধান ইচ্ছা কৰে বলৱৎ কৰে আৰু যিটো ইচ্ছা কৰে ৰহিত কৰে। আল্লাহৰ বাহিৰে তোমালোকৰ আন কোনো অভিভাৱক নাই, যিয়ে তোমালোকৰ দায়ি ত্বগ্ৰহণ কৰিব, আৰু তোমালোকৰ কোনো সহায় কো নাই যিয়ে তোমালোকৰ বিপদ দূৰ কৰিব। বৰং এই সকলো কৰ্মৰ মালিক আৰু একমাত্ৰ ক্ষমতাৱান কেৱল মহান আল্লাহ।
أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْـَٔلُوا۟ رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۗ وَمَن يَتَبَدَّلِ ٱلْكُفْرَ بِٱلْإِيمَـٰنِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴿١٠٨﴾
হে মু মিনসকল! অভিমান আৰু অহংকাৰ কৰি নিজ ৰাছু লৰ কথাত অভিযোগ উত্থাপন কৰাটো তোমালোকৰ বাবে শোভা নাপায় , ইতিপূৰ্বে যিদৰে মূ ছা আলাইহিচ্ছালামৰ সম্প্ৰ দায়ে তেওঁ ক কৰিছিল। যেনে- সিহঁ তে কৈছিলঃ আমাক প্ৰকাশ্যভাৱে আল্লাহক দেখুৱা। (আন-নিছাঃ ১৫৩) এতেকে শুনা! যিয়ে ঈমানৰ পৰিবৰ্তে কু ফৰী অৱলম্বন কৰিব, সি মধ্যম পন্থাৰ পৰা অৰ্থাৎ পোন পথৰ পৰা আঁতৰি যাব।
وَدَّ كَثِيرٌۭ مِّنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعْدِ إِيمَـٰنِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًۭا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَٱعْفُوا۟ وَٱصْفَحُوا۟ حَتَّىٰ يَأْتِىَ ٱللَّهُ بِأَمْرِهِۦٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١٠٩﴾
ى ى ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ অধিকাংশ লোকে তোমালোকক ঈমানৰ সীমাৰেখাৰ পৰা উলিয়াই পুনৰ কু ফৰত বৰ্তি কৰাব বিচাৰে, যিদৰে তোমালোকে ইয়াৰপূৰ্বে মূ ৰ্ত্তি পূজাত লিপ্ত আছিলা। ইহঁ তে ঈৰ্ষাৰফলত এনেকু ৱা কামনা কৰে। অথচ সিহঁ তৰওচৰত এইটো স্পষ্ট হৈছে যে,নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যি লৈ আহিছে সেয়া সত্য। এতেকে হে ঈমান্দাৰসকল! সিহঁ তৰ এই কৰ্মক ক্ষমা কৰি দিয়া লগতে সিহঁ তৰ অজ্ঞানতা আৰু ঈৰ্ষাক মাৰ্জ না কৰা, যেতিয়ালৈকে সিহঁ তৰবিষয়ে আল্লাহৰআদেশ নাহে। এতিয়া যিহেতু আল্লাহৰসেই আদেশ আহি পৰিছে। সেয়ে এতিয়া কাফিৰসকলক সুযোগ দিয়া হ’ব যে, ইছলাম অথবা জিয-ইয়া কৰ নাইবা যুদ্ধ এই তিনিটাৰ যিটো ইচ্ছা চয় ন কৰা। নিশ্চয় আল্লাহ প্ৰত্যেক বস্তু ৰ ওপৰত ক্ষমতাৱান। সেয়ে সিহঁ তে তেওঁ ক অপাৰগ কৰিব নোৱাৰিব।
وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍۢ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١١٠﴾
নামাজক ইয়াৰ আৰকান, ওৱাজিবাত আৰু ছু ন্নতৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে আদায় কৰা। লগতে নিজৰ সম্পত্তিৰ যাকাত আদায় কৰি উপযুক্ত ব্যক্তিসকলৰ মাজত বন্ট ন কৰিদিয়া। তোমালোকে নিজৰজীৱন কালত যি সত্ কৰ্মই কৰিবা সেয়া তোমালোকৰমৃত্যুৰপূৰ্বে পৰকালত সঞ্চিত হ’ব। ইয়াৰপ্ৰ তিদান ক্বি য়ামতৰদিনানিজ প্ৰতিপালকৰওচৰত পাবা,আৰুআল্লাহে তোমালোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব। নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰকৰ্মসমূহ প্ৰত্যক্ষ কৰি আছে। সেয়ে প্ৰত্যেককেনিজৰকৰ্ম অনুসাৰেতেওঁ প্ৰতিদান দিব।
وَقَالُوا۟ لَن يَدْخُلَ ٱلْجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١١١﴾
ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ প্ৰত্যেকে কয় যে, জান্নাত কেৱল সিহঁ তৰ বাবেই নিৰ্দিষ্ট । এতেকে ইয়াহুদীসকলে কয় যে, জান্নাতত কেৱল ইয়াহুদীসকলহে যাব। আনহাতে খৃষ্টানসকলে কয় যে, জান্নাতত কেৱল খৃষ্টান বিলাকেহে যাব। দৰাচলতে এয়া সিহঁ তৰ মিছা আকাংক্ষা আৰু অসত্য ধাৰণাহে মাত্ৰ। হে নবী! আপুনি ইয়াৰখণ্ডন কৰিকওক যে, যদি তোমালোকৰকথাত সত্যতা আছে তেন্তে উপযুক্ত প্ৰমাণ লৈ আহা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ بل من أسلم وجهه لله وهومحسن فله أجره عند ربه ولا خوف عليهم ولا هم يحزنون
بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌۭ فَلَهُۥٓ أَجْرُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿١١٢﴾
প্ৰত্যেক সেই ব্যক্তি জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব, যিয়ে নিষ্ঠাৰ সৈতে আল্লাহৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰে, তথা ৰাছুলে দেখুৱাই দিয়া পদ্ধতি অনুযায়ী আন্ত ৰিকতাৰে আল্লাহৰ ইবাদত কৰে। এনেকু ৱা ব্যক্তিয়ে হে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব। সি যি সম্প্ৰ দায় ৰে নহওক কিয় । তাৰ প্ৰতিদান আছে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত। আখিৰাতত তেওঁ লোকৰ কোনো ভয় নাথাকিব আৰু পৃথিৱীত কোনো বস্তু নোপোৱাৰ বাবে দুখ প্ৰকাশো নকৰিব। নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ আবিৰ্ভাৱৰ পিছত এনেকু ৱা বৈশিষ্ট্য কেৱল মু মিনসকলৰহে আছে।
وَقَالَتِ ٱلْيَهُودُ لَيْسَتِ ٱلنَّصَـٰرَىٰ عَلَىٰ شَىْءٍۢ وَقَالَتِ ٱلنَّصَـٰرَىٰ لَيْسَتِ ٱلْيَهُودُ عَلَىٰ شَىْءٍۢ وَهُمْ يَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَٱللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ فِيمَا كَانُوا۟ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿١١٣﴾
ইয়াহুদীসকলে কয় ,খৃষ্টানসকল সঠি ক ধৰ্মৰওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত নহয় । আনহাতে খৃষ্টানসকলে কয় ,ইয়াহুদীসকল সঠি ক ধৰ্মৰওপৰত নহয় । অথচ উভয় ধৰ্মৰ অনু সাৰীসকলে নিজৰ নিজৰ ধৰ্মগ্ৰ ন্থত সিহঁ তে অস্বীকাৰ কৰা বিষয় টো, আৰু তাৰ মাজত থকা সকলো নবীৰ প্ৰতি কোনো ধৰণৰ পাৰ্থক্য নকৰাকৈ ঈমান পোষণ কৰাৰ আদেশসমূহ পাঠ কৰে। দৰাচলতে ইহঁতে সকলো ৰাছুলক আৰু তেওঁলোকে পোৱা কিতাবসমূহক অস্বীকাৰ কৰি সেইসকল মুশ্বৰিকৰ দৰে হৈ গৈছে যিসকলৰ ওচৰত (কিতাবৰ কোনো) জ্ঞান নাই। সেয়ে আল্লাহে কিয়ামতৰ দিনা সকলো মতানৈক্যকাৰীৰ মাজত ফয় চালা কৰিব। সেই ন্যায় পূৰ্ণ আদেশৰজৰিয় তে যিটোতেখেতে তেওঁৰবান্দাসকলক জনাই দিছে যে,আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰাসকলোগ্ৰ ন্থৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ নকৰাকৈ সফলতা পোৱাটো অসম্ভ ৱ।
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَـٰجِدَ ٱللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا ٱسْمُهُۥ وَسَعَىٰ فِى خَرَابِهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَآ إِلَّا خَآئِفِينَ ۚ لَهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا خِزْىٌۭ وَلَهُمْ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿١١٤﴾
সেই ব্যক্তিতকৈ ডাঙৰ অন্যায় কাৰী আৰুনো কোন হ’ব পাৰে, যিয়ে আল্লাহৰ মছজিদত আল্লাহৰ নাম স্মৰণ কৰিবলৈ বাধা প্ৰদান কৰে। এতেকে সেই বাধাটো নামাজ, যিকিৰ-আজকাৰ আৰু কোৰআন তিলাৱতৰ পৰা নিষেধ কৰাৰ মাধ্যমত হওক অথবা মছজিদ বিনষ্ট কৰাৰ মাধ্যমত, নাইবা তাৰ ভিতৰত ইবাদত কৰিবলৈ বাধা প্ৰদান কৰিবিধ্বস্ত কৰাৰমাধ্যমতে হওক। মছজিদ বিনষ্ট কৰা এই লোকসকল মছজিদত প্ৰৱেশ কৰাৰউপযুক্ত নহয় । যদিও মছজিদত প্ৰৱেশ কৰেতেন্তে সিহঁ তৰকু ফৰআৰুআল্লাহৰমছজিদৰপৰা মানু হক বাধা প্ৰদান কৰাৰকাৰণে সিহঁ তে ভয় কৰা উচিত আৰুসিহঁ তৰঅন্ত ৰ কপি উঠা উচিত। পাৰ্থিৱ জীৱনত সিহঁতৰ বাবে মুমিনসকলৰ হাতত আছে লাঞ্ছনা, আৰু আখিৰাতত আছে মহা শাস্তি । কিয় নো সিহঁতে মানুহক আল্লাহৰ মছজিদৰ পৰা বিৰত ৰাখিছিল আৰু বাধা প্ৰদান কৰিছিল।
وَلِلَّهِ ٱلْمَشْرِقُ وَٱلْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا۟ فَثَمَّ وَجْهُ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١١٥﴾
পূৱ, পশ্চিম আৰু এই দুয়োৰে মাজত থকা ৰাজত্ব কেৱল আল্লাহৰেই। তেওঁ বান্দাসকলক যি ইচ্ছা কৰে সেইটোৰে আদেশ দিয়ে । তোমালোকে যিফালেই মু খ কৰিবা, সেই ফালেই আল্লাহক পাবা। এতেকে যদি তোমালোকক বাইতু ল মাক্ব দিছ অথবা কাবাৰ পিনে মু খ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে নাইবা কিবলাৰ ফালে মু খ কৰাত ত্ৰুটি হয় বা কিবলাৰ ফালে মু খ কৰা সম্ভ ৱ নহয় তেন্তে চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই, কিয় নো সকলো দিশ আল্লাহৰেই। নিশ্চয় আল্লাহ সৰ্বব্যাপী। তেওঁ ৰকৃ পাআৰুل কৰুণাসকলোসৃষ্টি ৰওপৰত প্ৰসাৰিত। লগতে তেওঁ মানু হৰসংকল্প আৰুকৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত।
وَقَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًۭا ۗ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ بَل لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥ قَـٰنِتُونَ ﴿١١٦﴾
ইয়াহুদী, খৃষ্টান আৰু মুশ্বৰিকসকলে কয়ঃ আল্লাহৰ সন্তান আছে। অথচ আল্লাহ ইয়াৰ পৰা অতি পৱিত্ৰ। তেওঁ নিজ সৃষ্টি ৰ পৰা অমুখাপেক্ষী। সন্তান তাক লাগে, যাক ইয়াৰ প্ৰয়োজন। অথচ আল্লাহ আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱী আৰু এই দুয়োৰে মাজত থকা সকলো বস্তু ৰে মালিক। সকলো সৃষ্টি তেওঁ ৰ অধীনত আৰু সকলোৱে তেওঁ ৰ সন্মুখতে শিৰ নত কৰে। তেওঁ যেনেকৈ ইচ্ছা সেইদৰেই পৰিচালনা কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
بَدِيعُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَإِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿١١٧﴾
মহান আল্লাহে আকাশমণ্ডল, পৃথিৱী আৰু এই দুয়োৰে মাজত থকা সকলো বস্তু ভূতপূৰ্ব কোনো উদাহৰণ নোহোৱাকৈ সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁ যেতিয়া কোনো বস্তু ক অস্তি ত্বপ্ৰদান কৰিববিচাৰে, তেতিয়া তেওঁ কেৱল কয় “হ” ফলত সেইটো তত্ ক্ষণাত হৈ যায় । তেওঁ ৰআদেশ আৰুফয় চালাক কোনেও প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰে।
وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا ٱللَّهُ أَوْ تَأْتِينَآ ءَايَةٌۭ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَـٰبَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يُوقِنُونَ ﴿١١٨﴾
মু শ্বৰিক আৰু আহলে কিতাবসকলৰ মাজৰ যিসকলে একোৱেই নাজানে সিহঁ তে সত্যৰ সন্মুখত অহংকাৰ কৰি কয় , আল্লাহে আমাৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে কথা নকয় কিয় । অথবা আমাৰ ওচৰত অনুধাৱন কৰিব পৰা কোনো নিদৰ্শন নাহে কিয় , যিটো বিশেষকৈ কেৱল আমাৰ বাবে অৱতীৰ্ণ হ'ব? ঠি ক এনেকু ৱাই কথা ইতিপূৰ্বে সেইসকল লোকেও কৈছিল যিসকলে নিজ নবীসকলক অস্বীকাৰ কৰিছিল। পাৰ্থক্য কেৱল সময় আৰু স্থানৰ। কু ফৰ, স্বৈ ৰাচাৰিতা, ধৃষ্ট তাৰ ক্ষেত্ৰত ইহঁ ত আৰু পূৰ্বৱৰ্তী লোকসকলৰ অন্ত ৰ হৈছে একেই। এতেকে আমি এনেকু ৱা ব্যক্তি সকলৰ বাবে নিদৰ্শন স্পষ্ট কৰি দিছোঁ, যিসকলে সত্য প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত তাৰ প্ৰতি বিশ্বাস স্থাপন কৰে। তেওঁলোকক সন্দে হেও প্ৰতিৰোধ নকৰে আৰু অহংকাৰেও তেওঁলোকক বাধা নিদিয়ে ।
إِنَّآ أَرْسَلْنَـٰكَ بِٱلْحَقِّ بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا ۖ وَلَا تُسْـَٔلُ عَنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١١٩﴾
হে নবী! আমি আপোনাক সত্য দ্বীনৰ সৈতে প্ৰে ৰণ কৰিছোঁ, যাৰ মাজত কোনো সন্দে হ নাই; যাতে আপুনি মুমিনসকলক সুসংবাদ দিয়ে আৰু কাফিৰসকলক জাহান্নামৰ ভয় দেখুৱায় । আপোনাৰ কাম কেৱল স্পষ্ট ভাৱে পৌঁচাই দিয়া। আল্লাহে আপোনাক সেইসকল জাহান্নামীৰ বিষয়ে প্ৰশ্ননকৰিবযিসকলে আপোনাৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰা নাই।
وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ ٱلْيَهُودُ وَلَا ٱلنَّصَـٰرَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم بَعْدَ ٱلَّذِى جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا نَصِيرٍ ﴿١٢٠﴾
আল্লাহে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সতৰ্ক কৰি কৈছেঃ আপোনাৰ প্ৰতি ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকল তেতিয়ালৈকে সন্তু ষ্টনহ'ব যেতিয়ালৈকে আপুনি ইছলাম ত্যাগ কৰি সিহঁ তৰ ধৰ্মৰ অনু সৰণ নকৰিব। এতেকে আপুনি কওক, নিশ্চয় আল্লাহৰ কিতাব আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনাই হৈছে প্ৰকৃ ত সত্য, সিহঁ ত যিটোৰ ওপৰত অৱস্থি ত সেইটো কেতিয়াও সত্য নহয় । গতিকে আপুনি অথবা আপোনাৰ কোনো অনুসাৰীয়ে সত্য স্পষ্ট হোৱাৰ পিছতো যদি সিহঁ তৰ অনু সৰণ কৰে, তেন্তে জানি থওক! আল্লাহৰ শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ কোনো সহায় ক নাপাব। এই আয়াতত সত্য ত্যাগ কৰি বাতিলৰ অনু সাৰীসকলৰ লগ দিয়াৰ যি ক্ষতি, সেই বিষয় টো উল্লে খ কৰা হৈছে।
ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَتْلُونَهُۥ حَقَّ تِلَاوَتِهِۦٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿١٢١﴾
ইয়াত কোৰআনে আহলে কিতাবৰ এটা দলৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছে, যিসকলে নিজৰ ঐশীগ্ৰ ন্থৰ ওপৰত আমল কৰে আৰু যিদৰে অনুসৰণ কৰা উচিত সেইদৰেই অনু সৰণ কৰে। এইসকল লোকে তেওঁ লোকৰ গ্ৰন্থত মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ বিষয়ে তেওঁ যে সত্য নবী তাৰ স্পষ্ট নিদৰ্শনসমূ হ পঢ়ি বলৈ পায় । ফলত তেওঁ লোকে তত্ ক্ষণাত ঈমান পোষণ কৰে। আনহাতে দ্বি তীয় দল,যিসকলে কু ফৰত অটল আছিল সিহঁ ত হৈছে ক্ষতিগ্ৰ তস্।
يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢٢﴾
হে বনী ইছৰাঈল! মই প্ৰদান কৰা দ্বীনি আৰু দুনিয়াৱী অনুগ্ৰ হসমূহক স্মৰণ কৰা। লগতে এই কথাও স্মৰণ কৰা যে, ময়ে তোমালোকক সমকালীন লোকৰ ওপৰত নু বুওৱত আৰু ৰাজত্ব ৰ দ্বাৰা প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰিছিলোঁ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍۢ شَيْـًۭٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌۭ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَـٰعَةٌۭ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿١٢٣﴾
আল্লাহৰ আদেশসমূ হ পালন কৰি আৰু নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কিয়ামতৰ শাস্তি ৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰা। সেইদিনা কোনেও কাৰো কামত নাহিব আৰু ডাঙৰতকৈ ডাঙৰ অৰ্থদণ্ডও স্বীকাৰ কৰা নহ’ব, লগতে কোনো মধ্যস্ত তাও গ্ৰহণ কৰা নহ’ব সি যিমানেই উচ্চস্ত ৰীয় ব্যক্তি নহওক কিয় , আনকি আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনো সহায় কাৰীও নাথাকিব।
۞ وَإِذِ ٱبْتَلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ رَبُّهُۥ بِكَلِمَـٰتٍۢ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّى جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًۭا ۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِى ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٢٤﴾
স্মৰণ কৰা সেই সময় টোক, যেতিয়া আল্লাহে ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামক কিছু মান আদেশৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰিছিল, আৰু তেওঁ সেই আদেশসমূহ পালন কৰি সুকলমে সফলভাৱে উত্তীৰ্ণ হৈছিল। এতেকে আল্লাহে নবী ইব্ৰাহীমক ক’লেঃ মই আপোনাক আদৰ্শ বনাব বিচাৰোঁ। যাতে মানুহে আপোনাৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰৰ অনুকৰণ কৰিব পাৰে। ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে ক’লেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোৰ বংশধৰসকলৰ মাজৰো কিছু মানক আদৰ্শ বনাই দিবা, যাতে মানু হে তেওঁ লোকৰ অনু কৰণ কৰে। আল্লাহে তেওঁ ৰ উত্তৰ দি কৈছেঃ দ্বীনৰ নেতৃ ত্বৰ যি বচন আপোনাক দিয়া হৈছে, আপোনাৰ বংশধৰসকলৰ মাজৰ অত্যাচাৰী ব্যক্তি সকল ইয়াৰ অন্তلৰ্ভু ক্তনহয় ।
وَإِذْ جَعَلْنَا ٱلْبَيْتَ مَثَابَةًۭ لِّلنَّاسِ وَأَمْنًۭا وَٱتَّخِذُوا۟ مِن مَّقَامِ إِبْرَٰهِـۧمَ مُصَلًّۭى ۖ وَعَهِدْنَآ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِىَ لِلطَّآئِفِينَ وَٱلْعَـٰكِفِينَ وَٱلرُّكَّعِ ٱلسُّجُودِ ﴿١٢٥﴾
স্মৰণ কৰা সেই সময় ৰ কথা, যেতিয়া আল্লাহে সন্মানিত কাবা ঘৰক মানু হৰ বাবে বাৰে বাৰে অহাৰ কেন্দ্ৰ ৰূপে স্বীকৃ তি দিছিল; যাতে মানু হৰ অন্ত ৰ ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ থাকে। যেতিয়াই তাৰ পৰা উভতি আহিব, তালৈ আকৌ যোৱাৰ মন যাব। লগতে সেই ঠাইক নিৰাপত্তাস্থ ল বনাইছিল, যাতে তাত কোনেও নিৰ্যাতিত হ’ব নোৱাৰে। আৰু মানুহক কৈছিলঃ সেই শিলডোখৰ থকা স্থানটোক নামাজৰ ঠাই বনাই লোৱা, যিটোৰ ওপৰত থিয় হৈ ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে কাবা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তথা আমি ইব্ৰাহীম আৰু তেওঁ ৰ পুত্ৰ ইছমাঈল আলাইহিমাচ্ছালামক আদেশ দি কৈছিলোঁ যে, কাবা ঘৰক আৱৰ্জ নামু ক্তআৰু মু ৰ্ত্তি আদিৰপৰা পৱিত্ৰ ৰাখিবা লগতে তাৱাফ, এতেকাফ আৰু ছালাত আদায় কাৰীসকলৰবাবেসদায় প্ৰস্তু ত ৰাখিবা।
وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَـٰذَا بَلَدًا ءَامِنًۭا وَٱرْزُقْ أَهْلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنْ ءَامَنَ مِنْهُم بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلًۭا ثُمَّ أَضْطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٢٦﴾
হে নবী স্মৰণ কৰক, যেতিয়া ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত দুআ কৰি কৈছিলঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! তুমি মক্কা চহৰখনক নিৰাপদ চহৰ বনাই দিয়া। যাতে ইয়াত কোনেও কাৰো ওপৰত নিৰ্যাতন নকৰে। লগতে ইয়াৰ অধিবাসীসকলক বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ফল-মূলৰ জীৱিকা প্ৰদান কৰা আৰু এই জীৱিকা নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া সেইসকল লোকৰ বাবে, যিসকলে তোমাক বিশ্বাস কৰে, আৰু শেষ দিৱসৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে। তেতিয়া আল্লাহে কৈছিলঃযিয়ে কু ফৰী কৰিব তাকো মই অলপ সময় ৰ বাবে জীৱনোপভোগ কৰিবলৈ সুযোগ প্ৰদান কৰিম। কিন্তু আখিৰাতত মই তাক জুইৰ শাস্তি ভোগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাম। বৰ বেয়া আৱাসস্থ ল, য’ত সিহঁ তে কিয়ামতৰ দিনা উভতি যাব।
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَٰهِـۧمُ ٱلْقَوَاعِدَ مِنَ ٱلْبَيْتِ وَإِسْمَـٰعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿١٢٧﴾
তথা হে নবী! সেই সময় ক স্মৰণ কৰক, যেতিয়া ইব্ৰাহীম আৰু ইছমাঈল আলাইহিমাচ্ছালামে কাবা ঘৰৰ আধাৰশিলা নিৰ্মাণ কৰি আছিল, আৰু তেওঁ লোকে বিনয় পূৰ্বক দুআ কৰি আছিল যে, হে আমাৰ প্ৰতিপালক! আমাৰ আমলসমূ হ (ইয়াৰ ভিতৰত এই ঘৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যও অন্ত ৰ্ভু ক্ত ) কবুল কৰা। নিশ্চয় তু মিয়ে আমাৰদুআশ্ৰ ৱণকাৰী। অৱশ্যেতু মি আমাৰসংকল্প আৰুকৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যকঅৱগত।
رَبَّنَا وَٱجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةًۭ مُّسْلِمَةًۭ لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٨﴾
হে আল্লাহ! তু মি আমাক তোমাৰ আদেশ পালনকাৰী আৰু তোমাৰ সন্মুখত শিৰ নতকাৰী বনাই দিয়া, যাতে আমি তোমাৰ লগত কাকো অংশীদাৰ স্থাপন নকৰোঁ। আৰু আমাৰ বংশধৰসকলৰ পৰা তোমাৰ এটা অনু গত জাতি উত্থিত কৰা, আৰু আমাক তোমাৰ ইবাদত কৰাৰ পদ্ধতি শিকাই দিয়া, আৰু بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ আমাৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰা, লগতে তোমাৰ আনুগত্যত হোৱা আমাৰ ভুল-ত্ৰুটি সমূহ মাৰ্জ না কৰা। নিশ্চয় তু মি তোমাৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ তাওবা কবুল কৰা আৰু তেওঁ লোকৰ ওপৰত তু মি কৃ পা কৰা।
رَبَّنَا وَٱبْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًۭا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٢٩﴾
হে আমাৰ প্ৰতিপালক! ইছমাঈলৰ বংশধৰ সকলৰ পৰা তেওঁলোকৰ মাজতেই এজন ৰাছু ল প্ৰে ৰণ কৰিবা। যিয়ে তোমাৰ অৱতীৰ্ণ কৰা আয়াতসমূহ তিলাৱত কৰি শুনাব আৰু তেওঁলোকক কোৰআন আৰু ছু ন্নতৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিব। লগতে শিৰ্ক আৰু কুঃসংস্কাৰৰ পৰা পৱিত্ৰ কৰিব। নিশ্চয় তু মি পৰাক্ৰ মশালী,প্ৰভূত্ব শীল। নিজ কৰ্ম আৰুবিধানত প্ৰজ্ঞাৱান।
وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَٰهِـۧمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَقَدِ ٱصْطَفَيْنَـٰهُ فِى ٱلدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ لَمِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٣٠﴾
ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামৰ দ্বীনৰ পৰা বিমু খ হৈ আন কোনো ধৰ্মৰ পিনে কেৱল সেই ব্যক্তি য়ে ই আকৰ্ষিত হ’ব পাৰে, যিয়ে নিৰ্বোধতা আৰু মু ৰ্খতাত পৰি সত্য পৰিত্যাগ কৰি পথভ্ৰ ষ্টতাক আঁকোৱালি লৈ নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছে, আৰু নিজৰ বাবে অপমান স্বীকাৰ কৰিছে। নিশ্চয় আমি তেওঁ ক পৃথিৱীত ৰাছু ল আৰু বন্ধু বনাইছিলোঁ তথা আখিৰাতত তেওঁ সেইসকল পূণ্যৱান ব্যক্তিৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহ’ব যিসকলে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি উচ্চ স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
إِذْ قَالَ لَهُۥ رَبُّهُۥٓ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٣١﴾
আল্লাহে তেওঁক নিৰ্বাচন কৰাৰ কাৰণ হৈছে, তেওঁ আজ্ঞাপালনত ক্ষীপ্ৰ তাৰে অগ্ৰ সৰ হৈছিল। যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিপালকে তেওঁক কৈছিলঃ “নিৰ্ভে জালভাৱে কেৱল মোৰেই ইবাদত কৰা আৰু মোৰ আনগত্যত শিৰ নত কৰা”। তেওঁ নিজ প্ৰতিপালকক উত্তৰ দি কৈছিলঃ “মই বান্দাসকলৰ সৃষ্টি কৰ্তা আল্লাহৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰিলোঁ যিজন তেওঁ লোকৰ জীৱিকাদাতা লগতে তেওঁ লোকৰ সকলো কৰ্মৰ নিয় ন্ত্ৰ ণকাৰী”।
وَوَصَّىٰ بِهَآ إِبْرَٰهِـۧمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَـٰبَنِىَّ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰ لَكُمُ ٱلدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢﴾
ইব্ৰাহীমে তেওঁৰ পুত্ৰসকলক এই বাক্যৰ উপদেশ দিছিলঃ (মই বিশ্বজগতৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰিলোঁ) এইদৰে ইয়াকূব আলাইহিচ্ছালামেও তেওঁৰ পুত্ৰসকলক এই কথাৰেই উপদেশ দিছিল। উভয়ে নিজ নিজ পুত্ৰসকলক কৈছিলঃ আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে ইছলামক দ্বীন হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছে। এতেকে তোমালোকে মৃ ত্যু নোহোৱালৈকে ইয়াক দৃঢ় ভাৱে ধাৰণ কৰিবা। যাতে তোমালোকে প্ৰকাশ্য-অপ্ৰ কাশ্য সকলো ক্ষেত্ৰতে আল্লাহৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণকাৰী হোৱা।
أَمْ كُنتُمْ شُهَدَآءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ ٱلْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنۢ بَعْدِى قَالُوا۟ نَعْبُدُ إِلَـٰهَكَ وَإِلَـٰهَ ءَابَآئِكَ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًۭا وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٣﴾
إبرهم وإسمعيل وإسحق إلها وحدا ونحن له مسلمون তোমালোকে সেই সময় ত উপস্থি ত আছিলা নেকি, যেতিয়া ইয়াকূ ব আলাইহিচ্ছালাম মুমূৰ্ষু অৱস্থাত আছিল? যেতিয়া তেওঁ নিজ পুত্ৰসকলক কৈছিলঃ ‘মোৰ মৃ ত্যুৰ পিছত তোমালোকে কাৰ ইবাদত কৰিবা’? তেওঁ লোকে তেওঁ ৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি কৈছিলঃ ‘আমি আপোনাৰ উপাস্য আৰু আপোনাৰ পিতৃ -পুৰুষ ইব্ৰাহীম, ইছমাঈল আৰু ইছহাকৰ উপাস্যৰ ইবাদত কৰিম। একমাত্ৰ উপাস্য কেৱল তেৱেঁই। তেওঁৰ কোনো অংশীদাৰ নাই। আমি কেৱল তেওঁৰ ওচৰতেই আত্মসমৰ্পণ কৰোঁ, আৰু তেওঁ ৰ সন্মুখতেই শিৰ নত কৰোঁ’।
تِلْكَ أُمَّةٌۭ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٤﴾
সেয়া তোমালোকৰ পূৰ্বে অতিবাহিত হোৱা সম্প্ৰ দায় সমূহৰ মাজৰ এটা সম্প্ৰ দায় আছিল। তেওঁলোকে নিজৰ কৰ্ম সম্পন্ন কৰিছে। গতিকে ভাল হওক বেয়া হওক, তেওঁলোকৰ কৰ্ম তেওঁলোকৰ বাবে, আৰু তোমালোকৰ কৰ্ম তোমালোকৰ বাবে। এতেকে তোমালোকক তেওঁলোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰা নহ’ব; আৰু তেওঁলোককো তোমালোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰা নহ’ব, আৰু কোনেও আনৰ গুনাহৰ বাবে জবাবদিহি নহ’ব। প্ৰত্যেককে নিজৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিয়া হ’ব। গতিকে অতিবাহিত হোৱা লোকসকলৰ কৰ্মৰ পিছত লাগি থাকি কোনো লাভ নাই, বৰং নিজৰ কৰ্মৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ কিয় নো আল্লাহৰ কৃ পাৰ পিছত সত্ কৰ্মৰ বাহিৰে একোৱেই কাকো উপকাৰ নকৰিব।
وَقَالُوا۟ كُونُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ تَهْتَدُوا۟ ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَٰهِـۧمَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٣٥﴾
ইয়াহুদীসকলে মু ছলিমসকলক কয়ঃ ইয়াহুদী হৈ যোৱা হিদায় তৰ পথ পাবা। আনহাতে খৃষ্টানসকলে কয়ঃ খৃষ্টান হৈ যোৱা, হিদায় ত প্ৰাপ্ত হ’বা। হে নবী! আপুনি সিহঁ তক কৈ দিয় কঃ বৰং আমি কেৱল ইব্ৰাহীমৰ দ্বীনৰ অনুসৰণ কৰিম। যিয়ে সকলো অসত্য ধৰ্মৰ পৰা বিমুখ হৈ সত্য ধৰ্মক আঁকোৱালি লৈছিল, আৰু তেওঁ মু শ্বৰিকসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তনাছিল।
قُولُوٓا۟ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِىَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٦﴾
ى হে ঈমান্দাৰসকল! এই অসত্য দাবী কৰা ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলক কৈ দিয়াঃ আমি ঈমান আনিছোঁ আল্লাহৰ ওপৰত আৰু সেই কোৰআনৰ ওপৰত, যিখন আমাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছে, লগতে তাৰ ওপৰতো ঈমান আনিছোঁ যিবোৰ ইব্ৰাহীম আৰু তেওঁ ৰ পুত্ৰ ইছমাঈল, ইছহাক্ব আৰু ইয়াকূ বৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছিল। এইদৰে আমি ঈমান আনিছোঁ তাওৰাতৰ ওপৰত, যিখন মূছাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হৈছিল, আৰু ইঞ্জীলৰ ওপৰত যিখন ঈছাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হৈছিল। লগতে সেই সকলো গ্ৰন্থৰ ওপৰত যিবোৰ আন আন নবীসকলৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছিল। আমি তেওঁলোকৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নকৰোঁ যে, কিছু মানৰপ্ৰ তি ঈমান আনিম আকৌ আন কিছু মানক অস্বীকাৰকৰিম। বৰংআমি সকলো নবীৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰোঁ, আৰু একমাত্ৰ পৱিত্ৰ আল্লাহৰ আজ্ঞা পালন কৰোঁ।
فَإِنْ ءَامَنُوا۟ بِمِثْلِ مَآ ءَامَنتُم بِهِۦ فَقَدِ ٱهْتَدَوا۟ ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنَّمَا هُمْ فِى شِقَاقٍۢ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿١٣٧﴾
এতেকে এতিয়া যদি ইয়াহুদী, খৃষ্টান আৰুআন আন কাফিৰসকলে তোমালোকৰদৰেঈমান পোষণ কৰে, তেন্তে সিহঁ তে সেই পোন পথৰহিদায় ত পাব যিটো আল্লাহে পছন্দ কৰে। কিন্তু যদি ঈমানৰ পৰা বিমুখ হয় লগতে সকলো অথবা কিছু মান নবীক অস্বীকাৰ কৰে তেন্তে জানি থোৱা! সিহঁ ত বিভেদ আৰু শত্ৰুতাত লিপ্ত হৈছে। এতেকে হে নবী! আপুনি চিন্তা নকৰিব। কিয় নো আল্লাহে আপোনাক সিহঁতৰ নিৰ্যাতনৰ পৰা বচাবলৈ আৰু সিহঁতৰ অন্যায় ৰপৰাৰক্ষাকৰিবলৈতেওঁ অকলেই যথেষ্ট । তেওঁ সিহঁ তৰকথাশুনে আৰুসিহঁ তৰসংকল্প ওকৰ্ম সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ।
صِبْغَةَ ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ ٱللَّهِ صِبْغَةًۭ ۖ وَنَحْنُ لَهُۥ عَـٰبِدُونَ ﴿١٣٨﴾
আল্লাহৰ দ্বীনক বাহ্যিক আৰু আভ্যন্ত ৰীণভাৱে গ্ৰহণ কৰা। আল্লাহৰ দ্বীনতকৈ সুন্দ ৰ আন কোনো দ্বীন নাই। এইটো প্ৰকৃ তিৰ অনুকূ ল, লাভপ্ৰ দ আৰু ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষাকাৰী দ্বীন। সিহঁ তক কৈ দিয়া যে, আমি কেৱল এক আল্লাহৰ ইবাদত কৰোঁ, তাৰ লগত আন কাকো অংশী নকৰোঁ।
قُلْ أَتُحَآجُّونَنَا فِى ٱللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَآ أَعْمَـٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَـٰلُكُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُخْلِصُونَ ﴿١٣٩﴾
হে নবী আপুনি কওক, হে আহলে কিতাব! তোমালোকে মোৰ লগত এই কথাত বিতৰ্ক কৰা নেকি যে, তোমালোকে আমাৰ তু লনাত আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ধৰ্মৰ বেছি হকদাৰ, এই কাৰণে নেকি যে, তোমালোকৰ ধৰ্ম পুৰণি আৰু তোমালোকৰ গ্ৰন্থআগতে অৱতীৰ্ণ হৈছে? তেন্তে শুনা! ইয়াৰ দ্বাৰা তোমালোকৰ কোনো লাভ নহ’ব। কিয় নো আল্লাহ আমাৰ সকলোৰে ৰব্ব, অকল তোমালোকৰ ৰব্ব নহয় । আমাৰ বাবে আমাৰ কৰ্ম, আমাৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে তোমালোকক সোধ-পোচ কৰা নহ’ব। আনহাতে তোমালোকৰ বাবে তোমালোকৰ কৰ্ম, তোমালোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে ও আমাক সোধ-পোচ কৰা নহ’ব। প্ৰত্যেককে নিজ নিজ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিয়া হ’ব। আমি কেৱল আল্লাহৰ ইবাদত আৰু অনুসৰণ কৰোঁ। তেওঁৰ লগত আন কাকো অংশীদাৰ স্থাপন নকৰোঁ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَٰهِـۧمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطَ كَانُوا۟ هُودًا أَوْ نَصَـٰرَىٰ ۗ قُلْ ءَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ ٱللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَـٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿١٤٠﴾
ه হে আহলে কিতাব! তোমালোকে এইটো কোৱা নেকি যে, ইব্ৰাহীম, ইছমাঈল, ইছহাক্ব , ইয়াকূ ব আৰু তেওঁ লোকৰ বংশধৰ সকলৰ আন আন নবীসকল ইয়াহুদী অথবা খৃষ্টান আছিল? হে নবী! সিহঁ তক উত্তৰ দি কৈ দিয় ক যে, তোমালোকে বেছি জানা, নে আল্লাহে বেছি জানে? যদি সিহঁ তে এইটো ভাবে যে, সকলো নবীয়ে সিহঁ তৰ ধৰ্মৰ অনু সাৰী আছিল তেন্তে সিহঁ ত হৈছে মিছলীয়া। কিয় নো তাওৰাত আৰু ইঞ্জীল অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ আগতেই তেওঁ লোকৰ মৃ ত্যু হৈছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা বুজা গ’ল যে, সিহঁ তে আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি মিছা আৰোপ কৰিছিল। আৰু সিহঁ তে সেই সত্যক গোপন কৰিছিল, যিটো সিহঁ তৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। এতেকে সেই ব্যক্তিতকৈ ডাঙৰ অন্যায় কাৰী আৰুনো কোন হ’ব পাৰে, যিয়ে নিজৰ ওচৰত থকা আল্লাহৰ প্ৰমাণিত সাক্ষ্যক গোপন কৰে। যেনে- আহলে কিতাবসকলে কৰিছিল। আল্লাহে তোমালোকৰ কৰ্মৰ পৰা অমনোযোগী নহয় আৰু তেওঁ নিশ্চয় ইয়াৰ প্ৰতিদান দিব।
تِلْكَ أُمَّةٌۭ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْـَٔلُونَ عَمَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٤١﴾
সেয়া আছিল তোমালোকৰ পূৰ্বে অতিবাহিত হোৱা এটা সম্প্ৰ দায় । তেওঁ লোকে নিজৰ কৰ্ম সম্পন্ন কৰিছে। গতিকে তেওঁ লোকৰ কৰ্ম তেওঁ লোকৰ বাবে, আৰু তোমালোকৰ কৰ্ম তোমালোকৰ বাবে। এতেকে তোমালোকক তেওঁ লোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰা নহ’ব; আৰু তেওঁ লোককো তোমালোকৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰা নহ’ব। লগতে কোনেও আনৰগুনাহৰবাবেজবাবদিহি নহ’ব। লগতে কোনেও আনৰআমলেৰেলাভাম্বিত নহ’ব। বৰংপ্ৰ ত্যেককে নিজ নিজ কৰ্মৰপ্ৰ তিদান দিয়াহ’ব।
۞ سَيَقُولُ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَ ٱلنَّاسِ مَا وَلَّىٰهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ ٱلَّتِى كَانُوا۟ عَلَيْهَا ۚ قُل لِّلَّهِ ٱلْمَشْرِقُ وَٱلْمَغْرِبُ ۚ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿١٤٢﴾
অজ্ঞান তথা নিৰ্বোধ ইয়াহুদী আৰু সিহঁ তৰ লগত হয় ভৰ দিয়া মু নাফিকসকলে নিশ্চয় ক’ব যে, ইতিপূৰ্বে দেখোন মু ছলিমসকলৰ কিবলা বাইতু ল মাক্ব দিছ আছিল, এতিয়া কিয় সেই কিবলা পৰিত্যাগ কৰিলে? হে নবী! আপুনি কৈ দিয় ক, পূৱ, পশ্চিম আৰু সকলো দিশৰ ৰাজত্ব কেৱল আল্লাহৰেই। তেওঁ নিজৰ বান্দাসকলক যিফালে ইচ্ছা সেই ফালেই মু খ কৰিবলৈ আদেশ দিব পাৰে। তেওঁ নিজ বান্দাসকলৰ যাকে ইচ্ছা তাকেই পোন বাটৰ হিদায় ত দিয়ে যি বাটত কোনোবক্ৰ তানাই আৰুভ্ৰ ষ্টতাও নাই।
وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَـٰكُمْ أُمَّةًۭ وَسَطًۭا لِّتَكُونُوا۟ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ وَيَكُونَ ٱلرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًۭا ۗ وَمَا جَعَلْنَا ٱلْقِبْلَةَ ٱلَّتِى كُنتَ عَلَيْهَآ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ ٱلرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَـٰنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِٱلنَّاسِ لَرَءُوفٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٤٣﴾
ى যিদৰে আমি তোমালোকৰ বাবে নিজৰ পছন্দ অনুযায়ী কিবলা নিৰ্বাচন কৰিছোঁ, সেইদৰে আমি তোমালোকক আক্বীদাহ, ইবাদত আৰু লেনদেনৰ ক্ষেত্ৰতো সকলো উম্মতৰ মাজত উত্তম, ন্যায় পথত পৰিচালিত তথা মধ্যৱৰ্তী উম্মত বনাইছোঁ। যাতে তোমালোকে কিয়ামতৰ দিনা সকলো ৰাছু লৰ সপক্ষে সাক্ষী হ’ব পাৰা যে, তেওঁ লোকে নিজৰ উম্মতক আল্লাহৰ দ্বীন পৌঁচাই দিছিল। লগতে মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকৰ বিষয়ে এই সাক্ষ্য প্ৰদান কৰিব যে, তেওঁ তোমালোকক আল্লাহৰ দ্বীন পৌঁচাই দিছে। আমি বাইতু ল মাক্ব দিছৰ ঠাইত কাবা ঘৰক কিবলা এই কাৰণে বনাইছোঁ, যাতে এই কথা স্পষ্ট হয় যে, আল্লাহৰফয় চালাত কোনে সন্তু ষ্টহৈ শিৰনত কৰেআৰু ৰাছু লৰঅনুসৰণ কৰে। লগতে এই কথাও যাতে স্পষ্ট হয় যে, কোনে তেওঁ ৰ ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰি প্ৰবৃত্তিৰ অনু সৰণ কৰে আৰু আল্লাহৰ ফয় চালাক অৱজ্ঞা কৰে। যদিও প্ৰথম কিবলা পৰিবৰ্ত নৰ আদেশটো আছিল বৰ ডাঙৰ বিষয় , কিন্তু যিয়ে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে আৰু এই কথা বিশ্বাস কৰে যে, আল্লাহৰ কোনো আদেশেই ৰহস্যহীন নহয় , তেনে ব্যক্তিৰ বাবে এই আদেশটো কোনো ডাঙৰ কথা নহয় । আল্লাহে তোমালোকৰ ঈমান বিনষ্ট নকৰিব; কিবলা পৰিবৰ্ত ন হোৱাৰ পূৰ্বে আদায় কৰা ছলাতসমূহ ঈমানৰেই অন্ত ৰ্ভু ক্ত। প্ৰকৃ ততে মানুহৰবাবেআল্লাহ অত্যন্ত কৰুণাময় , দয়াৱান। সেয়ে তেওঁ তোমালোকক কষ্ট ও দিবনিবিচাৰেআৰুতোমালোকৰ কৰ্মকো ব্যৰ্থ কৰিব নোৱাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى ٱلسَّمَآءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةًۭ تَرْضَىٰهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٤٤﴾
ه يعملون হে নবী! আমি আপোনাৰ মু খমণ্ডল আৰু দৃষ্টি ক বাৰে বাৰে আকাশৰ পিনে উঠোৱা বিষয় টো লক্ষ্য কৰিছোঁ। আপুনি এই আশাত আছিল যে, আপোনাৰ পছন্দ ৰ কিবলাৰ পিনে মুখ কৰি ছালাত আদায় কৰাৰ অনুমতি লাভ কৰক। এতেকে আমি অনতিপলমে বৰ্ত মানৰ কিবলা বাইতু ল মাক্ব দিছৰ পৰিবৰ্তে আপোনাৰ পছন্দ ৰ কিবলা অৰ্থাৎ কাবা ঘৰৰ পিনে মু খ ঘূৰাই দিম। গতিকে এতিয়া মক্কাত অৱস্থি ত পৱিত্ৰ ঘৰৰ পিনে মু খ কৰি লওক। হে মু ছলিমসকল! তোমালোকে য’তে নাথাকা কিয় , ছালাতৰ সময় ত সেই পিনেই মু খ কৰি ছালাত আদায় কৰিবা। দৰাচলতে ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলে এই কথা অৱগত যে, কিবলা পৰিবৰ্ত নৰ আদেশ সিহঁ তৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা আহিছে আৰু ইয়াৰ সত্যতাত কোনো ধৰণৰ সন্দে হৰ অৱকাশ নাই। কিয় নো সিহঁ তৰ গ্ৰন্থত ইয়াৰউল্লে খআছে। এনেকু ৱাসত্যৰপৰাপলায় নকাৰীসকলৰকৰ্ম সম্পৰ্কে আল্লাহ অমনোযোগীনহয় । বৰংআল্লাহ সেই বিষয়ে সম্যক অৱগত আৰুসিহঁ তক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
وَلَئِنْ أَتَيْتَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ بِكُلِّ ءَايَةٍۢ مَّا تَبِعُوا۟ قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ أَنتَ بِتَابِعٍۢ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍۢ قِبْلَةَ بَعْضٍۢ ۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٤٥﴾
আল্লাহৰ শপত! হে নবী আপুনি যদি আহলে কিতাব অৰ্থাৎ ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ সন্মুখত সকলো প্ৰকাৰৰ নিদৰ্শন ও দলীল-প্ৰমাণ দাঙি ধৰি প্ৰমাণ কৰে যে, কিবলা পৰিবৰ্ত ন হোৱাৰ আদেশটো সত্য; তথাপিও সিহঁ তে শত্ৰুতা আৰু সত্যৰ অনুসৰণৰ পৰা অহংকাৰ কৰি আপোনাৰ কিবলাৰ পিনে মুখ নকৰিব। আনহাতে আপুনিও সিহঁ তৰ কিবলাৰ অনু সৰণ নকৰিব যিহেতু আল্লাহে আপোনাক তাৰ পৰা ওভোতাই আনিছে। বৰং সিহঁ তৰো কোনো পক্ষই ইজনে সিজনৰ কিবলাৰ অনুসৰণ নকৰিব। কাৰণ সিহঁ তৰ প্ৰত্যেক দলে ইজনে সিজনক কাফিৰ বুলি ভাবে। যদি আপুনি কিবলা তথা আন কোনো চৰীয় তি বিষয় ৰক্ষেত্ৰত, আপোনাৰওচৰত সন্দে হমুক্ত সঠি ক জ্ঞান অহাৰপিছতো সিহঁ তৰপ্ৰ বৃত্তিৰঅনুসৰণ কৰেতেন্তে নিশ্চয় আপুনি হিদায় ত ত্যাগ কৰি প্ৰবৃত্তিৰ অনুসৰণত লিপ্ত হোৱাৰ ফলত অন্যায় কাৰী সকলৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ যাব। এই কথা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সম্বোধন কৰি এই কাৰণেই কোৱা হৈছে, যাতে আহলে কিতাবৰ অনুসৰণৰ ক্ষতি ও ভয়াৱহতা স্পষ্ট কৰিব পৰা যায় । অন্যথা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক সিহঁ তৰ প্ৰবৃত্তিৰ অনু সৰণৰ পৰা স্বয়ং আল্লাহে সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিছে। দৰাচলতে এয়া তেখেতৰ উম্মতৰ বাবে সতৰ্ক বাণী।
ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَـٰهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ يَعْرِفُونَهُۥ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًۭا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ ٱلْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٤٦﴾
যিসকলক আমি কিতাবপ্ৰ দান কৰিছোঁ সিহঁ তে অৰ্থাৎ ইয়াহুদী আৰুখৃষ্টান ধৰ্ম গুৰুসকলে কিবলা পৰিবৰ্ত নৰএই বিষয় টো যে মু হাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নু বুওৱতৰ নিদৰ্শনসমূ হৰ এটা অন্যতম নিদৰ্শন, এই বিষয় টোৰ সৈতে সিহঁ তে সেই দৰেই পৰিচিত, যিদৰে সিহঁ তে নিজৰ সন্তানক চিনি পায় বা সিহঁ তৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পিছতো সিহঁ তৰ এটা দলে সত্যক গোপন কৰে। দৰাচলতে সিহঁ তে সত্য জনাৰ পিছতো কেৱল ঈৰ্ষাৰ ফলত সেয়া গোপন কৰে।
ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُمْتَرِينَ ﴿١٤٧﴾
হে ৰাছু ল! এইটোৱেআপোনাৰপ্ৰ তিপালকৰতৰফৰপৰাসত্য। এতেকে আপুনি কদাপিও ইয়াৰসত্যতাত সন্দে হ পোষণকাৰীসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তনহ’ব।
وَلِكُلٍّۢ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا ۖ فَٱسْتَبِقُوا۟ ٱلْخَيْرَٰتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا۟ يَأْتِ بِكُمُ ٱللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿١٤٨﴾
প্ৰত্যেক উম্মতৰে এটা নিৰ্দিষ্ট দিশ আছে, যিফালে সিহঁ তে মুখ কৰে। সেই দিশটো বাহ্যিক হওক অথবা আভ্যন্ত ৰীণ। এই কাৰণেই বেলেগ বেলেগ সম্প্ৰ দায় ৰ বেলেগ বেলেগ কিবলা আৰু বেলেগ বেলেগ চৰীয় তি আদেশ আছিল। সেয়ে যদি দিশৰ এই ভিন্নতা আল্লাহৰ আদেশ আৰু তেওঁৰ চৰীয় ত অনু সাৰেহয় , তেন্তে এই বিষয় ত কোনো অসুবিধা থকাৰকথা নহয় । এতেকে হে মু মিনসকল! সত্ কৰ্মত ইজনে সিজনৰলগত প্ৰতিযোগিতা কৰা, যিটো কৰিবলৈ তোমালোকক আদেশ দিয়া হৈছে। তোমালোকে য’তেই নাথাকা কিয় কিয়ামতৰ দিনা আল্লাহে তোমালোকক একত্ৰিত কৰিব, যাতে তোমালোকক তোমালোকৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব পাৰে। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো বিষয় তে ক্ষমতাৱান। এতেকে তোমালোকক একত্ৰিত কৰা আৰু প্ৰতিদান দিয়াটোতেওঁ ৰবাবেকোনোকঠি ন কাম নহয় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَإِنَّهُۥ لَلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿١٤٩﴾
হে নবী! আপুনি আৰু আপোনাৰ অনু সাৰীসকলে য’ৰ পৰাই নোলাওক আৰু যি ঠাইতে অৱস্থান নকৰক কিয় , ছালাত আদায় কৰিব বিচাৰিলে মছজিদে হাৰামৰ পিনে মু খ কৰি লয় যেন। কাৰণ এইটোৱে হৈছে আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ সত্য আদেশ, যিটো অহীৰ দ্বাৰা আপোনাক জনোৱা হৈছে। আল্লাহে আপোনালোকৰকৰ্মৰপৰাঅমনোযোগীনহয় । তেওঁ এই বিষয়ে সম্যক অৱগত আৰুতেওঁ ইয়াৰপ্ৰ তিদানোপ্ৰ দান কৰিব।
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُۥ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَٱخْشَوْنِى وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِى عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٠﴾
হে নবী! আপুনি য’ৰ পৰাই নোলাওক কিয় , ছালাত আদায় কৰিব বিচাৰিলে মছজিদে হাৰামৰ পিনে মুখ কৰি লওক। লগতে হে মুমিনসকল! তোমালোকে য’তেই নাথাকা কিয় , ছালাতৰ সময় ত সেই পিনেই মুখ কৰি ছালাত আদায় কৰিবা। যাতে মানুহে তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে কোনো দলীল বিচাৰি নাপায় । কিন্তু অন্যায় কাৰী লোকসকলৰ কথাটো বেলেগ। কিয় নো সিহঁত বিদ্বে ষপূৰ্ণ আচৰণত অটল থাকিব আৰু তোমালোকৰ বিৰুদ্ধে দুৰ্বলতকৈ দুৰ্বল প্ৰমাণ প্ৰস্তু ত কৰি থাকিব। এতেকে তোমালোকে সিহঁতক ভয় নকৰিবা, বৰং নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা। প্ৰকৃ ততে আল্লাহে কাবা ঘৰৰ পিনে মুখ কৰাৰ আদেশ এই কাৰণেই দিছে যাতে তোমালোকক আন আন সম্প্ৰ দায় ৰ পৰা পৃথক পৰিচয় প্ৰদান কৰি তোমালোকৰ ওপৰত তেওঁৰ নিয়ামতসমূহ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰে লগতে যাতে তোমালোককসৰ্বশ্ৰে ষ্ঠকিবলাৰপিনেহিদায় তদিয়ে ।
كَمَآ أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًۭا مِّنكُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا۟ تَعْلَمُونَ ﴿١٥١﴾
تعلمون যিদৰে আমি ইতিপূৰ্বে তোমালোকৰ ওপৰত আৰু এটা অনুগ্ৰ হ কৰিছোঁ, তোমালোকৰ ওচৰত তোমালোকৰ মাজৰ পৰাই এজন ৰাছু ল প্ৰে ৰণ কৰিছোঁ, তেওঁ তোমালোকক আমাৰ আয়াতসমূহ পাঠ কৰি শুনায় । তোমালোকক সদাচৰণ তথা সত্ কৰ্মৰ আদেশ আৰু অসৎ আচৰণ তথা অসৎ কৰ্মৰ পৰা নিষেধ কৰি পৱিত্ৰ কৰে। লগতে তোমালোকক কোৰআন আৰু ছু ন্নতৰ শিক্ষা দিয়ে । লগতে তোমালোকক দ্বীন দুনীয়া সম্পৰ্কে এনেকু ৱা শিক্ষা দিয়ে যিটো তোমাকে আগতে জনা নাছিলা।
فَٱذْكُرُونِىٓ أَذْكُرْكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِى وَلَا تَكْفُرُونِ ﴿١٥٢﴾
তোমালোকে নিজৰ অন্ত ৰ আৰু শৰীৰৰ দ্বাৰা মোক স্মৰণ কৰা। মই তোমালোকক প্ৰশংসা আৰু সুৰক্ষা প্ৰদানৰ দ্বাৰা স্মৰণ কৰিম। কিয় নো প্ৰতিদান অনু ৰূপ কৰ্মৰ দ্বাৰাই প্ৰদান কৰা হয় । মোৰ সেইসমূ হ অনু গ্ৰহৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা, যিবোৰ মই তোমালোকৰ ওপৰত কৰিছোঁ। সেইবোৰ অস্বীকাৰ কৰি আৰু সেইবোৰক অবৈধ কৰ্মত ব্যৱহাৰ কৰি মোৰ অকৃ তজ্ঞতা নকৰিবা।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٥٣﴾
হে ঈমান্দাৰসকল! মোৰ আনু গত্য আৰু আদেশ পালন কৰিবলৈ, ধৈৰ্য্য আৰু ছালাতৰ দ্বাৰা সহায় প্ৰাৰ্থনা কৰা। নিশ্চয় আল্লাহ ধৈৰ্য্যশীলসকলৰ লগত আছে, তেওঁ তেওঁ লোকক সামৰ্থ প্ৰদান কৰেতথা তেওঁ লোকৰসহায় কৰে।
وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَن يُقْتَلُ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَمْوَٰتٌۢ ۚ بَلْ أَحْيَآءٌۭ وَلَـٰكِن لَّا تَشْعُرُونَ ﴿١٥٤﴾
হে মু মিনসকল! যিসকলে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰি শ্বহীদ হৈছে, তেওঁ লোকৰ বিষয়ে এইটো নাভাবিবা যে, তেওঁ লোকে সাধাৰণ ব্যক্তি ৰ দৰে মৃ ত্যুবৰণ কৰিছে। বৰং তেওঁলোক নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত জীৱিত আছে। কিন্তু তোমালোকে তেওঁলোকৰ জীৱনক ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰিবা। কাৰণ তেওঁ লোকক এটাবিশেষ জীৱন দান দিয়াহয় । এই বিষয়ে অৱগত হোৱাৰএকমাত্ৰমাধ্যম হৈছে অহী। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَىْءٍۢ مِّنَ ٱلْخَوْفِ وَٱلْجُوعِ وَنَقْصٍۢ مِّنَ ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَنفُسِ وَٱلثَّمَرَٰتِ ۗ وَبَشِّرِ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٥٥﴾
আমি তোমালোকক অৱশ্যে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ বিপদ-আপদৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰিম। কেতিয়াবা শত্ৰুৰ ভয় , আকৌ কেতিয়াবা খাদ্য বস্তু ৰ অনাটনৰ বাবে ভোকৰ জৰিয় তে, কেতিয়াবা ধন-সম্পত্তিত ক্ষয় -ক্ষতি, আকৌ কেতিয়াবা সেয়া অৰ্জ নত বাধাৰ জৰিয় তে পৰীক্ষা কৰা হ’ব। কেতিয়াবা বিপদ-আপদত জীৱন ধ্বংস অথবা আল্লাহৰ পথত শ্বহীদ হোৱাৰ ফলত প্ৰাণ হেৰুৱাৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰা হ’ব। আকৌ কেতিয়াবা ভূ মিজাত শস্যৰ উত্ পাদনত হ্ৰাস পাব। এতেকে হে নবী! এনেকু ৱা বিপদত ধৈৰ্য্য ধাৰণকাৰী সকলক পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত আনন্দ ৰ সুসংবাদ দিয় ক।
ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَـٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۭ قَالُوٓا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ﴿١٥٦﴾
যেতিয়া তেওঁলোকে এইসমূহ বিপদৰ পৰা কোনো এটা বিপদত আক্ৰান্ত হয় তেতিয়া তেওঁলোকে আল্লাহৰ সিদ্ধাতন্ত সন্তু ষ্টি প্ৰকাশ কৰি কয়ঃ আমি আল্লাহৰেই সম্পত্তি, আল্লাহে আমাক যি অৱস্থাত ৰাখিবসেইটোৱেউত্তম আৰুনিশ্চয় আমি ক্বি য়ামতৰদিনা তেওঁৰওচৰতেই প্ৰত্যাৱৰ্তিত হ’ম। তেৱেঁই আমাক সৃষ্টি কৰিছে আৰু তেওঁৰ অশেষ কৃ পাত আমাক বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ অনুগ্ৰ হ প্ৰদান কৰিছে। তেওঁৰ পিনেই আমি উভতি যাব লাগিব আৰু এয়াই আমাৰ শেষ লক্ষ্য।
أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَٰتٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌۭ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُهْتَدُونَ ﴿١٥٧﴾
এই ধৰণৰ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ব্যক্তিসকলৰ বিষয়ে আল্লাহে তেওঁৰ নিকটৱৰ্তী ফিৰিস্তাসকলৰ মাজত প্ৰশংসা কৰে। এওঁলোকৰ ওপৰতেই আল্লাহৰ ৰহমতঅৱতীৰ্ণ হয় আৰুএওঁলোকেইহিদায় তপ্ৰাপ্ত ।
۞ إِنَّ ٱلصَّفَا وَٱلْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنْ حَجَّ ٱلْبَيْتَ أَوِ ٱعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا ۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًۭا فَإِنَّ ٱللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ﴿١٥٨﴾
চাফা আৰুমাৰৱা হৈছে কাবা ঘৰৰওচৰতে অৱস্থি ত সকলোৰেপৰিচিত দুখন পৰ্বত। উক্ত পৰ্বত দুখন হৈছে চৰীয় তৰপ্ৰ কাশ্য প্ৰতীক। এতেকে যিয়ে হজ্জ অথবা উমৰাহ কৰিবলৈ কাবা ঘৰত যাব, তেওঁ যদি এই দুটা পৰ্বতৰ মাজত প্ৰদক্ষিণ কৰে তেন্তে কোনো গুনাহ নহয় । ইয়াত গুনাহ নোহোৱাৰ কথাটো উল্লে খ কৰি সেইসকল মু ছলিমক সান্ত না দিয়া হৈছে যিসকলে ইয়াৰ মাজত কৰা প্ৰদক্ষিণক অজ্ঞতা যুগৰ কৰ্ম বুলি ভাবিছিল। এতেকে আল্লাহে স্পষ্ট কৰি দিছে যে, এইটোও হজ্জৰ এটা কৰ্ম। গতিকে যিয়ে মু তাহাবস্ ইবাদত নিৰ্ভে জালভাৱে পালন কৰিব, আল্লাহে তাৰ ইবাদতক মৰ্যদা প্ৰদান কৰিব আৰু সেয়া কবুল কৰি তাক প্ৰতিদান দিব। আল্লাহে ভালদৰে জানে যে, কোনে সত্ কৰ্ম কৰে আৰু কোন ছোৱাবৰ অধিকাৰী।
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلْنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَٱلْهُدَىٰ مِنۢ بَعْدِ مَا بَيَّنَّـٰهُ لِلنَّاسِ فِى ٱلْكِتَـٰبِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَلْعَنُهُمُ ٱللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ ٱللَّـٰعِنُونَ ﴿١٥٩﴾
ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ মাজৰ যিসকলে নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আৰু ইছলামৰ সত্যতা প্ৰকাশ কৰা নিদৰ্শনসমূহক গোপন কৰে, অথচ সিহঁ তৰ গ্ৰন্থত সেইবোৰ লিপিবদ্ধ আছে, তেনেকু ৱা ব্যক্তিক আল্লাহে তেওঁৰ ৰহমতৰ পৰা দূৰ কৰি দিয়ে । লগতে সকলো ফিৰিস্তা, নবীসকল আৰু সকলো মানু হে এই বদ্দুআ কৰে যে, আল্লাহে যেন সিহঁ তক তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখে।
إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ وَأَصْلَحُوا۟ وَبَيَّنُوا۟ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦٠﴾
আনহাতে যিয়ে এই স্পষ্ট নিদৰ্শনসমূহ গোপন কৰাৰ কাৰণে অনুতপ্ত হৈ আল্লাহৰ পিনে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিব, লগতে নিজৰ বাহ্যিক আৰু আভ্যন্ত ৰীণ কৰ্মসমূহ শুধৰাই ল’ব লগতে এই কথাও স্পষ্ট কৰিব যে, সি কি কি সত্য আৰু হিদায় ত গোপন কৰিছিল তেন্তে মই মোৰ আনুগত্যত সিহঁতৰ এই প্ৰত্যাৱৰ্ত ন স্বীকাৰ কৰিম। কিয় নো মই মোৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ তাওবা কবুল কৰোঁ আৰু সিহঁ তৰ প্ৰতি দয়া কৰোঁ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌ أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ ٱللَّهِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١٦١﴾
নিশ্চয় যিসকলে কু ফৰকৰিছে আৰুতাওবানকৰাকৈ কু ফৰঅৱস্থাতেই মৃ ত্যুবৰণ কৰিছে,সিহঁ তৰওপৰত আছে আল্লাহৰঅভিসম্পাত। লগতে আল্লাহে সিহঁ তক তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা দূৰ কৰি দিয়ে , আৰু সকলো ফিৰিস্তা তথা সকলো মানু হে সিহঁ তক আল্লাহৰ ৰহমতৰ পৰা আঁতৰাই দিয়াৰ বদ্দুআ কৰে।
خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ﴿١٦٢﴾
সিহঁ ত সদায় এই অভিশাপত থাকিব। এদিনৰ কাৰণেও সিহঁ তৰ পৰা শাস্তি লাঘৱ কৰা নহ’ব, আনকি কিয়ামতৰ দিনাও সিহঁ তক অৱসৰ দিয়া নহ’ব।
وَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ ۖ لَّآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦٣﴾
হে মানৱজাতি! তোমালোকৰ সত্য উপাস্য কেৱল এজনেই। তেওঁ সত্ত্বাগত আৰু বৈশিষ্ট্যৰ ফালৰ পৰাও অদ্বি তীয় । তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্যনাই। তেওঁ পৰম দয়ালু,বান্দাৰপ্ৰ তি অতি দয়াশীল। সেয়ে তেওঁ বান্দাসকলক অসংখ্য- অগণন অনু গ্ৰহ দান কৰিছে।
إِنَّ فِى خَلْقِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَٱخْتِلَـٰفِ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ وَٱلْفُلْكِ ٱلَّتِى تَجْرِى فِى ٱلْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن مَّآءٍۢ فَأَحْيَا بِهِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍۢ وَتَصْرِيفِ ٱلرِّيَـٰحِ وَٱلسَّحَابِ ٱلْمُسَخَّرِ بَيْنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ لَـَٔايَـٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يَعْقِلُونَ ﴿١٦٤﴾
ه নিশ্চয় আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টি ত আৰু এই দুয়োৰে মাজত থকা অদ্ভূ ত সৃষ্টি ৰ মাজত লগতে দিন ৰাতিৰ আৱৰ্ত নত আৰু খাদ্য, বস্ত্ৰ আৰু ব্যৱসায় - বাণিজ্যৰ পণ্য আদি মানুহৰ লাগতীয়াল বস্তু লৈ সাগৰত চলাচল কৰা জাহাজৰ মাজত আৰু আল্লাহে আকাশৰ পৰা অৱতীৰ্ণ কৰা পানীৰ মাজত, যাৰ দ্বাৰা আল্লাহে পৃথিৱীক সজীৱ কৰি তোলে আৰু যাৰ দ্বাৰা উত্ পাদন হয় শস্য আৰু ঘাঁহ-বন, লগতে পৃথিৱীত বসবাস কৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ প্ৰাণীৰ মাজত, আৰু বতাহক ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ ঘূৰাই দিয়াৰ মাজত, আৰু আকাশত উৰি ফু ৰা মেঘৰ মাজত, এই সকলোবোৰৰ মাজত আছে আল্লাহৰ একত্ব বাদৰ স্পষ্ট প্ৰমাণ। সেই ব্যক্তিৰবাবেب যিয়ে প্ৰমাণ বুজি পায় ।
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَندَادًۭا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ ٱللَّهِ ۖ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَشَدُّ حُبًّۭا لِّلَّهِ ۗ وَلَوْ يَرَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ إِذْ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ أَنَّ ٱلْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًۭا وَأَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعَذَابِ ﴿١٦٥﴾
ه এই স্পষ্ট প্ৰমাণসমূহ আৰু নিদৰ্শনসমূহৰ পিছতো কিছুমান মানুহ এনেকু ৱাও আছে, যিসকলে আনক আল্লাহৰ সমকক্ষ আৰু সমতুল্য কৰি লয় । সিহঁতৰ লগতো তেনেকু ৱাই মুহাব্বত কৰে যেনেকু ৱা মুহাব্বত আল্লাহৰ লগত কৰে। আনহাতে এই অসত্য উপাস্যবোৰক ইহঁতে যিমান ভালপায় তাতোকৈ অধিক ঈমান্দাৰসকলে আল্লাহক ভালপায়। কিয়নো তেওঁলোকে কাকো আল্লাহৰ সমকক্ষ নকৰে। লগতে সুখ-দুখ উভয় অৱস্থাতেই আল্লাহক ভালপায় । আনহাতে অসত্য উপাস্যবোৰৰ পূজাৰীসকলে কেৱল সুখৰ সময় ত সিহঁ তক ভালপায় আৰু দুখৰ সময় ত কেৱল আল্লাহৰ ওচৰতহে প্ৰাৰ্থনা কৰে। শ্বিৰ্ক আৰু গুনাহত লিপ্ত যালিমসকলে আখিৰাতত শাস্তি দেখাৰপিছত সিহঁ তৰযি অৱস্থা হ’ব, সেয়া যদি সিহঁ তে আজি দেখিলেহেঁ তেন তেন্তে বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন যে, বিশ্বজগতত কেৱল আল্লাহেই সৰ্বশক্তিমান। নিশ্চয় তেওঁ পাপিষ্ঠ সকলক অতি কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিব। যদি সিহঁ তে সেই অৱস্থাদেখিলেহেঁ তেন তেন্তে কেতিয়াওআল্লাহৰলগত অংশীস্থাপন নকৰিলেহেঁ তেন।
إِذْ تَبَرَّأَ ٱلَّذِينَ ٱتُّبِعُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوا۟ وَرَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ ٱلْأَسْبَابُ ﴿١٦٦﴾
এইটো সেই সময় ত হ’ব, যেতিয়া পৃথিৱীত অনু সৰণ কৰা নেতাসকলে কিয়ামত দিৱসৰ ভিষণ পৰিস্থি তি দেখি নিজৰ দুৰ্বল অনু সাৰীসকলৰ পৰা আঁতৰি যাব। লগতে তেতিয়া অনু সাৰীসকলৰমু ক্তি ৰসকলো মাধ্যম বিচ্ছিন্ন হ’ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوا۟ لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا۟ مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ حَسَرَٰتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُم بِخَـٰرِجِينَ مِنَ ٱلنَّارِ ﴿١٦٧﴾
দুৰ্বল অনুসাৰীসকলে ক’বঃ হায়! আমি যদি পুনৰ পৃথিৱীত উভতি যোৱাৰ অৱকাশ পালোহেঁ তেন! তেন্তে আমিও আমাৰ নেতাসকলৰ পৰা সেইদৰেই সম্পৰ্ক বিচ্ছিন্ন কৰিলোঁহেঁতেন যিদৰে সিহঁতে আজি আমাৰ লগত কৰিছে। দৰাচলতে আল্লাহে সিহঁতক আখিৰাতৰ কঠি ন শাস্তি দেখুৱাব, লগতে সিহঁ তৰ নেতাসকলৰو অসত্য অনু সৰণৰ শাস্তি ও দেখুৱাব, লাঞ্ছিত তথা অপমান কৰাৰ বাবে, আৰু সিহঁ তে জাহান্নামৰ পৰা কেতিয়াও ওলাব নোৱাৰিব।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ كُلُوا۟ مِمَّا فِى ٱلْأَرْضِ حَلَـٰلًۭا طَيِّبًۭا وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌ ﴿١٦٨﴾
হে মানৱজাতি! পৃথিৱীত উপলব্ধ জীৱ-জন্তু , গছ, তৃ ণ-লতা আদিৰ যিবোৰ হালালৰূপে প্ৰাপ্ত হয় , লগতে যিবোৰ পৱিত্ৰ সেইবোৰ তোমালোকে ভক্ষণ কৰা, আৰু চয় তানৰ পদানু সৰণ নকৰিবা। নিশ্চয় চয় তান হৈছে তোমালোকৰ প্ৰকাশ্য শত্ৰু। এতেকে কোনো বুদ্ধিমান ব্যক্তি য়ে কেতিয়াও নিজৰ শত্ৰুৰ কথামতে নচলিব,যি শত্ৰুৱেসদায় তাক নিৰ্যাতন কৰিবলৈ আৰুপথভ্ৰ ষ্টকৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে।
إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِٱلسُّوٓءِ وَٱلْفَحْشَآءِ وَأَن تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿١٦٩﴾
সি তোমালোকক ঘৃণনীয় পাপ কৰ্ম আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ গুনাহৰ আদেশ দিয়ে , লগতে সি তোমালোকক এই প্ৰে ৰণাও যোগায় যে, তোমালোকে যাতে আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ পৰা পোৱা জ্ঞান অবিহনে আক্বীদাহ আৰু চৰীয় ত সম্পৰ্কে কথা কোৱা তথা আল্লাহৰ ওপৰত মিছা আৰোপ কৰা।
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ بَلْ نَتَّبِعُ مَآ أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَآ ۗ أَوَلَوْ كَانَ ءَابَآؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْـًۭٔا وَلَا يَهْتَدُونَ ﴿١٧٠﴾
يهتدون যেতিয়া এই কাফিৰসকলক কোৱা হয় যে, আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা হিদায় ত আৰু জ্যোতিৰ অনুসৰণ কৰা, তেতিয়া সিহঁ তে অহংকাৰ কৰি কয়ঃ “আমি সেইসমূহ আস্থা আৰু ৰীতি-নীতিৰ অনুসৰণ কৰিম যিটোৰ ওপৰত আমি আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক পাইছো”। যদিও সিহঁ তৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলে হিদায় ত আৰু নূৰ বুজি পোৱা নাছিল লগতে সেই সত্যৰ পথো পোৱা নাছিল যিটোক আল্লাহে পছন্দ কৰে, তথাপিও এইসকল লোকে সিহঁতৰেই অনুসৰণ কৰিবনে?
وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ كَمَثَلِ ٱلَّذِى يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَآءًۭ وَنِدَآءًۭ ۚ صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌۭ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴿١٧١﴾
পূৰ্বপুৰুষৰ অনুসৰণৰ ক্ষেত্ৰত কাফিৰসকলৰ উদাহৰণ হৈছে সেই গৰখীয়াৰ দৰে, যিয়ে নিজৰ চতু ষ্পদ জন্তু বোৰক চিঞৰি চিঞৰি মাতে। জন্তু ৱে তাৰ মাত শুনে কিন্তু তাৰ কথা বুজি নাপায় । এইদৰে এই কাফিৰসকল হৈছে বধিৰ; উপকৃ ত হোৱাৰ উদ্দেশ্যে সত্য শুনিবলৈ নাপায় । লগতে ইহঁ ত হৈছে বোবা; সত্য কোৱাৰ ক্ষমতাৰ পৰা বঞ্চিত। লগতে ইহঁ ত হৈছে অন্ধ; সত্য দেখিবলৈ সক্ষম নহয় । এই কাৰণেই ইহঁ তে হিদায় ত বুজি নাপায় , যিফালে আপুনি ইহঁ তক মাতি আছে।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ وَٱشْكُرُوا۟ لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿١٧٢﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি বিশ্বাসী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসাৰীসকল! সেই সমূহ পৱিত্ৰ বস্তু ৰ পৰা আহাৰ কৰা, যিবোৰ আল্লাহে তোমালোকক প্ৰদান কৰিছে, আৰু তোমালোকৰ বাবে বৈধ কৰিছে, লগতে প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰ কাশ্যভাৱে আল্লাহৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা, কিয় নো তেওঁ তোমালোকক অসংখ্য অনু গ্ৰহ দান কৰিছে। তেওঁৰ কৃ তজ্ঞতাৰ ভিতৰত এইটোও আছে যে, তোমালোকে তেওঁৰ আনুগত্য কৰা আৰু তেওঁক অৱজ্ঞা কৰাৰ পৰা বিৰত থাকা, যদিহে তোমালোকে কেৱল তেওঁ ৰেই ইবাদত কৰা, আৰু তেওঁ ৰ লগত আন কাকো অংশী স্থাপন নকৰিবা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحْمَ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيْرِ ٱللَّهِ ۖ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٧٣﴾
খাদ্য বস্তু ৰ মাজৰ পৰা যিবোৰ আল্লাহে হাৰাম কৰিছে, সেয়া হৈছেঃ এনেকু ৱা জন্তু যিটো চৰীয় তমতে জবেহ নকৰাকৈ মৃ ত্যু হৈছে লগতে প্ৰবাহিত তেজ, গাহৰিৰ মাংস আৰু এনেকু ৱা জন্তু যিটোক জবেহ কৰাৰ সময় ত আল্লাহৰ নাম লোৱা হোৱা নাই। কিন্তু যদি কোনোবাই বাধ্য হয় , আৰু আৱশ্যকতা অবিহনে নাখায় লগতে প্ৰয়োজনৰ সীমাও অতিক্ৰ ম নকৰে, তেন্তে তাৰ কোনো গুনাহ নহ’ব আৰু তাক শাস্তি ও দিয়া নহ’ব। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ তাওবা কবুল কৰে, আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি দয়া কৰে। বান্দাৰ প্ৰতি এইটো তেওঁ ৰ এটা কৃ পা যে, তেওঁ নিৰূপায় অৱস্থাত এই হাৰাম বস্তু বোৰখোৱাৰঅনু মতি প্ৰদান কৰিছে।
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَيَشْتَرُونَ بِهِۦ ثَمَنًۭا قَلِيلًا ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ إِلَّا ٱلنَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿١٧٤﴾
নিশ্চয় যিসকলে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা গ্ৰন্থক, তাৰ মাজত থকা সত্যক আৰু মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ নুবুওৱতক অস্বীকাৰ কৰে, লগতে সিহঁ তৰ এই কামৰ বিনিময় হিচাপে ৰাজত্ব , পদ আৰু সম্পদ আদিৰ দৰে তু চ্ছমূ ল্যগ্ৰহণ কৰে, যেনে ইয়াহুদী আৰু খৃষ্টানসকলৰ আচৰণ আছিল, সিহঁ তে নিজৰপেটত যি ভৰাই আছে, এইবোৰএটা সময় ত গৈ জাহান্নামৰশাস্তি ৰকাৰণ হ’ব। আল্লাহে সিহঁ তৰলগত এনেকু ৱা কোনো কথা নক’বযিটো সিহঁ তে ভালপায় , বৰং এনেকু ৱা কথা ক’ব যিটো সিহঁ তৰ বেয়া লাগে। সিহঁ তক পৱিত্ৰও নকৰিব আৰু সিহঁ তৰ প্ৰশংসাও কৰা নহ’ব। লগতে সিহঁ তৰ বাবে আছে কষ্ট দায়কশাস্তি ।
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ وَٱلْعَذَابَ بِٱلْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ أَصْبَرَهُمْ عَلَى ٱلنَّارِ ﴿١٧٥﴾
এইসকল লোকেই মানুহৰ আৱশ্যকীয় জ্ঞান গোপন কৰে, যিসকলে হিদায় তৰ পৰিবৰ্তে ভ্ৰষ্টতাক আৰু আল্লাহৰ ক্ষমাৰ পৰিবৰ্তে শাস্তি ক আঁকোৱালি লৈছে। জাহান্নামলৈ লৈ যোৱা কাৰ্যত সিহঁ তে কিমান ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰি আছে! এনেকু ৱা লাগে যেনিবা জাহান্নামৰ শাস্তি সহ্য কৰিব পাৰিব কাৰণে সিহঁ তৰ কোনো চিন্তা নাই।
ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ نَزَّلَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ ۗ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ ٱخْتَلَفُوا۟ فِى ٱلْكِتَـٰبِ لَفِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍۢ ﴿١٧٦﴾
জ্ঞান তথা হিদায় ত গোপন কৰাৰ এই শাস্তি এই কাৰণেই যে, আল্লাহে তেওঁৰ গ্ৰন্থসত্য সহকাৰে অৱতীৰ্ণ কৰিছিল, আৰু ইয়াৰ দাবী আছিল, ইয়াক গোপন কৰাৰ পৰিবৰ্তে স্পষ্ট ভাৱে প্ৰকাশ কৰা। কিন্তু সিহঁ তে এনেকু ৱা কৰা নাছিল। যিসকলে ঐশী গ্ৰন্থসমূহক লৈ মতানৈক্য কৰিছে, ইয়াৰ কিছু অংশক মানিছে আৰু কিছু অংশক গোপন কৰিছে; দৰাচলতে সিহঁ তে সত্যৰ পৰা বহু দূৰ আঁতৰি গৈছে।
۞ لَّيْسَ ٱلْبِرَّ أَن تُوَلُّوا۟ وُجُوهَكُمْ قِبَلَ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلْكِتَـٰبِ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ وَءَاتَى ٱلْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ ذَوِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَٱلسَّآئِلِينَ وَفِى ٱلرِّقَابِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَـٰهَدُوا۟ ۖ وَٱلصَّـٰبِرِينَ فِى ٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ وَحِينَ ٱلْبَأْسِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُوا۟ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾
ى ى و সত্ কৰ্ম যিটো আল্লাহে পছন্দ কৰে সেয়া কেৱল পূব বা পশ্চিম পিনে মুখ কৰিলেই নহয় , আৰু কিবলা লৈ মতানৈক্য কৰাটোৱে সত্ কৰ্ম নহয় । বৰং প্ৰকৃ ত সত্ কৰ্মকাৰী হৈছে সেইজন, যিয়ে অদ্বি তীয় আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে, কিয়ামতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে, সকলো ফিৰিস্তা, সকলো ঐশী গ্ৰন্থআৰু কাৰো প্ৰতি ভেদভাৱ নকৰাকৈ সকলো নবীৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে। সম্পত্তিৰ মোহ আৰু লোভ থকাৰ পিছতো আত্মীয় স্বজন, অনাথ শিশু, অভাৱী ব্যক্তি , ঘৰ পৰিয়ালৰ পৰা দূৰত থকা যাত্ৰীসকল, প্ৰয়োজনত বাধ্য হৈ হাত প্ৰসাৰিত কৰা ব্যক্তি ৰ ওপৰত নিজৰ ধন-সম্পদ ব্যয় কৰে, তথা দাস মুক্তিৰ বাবে ব্যয় কৰে। সম্পূৰ্ণৰূপে আল্লাহে দেখুৱাই দিয়া পদ্ধতি অনুসাৰে ছালাত আদায় কৰে, লগতে ফৰজ যাকাত আদায় দিয়ে । এইদৰে যিসকলে প্ৰতিশ্ৰুতি কৰাৰপিছত সেয়াপূৰণ কৰে,অভাৱ-অনাটন আৰুবেমাৰত ধৈৰ্য্যধাৰণ কৰেলগতে যুদ্ধৰসময় ত পলায় ন কৰাৰপৰিবৰ্তে দৃঢ় ভাৱে بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ অটল থাকে। এইবোৰ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ব্যক্তিসকলেই নিজৰ ঈমান, আমলত সত্যবাদী, আৰু আল্লাহৰ আদেশ পালনকাৰী তথা তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থকা মু ত্ত্বাক্বী বান্দা।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِصَاصُ فِى ٱلْقَتْلَى ۖ ٱلْحُرُّ بِٱلْحُرِّ وَٱلْعَبْدُ بِٱلْعَبْدِ وَٱلْأُنثَىٰ بِٱلْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِىَ لَهُۥ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌۭ فَٱتِّبَاعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ وَأَدَآءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌۭ ۗ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٧٨﴾
ى ذلك فلهعذاب أليم হে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসাৰীসকল! যিয়ে কাৰোবাক জানি-বুজি অন্যায় ভাৱে হত্যা কৰিব, তাৰ অপৰাধ অনুসাৰে তাক শাস্তি দিয়াটো তোমালোকৰ ওপৰত ফৰজ কৰা হৈছে। এতেকে স্বাধীন ব্যক্তি ক স্বাধীন ব্যক্তি ৰ পৰিবৰ্তে মৃ ত্যুদণ্ড দিয়া হ’ব। দাসক দাসৰ পৰিবৰ্তে আৰু নাৰীক নাৰীৰ পৰিবৰ্তে মৃত্যুদণ্ড দিয়া হ’ব। কিন্তু যদি নিহত ব্যক্তিয়ে মৃত্যুৰ আগতে হত্যাকাৰীক ক্ষমা কৰি দিয়ে , অথবা নিহত ব্যক্তিৰ অভিভাৱকে ৰক্তপণ (যিটো হত্যাকাৰীয়ে নিহত ব্যক্তিৰআত্মীয় ক দিয়ে ) ল’বলৈ সন্তু ষ্টি প্ৰকাশ কৰে,তেন্তে ক্ষমাকাৰীসকলে ৰক্তপণ বিচৰাত সাধাৰণ নিয় মসমূহ মানি চলাউচিত। যাতে ইয়াৰদ্বাৰাকষ্ট তথাআঘাত দিয়ানহয় । হত্যাকাৰীৰোউচিত সি যেন বাহানাবাজি (টালৈবাজি) নকৰিউত্তমভাৱেৰক্ত পণ আদায় দিয়ে । এই ক্ষমা আৰু ৰক্ত পণ লোৱাৰ নিয় মটো হৈছে তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা এই উম্মতৰ বাবে এটা সুবিধা আৰু ৰহমতস্ব ৰূপ। কিন্তু যিয়ে ক্ষমা কৰাৰ পিছত অথবা ৰক্ত পণ লোৱাৰপিছত হত্যাকাৰীৰওপৰত অত্যাচাৰ কৰিব, তাৰবাবেআছে আল্লাহৰওচৰত কষ্ট দায় ক শাস্তি ।
وَلَكُمْ فِى ٱلْقِصَاصِ حَيَوٰةٌۭ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٧٩﴾
দৰাচলতে কিচাচৰ বিধানৰ ভিতৰত তোমালোকৰ বাবে আছে জীৱন দান। কিয় নো এইটো হৈছে তেজ সংৰক্ষণ আৰু পৰস্পৰৰ শত্ৰুতা নিবাৰণৰ অন্যতম মাধ্যম। কিন্তু এই কথাটো কেৱল সেই জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে উপলব্ধি কৰিব পাৰে যিয়ে আল্লাহক ভয় কৰি তেওঁৰ চৰীয় ত মতে চলে আৰু তেওঁৰ আদেশ পালন কৰে।
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا ٱلْوَصِيَّةُ لِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٨٠﴾
যেতিয়া তোমালোকৰ কাৰোবাৰ মৃ্ত্যুৰ লক্ষণ তথা কাৰণ দেখা দিয়ে , আৰু যদি তাৰ বহুত সম্পত্তি থাকে তেন্তে তাৰ ওপৰত পিতৃ -মাতৃ আৰু আত্মীয় - স্বজনৰ বাবে চৰীয় ত অনু যায়ী অৰ্থাৎ এক তৃ তীয়াংশ সম্পদ অছিয় ত কৰা জৰুৰী। এয়া এক অনিবাৰ্য কৰ্ম, সেইসকল লোকৰ বাবে যিসকলে আল্লাহক ভয় কৰে। জানি থোৱা উচিত যে,এই আদেশ মিৰাছ (উত্তৰাধিকাৰী) সম্পৰ্কীয় আয়াত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰপূৰ্বৰআদেশ। কিন্তু মিৰাছৰআয়াত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত এই কথা স্পষ্ট ভাৱেবৰ্ণনা কৰা হৈছে যে, মৃ ত ব্যক্তি ৰ ওৱাৰিছ কোন কোন হ’বআৰু কিমান অংশ পাব।
فَمَنۢ بَدَّلَهُۥ بَعْدَ مَا سَمِعَهُۥ فَإِنَّمَآ إِثْمُهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿١٨١﴾
যিয়ে অছীয়তত হেৰফেৰ কৰিব অথবা অছীয়তৰ কথা জনাৰ পিছতো সেয়া জাৰি কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিব, তেন্তে এই পৰিবৰ্তনৰ পাপ পৰিবৰ্ত নকাৰীৰহে হ’ব,অছীয় ত কৰ্তাৰনহয় । নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁৰবান্দাসকলৰকথাশ্ৰ ৱণকাৰী,আৰুসিহঁ তৰকৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। সিহঁ তৰ কোনো অৱস্থাই তেওঁ ৰপৰা গোপন নহয় ।
فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍۢ جَنَفًا أَوْ إِثْمًۭا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٨٢﴾
অছীয় তত যদি কোনোঅন্যায় পৰিলক্ষিত হয় অথবাঅছীয় তকাৰীয়ে যদি ন্যায় ভাৱেঅছীয় ত কৰানাই বুলি প্ৰকাশিত হয় ,এনে অৱস্থাত অছীয় তক লৈ বাক-বিতণ্ডাত লিপ্ত সকলৰ মাজত যদি কোনোবাই মীমাংসা কৰি দিয়ে , তেন্তে তাৰ কোনো গুনাহ নহ’ব। বৰং তেওঁ মীমাংসা কৰি দিয়াৰ বাবে ছোৱাবহে পাব। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁ ৰতাওবাকাৰী বান্দাসকলৰপ্ৰ তি ক্ষমাশীল, আৰু তেওঁ লোকৰপ্ৰ তি পৰম দয়ালু। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿١٨٣﴾
হে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অনুসাৰীসকল! তোমালোকৰ ওপৰত তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা ৰোজা ফৰজ কৰা হৈছে, যিদৰে তোমালোকৰ পূৰ্বে অতিবাহিত হোৱা লোকসকলৰ ওপৰত ফৰজ কৰা হৈছিল। যাতে তোমালোকে আল্লাহক ভয় কৰা। লগতে নেক আমলক যাতে তোমালোকে আল্লাহৰ শাস্তি আৰু নিজৰ মাজত ব্যৱধান বনাই লোৱা। আটাইতকৈ ডাঙৰ নেক আমলসমূ হৰ অন্যতম হৈছে ৰোজা।
أَيَّامًۭا مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ فَعِدَّةٌۭ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى ٱلَّذِينَ يُطِيقُونَهُۥ فِدْيَةٌۭ طَعَامُ مِسْكِينٍۢ ۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًۭا فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّهُۥ ۚ وَأَن تَصُومُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٨٤﴾
তোমালোকৰ ওপৰত বছৰৰ কেৱল কেইটামান দিনৰহে ৰোজা ফৰজ কৰা হৈছে। এতেকে যদি তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই অসুস্থ থাকে আৰু ৰোজা ৰাখিবলৈ সক্ষম নহয় অথবা ভ্ৰমণত থাকে, তেন্তে সি ৰোজা ভাঙিব পাৰে। কিন্তু এৰি দিয়া ৰোজাসমূহ পাছত কাজ্বা কৰিব লাগিব। ৰোজা ৰাখিবলৈ সক্ষম ব্যক্তিয়ে যদি ৰোজা ভাঙে তেন্তে ইয়াৰ পৰিবৰ্তে ফিদিয়া দিব লাগিব। অৰ্থাৎ এৰি দিয়া প্ৰতিদিনৰ পৰিবৰ্তে একোজনকৈ মিছকিনক খাদ্য দিব লাগিব। যদি কোনোবাই একাধিক মিছকিনক খাদ্য খুৱায় , তেন্তে সেইটো তেওঁ ৰ বাবে উত্তম। যদি তোমালোকে ৰোজাৰ মহত্ব তথা গুৰুত্ব আৰু ইয়াৰ ছোৱাব সম্পৰ্কে নাজানা তেন্তে শুনা! ৰোজা এৰি দিয়া আৰু ইয়াৰ পৰিবৰ্তে ফিদিয়া দিয়াতকৈ ৰোজা ৰখাই উত্তম। এই বিধানটো ৰোজা ফৰজ হোৱাৰ প্ৰাৰম্ভি ক অৱস্থাত আছিল। সেই সময় ত যিয়ে ইচ্ছা কৰিছিল ৰোজা ৰাখিছিল আৰু যিয়ে ইচ্ছা কৰিছিল ভঙ্গ কৰি মিছকিনক খাদ্য খোৱাইছিল। কিন্তু পাছত আল্লাহে ৰোজাক ফৰজ কৰিপ্ৰ ত্যেক প্ৰাপ্ত বয় স্কব্যক্তি আৰুসক্ষম ব্যক্তি ৰওপৰত অনিবাৰ্য কৰিছে।
شَهْرُ رَمَضَانَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ فِيهِ ٱلْقُرْءَانُ هُدًۭى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَـٰتٍۢ مِّنَ ٱلْهُدَىٰ وَٱلْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ فَعِدَّةٌۭ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ ٱللَّهُ بِكُمُ ٱلْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ ٱلْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا۟ ٱلْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا۟ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَىٰكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٨٥﴾
ى ه ى ৰমজান মাহৰ পৱিত্ৰ ৰাতিত (লাইলাতু ল ক্বদৰত) পৱিত্ৰ কোৰআন অৱতীৰ্ণ হোৱা আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াক আল্লাহে পথপ্ৰ দৰ্শনৰূপে অৱতীৰ্ণ কৰিছে। ইয়াৰমাজত আছে হিদায় তৰস্পষ্ট প্ৰমাণাদি আৰুই হৈছে সত্যআৰুঅসত্যৰমাজত পাৰ্থক্যকাৰী গ্ৰন্থ। যি ব্যক্তি য়ে সুস্থ আৰুমু কীম অৱস্থাত এই মাহত উপনীত হ’ব, সি অনিবাৰ্যভাৱে এই মাহৰ ৰোজা পালন কৰা উচিত। কিন্তু অসুস্থ তাৰ কাৰণে অথবা ভ্ৰমণৰ কাৰণে যাৰ বাবে ৰোজা ৰখা কঠি ন, সি ৰোজা ভাঙিব পাৰে। কিন্তু পিছত ইয়াৰ ক্বাজা কৰিব লাগিব। আল্লাহে এইবোৰ বিধানৰ দ্বাৰা তোমালোকক সুবিধা কৰি দিব বিচাৰে, অসুবিধা নহয় । যাতে তোমালোকে ৰমজানৰ গণনা সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰা। লগতে যাতে তোমালোকে ৰমজানৰ শেষত ঈদৰ দিনা আল্লাহৰ মহত্ব বৰ্ণনা কৰিব পাৰা যে, তেওঁ তোমালোকক ৰোজা ৰখাৰ তাওফীক দান কৰিছে আৰু ৰোজা সমাপ্ত কৰাত সহায় কৰিছে। এইদৰে যাতে তোমালোকে আল্লাহৰ কৃ তজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা, এই কাৰণে যে,তেওঁ তোমালোকক সেই দ্বীনৰহিদায় ত দিছে যিটোতেওঁ তোমালোকৰবাবেপছন্দ কৰিছে।
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ ٱلدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لِى وَلْيُؤْمِنُوا۟ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ﴿١٨٦﴾
يرشدون হে নবী! যেতিয়া মোৰ বান্দাই আপোনাক মোৰ নৈকট্য আৰু দুআ কবুল হোৱাৰ বিষয়ে সোধে, তেতিয়া সিহঁ তক কৈ দিয় ক যে, মই অতি নিকটৱৰ্তী, সিহঁ তৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে মই জ্ঞাত আৰু সিহঁ তৰ দুআ মই শ্ৰৱণ কৰোঁ। সেয়ে সিহঁ তৰ বাবে কোনো মাধ্যমৰ প্ৰয়োজন নাই আৰু উচ্চস্ব ৰে যিকিৰ কৰাৰো আৱশ্যকতা নাই। মই নিৰ্ভে জালভাৱে দুআকাৰীৰ দুআ কবুল কৰোঁ। সেয়ে সিহঁ তে কেৱল মোৰেই আদেশ পালন কৰা উচিত আৰু ঈমানৰ ওপৰত অবিচল থকা উচিত। কিয় নো মোৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা গ্ৰহণযোগ্য হোৱাৰ এইটো হৈছে উত্তম উপায় । যাতে সিহঁ তে পাৰ্থিৱ আৰু আখিৰাতৰ কৰ্মত সঠি ক পথ লাভ কৰিব পাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ ٱلصِّيَامِ ٱلرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَآئِكُمْ ۚ هُنَّ لِبَاسٌۭ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌۭ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتَانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ ۖ فَٱلْـَٔـٰنَ بَـٰشِرُوهُنَّ وَٱبْتَغُوا۟ مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمْ ۚ وَكُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ ٱلْخَيْطُ ٱلْأَبْيَضُ مِنَ ٱلْخَيْطِ ٱلْأَسْوَدِ مِنَ ٱلْفَجْرِ ۖ ثُمَّ أَتِمُّوا۟ ٱلصِّيَامَ إِلَى ٱلَّيْلِ ۚ وَلَا تُبَـٰشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَـٰكِفُونَ فِى ٱلْمَسَـٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿١٨٧﴾
ى ه প্ৰথমাৱস্থাত এইটো বিধান আছিল যে, যদি কোনো ব্যক্তিয়ে ৰমজান মাহৰ ৰাতিত টোপনি যায় আৰু ফজৰৰ আগত সাৰ পায় , তেন্তে ভোজন কৰিব নোৱাৰিবআৰুস্ত্ৰী সহবাসো কৰিবনোৱাৰিব। কিন্তু পিছত এই আদেশ ৰহিত কৰা হৈছে। হে মুমিনসকল! তোমালোকৰবাবেৰমজান মাহৰৰাতিত স্ত্ৰী সহবাস বৈধ কৰি দিয়া হৈছে। কাৰণ স্ত্ৰীসকল হৈছে তোমালোকৰ পৰ্দা আৰু সন্মান ৰক্ষাৰ মাধ্যম, আৰু তোমালোকেও হৈছা সিহঁ তৰ পৰ্দা আৰু সন্মান ৰক্ষাৰ মাধ্যম। তোমালোকে পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ পৰা অমু খাপেক্ষী হ’ব নোৱাৰা। আল্লাহে অৱশ্যে জানে যে, তোমালোকে তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত কৰ্ম কৰি নিজৰ নফছৰ লগত বিশ্বাসঘাতকতা কৰি আছিলা। সেয়ে তেওঁ তোমালোকৰ ওপৰত কৃ পা কৰি তোমালোকৰ তাওবা কবুল কৰিছে লগতে বিষয় টো সহজ কৰি দিছে। এতেকে এতিয়া তোমালোকে সহবাস কৰিব পাৰা, আৰু আল্লাহে ভাগ্যত লিখা সন্তান অনুসন্ধান কৰা। লগতে ৰাতিৰ অন্ধকাৰ ভেদি ফজৰৰ কিৰণ স্পষ্ট নোহোৱালৈকে আৰু ছু বেহ ছাদিক প্ৰকাশ নোপোৱালৈকে খোৱা আৰু পান কৰা (কোনো অসুবিধা নাই)। তাৰ পিছত প্ৰভাতৰ পৰা সূৰ্যাস্ত লৈকে, ৰোজা ভঙ্গ হোৱা সকলো কৰ্মৰ পৰা বিৰত থাকি ৰোজা সম্পূৰ্ণ কৰা। কিন্তু মছজিদত এতেকাফ কৰা অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাস নকৰিবা। কিয় নো ইয়াৰ দ্বাৰা এতেকাফ ভঙ্গ হ’ব। উক্ত আদেশসমূহ হৈছে হালাল আৰু হাৰামৰ মাজত আল্লাহৰ সীমাৰেখা। এতেকে তোমালোকে উক্ত সীমাৰেখাৰওচৰলৈকেও নাযাবা। কিয় নোযিয়ে আল্লাহৰসীমাৰেখাৰনিকটৱৰ্তী হয় ,সি তাত প্ৰৱেশ কৰাৰসম্ভ ৱনাবেছি থাকে। এই স্পষ্ট বিৱৰণৰ দৰে আল্লাহে তেওঁ ৰ নিদৰ্শনসমূ হ স্পষ্ট ভাৱে বৰ্ণনা কৰে, যাতে মানু হে তেওঁ ক ভয় কৰি তেওঁ ৰ আদেশৰ প্ৰতি আমল কৰে আৰু নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা দূ ৰত থাকে।
وَلَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَكُم بَيْنَكُم بِٱلْبَـٰطِلِ وَتُدْلُوا۟ بِهَآ إِلَى ٱلْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا۟ فَرِيقًۭا مِّنْ أَمْوَٰلِ ٱلنَّاسِ بِٱلْإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿١٨٨﴾
তোমালোকে ইজনে সিজনৰ সম্পদ অবৈধভাৱে ভক্ষণ নকৰিবা। যেনে- চু ৰি, লুন্ঠণ, ঠগি খোৱা ইত্যাদি। লগতে সম্পত্তি সম্পৰ্কীয় কোনো মোকৰ্দ মা অধিকাৰীসকলৰ ওচৰত এই উদ্দেশ্যে লৈ নাযাবা যে, মানুহৰ সম্পত্তিৰ এটা অংশ অন্যায় ভাৱে আত্মসাৎ কৰিব পাৰা। অথচ তোমালোকে জানা যে, নিশ্চয় আল্লাহে এইটো হাৰাম কৰিছে। কিয় নো হাৰাম বুলি জনাৰ পিছতো সেই গুনাহত লিপ্ত হোৱাটো অধিক ঘৃণনীয় আৰু ইয়াৰ শাস্তি ও অতি কঠোৰ।
۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْأَهِلَّةِ ۖ قُلْ هِىَ مَوَٰقِيتُ لِلنَّاسِ وَٱلْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ ٱلْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَـٰكِنَّ ٱلْبِرَّ مَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَأْتُوا۟ ٱلْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَٰبِهَا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿١٨٩﴾
ى হে ৰাছু ল! মানুহে আপোনাক চন্দ্ৰ ৰ উত্ পত্তি আৰু ইয়াৰ অৱস্থাৰ পৰিবৰ্ত ন সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰে। সিহঁ তক কৈ দিয় ক যে, ইয়াৰ কাৰণ হৈছে, ই হৈছে মানু হৰ বাবে সময় নিৰ্ধাৰণৰ মাধ্যম। মানু হে ইয়াৰ দ্বাৰাই ইবাদতৰ সময় নিৰ্ণয় কৰে। যেনে- হজ্জৰ মাহ, ৰমজান মাহ আৰু যাকাতৰ বাবে বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰগণনানিৰ্ণয় কৰে। লেনদেন সম্পৰ্কীয় সময় ও ইয়াৰদ্বাৰাই নিৰ্ধাৰণ কৰে। যেনে- ৰক্তপণ অথবাঋণ আদি আদায় দিয়াৰসময় সীমা। লগতে তোমালোকে হজ্জ তথা ওমৰাৰ ইহৰাম বন্ধাৰ সময় ত, ঘৰৰ পিছফালেৰে প্ৰৱেশ কৰাটো কোনো সত্ কৰ্ম নহয় । যিদৰে তোমালোকে অজ্ঞতা যুগত কৰিছিলা। বৰংপ্ৰ কৃ ত সত্ কৰ্মকাৰী সেইজন ব্যক্তি ,যিয়ে প্ৰকাশ্যঅপ্ৰ কাশ্যসকলো ক্ষেত্ৰতে আল্লাহক ভয় কৰে। ঘৰত দুৱাৰেৰেপ্ৰ ৱেশ কৰাটো হৈছে তোমালোকৰ বাবে সহজ, আৰু অনাৱশ্যক কষ্ট ও নহ’ব। কিয় নো আল্লাহে তোমালোকক এনে কোনো আদেশ দিয়া নাই, যাৰ ওপৰত আমল কৰা টান আৰু কঠি ন। এতেকে নেক আমলক নিজৰ আৰু আল্লাহৰ শাস্তি ৰ মাজত ব্যৱধান বনাই লোৱা। যাতে তোমালোকে সেইবোৰ বস্তু পোৱাত সফল হ’ব পাৰা, যিবোৰ তোমালোকে পাবলৈ ইচ্ছা কৰা, লগতে সেইবোৰৰ পৰা মু ক্তি পাব পাৰা, যিবোৰক তোমালোকে ভয় কৰা।
وَقَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱلَّذِينَ يُقَـٰتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ ﴿١٩٠﴾
তথা আল্লাহৰ কলিমা উচ্চ কৰিবলৈ সেইসকল কাফিৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰা, যিসকলে তোমালোকক আল্লাহৰ দ্বীনৰ পৰা বিৰত ৰাখিবলৈ তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰে। কিন্তু আল্লাহৰ সীমাৰেখা উলংঘন নকৰিবা। যেনে- শিশু, মহিলা, আৰু বৃদ্ধক হত্যা নকৰিবা, লগতে নিহত ব্যক্তিৰ অংগ কৰ্তন নকৰিবা। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰচৰীয় ত আৰুআদেশৰক্ষেত্ৰত সীমালংঘনকাৰীক ভাল নাপায় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَٱقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَـٰتِلُوهُمْ عِندَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَـٰتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِن قَـٰتَلُوكُمْ فَٱقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩١﴾
ى সিহঁ তক য’তেই পোৱা হত্যা কৰা আৰু সিহঁ তক সেই ঠাইৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা, য’ৰ পৰা সিহঁ তে তোমালোকক বহিষ্কাৰ কৰিছিল অৰ্থাৎ মক্কাৰ পৰা। মু মিন ব্যক্তি ক তেওঁ ৰ ধৰ্মৰ পৰা বাধা দিয়াৰ ফলত আৰু তেওঁ ক কু ফৰৰ পিনে উভতি যাবলৈ বাধ্য কৰাৰ ফলত যি ফিতনাৰ সৃষ্টি হয় , সেয়া হত্যাতকৈও অধিক সাংঘাতিক। লগতে কাবা ঘৰৰসন্মান ৰক্ষা কৰিতাৰওচৰত কাজিয়া নকৰিবা। কিন্তু যদি সিহঁ তে যুদ্ধ আৰম্ভ কৰে, তেন্তে সিহঁ তক হত্যা কৰা। পৱিত্ৰ মছজিদৰ ওচৰত যুদ্ধ কৰি ইয়াৰ সন্মান হানি কৰাৰ ফলস্ব ৰূপে কাফিৰসকলৰ পৰিণাম এইটোৱে হোৱা উচিত।
فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٩٢﴾
যদি সিহঁ তে তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ নকৰে আৰু কু ফৰৰ পথ ত্যাগ কৰে, তেন্তে তোমালোকেও সিহঁ তক এৰি দিয়া। নিশ্চয় আল্লাহে তাওবাকাৰীসকলক ক্ষমা কৰে। সেয়ে তেওঁ বান্দাসকলক বিগত গুনাহৰ বাবেও দায়ী নকৰিব। কাৰণ তেওঁ বান্দাসকলৰ প্ৰতি অত্যন্ত দয়ালু, তেওঁ বান্দাসকলক শাস্তি প্ৰদানৰক্ষেত্ৰত ক্ষীপ্ৰ তাঅৱলম্বন নকৰে।
وَقَـٰتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌۭ وَيَكُونَ ٱلدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ ٱنتَهَوْا۟ فَلَا عُدْوَٰنَ إِلَّا عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٩٣﴾
আৰু কাফিৰসকলৰ লগত যুদ্ধ কৰা যেতিয়ালৈকে সিহঁতে শ্বিৰ্কৰ পৰা, আল্লাহৰ পথত বাধা দিয়াৰ পৰা আৰু কু ফৰৰ পৰা বিৰত নাথাকিব। তথা যেতিয়ালৈকে আল্লাহৰ ধৰ্মৰ প্ৰভূত্ব প্ৰতিষ্ঠা নহ’ব। যদি সিহঁতে কুফৰ আৰু আল্লাহৰ পথত বাধা প্ৰদান কৰা এৰি দিয়ে, তেন্তে সিহঁতৰ লগত তোমালোকে যুদ্ধ নকৰিবা। কাৰণ কু ফৰী কৰাসকলে আৰু আল্লাহৰ পথত বাধা প্ৰদান কৰা অত্যাচাৰীসকলৰ বাহিৰে বেলেগৰ সৈতে শত্ৰুতা পোষণ কৰা উচিত নহয় ।
ٱلشَّهْرُ ٱلْحَرَامُ بِٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ وَٱلْحُرُمَـٰتُ قِصَاصٌۭ ۚ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَٱعْتَدُوا۟ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا ٱعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلْمُتَّقِينَ ﴿١٩٤﴾
চন ৭ হিজৰীৰ এই পৱিত্ৰ মাহটো, যিটো মাহত আল্লাহে তোমালোকক হৰমত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ আৰু ওমৰাহ আদায় কৰিবলৈ সুযোগ প্ৰদান কৰিছে, এইটো হৈছে সেই পৱিত্ৰ মাহৰ বিনিময় ত যিটো চন ৬ হিজৰীত মুশ্বৰিকসকলে তোমালোকক হৰমত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ বাধা দিছিল। দৰাচলতে পৱিত্ৰ নগৰ, পৱিত্ৰ মাহ আৰু ইহৰাম- আদিৰ যদি কোনোবাই সন্মানহানি কৰে তথা পৱিত্ৰতা বিনষ্ট কৰে তেন্তে সেই অপৰাধীৰ পৰা কিচাচ বা সমপৰিমাণ শাস্তি ৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো চৰীয় তসন্মত। ইয়াৰ মাজত যিয়ে তোমালোকৰ লগত অত্যাচাৰ কৰিব, তাৰ লগত তাৰ অত্যাচাৰ অনুপাতে প্ৰতিশোধ ল’বা। কিন্তু তুলনাতকৈ অধিক প্ৰতিশোধনল’বা। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁৰসীমাৰেখা উলংঘনকাৰীক পছন্দ নকৰে। আল্লাহে যিবোৰকাম কৰিবলৈ আদেশ দিছে,তাত সীমালংঘন নকৰিবা। জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ তাওফীক আৰুসহায় -সমৰ্থনৰদ্বাৰামু ত্ত্বাক্বীসকলৰলগত থাকে।
وَأَنفِقُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا تُلْقُوا۟ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى ٱلتَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوٓا۟ ۛ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٩٥﴾
তথা নিজৰ ধন-সম্পত্তি আল্লাহৰ আনুগত্যত ব্যয় কৰা, যেনে- জিহাদ আদিত। লগতে আল্লাহৰ পথত ব্যয় আৰু জিহাদ পৰিত্যাগ কৰি নিজকে ধ্বংসৰ পথত ঠেলি নিদিবা। অথবা নিজক এনেকু ৱা কৰ্মত নিয়োজিত নকৰিবা, যিটো বিনাশৰ কাৰণ হ’ব, আৰু নিজৰ ইবাদত, লেনদেন আৰু চৰিত্ৰ উত্তম হিচাপে গঢ়ি তোলা। নিশ্চয় আল্লাহে উত্তম চৰিত্ৰৱান লোকক পছন্দ কৰে,আৰুতেওঁ লোকক মহা প্ৰতিদান দিয়ে ,লগতে সুপথত চলাৰতাওফীক প্ৰদান কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَأَتِمُّوا۟ ٱلْحَجَّ وَٱلْعُمْرَةَ لِلَّهِ ۚ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا ٱسْتَيْسَرَ مِنَ ٱلْهَدْىِ ۖ وَلَا تَحْلِقُوا۟ رُءُوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْهَدْىُ مَحِلَّهُۥ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِۦٓ أَذًۭى مِّن رَّأْسِهِۦ فَفِدْيَةٌۭ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍۢ ۚ فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِٱلْعُمْرَةِ إِلَى ٱلْحَجِّ فَمَا ٱسْتَيْسَرَ مِنَ ٱلْهَدْىِ ۚ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَـٰثَةِ أَيَّامٍۢ فِى ٱلْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌۭ كَامِلَةٌۭ ۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُۥ حَاضِرِى ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿١٩٦﴾
হজ্জ আৰু ওমৰাহ আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি অৰ্জ নৰ উদ্দেশ্যে সম্পূৰ্ণৰূপে আদায় কৰা। যদি বেমাৰ-আজাৰ অথবা শত্ৰু নাইবা অন্য কোনো কাৰণত হজ্জ ওমৰাহ পালন কৰাত বাধাগ্ৰ তস্ হোৱা, তেন্তে ইহৰামৰ পৰা হালাল হ'বলৈ কোৰবানী এটা দিব লাগিব; উট, গৰু অথবা ছাগলী যিটো উপলব্ধ হয় সেইটোৱে জবেহ কৰিব লাগিব। মূৰ তেতিয়ালৈকে নুখুৰাবা যেতিয়ালৈকে কোৰবানীৰ জন্তু সেই ঠাইত উপস্থি ত নহ'ব, যি ঠাইত তাক জবেহ কৰা বৈধ। যদি হৰমত উপস্থি ত হোৱাৰ আগতেই বাধা দিয়া হয় তেন্তে সেই ঠাইতে জবেহ কৰা, য’ত বাধা দিয়া হৈছে। কিন্তু যদি হৰমত যাবলৈ বাধাগ্ৰ তস্ নোহোৱা তেন্তে কোৰবানীৰ দিনা আৰু তাৰ পিছত তাশ্ব ৰীকৰ দিনবোৰতো কোৰবানী কৰিব পাৰিবা। কিন্তু তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবাই যদি অসুস্থ হয় অথবা মূ ৰৰ চু লিত কোনো অসুবিধা হ'লে; যেনে ওকণি আদি, আৰু ইয়াৰ ফলত সময় ৰ আগতে মূ ৰ খুৰাবলগীয়া হয় তেন্তে তাৰ বাবে কোনো অসুবিধা নাই। কিন্তু সি ফিদিয়া আদায় দিব লাগিব। ফিদিয়া হিচাপে তিনিটা ৰোজা ৰাখিব লাগিব অথবা মক্কাৰ ৬ জন মিছকিনক খাদ্য খোৱাব লাগিব নাইবা এটা ছাগলী জবেহ কৰি মক্কাৰ দৰিদ্ৰ সকলৰ মাজত বন্ট ন কৰিব লাগিব। কিন্তু যদি কোনো ভয় -ভীতিৰ পৰিৱেশ নাথাকে তেন্তে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে হজ্জৰ মাহবোৰত ওমৰাহ আদায় কৰাৰ পিছত ইহৰাম খুলিব বিচাৰে আৰু হজ্জৰ আগ মূহুৰ্ত লৈকে সেইসমূহ বস্তু ৰ পৰা উপকৃ ত হ'ব বিচাৰে যিবোৰ ইহৰাম অৱস্থাত হাৰাম আছিল; এনেকু ৱা ব্যক্তিয়ে নিজৰ সুবিধা অনুযায়ী কোৰবানী কৰা উচিত, অৰ্থাৎ এটা ছাগলী জবেহ কৰিব, অথবা উট নাইবা গৰুত সাতজন লোক অংশী হ'ব। যদি কোৰবানী দিয়াৰ সামৰ্থ নাথাকে তেন্তে ইয়াৰ পৰিবৰ্তে হজ্জৰ দিনবোৰত তিনিটা ৰোজা ৰাখিব লাগিব আৰু ঘৰত উভতি অহাৰ পিছত সাতটা ৰোজা ৰাখিব লাগিব। এইদৰে সৰ্বমুঠ দহটা ৰোজা ৰাখিব লাগিব। দৰাচলতে কোৰবানী অথবা ইয়াৰ সামৰ্থ নথকা ব্যক্তিৰ বাবে ৰোজা পালন কৰাৰ অনিবাৰ্যতাৰ সৈতে (ওমৰাহ আৰু হজ্জৰ মধ্যৱৰ্তী সময় ত) ইহৰাম খোলাৰ যিটো অনু মতি দিয়া হৈছে, সেয়া মক্কাৰ অধিবাসীসকলৰ বাবে নহয় । শুনা! আল্লাহৰ চৰীয় তৰ অনুসৰণৰ লগতে তেওঁৰ সীমাৰেখাক সন্মান কৰি তেওঁক ভয় কৰা। জানি থোৱা! আল্লাহে তেওঁৰ আদেশ লংঘনকাৰীককঠি নশাস্তি দিয়ে ।
ٱلْحَجُّ أَشْهُرٌۭ مَّعْلُومَـٰتٌۭ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا۟ فَإِنَّ خَيْرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقْوَىٰ ۚ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٩٧﴾
ى হজ্জৰকেইটামান প্ৰসিদ্ধ মাহ আছে। এইটোআৰম্ভ হয় শ্বাওৱালৰপৰাআৰুজুলহিজ্জামাহৰ১০তাৰিখেসমাপ্ত হয় । যিয়ে এই মাহবোৰত হজ্জৰবাবে নিয় ত কৰি ইহৰাম বান্ধিব, তাৰ বাবে (ইহৰাম অৱস্থাত) পত্নীৰ সৈতে সহবাস আৰু ইয়াৰ আনুষঙ্গিক বিষয় বোৰ নিষিদ্ধ। এইদৰে এই সময় ছোৱাত সময় আৰু স্থানৰ সন্মানৰ কাৰণে, গুনাহত লিপ্ত হৈ আল্লাহৰ আনু গত্যৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পাপ অধিক বৃদ্ধি হ’ব। এইদৰে এই দিনবোৰত এনেকু ৱা বাদানু বাদ কৰাও হাৰাম, যিটো ক্ৰোধ আৰু কাজিয়াৰ সৃষ্টি কৰে। এতেকে তোমালোকে যি সত্কৰ্ম কৰিবা সেয়া আল্লাহে জানে, আৰু তাৰ প্ৰতিদানো তেওঁ তোমালোকক প্ৰদান কৰিব। তথাতোমালোকে হজ্জ আদায় কৰাঅৱস্থাত সেইবোৰবস্তু ৰসহায় লোৱাযিবোৰবস্তু তোমালোকৰপ্ৰ য়োজন হয় ,যেনে- খাদ্য সামগ্ৰী। লগতে জানি থোৱা! তোমালোকৰ সকলো বিষয়তে আটাইতকৈ সহায়ক হৈছে আল্লাহৰ তাক্ব ৱা বা ভয়। এতেকে হে সৎবুদ্ধিৰ অধিকাৰীসকল! মোৰ আদেশ পালন কৰি আৰু মই নিষেধ কৰা বস্তু পৰিত্যাগ কৰি, কেৱল মোকেই ভয় কৰা।
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَـٰتٍۢ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿١٩٨﴾
হজ্জৰ দিনবোৰত ব্যৱসায় আদিৰ দ্বাৰা হালাল জীৱিকা সন্ধান কৰা কোনো পাপ কৰ্ম নহয় । ৯ তাৰিখে আৰাফা ময় দানত অৱস্থান কৰাৰ পিছত, যেতিয়া ১০ তাৰিখে ৰাতি মুজদালিফালৈ ৰাৱানা হ’বা, তেতিয়া মুজদালিফাত মাশ্বআৰুল হাৰামৰ ওচৰত তছবীহ, তাহলীল আৰু দুআ কৰি আল্লাহক স্মৰণ কৰিবা। আল্লাহক এই কাৰণে স্মৰণ কৰিবা যে, তেওঁ তোমালোকক তেওঁৰ দ্বীনৰ নিদৰ্শনসমূহ আৰু তেওঁৰ ঘৰৰ হজ্জ আদায় কৰিবলৈ তাওফীক দান কৰিছে;অথচ ইতিপূৰ্বে তোমালোকে তেওঁ ৰচৰীয় ত সম্পৰ্কে অজ্ঞ আছিলা। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ثُمَّ أَفِيضُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ ٱلنَّاسُ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٩٩﴾
আৰাফা ময়দানৰ পৰা ঠি ক তেনেকৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰা যিদৰে ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামৰ অনুসাৰীসকলে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিছিল। অজ্ঞতা যুগৰ লোকসকলৰ দৰে নহয় , সিহঁ তে ইয়াত অৱস্থানেই কৰা নাছিল। তথা আল্লাহৰ আদেশ পালনত হোৱা দোষ-ত্ৰুটি ৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰা। নিশ্চয় আল্লাহে তেওঁ ৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমা কৰে আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি কৃ পা কৰে।
فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًۭا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ﴿٢٠٠﴾
যেতিয়া হজ্জৰ কাৰ্যাৱলী সম্পূৰ্ণ কৰিবা তেতিয়া আল্লাহক স্মৰণ কৰিবা আৰু তেওঁ ৰ অধিক প্ৰশংসা কৰিবা, যিদৰে তোমালোকে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষক লৈ গৌৰৱ কৰা আৰু সিহঁ তৰ প্ৰশংসা কৰা; অথবা নিজৰ পুৰ্বপুৰুষ সকলতকৈও অধিক আল্লাহক স্মৰণ কৰিবা। কিয় নো তোমালোকে যি যি নিয়ামতৰ অধিকাৰী হৈছা, সেই সকলো আল্লাহেই প্ৰদান কৰিছে। যদিও মানুহে বিভিন্ন পন্থা অৱলম্বন কৰিছে। কিছু মান হৈছে কাফিৰ আৰু মুশ্বৰিক, যিসকলে কেৱল পাৰ্থিৱ জীৱনৰ প্ৰতিহে বিশ্বাস পোষণ কৰে। সেয়ে সিহঁ তে কেৱল নিজ প্ৰতিপালকৰ পৰা তেওঁ ৰ অনু গ্ৰহ আৰু সৌন্দ ৰ্যৰ বস্তু যেনে- সুস্থ তা, ধন- সম্পত্তি আৰু সন্তানৰ বাহিৰে আন একো নিবিচাৰে। এনেকু ৱা ব্যক্তিসকলৰ পাৰ্থিৱ জীৱনৰ মোহ আৰু আখিৰাতৰ পৰা বিমুখতাৰ কাৰণে, সেই বস্তু সমূ হৰমাজত সিহঁ তৰকোনো অংশ নাথাকিব, যিবোৰআল্লাহে তেওঁ ৰমু মিন বান্দাসকলৰবাবেআখিৰাতত প্ৰস্তু ত কৰিৰাখিছে।
وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ حَسَنَةًۭ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿٢٠١﴾
কিন্তু মানু হৰ মাজৰ আন এটা দলে আল্লাহৰ প্ৰতি আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে। এনেকু ৱা ব্যক্তি য়ে নিজ প্ৰতিপালকৰ পৰা পাৰ্থিৱ জীৱনৰ নিয়ামতৰ লগতে নেক আমল কৰাৰ তাওফীক প্ৰাৰ্থনা কৰে। তথা জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ আৰু জাহান্নামৰ শাস্তি ৰ পৰা মু ক্তি পাবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।
أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٢٠٢﴾
এওঁলোকেই হৈছে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতৰ কল্যাণকামী লোক। এওঁলোকৰ বাবে পাৰ্থিৱ জীৱনত কৰা নেক আমলৰ ফলস্বৰূপে আছে বৰ ডাঙৰ ছোৱাব, আৰুআল্লাহ আমলৰদ্ৰুত হিচাপ গ্ৰহণকাৰী।
۞ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِى يَوْمَيْنِ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٠٣﴾
নিৰ্দিষ্ট কেইটামান দিনত তকবীৰ আৰু তাহলীলৰ জৰিয় তে আল্লাহক স্মৰণ কৰা। ইয়াত কেইটামান দিনৰ দ্বাৰা জুলহিজ্জা মাহৰ ১১, ১২ আৰু ১৩ তাৰিখক বুজোৱা হৈছে। যদি কোনোবাই আগতীয়াকৈ শিল দলিয়াই ১২ তাৰিখে মিনা ত্যাগ কৰিব বিচাৰে তেন্তে কৰিব পাৰে, এনে কৰাত কোনো গুনাহ নহ’ব। কিয় নো এই সুবিধা আল্লাহে প্ৰদান কৰিছে। আনহাতে যিয়ে ১৩ তাৰিখ লৈকে অপেক্ষা কৰি শিল দলিয়াই মিনা ত্যাগ কৰিব বিচাৰে, তাৰ অপেক্ষা কৰাত কোনো অসুবিধা নাই। বৰং তেওঁ উত্তম কৰ্মহে কৰিছে আৰু ৰাছু লুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অনুসৰণ কৰিছে। এই সকলো বিধান তাৰ বাবে, যিয়ে হজ্জৰ ক্ষেত্ৰত আল্লাহৰ তাক্ব ৱা অৱলম্বন কৰে আৰু আল্লাহৰ আদেশ মতে হজ্জ আদায় কৰিব বিচাৰে। এতেকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁ ৰ তাক্ব ৱা অৱলম্বন কৰা, লগতে এই বিশ্বাস পোষণ কৰা যে, নিশ্চয় তোমালোক তেওঁ ৰ পিনেই উভতি যাবা আৰুতেওঁ তোমালোকক তোমালোকৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব।
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُۥ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيُشْهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِى قَلْبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾
হে নবী! মানুহৰমাজত কিছু মান মুনাফিক মানুহো আছে, পাৰ্থিৱজীৱন সম্পৰ্কে সিহঁ তৰকিছু মান কথা আপোনাৰঅন্ত ৰচু ই যায় । সিহঁ তৰমিঠা আৰু সুমধুৰ কথাৰ ফলত আপুনি সিহঁ তক সত্যবাদী আৰু শুভাকাংক্ষী বুলি ধাৰণা কৰে। অথচ সিহঁ তৰ এনে কৰাৰ উদ্দেশ্য হৈছে একমাত্ৰ নিজৰ ধন-সম্পদ আৰুপ্ৰাণ ৰক্ষাৰবাহিৰেআন একো নহয় । সিহঁ তে আল্লাহক এই কথাৰসাক্ষী বনাই লয় যে, সিহঁ তৰঅন্ত ৰত ঈমান আৰুকল্যাণৰবাহিৰেআন একো নাই অথচ সিহঁ ত হৈছে মিছলীয়া,অত্যন্ত কলহপ্ৰি য় আৰুমু ছলিমসকলৰশত্ৰু। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ ٱلْحَرْثَ وَٱلنَّسْلَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾
যেতিয়া আপোনাৰ পৰা আঁতৰি যায় তেতিয়া পৃথিৱীত দৌৰা-দৌৰি আৰম্ভ কৰে যাতে গুনাহৰ দ্বাৰা বিপৰ্যয় সৃষ্টি কৰিব পাৰে লগতে খেতি-বাতি বিনষ্ট কৰিব পাৰে আৰু জীৱ-জন্তু হত্যা কৰিব পাৰে। অথচ আল্লাহে পৃথিৱীত উপদ্ৰ ৱ সৃষ্টি কৰা কাৰ্যক আৰু উপদ্ৰ ৱ সৃষ্টি কাৰীক পছন্দ নকৰে।
وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾
যেতিয়া এই বিপৰ্যয় কাৰী সকলক উপদেশ দি কোৱা হয় যে, আল্লাহৰ সীমাৰেখাৰ সন্মান কৰা, আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁ কেই ভয় কৰা, তেতিয়া তাৰ অভিমানে তাক সত্যৰ পিনে উভতিবলৈ বাধা দিয়ে , লগতে সি গুনাহত আৰু অধিক আগুৱায় যায় । এতেকে তাৰ বাবে জাহান্নামেই যথেষ্ট ,আৰুজাহান্নাম বৰনিকৃ ষ্টঠাই,আৰুঅত্যন্ত বেয়াআৱাসস্থ ল।
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٢٠٧﴾
তথা মানু হৰ মাজত ঈমান্দাৰ মানু হো আছে। যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আনু গত্যত আৰু তেওঁ ৰ পথত জিহাদ কৰাৰ কাৰণে আৰু তেওঁ ৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ বাবেনিজকে বিক্ৰীوকৰিদিয়ে । আল্লাহ তেওঁ ৰবান্দাসকলৰপ্ৰ তি অসীম দয়াৱান,আৰুসিহঁ তৰপ্ৰ তি পৰম কৰুণাময় ।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱدْخُلُوا۟ فِى ٱلسِّلْمِ كَآفَّةًۭ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٠٨﴾
হে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসাৰীসকল! ইছলামৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰৱেশ কৰা, আৰু ইয়াৰ কোনো বিধানক এৰি নিদিবা। যিদৰে আহলে কিতাবসকলে কৰিছিল, সিহঁ তে গ্ৰন্থৰ এটা ভাগৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিছিল আৰু আনটো ভাগক অস্বীকাৰ কৰিছিল। লগতে তোমালোকে চয় তানৰ পদানু সৰণ নকৰিবা। কিয় নো সি তোমালোকৰপ্ৰ কাশ্যশত্ৰু, তাৰশত্ৰুতা গোপন নহয় ।
فَإِن زَلَلْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْكُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٠٩﴾
যদি এনেকুৱা স্পষ্ট আৰু সংশয়হীন প্ৰমাণ অহাৰ পিছতো তোমালোকে আঁতৰি যোৱা, আৰু বিমুখ হোৱা, তেন্তে জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ মহাপৰাক্ৰশালী অতি ক্ষমতাৱান। পৰিচালনা আৰু বিধান প্ৰস্তু ত কৰাত তেওঁ মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান। সেয়ে কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা আৰু তেওঁক সন্মান কৰা।
هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأْتِيَهُمُ ٱللَّهُ فِى ظُلَلٍۢ مِّنَ ٱلْغَمَامِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٢١٠﴾
চয় তানৰ পদানু সৰণকাৰী সকলে আৰু সত্ পথৰ পৰা পথভ্ৰ ষ্টলোকসকলে কেৱল ইয়াৰ অপেক্ষাত আছে যে, সিহঁ তৰ ফয় চালা কৰিবলৈ ক্বি য়ামতৰ দিনা আল্লাহে নিজৰ মৰ্যদা আৰু প্ৰতাপ অনু যায়ী মেঘৰ ছাঁত আগমন কৰিব, আৰু তেওঁ ৰ লগত থাকিব ফিৰিস্তাসকল, সিহঁ তক চাৰিওফালৰ পৰা পৰিবেষ্ট ন কৰিব,সেই সময় ত সিহঁ তৰবিষয়ে আল্লাহৰফয় চালাসম্পন্ন হ’ব। দৰাচলতে সৃষ্টি জগতৰসকলোবিষয় কেৱল আল্লাহৰপিনেই প্ৰত্যাৱৰ্ত ন কৰে।
سَلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ كَمْ ءَاتَيْنَـٰهُم مِّنْ ءَايَةٍۭ بَيِّنَةٍۢ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٢١١﴾
হে নবী! বনী ইছৰাঈলক ভৰ্ৎ সনা কৰিসিহঁ তক সোধক,আল্লাহে তোমালোকৰসন্মুখত ৰাছু লসকলৰসত্যবাদীতাৰসপক্ষে কিমান যে স্পষ্ট নিদৰ্শন প্ৰদান কৰিছিল যিবোৰক তোমালোকে অস্বীকাৰ কৰিছিলা, আৰু তাৰ পৰা বিমুখ হৈছিলা। আল্লাহৰ নিয়ামত স্পষ্ট হোৱাৰ পিছত আৰু জনাৰ পিছতো যিয়ে সেইবোৰঅস্বীকাৰকৰিব,তেন্তে জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহে কাফিৰসকলক আৰুঅস্বীকাৰকাৰীসকলক কঠি ন শাস্তি প্ৰদান কৰিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۘ وَٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ فَوْقَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٢١٢﴾
পাৰ্থিৱ জীৱন আৰু ইয়াৰ অস্থায়ী উপকৰণসমূহক লগতে অচিৰে সমাপ্ত হ’বলগীয়া আনন্দদায়ক বস্তু বোৰক, মহান আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰা লোকসকলৰ বাবে সুসজ্জিত কৰি দিয়া হৈছে। সিহঁ তে আল্লাহৰ প্ৰতি আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী লোকসকলৰ লগত ঠাট্টা-বিদ্ৰূপ কৰে। অথচ যিসকলে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা আঁতৰত থাকি কেৱল আল্লাহকেই ভয় কৰে, তেওঁলোকে আখিৰাতত এইসকল কাফিৰৰ ওপৰত প্ৰাধান্য লাভ কৰিব। আল্লাহে তেওঁ লোকক চিৰস্থায়ী জান্নাতত ঠাই দিব, আৰু আল্লাহে তেওঁ ৰ সৃষ্টি ৰ মাজত যাক ইচ্ছা কৰে, তাক অসংখ্যঅগণন নিয়ামত প্ৰদান কৰে।
كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ ۚ وَمَا ٱخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لِمَا ٱخْتَلَفُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلْحَقِّ بِإِذْنِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ يَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍ ﴿٢١٣﴾
ه আৰম্ভ ণিতে সকলো মানুহ এটাই উম্মত আছিল। হিদায় তৰ ওপৰত সকলোৱে একমত আৰু আদি পিতা আদমৰ দ্বীনৰ অনুসাৰী আছিল। অৱশেষত চয় তানে সিহঁ তকপথভ্ৰ ষ্টকৰিলে,মতানৈক্যসৃষ্টি হ'ল। কিছু মান মু মিন,আৰুআন কিছু মান কাফিৰহৈ গ'ল। সেয়ে আল্লাহে ৰাছু লপ্ৰে ৰণ কৰিলেযাতে ঈমান্দাৰসকলক আৰু আনুগত্যকাৰীসকলক সুসংবাদ দিয়ে , আৰু কাফিৰসকলক কঠি ন শাস্তি ৰ ভয় দেখুৱায় , যি শাস্তি সম্পৰ্কে সিহঁ তক সতৰ্ক কৰা হৈছে। লগতে আল্লাহে তেওঁৰৰাছু লসকলৰপ্ৰ তি সন্দে হমুক্ত সত্যৰওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত কিতাপ অৱতীৰ্ণ কৰিছে। যাতে সেইবোৰবিষয় মীমাংসা কৰিব পাৰে, যিবোৰ বিষয়ে মানুহে মতানৈক্য কৰিছিল। লগতে আল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰা তাওৰাত সম্পৰ্কেও সেই ইয়াহুদীসকলেই মতভেদ সৃষ্টি কৰিছিল, যিসকলক ইয়াৰ জ্ঞান দিয়া হৈছিল। সিহঁ তৰ ওচৰত এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যে, এয়া আল্লাহৰ সত্য গ্ৰন্থ , য’ত মতভেদ কৰাৰ কোনো স্থান নাই। কিন্তু আল্লাহে তেওঁৰ ইচ্ছাত মুমিনসকলক হিদায় ত আৰু পথভ্ৰ ষ্টতাৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰাৰ তাওফীক প্ৰদান কৰিছে। আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তাক পোন পথৰহিদায় ত প্ৰদান কৰে,য’ত কোনোবক্ৰ তানাই।
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ ٱلْبَأْسَآءُ وَٱلضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُوا۟ حَتَّىٰ يَقُولَ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ مَتَىٰ نَصْرُ ٱللَّهِ ۗ أَلَآ إِنَّ نَصْرَ ٱللَّهِ قَرِيبٌۭ ﴿٢١٤﴾
ى হে মু মিনসকল! তোমালোকে ভাবিছা নেকি যে, তোমালোকে এনেই জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিবা, অথচ তোমালোকে এতিয়াও সেই পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হোৱা নাই, যি পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন তোমালোকৰ পুৰ্বপুৰুষসকলে হৈছিল। তেওঁলোক দুৰ্ভিক্ষ আৰু বেমাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল, লগতে ভয়াৱহ বিপৰ্যয়ে তেওঁলোকক কম্পমান কৰি তু লিছিল। অৱশেষত তেওঁলোকে আল্লাহৰ সহায় অচিৰেই কামনা কৰিছিল। সেই সময় ছোৱাত ৰাছু ল আৰু তেওঁৰ লগত থকা মু মিনসকলে কৈছিলঃ আল্লাহৰ সহায় কেতিয়া আহিব? জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহৰ সহায় অতি নিকটৱৰ্তী, তেওঁ ৰ প্ৰতি ভৰসাকাৰী মু মিনসকলৰ বাবে।
يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَآ أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍۢ فَلِلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌۭ ﴿٢١٥﴾
হে নবী! আপোনাৰ সঙ্গী-সাৰথীসকলে প্ৰশ্নকৰে যে, তেওঁলোকৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ সম্পদৰ মাজৰ পৰা কোনটো কোনটো ব্যয় কৰিব আৰু কাক প্ৰদান কৰিব? তেওঁলোকক কওক, তোমালোকে কল্যাণৰ পৰা যি ব্যয় কৰিবা- অৰ্থাৎ হালাল আৰু পৱিত্ৰ বস্তু ৰ পৰা যি খৰচ কৰিবা। সেইটো পিতৃ -মাতৃ , প্ৰয়োজন অনুযায়ী আত্মীয় স্বজন, অভাৱী, অনাথ, সম্পদৰ পৰা বঞ্চিত মানুহ, লগতে ঘৰ পৰিয়ালৰ পৰা দূৰৈত থকা ভ্ৰমণকাৰীক প্ৰদান কৰিবা। হে মুমিনসকল! তোমালোকে যি খৰচ কৰিবা সেয়া কম হওক বা বেছি, সেয়া আল্লাহে জানে। তেওঁৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয় , তেওঁ তোমালোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ر
كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تَكْرَهُوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰٓ أَن تُحِبُّوا۟ شَيْـًۭٔا وَهُوَ شَرٌّۭ لَّكُمْ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢١٦﴾
হে মুমিনসকল! তোমালোকৰ ওপৰত আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰাটো ফৰজ কৰি দিয়া হৈছে। যদিও এইটো মানসিকভাৱে অপছন্দ নীয় । কিয় নো ইয়াত ধন-সম্পদ আৰু প্ৰাণ ব্যয় কৰিব লাগে। সম্ভ ৱত এনেকু ৱাও হ’ব পাৰে যে, যিটো বস্তু ক তোমালোকে অপছন্দ কৰা, সেইটোৱে তোমালোকৰ বাবে উপকাৰী আৰু কল্যাণকৰ। যেনে আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰা, ইয়াত বহুত ছোৱাব আছে, লগতে ইয়াৰ দ্বাৰা শত্ৰুৰ ওপৰত বিজয় লাভ কৰিব পাৰি, আৰু আল্লাহৰ কলিমাই প্ৰাধান্য লাভ কৰে। আনহাতে তোমালোকে যিটোক পছন্দ কৰা, হয় তো সেইটো তোমালোকৰ বাবে ক্ষতিকৰ আৰু বিপদৰ কাৰণ। যেনে- জিহাদৰ পৰা দূৰৈত থকা। এনে কৰিলে তোমালোক ক্ষতিগ্ৰ তস্ হোৱাটো খাটাং আৰু শত্ৰুৱে তোমালোকৰ ওপৰত আধিপত্য লাভ কৰিব। নিশ্চয় ভাল বেয়াসম্পৰ্কে আল্লাহ সম্যক অৱগত,অথচ তোমালোকে একোৱেই নাজানা। সেয়ে আল্লাহৰআদেশ পালন কৰা,ইয়াতেই তোমালোকৰকল্যাণ নিহিত হৈ আছে।
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهْرِ ٱلْحَرَامِ قِتَالٍۢ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌۭ فِيهِ كَبِيرٌۭ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفْرٌۢ بِهِۦ وَٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِۦ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ ٱللَّهِ ۚ وَٱلْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ ٱلْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَـٰتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ ٱسْتَطَـٰعُوا۟ ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌۭ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَـٰلُهُمْ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢١٧﴾
ى হে নবী! মানুহে আপোনাক পৱিত্ৰ মাহবোৰৰ বিষয়ে অৰ্থাৎ জুলকাদাহ, জুলহিজ্জা, মুহাৰ্ৰম আৰু ৰজব মাহত যুদ্ধ কৰাৰ বিধান সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰে। আপুনি সিহঁ তক জনাই দিয় ক যে, এই মাহবোৰত যুদ্ধ কৰা আল্লাহৰ দৃষ্টি ত বৰ অপছন্দ নীয় । ঠি ক সেইদৰে যিদৰে আল্লাহৰ পথত মুশ্বৰিকসকলৰ বাধা প্ৰদান কৰা কাৰ্য অপছন্দ নীয় । লগতে মু মিনসকলক মছজিদুল হাৰামত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ বাধা প্ৰদান কৰা, মছজিদুল হাৰামৰঅধিবাসীসকলক তাৰপৰা বহিষ্কাৰ কৰা, আল্লাহৰ দৃষ্টি ত পৱিত্ৰ মাহবোৰত যুদ্ধ কৰাতকৈও অধিক ডাঙৰ পাপ। তথা শ্বিৰ্ক , যিটোত সিহঁ তে লিপ্ত হৈ আছে, সেইটো হত্যাতকৈও ডাঙৰ গুনাহ। হে মু মিনসকল! মু শ্বৰিকসকল সদায় অন্যায় -অত্যাচাৰত বৰ্তি হৈ থাকিব, আৰু তোমালোকৰ লগত যুদ্ধ কৰি থাকিব, আনকি সম্ভ ৱ হ’লে তোমালোকক সত্য ধৰ্মৰ পৰা আঁতৰাই সিহঁ তৰ অসত্য ধৰ্মৰ পিনে ওভোতাই নিব। এতেকে তোমালোকৰ মাজৰ যিয়ে নিজৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰিব আৰু সেই কু ফৰ অৱস্থাতে মৃত্যুবৰণ কৰিব তেন্তে তাৰ সকলো নেক আমল অথলে যাব আৰু অৱশেষত সি জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু তাত সি চিৰকাল থাকিব।
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَاجَرُوا۟ وَجَـٰهَدُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢١٨﴾
নিশ্চয় যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিলে, লগতে যিসকলে নিজৰ ঘৰ-দুৱাৰ ত্যাগ কৰি আল্লাহ আৰু তেওঁ ৰ ৰাছু লৰ পিনে হিজৰত কৰিছে, তথা আল্লাহৰ কলিমা উত্তোলন কৰিবলৈ জিহাদ কৰিছে। প্ৰকৃ ততে তেওঁলোকেই আল্লাহৰ ৰহমত আৰু তেওঁৰ মাগফিৰাতৰ আশা পোষণ কৰে। জানি থোৱা! আল্লাহে তেওঁ ৰবান্দাসকলৰগুনাহ ক্ষমাকৰেআৰুসিহঁ তৰপ্ৰ তি কৃ পাকৰে।
۞ يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌۭ كَبِيرٌۭ وَمَنَـٰفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ ٱلْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١٩﴾
হে নবী! আপোনাৰ সঙ্গী-সাৰথীসকলে মাদক দ্ৰৱ্য ( প্ৰত্যেক সেই বস্তু যিটো সেৱন কৰিলে বা খালে বুদ্ধিমত্তা কাম নকৰা হৈ যায় ) সম্পৰ্কে আপোনাক প্ৰশ্নকৰে। দৰাচলতে সিহঁ তে এইবোৰসেৱন কৰা আৰুকিনা-বেচা সম্পৰ্কে আপোনাৰপৰা জানিববিচাৰে। লগতে সিহঁ তে জুৱা সম্পৰ্কে ও প্ৰশ্নকৰে, (জুৱা হৈছে এনেকু ৱা প্ৰতিযোগিতা, য’ত দুয়ো পক্ষই ধন বিনিয়োগ কৰে)। আপুনি সিহঁ তক জনাই দিয় ক যে, এইবোৰ দ্বীনি আৰু দুনিয়াৱী উভয় দিশতে ক্ষতিকৰ। এইবোৰত ধন-সম্পদ আৰু বুদ্ধিমত্তা বিনষ্ট হয় । লগতে সৃষ্টি হয় হিংসা, বিদ্বে ষ আৰু শত্ৰুতা। যদিও ইয়াত সামান্য উপকাৰ নথকা নহয় । যেনে- সম্পদ অৰ্জ ন। কিন্তু ইয়াৰ উপকাৰতকৈ অপকাৰৰ দিশটো বেছি ডাঙৰ আৰু ক্ষতিকৰ। এতেকে য’ত উপকাৰতকৈ অপকাৰ বেছি, বিবেকৱান ব্যক্তিয়ে তেনেকু ৱা বস্তু পৰিহাৰ কৰে। আল্লাহৰ এই বৰ্ণনা দৰাচলতে মাদক দ্ৰৱ্যহাৰাম কৰাৰ ভূমিকাহে। তথা হে নবী! আপোনাৰ ছাহাবাসকলে আপোনাক প্ৰশ্নকৰে যে, নিজৰ সম্পত্তিৰ কিমান অংশ স্ব-ইচ্চাই দান কৰিব পাৰিব। আপুনি সিহঁ তক কৈ দিয় ক যে, তোমালোকৰ প্ৰয়োজনতকৈ অতিৰিক্ত ধনৰপৰাদান কৰা। (এইটোপ্ৰাৰাম্ভি ক আদেশ আছিল,পিছত আল্লাহে সম্পত্তি অনু পাতে বিশেষ অংশ যাকাত হিচাপে আদায় কৰিবলৈ بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ অনিবাৰ্য কৰিছে)। এনেকু ৱা স্পষ্ট বৰ্ণনাৰ দৰেই আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে চৰীয় তৰ আদেশ বৰ্ণনা কৰে, যাতে তোমালোকে চিন্তা-চৰ্চা কৰা।
فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌۭ لَّهُمْ خَيْرٌۭ ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ ٱلْمُفْسِدَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٢٠﴾
ه ه ইয়াক (অৰ্থাৎ উক্ত বিধানক) চৰীয় তৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তকৰিছে যাতে তোমালোকে চিন্তা-চৰ্চা কৰা যে, পৃথিৱী আৰু পৰকালত কোনটো বস্তু তোমালোকৰ বাবে লাভদায় ক হ’ব। তথা হে নবী! আপোনাক আপোনাৰ সঙ্গীসকলে অনাথৰ অভিভাৱক হোৱাৰ বিষয়ে প্ৰশ্নকৰে যে, অনাথৰ লগত কেনেকু ৱা ব্যৱহাৰ কৰা উচিত? অনাথৰ সম্পত্তি নিজৰ সম্পত্তিৰ লগত একত্ৰিত কৰি ব্যয় কৰিব পাৰি নে নাই? লগতে খোৱা-বোৱা আৰু থকা মেলাৰ বিধান কি? আপুনি কৈ দিয় ক যে, যদি সিহঁতৰ সম্পদ তোমালোকৰ সম্পদৰ লগত মিশ্ৰি ত নকৰাকৈ আৰু কোনো পাৰিশ্ৰ মিক নোলোৱাকৈ সঠি কভাৱে সিহঁতৰ সম্পদ সংৰক্ষণ কৰা, তেন্তে এয়া তোমালোকৰ বাবে অতি উত্তম আৰু আল্লাহৰ ওচৰত ইয়াৰ ছোৱাবো অধিক। লগতে সিহঁ তৰ সম্পত্তিৰ বাবেও উত্তম, কাৰণ এনে কৰিলে সিহঁ তৰসম্পদ সুৰক্ষিত থাকিব। কিন্তু যদি সিহঁ তৰসম্পদ তোমালোকৰসম্পদৰলগত মিশ্ৰি ত কৰিসিহঁ তৰখোৱা-বোৱা আৰু থকা মেলাৰ ব্যৱস্থা কৰা, তথাপিও কোনো অসুবিধা নাই, কিয় নো সিহঁ ত হৈছে তোমালোকৰ দ্বীনি ভাই। গতিকে ভাই এজনে আনজনৰ সহায় কৰে। আল্লাহে অতি ভালকৈ জানে যে, কোনে অভিভাৱক হৈ অনাথৰ সম্পদ আত্মসাৎ কৰিবলৈ সিহঁ তৰ সম্পদ নিজৰ সম্পদৰ সৈতে মিশ্ৰি ত কৰে, আৰু কোনে সংৰক্ষণ কৰিবলৈ মিশ্ৰি ত কৰে। যদি আল্লাহে অনাথ সম্পৰ্কে তোমালোকক বিপদত পেলাব বিচাৰিলেহেঁতেন তেন্তে নিশ্চয় পেলালেহেঁতেন। কিন্তু আল্লাহে সিহঁ তৰ লগত লেনদেন সহজ কৰি দিছে। কিয় নো সিহঁ তৰ বিষয় টো সৰলতাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত। নিশ্চয় আল্লাহ মহাপৰাক্ৰ মশালী, তেওঁক কোনেও অপাৰগ কৰিবনোৱাৰে। তেওঁ সৃষ্টি ,নিয় ন্ত্ৰ ণ আৰুবিধান প্ৰতুস্ত কৰাত প্ৰজ্ঞাৱান।
وَلَا تَنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكَـٰتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌۭ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكَةٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا۟ ۚ وَلَعَبْدٌۭ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌۭ مِّن مُّشْرِكٍۢ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱلْجَنَّةِ وَٱلْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِۦ ۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٢١﴾
ه হে মুমিনসকল! মুশ্বৰিকা নাৰীৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ নহ’বা, যেতিয়ালৈকে সিহঁ তে এক আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ নকৰিব আৰু ইছলামত প্ৰৱেশ নকৰিব। নিশ্চয় আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰীণী এজনী দাসী, এজনী মূৰ্তি পূজা কৰা স্বাধীন নাৰীতকৈ উত্তম। যদিও তাইৰ সৌন্দ ৰ্যআৰু সম্পদে তোমালোকক আকৰ্ষিত নকৰক কিয় । এইদৰে মুছলিম নাৰীক মুশ্বৰিকসকলৰ লগত বিবাহ নিদিবা। আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা এজন দাস, এজন স্বাধীন মুশ্বৰিকতকৈ বেছি উত্তম। যদিও তোমালোকে তাক পছন্দ নকৰা কিয় । শ্বিৰ্কত লিপ্ত এইসকল পুৰুষ মহিলাই সিহঁ তৰ কথা আৰু কৰ্মৰ দ্বাৰা জাহান্নামত লৈ যোৱা কৰ্মৰ পিনে আহ্বান কৰে। অথচ আল্লাহে সত্ কৰ্মৰ পিনে আহ্বান কৰে, যিটো তেওঁৰ অনুমতি আৰু অনুগ্ৰ হত জান্নাতত প্ৰৱেশৰ আৰু গুনাহৰ পৰা ক্ষমাৰ কাৰণ হয় । আল্লাহে তেওঁৰ আয়াতসমূহ মানুহৰ বাবে স্পষ্ট ভাৱে বৰ্ণনা কৰে যাতে সিহঁ তে ইয়াৰ অৰ্থৰ পৰা শিক্ষা লৈ তাৰ ওপৰত আমল কৰে।
وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْمَحِيضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًۭى فَٱعْتَزِلُوا۟ ٱلنِّسَآءَ فِى ٱلْمَحِيضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ ۖ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ ﴿٢٢٢﴾
ه হে নবী! আপোনাৰ ছাহাবাসকলে আপোনাক হায়ে জ (এইটো স্বভাৱিক ৰক্ত ক্ষৰণ, যিটো বিশেষ সময় ত নাৰীসকলৰ গৰ্ভাশয় ৰ পৰা নিৰ্গত হয় ) সম্পৰ্কে প্ৰশ্নকৰে। আপুনি সিহঁ তক উত্তৰদিয় ক যে, সেইটো নাৰী আৰু পুৰুষ উভয় ৰবাবেকষ্ট দায় ক। সেয়ে হায়ে জ অৱস্থাত স্ত্ৰী সহবাসৰপৰা বিৰত থাকা, আৰু ৰক্ত ক্ষৰণ বন্ধ নোহোৱালৈকে আৰু গোছল কৰি পৱিত্ৰ নোহোৱালৈকে সহবাসৰ উদ্দেশ্যে সিহঁ তৰ ওচৰলৈকে নাযাবা। যেতিয়া তেজ বন্ধ হ’ব আৰু সিহঁ তে গা-গোছল কৰি পৱিত্ৰ হ’ব, তেতিয়া তোমালোকে সিহঁ তৰ সৈতে সেইদৰে সহবাস কৰা যিদৰে আল্লাহে বৈধ কৰিছে অৰ্থাৎ পৱিত্ৰ অৱস্থাত সন্মুখৰ লজ্জাস্থানেৰে সহবাস কৰা। নিশ্চয় আল্লাহে সেইসকল লোকক ভালপায় যিসকলে গুনাহৰ পৰা অধিক তাওবা কৰে আৰু অপৱিত্ৰতাৰ পৰা ভালকৈ পৱিত্ৰতাঅৰ্জ ন কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌۭ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَـٰقُوهُ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢٢٣﴾
তোমালোকৰ স্ত্ৰীসকল হৈছে তোমালোকৰ বাবে খেতিস্ব ৰূপ। সিহঁ তে তোমালোকৰ বাবে সন্তান জন্ম দিয়ে , যিদৰে খেতিৰ পৰা তোমালোকৰ বাবে ফচল উত্ পন্ন হয় । এতেকে নিজৰ খেতিত অৰ্থাৎ সন্মুখৰ লজ্জাস্থানত যেনেকৈ আৰু যিফালৰ পৰা ইচ্ছা কৰা আহিব পাৰা। তথা নিজৰ বাবে সত্ কৰ্ম আগলৈ প্ৰে ৰণ কৰা। ইয়াৰ ভিতৰত এইটোও অন্ত ৰ্ভু ক্তযে, মানুহে তাৰ স্ত্ৰীৰ লগত আল্লাহৰ নৈকট্য আৰু নেক সন্তানৰ আশাত সহবাস কৰা উচিত। এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা। মহিলাসকলৰ বিষয়ে দিয়া আদেশো ইয়াৰে অন্ত ৰ্ভু ক্ত। জানি থোৱা! ক্বি য়ামতৰ দিনা নিশ্চয় আল্লাহৰ লগত তোমালোকৰ সাক্ষাৎ হ’ব, তেওঁ ৰ সন্মুখত তোমালোকে থিয় দিব লাগিব, আৰু তোমালোকে তোমালোকৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান লাভ কৰিবা। হে নবী! মুমিনসকলক সুসংবাদ দিয় ক যে, তেওঁলোকে আল্লাহৰ লগত সাক্ষাৎ কৰাৰ সময় ত চিৰস্থায়ী নিয়ামত লাভ কৰিব, লগতে আল্লাহৰ সন্মানীয় পৱিত্ৰ মু খমণ্ডল দৰ্শনৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিব।
وَلَا تَجْعَلُوا۟ ٱللَّهَ عُرْضَةًۭ لِّأَيْمَـٰنِكُمْ أَن تَبَرُّوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَتُصْلِحُوا۟ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٤﴾
আল্লাহৰ শপতক সত্ কৰ্ম, তাক্ব ৱা আৰু মানু হৰ মাজত মীমাংসা নকৰাৰ বাহানা কৰি প্ৰতিৰোধ হিচাপে ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিন্তু যদি সত্ কৰ্ম নকৰাৰ শপত খাইছা, তেন্তে সেই শপত ভংগ কৰি সত্ কৰ্ম কৰা আৰু নিজৰ শপতৰ কাফফাৰা আদায় দিয়া। নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰ কথা শুনে, আৰু তেওঁ তোমালোকৰকৰ্ম সম্পৰ্কে সবিশেষ অৱগত,লগতে তেওঁ তোমালোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
لَّا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغْوِ فِىٓ أَيْمَـٰنِكُمْ وَلَـٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٢٥﴾
আল্লাহে তোমালোকৰঅনিচ্ছাকৃ ত শপত সম্পৰ্কে সোধ-পোচ নকৰিব। যেনে- কথায় কথায় কোনোবাই কয়ঃ‘আল্লাহৰশপত! এইটোএনেকু ৱানহয় । আল্লাহৰ শপত! এয়া সত্য’। এনেকু ৱা শপতৰ বাবে কোনো কাফফাৰাও দিব নালাগে আৰু কোনো শাস্তি ও নাই। কিন্তু সেইসমূ হ শপতৰ বিষয়ে নিশ্চয় সোধ-পোচ কৰিব, যিবোৰ তোমালোকে স্ব -ইচ্ছাই খাইছিলা। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁ ৰ বান্দাৰ গুনাহৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল, আৰু তেওঁ সহনশীল, শাস্তি প্ৰদানত ক্ষীপ্ৰ তা নকৰে।
لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَآئِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍۢ ۖ فَإِن فَآءُو فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٢٢٦﴾
যিসকলে নিজৰ স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস নকৰাৰ শপত খায় , সিহঁ তে শপত খোৱাৰ পিছৰ পৰা অধিকতম চাৰি মাহলৈকে প্ৰতীক্ষা কৰিব পাৰিব। ইয়াকে ঈলা বুলি কয় । যদি সিহঁতে সহবাস নকৰাৰ শপত খোৱাৰ পিছত চাৰি মাহৰ ভিতৰতে শপত উঠায় লয় , আৰু স্ত্ৰীৰ লগত সহবাস কৰে তেন্তে আল্লাহ ক্ষমাশীল, তেওঁ সিহঁ তক ক্ষমা কৰি দিব, আৰু তেওঁ সিহঁ তৰ ওপৰত অত্যন্ত স্নে হশীল, সেই কাৰণে তেওঁ এই শপতৰ পৰা ওলাবলৈ কাফফাৰাৰ দৰে পথ সুলভ কৰি দিছে।
وَإِنْ عَزَمُوا۟ ٱلطَّلَـٰقَ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٢٧﴾
তথা যদি সহবাস নকৰাৰ শপতৰ ওপৰত অটল থাকি তালাকৰ দৃঢ় সংকল্প লয় , আৰু প্ৰত্যাৱৰ্ত ন নকৰে তেন্তে আল্লাহে নিশ্চয় সিহঁ তৰ কথা শুনে, ইয়াৰ ভিতৰত তালাকৰ কথাও অন্ত ৰ্ভু ক্তআছে। নিশ্চয় তেওঁ সিহঁ তৰ অৱস্থা আৰু উদ্দেশ্য সম্পৰ্কে ও সম্যক অৱগত, আৰু সিহঁ তক ইয়াৰ প্ৰতিদানো দিব।
وَٱلْمُطَلَّقَـٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَـٰثَةَ قُرُوٓءٍۢ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ ٱللَّهُ فِىٓ أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِى ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوٓا۟ إِصْلَـٰحًۭا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ ٱلَّذِى عَلَيْهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌۭ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٢٨﴾
তালাকপ্ৰাপ্তা নাৰীয়ে তিনিটা হায়ে জলৈকে অপেক্ষা কৰিব, এই সময় ছোৱাত সিহঁতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হ’ব নোৱাৰিব। লগতে সিহঁতে যদি সঁচাই আল্লাহ আৰু আখিৰাতৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণ কৰিছে, তেন্তে সিহঁ তৰগৰ্ভাশয় ত আল্লাহে যি সৃষ্টি কৰিছে সেয়া গোপন কৰাটো সিহঁ তৰবাবেবৈধনহয় । কিন্তু যদি তালাক প্ৰদান কৰা স্বামীয়ে মু হাব্বতৰ সৈতে আকৌ জীৱন-যাপন কৰিব বিচাৰে, লগতে তালাকৰ কাৰণে সৃষ্টি হোৱা মতভেদ দূৰ কৰিব বিচাৰে তেন্তে সিহঁ ত ইদ্দতৰভিতৰতে ওভোতাই লোৱাৰবেছি হকদাৰ। সমাজত প্ৰচলিত নিয় মানু সাৰেমহিলাসকলৰোসিমানেই অধিকাৰআছে,যিমান بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ অধিকাৰ স্বামীৰ আছে। কিন্তু মহিলাসকলৰ ওপৰত পুৰুষসকলক এখোপ বেছি প্ৰাধান্য দিয়া হৈছে। যেনে- পৰিচালনা আৰু তালাকৰ অধিকাৰ। আল্লাহ মহাপ্ৰ তাপশালী,তেওঁ ক কোনেও অপাৰগ কৰিবনোৱাৰে। তেওঁ চৰীয় ত প্ৰস্তু তকৰণৰক্ষেত্ৰত আৰুনিয় ন্ত্ৰ ণৰক্ষেত্ৰত মহাপ্ৰ জ্ঞৱান।
ٱلطَّلَـٰقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌۢ بِإِحْسَـٰنٍۢ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا۟ مِمَّآ ءَاتَيْتُمُوهُنَّ شَيْـًٔا إِلَّآ أَن يَخَافَآ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا ٱفْتَدَتْ بِهِۦ ۗ تِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٢٩﴾
এনেকু ৱা তালাক, যি তালাকৰ পিছত স্বামীয়ে স্ত্ৰীক ওভোতাই ল’ব পাৰে সেয়া হৈছে দুই প্ৰকাৰ। ইয়াৰ পদ্ধতি হৈছে, এবাৰ তালাক দিয়াৰ পিছত ওভোতাই লোৱা, তাৰ পিছত আকৌ তালাক দিয়াৰ পিছত আকৌ ওভোতাই লোৱা। দুটা তালাকৰ পিছত (সমাজত প্ৰচলিত) নিয় মানু সাৰে জীৱন-যাপন কৰিবলৈ বিবাহ অটল ৰাখিব, অথবা তাইৰ লগত ভাল ব্যৱহাৰ কৰি আৰু তাইৰ অধিকাৰ আদায় কৰি তৃ তীয় তালাক দি দিব। তথা স্ত্ৰীক দিয়া মোহৰৰ পৰা স্বামীয়ে একো ওভোতাই লোৱা বৈধ নহয় । কিন্তু যদি স্ত্ৰীয়ে স্বামীক ব্যৱহাৰ আৰু আকাৰ আকৃ তিৰ কাৰণে অপছন্দ কৰে আৰু উভয়ে যদি ভাবে যে, এই অপছন্দ ৰকাৰণে সিহঁ তে ইজনে সিজনৰঅধিকাৰআদায় কৰিবনোৱাৰিব,তেন্তে উভয়ে এই বিষয় টোকোনোআত্মীয় অথবাকোনোদায়ি ত্বশীল ব্যক্তি ৰ ওচৰত ব্যক্ত কৰা উচিত, ইয়াৰ পিছত যদি সিহঁ তৰ অভিভাৱকে আশংকা কৰে যে, দুয়ো বৈবাহিক জীৱনৰ দায়ি ত্ববহন কৰিব নোৱাৰিব, তেনে অৱস্থাত স্ত্ৰীয়ে স্বামীক তালাকৰ বিনিময় ত কিবা মূল্য প্ৰদান কৰি খুলা ল’ব পাৰে। এই চৰীয় তি বিধানটো, হালাল আৰু হাৰামৰ মাজত পাৰ্থক্যকাৰী, সেয়ে ইয়াক উলংঘা নকৰিবা। যিসকলে হালাল আৰু হাৰামৰ মাজত আল্লাহে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সীমাক অতিক্ৰ ম কৰিব, সিহঁ তে নিজৰ প্ৰাণ নাশ কৰাৰ দৰে অপৰাধ কৰে আৰু সিহঁ তে নিজকে আল্লাহৰ ক্ৰোধ তথা শাস্তি ৰ বাবে উপস্থাপন কৰে।
فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُۥ مِنۢ بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُۥ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ أَن يَتَرَاجَعَآ إِن ظَنَّآ أَن يُقِيمَا حُدُودَ ٱللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴿٢٣٠﴾
যদি তাইৰ স্বামীয়ে তাইক তৃ তীয় তালাক দি দিয়ে , তেন্তে এই স্বামীৰ বাবে নতু নকৈ তাইক বিবাহ কৰা বৈধ নহয় । যেতিয়ালৈকে এই মহিলাই কোনো আন পুৰুষৰলগত জীৱন-যাপন কৰাৰউদ্দেশ্যেসঠি ক বিবাহ নকৰিব। কিন্তু এই বিবাহ যাতে প্ৰথম স্বামীৰবাবেহালাল হোৱাৰউদ্দেশ্যেনহয় । লগতে এই বিবাহৰপিছত সহবাস কৰাটো জৰুৰী। ইয়াৰপিছত যদি দ্বি তীয় স্বামীয়ে তালাক দিয়ে অথবা সি মৃত্যুবৰণ কৰে, আনহাতে এই মহিলা আৰুতাইৰ প্ৰথম স্বামীয়ে যদি ভাবে যে, সিহঁ তে চৰীয় তি নিয় ম-কানূন পালন কৰি জীৱন-যাপন কৰিব পাৰিব তেন্তে দুয়ো নতু ন মোহৰৰ সৈতে নতু নকৈ বিবাহ কৰাত কোনো আপত্তি নাই। এইবোৰ হৈছে চৰীয় তি বিধান, যিবোৰ আল্লাহে সেইসকল লোকৰ বাবে বৰ্ণনা কৰে, যিসকলে তেওঁৰ বিধান আৰু সীমা সম্পৰ্কে জানে,কিয় নোতেওঁ লোকেই ইয়াৰপৰাউপকৃ ত হয় ।
وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍۢ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًۭا لِّتَعْتَدُوا۟ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوٓا۟ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًۭا ۚ وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِۦ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٣١﴾
ه ه যেতিয়া তোমালোকে নিজৰ স্ত্ৰীক তালাক দিয়া আৰু সিহঁ তৰ ইদ্দত শেষ হোৱাৰ উপক্ৰ ম হয় , তেতিয়া তোমালোকে ইচ্ছা কৰিলে তাইক ৰাখিব পাৰা অথবা ইদ্দত শেষ হোৱাৰ পাছত (সমাজত প্ৰচলিত) নিয় মানুসাৰে এৰি দিব পাৰা। সিহঁ তক অন্যায় -অত্যাচাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ওভোতাই নল’বা, যিদৰে অজ্ঞতা যুগত কৰা হৈছে। যিয়ে সিহঁ তক ক্ষতি কৰাৰ উদ্দেশ্যে ওভোতাই ল’ব, সি নিজকে গুনাহ আৰু শাস্তি ৰ হকদাৰ বনাই নিজৰে অন্যায় কৰিব। আল্লাহৰ আয়াতসমূহৰ লগত ঠাট্টা-বিদ্ৰূপ কৰাৰ আৰু ধেমালি কৰাৰ সাহস নেদেখুৱাবা। লগতে আল্লাহৰ নিয়ামতসমূহ স্মৰণ কৰা, আৰু তেওঁৰ নিয়ামতসমূহৰ অন্যতম হৈছে, তেওঁ তোমালোকৰ প্ৰতি কোৰআন আৰু ছুন্নত অৱতীৰ্ণ কৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা আল্লাহে তোমালোকক উপদেশ দিয়ে , কেতিয়াবা সতৰ্ক কৰে, আকৌ কেতিয়াবা প্ৰে ৰণা প্ৰদান কৰে। এতেকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা; আৰু জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ প্ৰত্যেক বস্তু সম্পৰ্কে সম্যক আৱগত। কোনো বস্তু ৱেই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয় । অনতিপলমে তেওঁ তোমালোকৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَإِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَٰجَهُنَّ إِذَا تَرَٰضَوْا۟ بَيْنَهُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٢﴾
ه যেতিয়া তোমালোকে নিজৰ স্ত্ৰীক তিনিটাতকৈ কম তালাক দিয়া আৰু সিহঁ তে ইদ্দতৰ সময় সম্পূৰ্ণ কৰে; তাৰ পাছত সিহঁ তে যদি আকৌ নতু নকৈ বিবাহ পাতি স্বামীৰওচৰলৈ পুনৰউভতি যাববিচাৰে, লগতে স্বামী-স্ত্ৰী উভয়ে যদি এই সিদ্ধান্ত ত সহমত পোষণ কৰেতেন্তে অভিভাৱকসকলে এনে কৰাত বাধা দিয়া উচিত নহয় । এই আদেশ সেইসকল অভিভাৱকক দিয়া হৈছে, যিসকলে আল্লাহ আৰু আখিৰাতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰে। এনে কৰিলে তোমালোকৰ মাজত সত্ কৰ্ম বৃদ্ধি পাব, লগতে তোমালোকৰ সন্মান আৰু আমল অধিক পৱিত্ৰ থাকিব। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো কৰ্মৰ বাস্ত ৱতা আৰু পৰিণাম সম্পৰ্কে অৱগত,আনহাতে তোমালোকে এই বিষয়ে একোনাজানা।
۞ وَٱلْوَٰلِدَٰتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَـٰدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ ٱلرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى ٱلْمَوْلُودِ لَهُۥ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَآرَّ وَٰلِدَةٌۢ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌۭ لَّهُۥ بِوَلَدِهِۦ ۚ وَعَلَى ٱلْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍۢ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍۢ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوٓا۟ أَوْلَـٰدَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّآ ءَاتَيْتُم بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿٢٣٣﴾
মাতৃ সকলে নিজৰ সন্তানক সম্পূৰ্ণ দুবছৰ গাখীৰ খোৱাব। দুবছৰৰ এই সময় সীমা সেই ব্যক্তিৰ বাবে, যিয়ে গাখীৰ খোৱাৰ ম্যাদ সম্পূৰ্ণ কৰিব বিচাৰে। তালাকপ্ৰাপ্তা মাকক গাখীৰ পান কৰোৱাৰ বিনিময় ত শিশুৰ পিতৃয়ে প্ৰচলিত নিয় মানুসাৰে খৰচ বহন কৰিব লাগিব, এনেকু ৱা নিয় ম যিটো চৰীয় ত বিৰোধী নহয় । আল্লাহে কোনো ব্যক্তিৰওপৰত তাৰসাধ্যাতীত কোনো বোজা অৰ্পন নকৰে। পিতৃ -মাতৃ য়ে ইজনে সিজনক আঘাত দিয়াৰবাবেশিশুক মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয় । আনহাতে যদি পিতৃ নাথাকে আৰু শিশুৰ ওচৰত সম্পত্তিও নাথাকে তেন্তে শিশুৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ ওপৰতো সিমানেই অধিকাৰআছে,যিমান অধিকাৰপিতৃ ৰওপৰত আছে। যদি পিতৃ -মাতৃ উভয়ে দুবছৰত গাখীৰএৰোৱাবখোজে,লগতে উভয়ে শিশুৰ উপকাৰ সন্মুখত ৰাখি পৰামৰ্শ কৰাৰ পিছত এই নিৰ্ণয় লয় , তেন্তে সিহঁ তৰ কোনো গুনাহ নহ’ব, আৰু যদি তোমালোকে নিজৰ শিশুৰ বাবে মাকৰ বাহিৰে আন কোনো ধাত্ৰীৰ জৰিয় তে তস্ন্য পান কৰোৱাব বিচৰা তেন্তে তোমালোকৰ কোনো গুনাহ নহয় , যদি তোমালোকে ধাত্ৰীক তাইৰ পাৰিশ্ৰ মিক সুকলমে আদায় দিয়া। এতেকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁ কেই ভয় কৰা; আৰু জানি থোৱা! নিশ্চয় আল্লাহ তোমালোকৰ আমল সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। তোমালোকৰ কোনো আমল তেওঁৰ পৰা গোপন নহয় । অনতিপলমে তেওঁ তোমালোকৰ আমলৰপ্ৰ তিদান দিব।
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍۢ وَعَشْرًۭا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ بِٱلْمَعْرُوفِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٣٤﴾
যিসকলে স্ত্ৰী থৈ মৃত্যুবৰণ কৰে, আৰু স্ত্ৰী যদি গৰ্ভ অৱস্থাত নাথাকে তেন্তে এনেকু ৱা স্ত্ৰীয়ে অনিবাৰ্যৰূপে চাৰি মাহ দহ দিন পৰ্যতন্ ইদ্দত পালন কৰিব লাগিব। এই সময় ছোৱাত তাই স্বামীৰ ঘৰৰ পৰা ওলাব নোৱাৰিব আৰু সৌন্দ ৰ্যময় বস্তু ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিব, লগতে বিবাহৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগিব। হে অভিভাৱকসকল! এই সময় ছোৱা শেষ হোৱাৰপিছত সিহঁ তৰওপৰত যিবোৰকৰ্ম নিষেধআছিল, সেইবোৰকৰিলে তোমালোকৰকোনো গুনাহ নহয় । কিন্তু উক্ত কৰ্মবোৰচৰীয় ত তথা সমাজৰদৃষ্টি ত ভাল কৰ্ম বুলি বিবেচিত হ’বলাগিব। নিশ্চয় তোমালোকৰকৰ্ম সম্পৰ্কে আল্লাহ সম্যক অৱগত, তেওঁ ৰ পৰা কোনো বস্তু ৱে গোপন নহয় , আৰু তেওঁ তোমালোকক ইয়াৰ প্ৰতিদান দিব।
وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِۦ مِنْ خِطْبَةِ ٱلنِّسَآءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ ٱللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَـٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّآ أَن تَقُولُوا۟ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا۟ عُقْدَةَ ٱلنِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ ٱلْكِتَـٰبُ أَجَلَهُۥ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ فَٱحْذَرُوهُ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿٢٣٥﴾
ى যাৰস্বামী মৃত্যুবৰণ কৰিছে অথবা যিয়ে তালাকে বাইন প্ৰাপ্তা হৈছে তাইৰওচৰত আকাৰ-ইংগিতৰজৰিয় তে বিবাহৰইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত তোমালোকৰ কোনো গুনাহ নহয় , কিন্তু স্পষ্ট ভাৱে প্ৰকাশ কৰা নিষেধ। যেনে- এইদৰে কোৱা যে, যেতিয়া তোমাৰ ইদ্দত শেষ হ’ব তেতিয়া মোক জনাবা। এইদৰে بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ইদ্দত পালনকাৰী স্ত্ৰীৰ ইদ্দত পূৰণ হোৱাৰ পিছত, বিবাহৰ ইচ্ছা মনত পুহি ৰখাটোও কোনো দোষণীয় নহয় । আল্লাহে জানে যে, তাইক পোৱাৰ বাবে নিশ্চয় তোমালোকৰ মনত প্ৰতিচ্ছবি ভাহিঁ উঠি ব। এতেকে আল্লাহে স্পষ্ট ভাৱে নহ’লেও ইঙ্গিতেৰে ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাৰ অনুমতি দিছে। কিন্তু ইদ্দতৰ সময় ছোৱাত গোপনে সাক্ষাৎ কৰিবিবাহৰপ্ৰ তিশ্ৰুতি দিয়াৰপৰা বিৰত থাকা। অথচ সৎভাৱেঅৰ্থাৎ ইঙ্গিতেৰেবিবাহৰপ্ৰ তাৱস্ দিয়াত কোনো ক্ষতি নাই, কিন্তু ইদ্দতৰসময় ত বিবাহৰবিষয় টো নিশ্চিত নকৰিবা। জানি থোৱা! আল্লাহে তোমালোকৰঅন্ত ৰৰভাল বেয়া সকলো বিষয় জানে। গতিকে তেওঁক ভয় কৰা, আৰু তেওঁ ৰআদেশ উলঙ্ঘা নকৰিবা। জানি থোৱা! মহান আল্লাহ তেওঁ ৰতাওবাকাৰী বান্দাসকলৰপ্ৰ তি ক্ষমাশীল আৰু সহনশীল, তেওঁ শাস্তি প্ৰদানত খৰধৰনকৰে।
لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا۟ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى ٱلْمُوسِعِ قَدَرُهُۥ وَعَلَى ٱلْمُقْتِرِ قَدَرُهُۥ مَتَـٰعًۢا بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٣٦﴾
যদি তোমালোকে বিবাহ কৰাৰ পিছত সহবাস আৰু মোহৰানা নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ আগতেই স্ত্ৰীক তালাক দিয়া, তেন্তে কোনো গুনাহ নাই। লগতে এনে অৱস্থাত তালাক্ব দিলে তোমালোকৰ ওপৰত মোহৰানা ওৱাজিব নহ’ব। কিন্তু স্বামী ধনী হওক অথবা দৰিদ্ৰ , নিজৰ সামৰ্থ অনুযায়ী তাইক কিবা দিব লাগিব, যাতে তাই উপকৃ ত হয় আৰু অন্ত ৰক বুজনি দিব পাৰে। এই দান সত্ কৰ্মকাৰীসকলৰ বাবে এটা কৰ্ত ব্য, যিসকলে নিজৰ কৰ্ম আৰু লেনদেনত সততা অৱলম্বন কৰে।
وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةًۭ فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّآ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا۟ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ عُقْدَةُ ٱلنِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوٓا۟ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا۟ ٱلْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٣٧﴾
ى ه যদি তোমালোকে সহবাস কৰাৰ আগতেই স্ত্ৰীক তালাক্ব দিয়া, আৰু তোমালোকে সিহঁতক দিবলগীয়া মোহৰানাও নিৰ্ধাৰণ কৰিছা, তেন্তে নিৰ্ধাৰিত মোহৰানাৰ অৰ্দ্ধে ক আদায় দিব লাগিব। কিন্তু যদি সিহঁ ত বিবেকৱান হয় , আৰু তোমালোকক ক্ষমা কৰি দিয়ে নাইবা স্বামীয়ে যদি উদাৰতা দেখুৱাই সম্পূৰ্ণ মোহৰানা আদায় কৰি দিয়ে , তেন্তে এনে কৰাত কোনো অসুবিধা নাই। তোমালোকৰ পৰস্পৰৰ অধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ক্ষমাৰ পথ অৱলম্বন কৰাটো হৈছে আল্লাহৰ ভয় আৰু আনুগত্যৰ অধিক নিকটৱৰ্তী। এতেকে হে মানৱজাতি! পৰস্পৰৰ অধিকাৰ খৰ্ব নকৰিবা। নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকৰ কৰ্ম দেখিআছে। সেয়ে বেছি বেছি সত্ কৰ্ম কৰা,যাতে আল্লাহৰওচৰত উত্তম প্ৰতিদান পোৱা।
حَـٰفِظُوا۟ عَلَى ٱلصَّلَوَٰتِ وَٱلصَّلَوٰةِ ٱلْوُسْطَىٰ وَقُومُوا۟ لِلَّهِ قَـٰنِتِينَ ﴿٢٣٨﴾
ছালাতক আল্লাহৰ আদেশ অনুসাৰে পূৰ্ণৰূপে আদায় কৰা। লগতে মধ্যৱৰ্তী ছালাত অৰ্থাৎ আচৰৰ ছালাতৰ হিফাজত কৰা। ছালাতৰত অৱস্থাত আল্লাহৰ বাবে আনু গত্যকাৰী হৈ বিনয় পূৰ্বকভাৱে থিয় হোৱা।
فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًۭا ۖ فَإِذَآ أَمِنتُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا۟ تَعْلَمُونَ ﴿٢٣٩﴾
যদি শত্ৰুৰ ভয় থাকে আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে ছালাত আদায় কৰিব নোৱাৰা তেন্তে খোজকাঢ়ি থকা অৱস্থাত অথবা উট, ঘোঁৰা আদিৰ ওপৰত আৰোহণ কৰা অৱস্থাত নাইবা যি অৱস্থাতে পঢ়ি ব পাৰা, সেই অৱস্থাতে আদায় কৰি লোৱা। পাছত যেতিয়া ভয় দূৰ হ'ব, তেতিয়া আল্লাহক সকলো প্ৰকাৰ জিকৰ- আজকাৰৰজৰিয় তে স্মৰণ কৰিবা। পৰিপূৰ্ণৰূপে ছালাত আদায় কৰাটোও ইয়াৰেই অন্ত ৰ্ভু ক্ত। তেওঁ ক স্মৰণ কৰাৰকাৰণ হৈছে, তেৱেঁই তোমালোকক সেই জ্যোতি আৰু হিদায় তৰ শিক্ষা দিছে, যিটো তোমালোকে আগতে জনা নাছিলা।
وَٱلَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَٰجًۭا وَصِيَّةًۭ لِّأَزْوَٰجِهِم مَّتَـٰعًا إِلَى ٱلْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍۢ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِى مَا فَعَلْنَ فِىٓ أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍۢ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٤٠﴾
তোমালোকৰ মাজত যিয়ে স্ত্ৰী থৈ মৃত্যুবৰণ কৰে, সিহঁ তে স্ত্ৰীৰ বাবে অছিয় ত কৰি যোৱা আৱশ্যক যে, তাৰ মৃত্যুৰ পিছত যাতে স্ত্ৰীক এবছৰলৈকে ঘৰত থাকিব দিয়ে । লগতে সম্পূৰ্ণ এবছৰৰ খৰচ বহন কৰিব লাগিব, আৰু উত্তৰাধিকাৰীসকলেও সিহঁ তক ঘৰৰ পৰা উলিয়াব নোৱাৰিব। এই আদেশটো সিহঁ তৰ দুখ হ্ৰাস কৰাৰ উদ্দেশ্যে আৰু মৃ ত ব্যক্তি ৰ লগত আনু গত্য পূৰণ কৰা বাবে দিয়া হৈছে। যদি সিহঁ তে এবছৰ পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতেই স্ব -ইচ্ছাই ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় , তেন্তে তোমালোকৰ কোনো দোষ নাই, লগতে সিহঁ তে সৌন্দ ৰ্যৰ বস্তু আৰু সুগন্ধি ব্যৱহাৰ কৰাতো কোনো অসুবিধা নাই। নিশ্চয় আল্লাহ بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ মহাপৰাক্ৰমশালী, তেওঁক কোনেও অপাৰগ কৰিব নোৱাৰে, পৰিমাণ, নিয়ন্ত্ৰ ণ আৰু বিধান প্ৰতুস্ত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ মহা প্ৰজ্ঞাৱান। সাধাৰণ তাফছীৰবিদ সকলৰ মতে এই আয়াতটো আল্লাহৰ এই বাণীৰ দ্বাৰা ৰহিত হৈছেঃ “আৰু তোমালোকৰ মাজত যিসকলে স্ত্ৰী থৈ মৃত্যুবৰণ কৰে, সিহঁ তে (স্ত্ৰীসকলে) চাৰি মাহ দহ দিন অপেক্ষা কৰিব। তাৰ পিছত যেতিয়া সিহঁ তে নিজৰ ইদ্দতকাল পূৰ্ণ কৰিব, তেতিয়া বিধি মুতাবিক নিজৰ বাবে যি কৰিব তাত তোমালোকৰ কোনো পাপ নাই; আৰু তোমালোকে যি কৰা সেই বিষয়ে আল্লাহ সম্যক অৱগত”। (ছু ৰা আল-বাক্বাৰাহঃ ২৩৪)
وَلِلْمُطَلَّقَـٰتِ مَتَـٰعٌۢ بِٱلْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى ٱلْمُتَّقِينَ ﴿٢٤١﴾
তালাকপ্ৰাপ্তা নাৰীসকলক স্বামীৰ আৰ্থিক স্থি তি অনু সাৰে ধন অথবা বস্ত্ৰ আদিৰ দৰে কিছু মান সামগ্ৰী দি দিব লাগে, যাতে তালাকৰ ফলত হোৱা মনৰ কষ্ট অলপ লাঘৱ হয় । এই আদেশ সেইসকল লোকৰ বাবে অনিবাৰ্য, যিসকলে আল্লাহক ভয় কৰে, যিসকলে তেওঁৰ আদেশ পালন কৰে আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰপৰাদূৰৈত থাকে।
كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٤٢﴾
হে মুমিনসকল! উক্ত বিৱৰণৰ দৰেই আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে তেওঁৰ বিধান আৰু সীমাৰেখাৰ বৰ্ণনা দিয়ে । যাতে তোমালোকে বুজি পোৱা আৰু আমল কৰা, লগতে পৰিণামস্ব ৰূপে পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত কল্যাণ প্ৰাপ্ত হোৱা।
۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ خَرَجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ ٱللَّهُ مُوتُوا۟ ثُمَّ أَحْيَـٰهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٢٤٣﴾
হে নবী! বনী ইছৰাঈলৰ সেইসকল লোকৰ বিষয়ে আপুনি গম পোৱা নাইনে, যিসকলে মহামাৰী অথবা আন কিবা কাৰণত মৃ ত্যুৰ ভয় ত নিজৰ ঘৰৰ পৰা বহু সংখ্যক লোকে পলায় ন কৰিছিল; কিন্তু আল্লাহে সিহঁ তক কৈছিলঃ মৃত্যুবৰণ কৰা। ফলত লগে লগে সিহঁ তৰ মৃত্যু হৈছিল। পিছত আল্লাহে পুনৰ সিহঁ তক জীৱিত কৰিছিল। যাতে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে, সকলো বিষয় তেওঁৰেই নিয় ন্ত্ৰ ণাধীন, সিহঁ ত নিজেই নিজৰ কোনো উপকাৰ বা অপকাৰ কৰিব নোৱাৰে। নিশ্চয় আল্লাহ মানু হৰপ্ৰ তি অনু গ্ৰহশীল। যদিও অধিকাংশ লোকে তেওঁ ৰকৃ তজ্ঞতাজ্ঞাপন নকৰে।
وَقَـٰتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٤﴾
হে মুমিনসকল! আল্লাহৰ দ্বীনৰ সহায় আৰু তেওঁৰ কলিমা উত্তোলন কৰাৰ উদ্দেশ্যে তেওঁৰ শত্ৰুৰ লগত যুদ্ধ কৰা। লগতে জানি থোৱা! আল্লাহে তোমালোকৰকথা শ্ৰৱণ কৰে, তোমালোকৰনিয়্যত আৰুকৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত আৰুতেওঁ তোমালোকক ইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
مَّن ذَا ٱلَّذِى يُقْرِضُ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًۭا فَيُضَـٰعِفَهُۥ لَهُۥٓ أَضْعَافًۭا كَثِيرَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۜطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٤٥﴾
তোমালোকৰ মাজত কোনোবা আছেনে, যিয়ে ঋনদাতাৰ দৰে কাম কৰিব, সৎ নিয় তে আৰু সন্তু ষ্টচিত্তে আল্লাহৰ পথত নিজৰ সম্পদ ব্যয় কৰিব, যাতে অধিক মাত্ৰাত ঘূৰাই পায় । আল্লাহেই নিজৰ হিকমত আৰু ন্যায় মুতাবিক জীৱিকা আৰু স্বাস্থ্য প্ৰদান কৰে অথবা ইয়াৰ পৰা বঞ্চিত কৰে। আখিৰাতত তোমালোকক তেওঁ ৰপিনেই ওভোতাই নিয়া হ’ব। তেওঁ তোমালোকক তোমালোকৰআমলৰপ্ৰ তিদান দিব।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلْمَلَإِ مِنۢ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنۢ بَعْدِ مُوسَىٰٓ إِذْ قَالُوا۟ لِنَبِىٍّۢ لَّهُمُ ٱبْعَثْ لَنَا مَلِكًۭا نُّقَـٰتِلْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ ٱلْقِتَالُ أَلَّا تُقَـٰتِلُوا۟ ۖ قَالُوا۟ وَمَا لَنَآ أَلَّا نُقَـٰتِلَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَـٰرِنَا وَأَبْنَآئِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقِتَالُ تَوَلَّوْا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٤٦﴾
হে নবী! মুছা আলাইহিচ্ছালামৰ যুগ পাৰ হোৱাৰ পিছত জন্ম গ্ৰহণ কৰা প্ৰমূখসকলৰ খবৰ আপোনাৰ ওচৰলৈ আহি পোৱা নাইনে? যেতিয়া সিহঁ তে নিজৰ নবীক কৈছিলঃ আমাৰ বাবে এজন ৰজা পাতি দিয় ক। আমি তেওঁৰ লগত থাকি আল্লাহৰ পথত যুদ্ধ কৰিম। সিহঁ তৰ নবীয়ে সিহঁ তক কৈছিলঃ ভাবিচোৱা! আল্লাহে তোমালোকৰওপৰত যুদ্ধ অনিবাৰ্য কৰাৰপিছত যাতে তোমালোকে যুদ্ধৰপৰাবিৰত নাথাকা। সিহঁ তে নবীৰধাৰণাক খণ্ডন কৰি بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ কৈছিলঃ “যুদ্ধৰ সকলো উপকৰণ থকাৰ পিছতো আমি কিয় যুদ্ধৰ পৰা বিৰত থাকিম? অথচ শত্ৰুসকলে আমাক নিজ দেশৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিছে আৰু আমাৰ সন্তানসকলক বন্দী কৰিছে। সেয়ে আমি নিজ দেশত উভতি যোৱাৰ বাবে আৰু কয়ে দীসকলক মুক্ত কৰাৰ বাবে সিহঁ তৰ লগত যুদ্ধ কৰিম”। কিন্তু আল্লাহে যুদ্ধ ফৰজ কৰি দিয়াৰ পাছত কিছু সংখ্যক লোকৰ বাহিৰে আন সকলোৱে মু খ ঘূৰাই লৈছিল, আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পৰা আঁতৰি গৈছিল। অথচ আল্লাহে তেওঁ ৰ আদেশৰ পৰা মু খ ঘূৰাই লোৱাসকলক তথা তেওঁ ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গকাৰী অন্যায় কাৰী সকলক ভালকৈয়ে জানে, আৰু তেওঁ সিহঁ তক ইয়াৰ প্ৰতিফলশীঘ্ৰে ইপ্ৰ দানকৰিব।
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ٱللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًۭا ۚ قَالُوٓا۟ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ ٱلْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِٱلْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةًۭ مِّنَ ٱلْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ ٱصْطَفَىٰهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُۥ بَسْطَةًۭ فِى ٱلْعِلْمِ وَٱلْجِسْمِ ۖ وَٱللَّهُ يُؤْتِى مُلْكَهُۥ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٤٧﴾
সিহঁ তৰ নবীয়ে সিহঁ তক ক’লে যে, আল্লাহে তালূতক তোমালোকৰ বাবে বাদশ্বাহ (ৰজা) নিযুক্ত কৰিছে, যাতে তোমালোকে তেওঁৰ পতাকাৰ তলত যুদ্ধ কৰা। তেতিয়া সিহঁ তৰ প্ৰমুখসকলে অভিযোগ কৰি ক’লেঃ সি আমাৰ বাদশ্বাহ কেনেকৈ হ’ব পাৰে? তাতকৈ দেখোন আমিহে বাদশ্বাহ হোৱাৰ বেছি উপযুক্ত। তাৰ পুৰ্বপুৰুষৰ কোনেও বাদশ্বাহ নাছিল আনহাতে সি ঐশৰ্যশীলো নহয় যে, নিজৰ সম্পত্তিৰে ৰাজত্ব ত সহায় কৰিব। সিহঁতৰ নবীয়ে কৈছিলঃ আল্লাহে তেওঁক তোমালোকৰ বাবে নিৰ্বাচন কৰিছে লগতে তেওঁক অধিক জ্ঞান আৰু শাৰীৰিক শক্তি প্ৰদান কৰিছে। দৰাচলতে আল্লাহে তেওঁ ৰপ্ৰ জ্ঞাআৰুকৃ পাত,যাক ইচ্ছাকৰেতাকেই ৰাজত্ব প্ৰদান কৰে। আল্লাহ অতি অনু গ্ৰহশীল,তেওঁ যাক ইচ্ছাকৰে,দান কৰে। লগতে তেওঁ নিজৰ উপযুক্ত বান্দাসকলৰ বিষয়ে সম্যক অৱগত।
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ ءَايَةَ مُلْكِهِۦٓ أَن يَأْتِيَكُمُ ٱلتَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ءَالُ مُوسَىٰ وَءَالُ هَـٰرُونَ تَحْمِلُهُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٤٨﴾
সিহঁতৰ নবীয়ে সিহঁতক ক’লেঃ তোমালোকৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিবলৈ তেওঁক যে সঠি কভাৱে নিৰ্বাচন কৰা হৈছে তাৰ প্ৰমাণ হৈছে, আল্লাহে তোমালোকক তাবূত ওভোতাই দিব। -বনী ইছৰাঈলে এই তাবূতক সন্মান কৰিছিল, আৰু এই তাবূত সিহঁ তৰ পৰা কাঢ়ি লোৱা হৈছিল-। ইয়াৰ ভিতৰত তোমালোকৰ বাবে আছে সন্তু ষ্টি , লগতে মুছা আৰু হাৰূন পৰিয়ালৰ অৱশিষ্ট সামগ্ৰী। যেনে- মুছাৰ লাখুটি আৰু কিছু মান ফলক। নিশ্চয় ইয়াৰ মাজত আছে তোমালোকৰ বাবে স্পষ্ট নিদৰ্শন; যদি তোমালোকে সঁচাই ঈমান আনিছা।
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلْجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍۢ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّى وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّىٓ إِلَّا مَنِ ٱغْتَرَفَ غُرْفَةًۢ بِيَدِهِۦ ۚ فَشَرِبُوا۟ مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ قَالُوا۟ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍۢ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةًۭ كَثِيرَةًۢ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿٢٤٩﴾
ه যেতিয়া তালূতে তেওঁ ৰ সৈন্য বাহিনী লৈ ৰাওনা হ’ল, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ সৈন্য বাহিনীক উপদেশ দি ক’লেঃ নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকক এটা নদীৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰিব। যিয়ে সেই নদীৰ পৰা পানী পান কৰিব, সি মোৰ পথৰ পদাচাৰী নহয় ; লগতে সি মোৰ লগত থাকি যুদ্ধও কৰিব নোৱাৰিব। আনহাতে যিয়ে তাৰ পৰা পানী পান নকৰিব সি হৈছে মোৰ পথৰ অনু সাৰী, লগতে সি মোৰ লগত থাকি যুদ্ধ কৰিব পাৰিব। কিন্তু কোনোবাই যদি বাধ্য হৈ এচলু পানী পান কৰে তেন্তে কোনো অসুবিধা নাই। এতেকে সৈন্যবাহিনীৰ কেৱল কিছু সংখ্যক লোকেহে প্ৰচণ্ড গৰমত ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰিছিল আৰু বাকী সকলোৱে তাৰ পৰা পানী পান কৰিছিল। যেতিয়া তালূত আৰু মুমিনসকলে নদী পাৰ কৰিলে তেতিয়া কিছু মান সৈন্যই ক’লেঃ আজি আমাৰ ওচৰত জালূত আৰু তাৰ সৈন্যবাহিনীৰ লগত যুদ্ধ কৰাৰ শক্তি নাই। কিন্তু সেই সময় ত কিছু মান এনেকু ৱা ব্যক্তিয়ে যিসকলে ক্বি য়ামতৰ দিনা আল্লাহৰ লগত সাক্ষাৎ সম্পৰ্কে বিশ্বাস পোষণ কৰিছিল তেওঁ লোকে ক’লেঃ তোমালোকে জানানে, ঈমান্দাৰসকলৰ বহুতো সৰু-সুৰা দলে আল্লাহৰ অনু মতি আৰু তেওঁ ৰ সহায় ত কাফিৰসকলৰডাঙৰডাঙৰদলক পৰাজিত কৰিছে। এতেকে সহায় -সহযোগিতাৰমূল উত্ স হৈছে ঈমান, সংখ্যাগৰিষ্ঠ তা নহয় । জানি থোৱা! আল্লাহে তেওঁ ৰ ধৈৰ্য্যশীল বান্দাসকলক সংগ দিয়াৰ লগতে সহায় - সহযোগিতা আৰু সমৰ্থন প্ৰদান কৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَمَّا بَرَزُوا۟ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦ قَالُوا۟ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٥٠﴾
যেতিয়া তেওঁলোকে জালূত আৰু তাৰ সৈন্যবাহিনীৰ মুখামুখি হ’ল, তেতিয়া আল্লাহৰ ওচৰত বিনয় পূৰ্বকভাৱে দুআ কৰিলেঃ হে আমাৰ প্ৰতিপালক! আমাৰ অন্ত ৰত ধৈৰ্য্য ঢালি দিয়া, লগতে ৰণক্ষেত্ৰত আমাক দৃঢ় তা প্ৰদান কৰা, যাতে আমি শত্ৰুৰ পৰা পলায় ন নকৰোঁ আৰু পৰাজিত নহওঁ। লগতে আমাক শক্তি আৰুসমৰ্থন প্ৰদান কৰা,যাতে কাফিৰসম্প্ৰ দায় ৰওপৰত বিজয় অৰ্জ ন কৰিবপাৰোঁ।
فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُۥدُ جَالُوتَ وَءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ وَٱلْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُۥ مِمَّا يَشَآءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّفَسَدَتِ ٱلْأَرْضُ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٥١﴾
ফলত আল্লাহৰ সহায় ত তেওঁ লোকে সিহঁ তক পৰাজিত কৰিলে আৰু দাঊদে প্ৰতিপক্ষৰ নেতা জালূতক বধ কৰিলে। তাৰ পিছত আল্লাহে দাঊদক ৰাজত্ব আৰুনুবুওৱত প্ৰদান কৰিলে, লগতে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰজ্ঞান প্ৰদান কৰিলে। এইদৰেতেওঁক পৃথিৱী আৰুআখিৰাতৰকল্যাণ প্ৰদান কৰিলে। দৰাচলতে যদি আল্লাহে কিছুমান লোকৰ দ্বাৰা আন কিছুমান লোকৰ উপদ্ৰ ৱ প্ৰতিৰোধ নকৰিলেহেঁতেন তেন্তে উপদ্ৰ ৱকাৰী সকলৰ অন্যায় -অত্যাচাৰ প্ৰতিষ্ঠি ত হোৱাৰফলত পৃথিৱীত বিপৰ্যয় সৃষ্টি হ’লহেঁ তেন। কিন্তু আল্লাহ সকলোসৃষ্টি ৰপ্ৰ তি অনু গ্ৰহশীল।
تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢٥٢﴾
হে নবী! আমি আপোনাক যিবোৰপাঠ কৰিশুনাই আছোঁ এয়া আল্লাহৰস্পষ্ট নিদৰ্শন। ইয়াৰমাজত আছে সত্যঘটনা আৰুন্যায় সংগত বিধান। নিশ্চয় আপুনি বিশ্ব জগতৰপ্ৰ তিপালকৰৰাছু লসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্ত।
۞ تِلْكَ ٱلرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ ٱللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَـٰتٍۢ ۚ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَيَّدْنَـٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلَ ٱلَّذِينَ مِنۢ بَعْدِهِم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ وَلَـٰكِنِ ٱخْتَلَفُوا۟ فَمِنْهُم مَّنْ ءَامَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَا ٱقْتَتَلُوا۟ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ ﴿٢٥٣﴾
ه সেইসকল ৰাছু ল যিসকলৰ বিষয়ে আমি উল্লে খ কৰিছোঁ, তেওঁলোকৰ মাজত কিছু মানক আমি অহী, অনুগামী আৰু শ্ৰে ণীৰ ফালেৰে আন আন নবী আৰু ৰাছুলসকলৰ তুলনাত প্ৰাধান্য দিছোঁ। তেওঁলোকৰ মাজত কিছুমান এনেকুৱা আছে যিসকলৰ লগত আল্লাহে কথা পাতিছে, যেনে- মুছা আলাইহিচ্ছালাম। আন কিছু মানক উচ্চ মৰ্যদা প্ৰদান কৰিছে, যেনে- মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম। কিয় নো তেখেতক গোটেই মানৱ জাতিৰ প্ৰতি প্ৰে ৰণ কৰা হৈছে। তেখেতৰজৰিয় তে নু বুওৱতৰধাৰা বন্ধ কৰিদিয়া হৈছে। লগতে তেখেতৰউম্মতক আন সকলো উম্মতৰওপৰত শ্ৰে ষ্ঠত্বপ্ৰদান কৰা হৈছে। (আল্লাহে কৈছেঃ) আমিয়ে মৰিয় মৰ পুত্ৰ ঈছাক তেওঁৰ নুবুওৱত প্ৰমাণ কৰিবলৈ স্পষ্ট অলৌকিকতা প্ৰদান কৰিছোঁ, যেনে- মৃত ব্যক্তিক জীৱিত কৰা, অন্ধ আৰু কু ষ্ঠৰোগীক আৰোগ্য প্ৰদান কৰা। আমিয়ে জিব্ৰীল আলাইহিচ্ছালামৰ দ্বাৰা তেওঁ ক সমৰ্থন কৰিছিলোঁ, যাতে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰাত তেওঁৰ সুবিধা হয় । যদি আল্লাহে বিচাৰিলেহেঁতেন তেন্তে ৰাছুলৰ পিছত অহা লোকসকলে স্পষ্ট নিদৰ্শন পোৱাৰ পিছতো পৰস্পৰে পৰস্পৰৰমাজত মতভেদ নকৰিলেহেঁ তেন। কিন্তু তথাপিও সিহঁ তে মতভেদ কৰিলে আৰুবিভাজিত হৈ গ’ল। সিহঁ তৰমাজৰকিছু মানে আল্লাহৰপ্ৰ তি ঈমান আনিলে আৰু কিছু মানে অস্বীকাৰ কৰিলে। অথচ আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে সিহঁ তে পাৰস্পাৰিক যুদ্ধ-বিগ্ৰ হত লিপ্ত নহ’লহেঁ তেন। কিন্তু আল্লাহে যিটো বিচাৰে সেইটোৱে কৰে। এতেকে তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰে, নিজৰ কৃ পা আৰু দয়াৰে ঈমান পোষণ কৰাৰ হিদায় ত দিয়ে , আনহাতে যাক ইচ্ছা কৰে ন্যায় আৰুহিকমতৰদ্বাৰাপথভ্ৰ ষ্টকৰে।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌۭ لَّا بَيْعٌۭ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌۭ وَلَا شَفَـٰعَةٌۭ ۗ وَٱلْكَـٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٥٤﴾
হে আল্লাহৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণকাৰী আৰুতেওঁ ৰৰাছু লৰঅনু সৰণকাৰীসকল! ক্বি য়ামত সংঘটি ত হোৱাৰপূৰ্বেই আমি প্ৰদান কৰা বিভিন্ন হালাল সম্পদৰ পৰা ব্যয় কৰা। কিয় নো ক্বি য়ামতৰ দিনা লাভদায় ক কোনো ব্যৱসায় নাথাকিব, লগতে বিপদৰ পৰা ৰক্ষাকাৰী কোনো বন্ধত্ব ও কামত নাহিব। এইদৰে কোনো মধ্যস্ত তাও সংকট দূৰ কৰিব নোৱাৰিব আৰু উপকাৰো কৰিব নোৱাৰিব। যেতিয়ালৈকে আল্লাহে কাৰো প্ৰতি সন্তু ষ্টহৈ মধ্যস্ত তা কৰাৰ অনু মতি প্ৰদান নকৰিব। জানি থোৱা! প্ৰকৃ ত অন্যায় কাৰীহৈছে কাফিৰসকল,কিয় নোসিহঁ তে আল্লাহৰলগত কু ফু ৰীকৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَةٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا يَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِيمُ ﴿٢٥٥﴾
আল্লাহ তেৱেঁই, যাৰ বাহিৰে প্ৰকৃ ততে আন কোনো ইবাদতৰ যোগ্য নাই। উপাস্য একমাত্ৰ তেৱেঁই, তেওঁ ৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। তেওঁ পূৰ্ণাংগ জীৱনৰ অধিকাৰী, সকলো ধৰণৰ অসম্পূৰ্ণতাৰ পৰা পৱিত্ৰ, তেওঁৰ জীৱনত কেতিয়াও মৃত্যু নাই। বিশ্বজগতৰ ধাৰক, যিজন স্বয়ং প্ৰতিষ্ঠি ত। এতেকে তেওঁ সকলো সৃষ্টি ৰ পৰা অমু খাপেক্ষী। তেওঁ ৰ দ্বাৰাই সকলো সৃষ্টি পৰিচালিত, সিহঁ ত কোনো অৱস্থাতেই তেওঁ ৰ অমু খাপেক্ষী নহয় । তেওঁ স্বয়ং প্ৰতিষ্ঠি ত আৰু পূৰ্ণাংগ জীৱনৰ অধিকাৰী হোৱাৰ কাৰণে তেওঁক কলাঘূমটি আৰু টোপনিও নধৰে। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে সেই সকলোৰে কেৱল তেৱেঁই মালিক। তেওঁ ৰ সন্তু ষ্টি আৰু অনু মতি অবিহনে কোনেও ছু পাৰিছ কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ মখলুকৰ সেই সকলো ঘটনা সম্পৰ্কে অৱগত, যিবোৰবিগত সময় ত সংঘটি ত হৈছে আৰুযিবোৰভবিষ্যতত সংঘটি ত হ’ব। সিহঁ তে তেওঁৰজ্ঞানৰঅকণো আয় ত্বকৰিবনোৱাৰে, কিন্তু যিটো তেওঁ স্ব-ইচ্ছাই প্ৰদান কৰিব বিচাৰে সেইটো সুকীয়া বিষয় । তেওঁৰ কু ৰছীৰ প্ৰশস্ত তা আৰু মহানতাই – যিখন তেওঁৰ ভৰি থোৱাৰ ঠাই- আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীক আগুৰি আছে। আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সংৰক্ষণ তেওঁ ৰ বাবে কোনো কঠি ন বা ক্লাতন্মূ লক কাম নহয় । তেওঁ নিজৰ সত্ত্বা, শক্তি আৰু ক্ষমতাত সৰ্বোচ্চ,লগতে ৰাজত্ব আৰুহুকু মতত মহান।
لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِٱلطَّـٰغُوتِ وَيُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱسْتَمْسَكَ بِٱلْعُرْوَةِ ٱلْوُثْقَىٰ لَا ٱنفِصَامَ لَهَا ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٥٦﴾
ইছলামত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ কাকো বাধ্যকৰাৰঅৱকাশ নাই। কিয় নো এইটো সত্যআৰুস্পষ্ট দ্বীন। সেয়ে ইয়াত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ কাকো বাধ্যকৰোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। নিশ্চয় হিদায় ত পথভ্ৰ ষ্টতাৰ পৰা পৃথক হৈছে। এতেকে আল্লাহৰ বাহিৰে যিবোৰ বস্তু ৰ উপাসনা কৰা হয় , যিয়ে সেই সকলোবোৰক অস্বীকাৰ কৰিব আৰু সিহঁ তৰ পৰা সম্পৰ্ক চ্ছেদ কৰিব, লগতে কেৱলমাত্ৰ আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিব, সি দৰাচলতে ক্বি য়ামতৰ দিনা মুক্তি লাভ কৰিবলৈ দ্বীনৰ এনেকু ৱা মজবুত ৰছী ধাৰণ কৰিলে, যিটো কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহ’ব। নিশ্চয় আল্লাহ তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰ কথা শ্ৰৱণকাৰী আৰু সিহঁ তৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যকঅৱগত,আৰুতেওঁ সিহঁ তকইয়াৰপ্ৰ তিদান দিব।
ٱللَّهُ وَلِىُّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يُخْرِجُهُم مِّنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَوْلِيَآؤُهُمُ ٱلطَّـٰغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ ٱلنُّورِ إِلَى ٱلظُّلُمَـٰتِ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٥٧﴾
আল্লাহেই হৈছে ঈমান্দাৰসকলৰঅভিভাৱক। তেওঁ সিহঁ তক তাওফীক দিয়ে আৰুসিহঁ তক সহায় কৰে, লগতে সিহঁ তক অজ্ঞতা আৰুকু ফৰৰঅন্ধকাৰৰ পৰা জ্ঞান আৰু ঈমানৰ পোহৰৰ পিনে উলিয়াই আনে। আনহাতে যিসকলে কু ফৰী কৰে, সিহঁ তৰ অভিভাৱক হৈছে মূ ৰ্তি আৰু সমকক্ষসকল। যিসকলে সিহঁ তৰ বাবে কু ফৰক সুসজ্জিত কৰিছে। এইবোৰেই সিহঁ তক জ্ঞান আৰু ঈমানৰ পোহৰৰ পৰা উলিয়াই কু ফৰ আৰু অজ্ঞতাৰ অন্ধকাৰলৈ লৈ আহিছে। সিহঁ তেই হৈছে জাহান্নামৰঅধিবাসী,তাত সিহঁ ত চিৰকাল থাকিব।
أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِى حَآجَّ إِبْرَٰهِـۧمَ فِى رَبِّهِۦٓ أَنْ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ٱلْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّىَ ٱلَّذِى يُحْىِۦ وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا۠ أُحْىِۦ وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَأْتِى بِٱلشَّمْسِ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ ٱلْمَغْرِبِ فَبُهِتَ ٱلَّذِى كَفَرَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٢٥٨﴾
ه হে নবী আপুনি সেই বিদ্ৰোহীৰ সাহসতকৈ অধিক আশ্চৰ্যজনক আন কোনো বস্তু দেখিছেনে, যিয়ে ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামৰ লগত আল্লাহৰ ৰূবুবিয়্যত আৰুতাওহীদ সম্পৰ্কে বিতৰ্ক কৰিছিল? এয়াএই কাৰণে হৈছিল যে,আল্লাহে তাক ৰাজত্ব প্ৰদান কৰিছিল,যিটোপাই সি বিদ্ৰোহীহৈ গৈছিল। ইব্ৰাহীমে তেওঁৰ প্ৰতিপালকৰ বৈশিষ্ট্য বৰ্ণনা কৰি ক’লেঃ মোৰ প্ৰতিপালক হৈছে সেইজন, যিয়ে প্ৰাণীক জীৱন দান কৰে আৰু মৃত্যু প্ৰদান কৰে। বিদ্ৰোহীয়ে অহংকাৰ কৰি ক’লেঃ ময়ো জীৱন দান কৰিব পাৰোঁ আৰু ময়ো মৃ ত্যু প্ৰদান কৰিব পাৰোঁ। মই যাক ইচ্ছা তাকে হত্যা কৰিব পাৰোঁ আৰু যাক ইচ্ছা তাকে এৰি দিব পাৰোঁ। তেতিয়া ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে ইয়াতকৈ ডাঙৰ প্ৰমাণ এটা দাঙি ধৰি ক’লেঃ মই যি প্ৰতিপালকৰ ইবাদত কৰোঁ তেওঁ পূৱৰ পৰা সূৰ্যোদয় কৰে,এতেকে তু মি পশ্চিমৰপৰাউদয় কৰিদেখুৱাচোন। এই শুনি বিদ্ৰোহীয়ে তথমথ খালে,অৱশেষত ক্লান্ত হৈ পৰাজিত হ’ল। আল্লাহে بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ অন্যায় কাৰীসকলক সিহঁ তৰ অত্যাচাৰ আৰু বিদ্ৰোহৰ কাৰণে তেওঁ ৰ পথত পৰিচালিত হোৱাৰ তাওফীক প্ৰদান নকৰে।
أَوْ كَٱلَّذِى مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍۢ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْىِۦ هَـٰذِهِ ٱللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ ثُمَّ بَعَثَهُۥ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِا۟ئَةَ عَامٍۢ فَٱنظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةًۭ لِّلنَّاسِ ۖ وَٱنظُرْ إِلَى ٱلْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًۭا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٥٩﴾
ى অথবা আপুনি সেই ব্যক্তি ৰ দৰে আন কোনো ব্যক্তি দেখিছে নেকি? যিজন ব্যক্তি য়ে এনেকু ৱা এটা গাওঁ ৰ মাজেৰে অতিক্ৰ ম কৰিছিল, যি গাওঁ ৰ ঘৰ দুৱাৰ বিনষ্ট হৈছিল আৰু তাত থকা অধিবাসীসকল ধ্বংস হৈছিল আৰু সেই গাওঁ খন ভয়াৱহ আৰু জনশূ ন্যহৈ গৈছিল। ব্যক্তি জনে আচৰিত হৈ ক’লে, আল্লাহে এই গাওঁ বাসীক মৃ ত্যুৰপিছত আকৌ কেনেকৈ জীৱিত কৰিব? ফলত আল্লাহে তেওঁ ক এশ বছৰৰবাবেমৃ ত্যু প্ৰদান কৰিলে। পুনৰতেওঁ ক জীৱিত কৰিলে আৰু সুধিলেঃতু মি কিমান সময় মৃত হৈ আছিলা? তেওঁ উত্তৰদিলেঃমই এদিন অথবা কেই ঘন্টামান মৃত হৈ আছিলোঁ। আল্লাহে তেওঁক জনালে যে, বৰং তু মি সম্পূৰ্ণ এশ বছৰ মৃত অৱস্থাত আছিলা। ইয়াৰ পিছতো তোমাৰ খাদ্যসামগ্ৰীৰ পিনে চোৱা, সেয়া আগৰ দৰেই সতেজ হৈ আছে, কোনো পৰিবৰ্ত ন হোৱা নাই। যদিও খাদ্য সামগ্ৰী অতি সোনকালে বেয়া হয় । আনহাতে তোমাৰ মৃত গাধটোৰ পিনে চোৱা। আমি তোমাৰ লগত এইটো এই বাবে কৰিলোঁ, যাতে তোমাক মানুহৰ বাবে নিদৰ্শন বনাব পাৰি যে, আল্লাহে পুনৰজীৱিত কৰিবলৈ সম্পূৰ্ণ সক্ষম। তোমাৰ মৃত গাধটোৰ হাড় খিনিলৈ চোৱা,কেনেকৈ তচ-নচ হৈ সিঁচৰতি হৈ আছে। চোৱা! আমি কেনেকৈ এইবোৰক একত্ৰিত কৰিসংযুক্ত কৰোঁ আৰুকেনেকৈ ইয়াৰওপৰত মাংস লগাই দিওঁ আৰু চোৱা কেনেকৈ আমি ইয়াক জীৱন দান কৰোঁ। যেতিয়া তেওঁ এই দৃশ্য দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁ ৰ ওচৰত সত্য উদ্ঘাটন হ'ল, আৰু আল্লাহৰ শক্তি স্বীকাৰ কৰি ক’লে, মই জানো যে, আল্লাহ সকলো বিষয় তে ক্ষমতাৱান।
وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةًۭ مِّنَ ٱلطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ ٱجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍۢ مِّنْهُنَّ جُزْءًۭا ثُمَّ ٱدْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًۭا ۚ وَٱعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٢٦٠﴾
ى ه حكيم হে নবী! স্মৰণ কৰক, যেতিয়া ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে কৈছিলঃ হে মোৰ ৰব্ব! মই মোৰ নিজ চকু ৰে দেখিব বিচাৰোঁ যে, মৃ তক কেনেকৈ পুনৰ জীৱিত কৰা হ’ব? আল্লাহে ক’লেঃ কিয় , তু মি বিশ্বাস নকৰা নেকি? ইব্ৰাহীমে ক’লেঃ নিশ্চয় বিশ্বাস কৰোঁ, কিন্তু মনৰ সন্তু ষ্টি বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে দেখিব বিচাৰোঁ। আল্লাহে তেওঁ ক আদেশ দি ক'লেঃ চাৰিটা চৰাই লোৱা আৰু সেইবোৰক প্ৰশিক্ষণ দিয়া, আৰু তাৰ পিছত সেইবোৰক টু কু ৰা টু কু ৰ কৰি সেই টু কু ৰাসমূ হ ওচৰে পাঁজৰে থকা পাহাৰত গৈ এটা এটাকৈ টুকু ৰা থৈ আহা। তাৰ পিছত সেই চৰাইবোৰৰ নাম লৈ মাতা। সিহঁ ত তোমাৰ পিনে দৌৰি আহিব আৰু সিহঁ ত পুনৰজীৱন দান পাব। হে ইব্ৰাহীম! জানি থোৱাযে,মহান আল্লাহ ৰাজত্ব ৰক্ষেত্ৰত মহাক্ষমতাৱান,লগতে তেওঁ আদেশ আৰুচৰীয় ত প্ৰণয় নত মহা প্ৰজ্ঞাৱান।
مَّثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنۢبُلَةٍۢ مِّا۟ئَةُ حَبَّةٍۢ ۗ وَٱللَّهُ يُضَـٰعِفُ لِمَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌ ﴿٢٦١﴾
আল্লাহৰ পথত ব্যয় কাৰী মুমিনসকলৰ ছোৱাবৰ উদাহৰণ হৈছে সেই শস্য দানাৰ দৰে, যিটোক কৃ ষকে ভাল মাটি ত ৰোপন কৰে, তাৰ পিছত ইয়াৰ পৰা সাত টা শীহ ওলায় , আৰু প্ৰতিটো শীহত থাকে এশ টাকৈ দানা। আল্লাহে তেওঁ ৰ বান্দাসকলৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা কৰে, তাৰ ছোৱাব বৃদ্ধি কৰি দিয়ে আৰুতাক অগণন প্ৰতিফল প্ৰদান কৰে। মহান আল্লাহ মহাঅনুগ্ৰ হশীল আৰুঅত্যন্ত দানশীল। তেওঁ ভালকৈয়ে জানে কোনে অধিক পোৱাৰবেছি যোগ্য। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ن
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَآ أَنفَقُوا۟ مَنًّۭا وَلَآ أَذًۭى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٦٢﴾
عليهم ولا هم يحزنون যিসকলে নিজৰ সম্পদ আল্লাহৰ অনু সৰণ আৰু তেওঁ ৰ সন্তু ষ্টি অৰ্জ নৰ বাবে ব্যয় কৰে, আৰু ব্যয় কৰাৰ পিছত এনেকু ৱা কোনো কাম নকৰে যাৰ ফলত তাৰ আমল বিনষ্ট হৈ যায় , যেনেঃ মানুহৰ প্ৰতি সহায় সহযোগিতা কৰি সেই কথা গাই নুফু ৰে। তেনেকু ৱা লোকৰ ছোৱাব তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত সুৰক্ষিত আছে। তেওঁলোকে এনেকু ৱা অনুগ্ৰ হ লাভ কৰিব, যাৰ ফলত ভৱিষ্যতৰ কোনো চিন্তা নাথাকিব আৰু অতীতৰ প্ৰতিও কোনো দুখ নহ’ব।
۞ قَوْلٌۭ مَّعْرُوفٌۭ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌۭ مِّن صَدَقَةٍۢ يَتْبَعُهَآ أَذًۭى ۗ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَلِيمٌۭ ﴿٢٦٣﴾
ভাল কথাই মু মিনৰঅন্ত ৰত আনন্দ দিয়ে । জানি থোৱা! বেয়া ব্যৱহাৰকাৰীক ক্ষমা কৰিদিয়াটো হৈছে সেই দানতকৈ উত্তম,যি দান দিয়াৰপিছত মানু হৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰি দানকৃ ত ব্যক্তিক কষ্ট দিয়া হয় । মহান আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলৰ পৰা অমুখাপেক্ষী। তেওঁ বৰ সহনশীল, শাস্তি প্ৰদানত খৰখেদা নকৰে।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُبْطِلُوا۟ صَدَقَـٰتِكُم بِٱلْمَنِّ وَٱلْأَذَىٰ كَٱلَّذِى يُنفِقُ مَالَهُۥ رِئَآءَ ٱلنَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌۭ فَأَصَابَهُۥ وَابِلٌۭ فَتَرَكَهُۥ صَلْدًۭا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍۢ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٦٤﴾
হে আল্লাহৰপ্ৰ তি ঈমান পোষণকাৰী আৰু ৰাছু লৰঅনু সাৰীসকল! দান কৰাৰপিছত সেই দানৰকথা মানু হৰমাজত গাই ফু ৰিতথা দান লোৱ ব্যক্তি ক কষ্ট প্ৰদান কৰি নিজৰ দানৰ ছোৱাব বিনষ্ট নকৰিবা। এনে কৰা ব্যক্তিৰ উদাহৰণ হৈছে সেই ব্যক্তিৰ দৰে, যিয়ে নিজৰ ধন-সম্পত্তি এই উদ্দেশ্যে ব্যয় কৰে, যাতে মানু হে সেয়া দেখি তাৰ প্ৰশংসা কৰে। অথচ এনেকু ৱা ব্যক্তি য়ে আল্লাহৰ প্ৰতি, শেষ দিৱসৰ প্ৰতি আৰু সেইদিনা পাবলগীয়া ছোৱাব আৰু শাস্তি ৰ প্ৰতি বিশ্বাস নকৰে। তাৰউদাহৰণ হৈছে সেই শিলৰদৰে,যাৰওপৰত অলপ মাটি আছে কিন্তু ধাৰাসাৰবৰষুণে সেই মাটি ক ধুই নিয়ে আৰুসেই শিল পুনৰ আগৰ অৱস্থাত আহি পৰে। মানুহক দেখুৱাবলৈ নেক কৰ্ম কৰা ব্যক্তিৰ অৱস্থাও এনেকু ৱাই হয় । সিহঁ তৰ কৰ্ম আৰু ব্যয় ৰ পুণ্য শেষ হৈ যায় । আল্লাহৰওচৰত সিহঁ তৰকোনো পুণ্যই অৱশিষ্ট নাথাকিব। আল্লাহে কাফিৰসকলক তেওঁৰসন্তু ষ্টি অৰ্জ নৰতাওফীক নিদিয়ে । লগতে এনেকু ৱা কোনো কৰ্ম আৰু ব্যয় ৰো তাওফীক নিদিয়ে , যিটোৰ পৰা সিহঁ তৰ উপকাৰ হ’ব।
وَمَثَلُ ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ وَتَثْبِيتًۭا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۭ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌۭ فَـَٔاتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌۭ فَطَلٌّۭ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿٢٦٥﴾
সেইসকল মুমিনৰ উদাহৰণ, যিসকলে অন্ত ৰেৰে পূৰ্ণ বিশ্বাসৰ সৈতে, কোনো ধৰণৰ জোৰ-জবৰদস্তি নোহোৱাকৈ আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি অৰ্জ ন কৰাৰ বাবে নিজৰ সম্পদ ব্যয় কৰে, তেওঁলোকৰ উদাহৰণ হৈছে সেই বাগানৰ দৰে, যিখন ওখ স্থানত অৱস্থি ত। ধাৰাসাৰ বৰষুণ হ’লে সেই বাগানত দ্বি গুণ ফল উত্ পন্ন হয় । আনহাতে বেছি বৰষুণ নহ’লেও ভাল মাটি হোৱাৰবাবেঅলপ বৰষুণেই যথেষ্ট হয় । নিষ্ঠাৰসৈতে ব্যয় কাৰী সকলৰো এনেকু ৱাই অৱস্থা। আল্লাহে তেওঁলোকৰ দান কবুল কৰে আৰু তাৰ নেকী বৃদ্ধি কৰি দিয়ে , যদিও তাৰ দানৰ পৰিমাণ কম হয় । আল্লাহে তোমালোকৰ কৰ্ম দেখি আছে। এতেকে যিসকলে মানুহক দেখুৱাবলৈ নেক কাম কৰে, আৰু যিসকলে নিষ্ঠাৰ সৈতে কাম কৰে, সিহঁ ত উভয় ৰে অৱস্থা আল্লাহৰ পৰা গোপন নহয় । আল্লাহে প্ৰত্যেককে সেই অনু পাতেই প্ৰতিদান দিব,যিটোৰসি উপযুক্ত ।
أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُۥ جَنَّةٌۭ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَابٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ لَهُۥ فِيهَا مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ وَأَصَابَهُ ٱلْكِبَرُ وَلَهُۥ ذُرِّيَّةٌۭ ضُعَفَآءُ فَأَصَابَهَآ إِعْصَارٌۭ فِيهِ نَارٌۭ فَٱحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٦٦﴾
তোমালোকৰ কোনোবাই এনেকু ৱা আশা কৰানে যে, তাৰ বাবে খেজুৰ আৰু আঙু ৰৰ এটা উদ্যান হওক, তাৰ মাজেৰে নিজৰা প্ৰবাহিত হওক। লগতে সেই উদ্যানত সকলোধৰণৰফলমূ ল হওক। কিন্তু সেই উদ্যানৰগৰাকীজন ইমান বয় সীয়াল যে,সি উপাৰ্জ ন কৰাৰআৰুকৰ্ম কৰাৰোশক্তি নাই। কিন্তু তাৰ সৰু সৰু দুৰ্বল ল’ৰা-ছোৱালী আছে, সিহঁ তেও কাম কৰা বয় সত উপনীত হোৱা নাই। হঠাৎ এনেকু ৱা ধুমু হা আহি পৰে, যাৰ ভিতৰত আছে প্ৰচণ্ড بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ জুই, আৰু সেই ধুমু হাই গোটেই উদ্যানখনক জ্বলাই ছাৰখাৰ কৰে। যদিও বৃদ্ধাৱস্থাত উপনীত হোৱাৰ কাৰণে আৰু সৰু সৰু ল’ৰা ছোৱালী থকাৰ বাবে সেই উদ্যানখন আছিল তাৰ বাবে অতি আৱশ্যকীয় । এতেকে মানুহক দেখুৱাবলৈ দান (নেক কৰ্ম) কৰা ব্যক্তিৰ অৱস্থাও সেই ব্যক্তিৰ দৰেই। সি ক্বি য়ামতৰ দিনা আল্লাহৰ ওচৰত এনেকু ৱা সময় ত উপস্থি ত হ’ব, যেতিয়া তাৰ নেকীৰ খুবেই প্ৰয়োজন হ’ব। আল্লাহে এই দৰেই বিস্তাৰিত বৰ্ণনা কৰে যে, পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত কোনটো বস্তু তোমালোকৰ বাবে উপকাৰী যাতে তোমালোকে চিন্তা-চৰ্চা কৰিব পাৰা।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنفِقُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا۟ ٱلْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِـَٔاخِذِيهِ إِلَّآ أَن تُغْمِضُوا۟ فِيهِ ۚ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ حَمِيدٌ ﴿٢٦٧﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসৰণকাৰীসকল! নিজে উপাৰ্জ ন কৰা পৱিত্ৰ হালাল সম্পদৰ পৰা দান কৰা, লগতে দান কৰা খেতিৰ পৰা উত্ পাদিত ফচলৰ এটা অংশ, যিটো আমি তোমালোকৰ বাবে উত্ পন্ন কৰিছোঁ। এনেকু ৱা পেলনীয়া বস্তু দান কৰাৰ সংকল্প নকৰিবা যিটো তোমালোকক দিলে তোমালোকে নিজেই গ্ৰহণ নকৰিবা, হয় তো বাধ্যত পৰি গ্ৰহণ কৰিব পাৰা। এতেকে যিটো তোমালোকে নিজৰ বাবে পছন্দ নকৰা, সেইটো আল্লাহৰ বাবে কিয় নিৰ্বাচন কৰা? জানি থোৱা! তোমালোকৰ ব্যয় ৰ পৰা আল্লাহ অমু খাপেক্ষী, আৰু তেওঁ ৰ সত্ত্বা তথা তেওঁ ৰ কৰ্ম অত্যন্ত প্ৰশংসনীয় ।
ٱلشَّيْطَـٰنُ يَعِدُكُمُ ٱلْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِٱلْفَحْشَآءِ ۖ وَٱللَّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةًۭ مِّنْهُ وَفَضْلًۭا ۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢٦٨﴾
চয় তানে তোমালোকক অভাৱঅনাটনৰভয় দেখুৱায় ,কৃ পণতাৰনিৰ্দে শ দিয়ে আৰুপাপ কৰ্মৰপিনে আহ্বান কৰে। আনহাতে আল্লাহে তোমালোকক তোমালোকৰ গুনাহ ক্ষমা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে লগতে ব্যপক জীৱিকা প্ৰদানৰ বচন দিয়ে । মহান আল্লাহ অত্যন্ত অনুগ্ৰ হশীল আৰু বান্দাৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত।
يُؤْتِى ٱلْحِكْمَةَ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُؤْتَ ٱلْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِىَ خَيْرًۭا كَثِيرًۭا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢٦٩﴾
আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰে তাৰ কথাত সত্যতা আৰু কৰ্মত শুদ্ধতা প্ৰদান কৰে। এতেকে যাক এই গুণ প্ৰদান কৰা হৈছে, তাক দৰাচলতে অসংখ্য কল্যাণ প্ৰদান কৰা হৈছে। আল্লাহৰ নিদৰ্শনৰ পৰা কেৱল সেইজন বুদ্ধিমানেই শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে, যিয়ে তেওঁৰ নূৰৰ পৰা পোহৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁৰ নিৰ্দে শিত পথত পৰিচালিত হয় ।
وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُهُۥ ۗ وَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿٢٧٠﴾
তোমালোকে আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ বাবে যি দান কৰা, কম হওক বা বেছি, অথবা নিজৰ ফালৰ পৰা এনেকু ৱা কোনো নেকী কৰা, যিটো চৰীয় তে তোমাৰ ওপৰত অনিবাৰ্য্য কৰা নাই, আল্লাহে সেই সকলোবোৰ জানে। তেওঁৰ ওচৰত কোনো আমলেই বিনষ্ট নহয় , আৰু তেওঁ শীঘ্ৰে ই তোমালোকক অতি উত্তম প্ৰতিদান দিব। আনহাতে অন্যায়কাৰীসকলৰ বাবে, যিসকলে আল্লাহে নিৰ্ধাৰণ কৰা সীমাৰেখা লংঘন কৰে আৰু নিজৰ ওপৰত অনিবাৰ্য কৰ্ত ব্যসমূ হ আদায় নকৰে, সিহঁ তৰ এনেকু ৱা কোনো সহায় ক নাথাকিব, যিয়ে ক্বি য়ামতৰ দিনা সিহঁ তক শাস্তি ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰিব।
إِن تُبْدُوا۟ ٱلصَّدَقَـٰتِ فَنِعِمَّا هِىَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا ٱلْفُقَرَآءَ فَهُوَ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّـَٔاتِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴿٢٧١﴾
بما تعملون خبير তোমালোকে নিজৰ সম্পদৰ পৰা যি দান কৰা, সেয়া প্ৰকাশ্যভাৱে দান কৰাত কোনো বাধা নাই, এইটোও ভাল, কিন্তু যদি গোপনে দুখীয়াক দান কৰা তেন্তে এয়া প্ৰকাশ্য দান কৰাতকৈ অধিক উত্তম। কিয় নো এইটো পৱিত্ৰতা আৰু নিষ্ঠাৰ অধিক অনুকূ ল। তথা দানৰ পৰিবৰ্তে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা নিষ্ঠাৱানৰপাপসমূ হ গোপন কৰাহয় আৰুক্ষমাকৰিদিয়াহয় । জানি থোৱা! আল্লাহে তোমালোকৰকৰ্ম সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। এতেকে তোমালোকৰ কোনো অৱস্থাই তেওঁ ৰপৰা গোপন নহয় । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
۞ لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَىٰهُمْ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ ٱللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٢﴾
হে নবী! সিহঁ তক হিদায় ত প্ৰদান কৰাৰ দায়ি ত্বআৰু সত্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ তথা সত্যৰ প্ৰতি নত স্বীকাৰ কৰিবলৈ বাধ্য কৰোৱাটো আৰু সত্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত কৰাৰ দায়ি ত্বআপোনাৰ নহয় । বৰং আপোনাৰ কৰ্ত ব্যহৈছে, সত্যৰ পথ দেখুৱা আৰু সেই পথৰ পৰিচয় দিয়া। কিয় নো সত্যৰ হিদায় ত আৰু ইয়াৰতাওফীক হৈছে কেৱল আল্লাহৰহাতত। তেওঁ যাক ইচ্ছা কৰেহিদায় ত দিয়ে । তথা তোমালোকে যি ব্যয় কৰা,ইয়াৰপ্ৰ তিদান তোমালোকেই লাভ কৰিবা। কিয় নো আল্লাহ ইয়াৰ পৰা অমুখাপেক্ষী। এতেকে তোমালোকে নিৰ্ভে জালভাৱে কেৱল আল্লাহৰ উদ্দেশ্যেই দান কৰা উচিত। কিয় নো প্ৰকৃ ত মু মিন ব্যক্তি য়ে কেৱল আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি লাভৰ বাবেহে দান কৰে। তোমালোকে যি দান কৰা, তাৰ মাত্ৰা কম হওক বা বেছি, তোমালোকক ইয়াৰ পৰিপূৰ্ণ প্ৰতিদান দিয়াহ’বআৰুতাত অলপোহ্ৰাস কৰানহ'ব। জানি থোৱা! আল্লাহে কাৰোওপৰত অন্যায় নকৰে।
لِلْفُقَرَآءِ ٱلَّذِينَ أُحْصِرُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًۭا فِى ٱلْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ ٱلْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ ٱلتَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَـٰهُمْ لَا يَسْـَٔلُونَ ٱلنَّاسَ إِلْحَافًۭا ۗ وَمَا تُنفِقُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ بِهِۦ عَلِيمٌ ﴿٢٧٣﴾
দান সেইসকল দুখীয়াক কৰা, যিসকলে আল্লাহৰ পথত যুদ্ধত ব্যস্ত থকাৰ কাৰণে জীৱিকা উপাৰ্জ নৰ বাবে যাত্ৰা কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে অজানা ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকক ধনী বুলি ধাৰণা কৰে, কাৰণ তেওঁলোকে মানুহৰ ওচৰত মাগি নুফু ৰে। আনহাতে জনা ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ লক্ষণ দেখিয়ে চিনি পায় ,কিয় নোতেওঁ লোকৰশৰীৰআৰুপৰিধানত অভাৱৰচিহ্ন প্ৰকাশ পায় । তেওঁ লোকৰআন এটাচিহ্ন হৈছে এই যে,তেওঁ লোকে আন আন মগনীয়াৰ দৰে আঠাৰ নিচিনা লাগি ধৰি মাগি নুফু ৰে। এতেকে তোমালোকে যি দান কৰা, নিশ্চয় আল্লাহ সেই সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। শীঘ্ৰে ই তেওঁ তোমালোকক ইয়াৰউত্তম প্ৰতিদান দিব। ر
ٱلَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُم بِٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ سِرًّۭا وَعَلَانِيَةًۭ فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٤﴾
আৰু যিসকলে নিজৰ ধন-সম্পদ দিনে-ৰাতি, প্ৰকাশ্য অপ্ৰ কাশ্যভাৱে কেৱল আল্লাহৰ সন্তু ষ্টি অৰ্জ নৰ বাবে ব্যয় কৰে, মানু হক দেখুৱাবলৈ বা প্ৰচাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে ব্যয় নকৰে। তেওঁ লোকে কিয়ামতৰদিনা ইয়াৰপ্ৰ তিদান নিজ প্ৰতিপালকৰওচৰত নিশ্চয় পাব। ভৱিষ্যতৰকোনো ভয় তেওঁ লোকৰ নাথাকিব আৰু পৃথিৱীত এৰি থৈ যোৱা কোনো বস্তু ৰো চিন্তা নাথাকিব। এই সকলো পুৰষ্কাৰ আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা নিয়ামত আৰু অনু গ্ৰহৰূপে লাভ কৰিব।
ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ ٱلرِّبَوٰا۟ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِى يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ مِنَ ٱلْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْبَيْعُ مِثْلُ ٱلرِّبَوٰا۟ ۗ وَأَحَلَّ ٱللَّهُ ٱلْبَيْعَ وَحَرَّمَ ٱلرِّبَوٰا۟ ۚ فَمَن جَآءَهُۥ مَوْعِظَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ فَٱنتَهَىٰ فَلَهُۥ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٧٥﴾
যিসকলে সুতৰ লেন দেন কৰে তথা সুত খায় , সিহঁ তে ক্বি য়ামতৰ দিনা কবৰৰ পৰা এনেকৈ উঠি ব, যিদৰে চয় তানে স্পৰ্শ কৰা ব্যক্তি য়ে উঠে। সি কবৰৰ পৰা এনেকৈ থিয় হ'ব যিদৰে মিৰ্গী ৰোগীয়ে থৰক বৰক কৈ থিয় হয় । এনেকু ৱা এই কাৰণেই হ'ব যে, সিহঁ তে সুতক বৈধ বুলি ভাবিছিল, লগতে আল্লাহে হালাল কৰা ব্যৱসায় আৰু সুতৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য কৰা নাছিল। সিহঁ তে কয় , সুত হৈছে ব্যৱসায় ৰ দৰেই। উভয় ক্ষেত্ৰতে ধন বৃদ্ধি হয় । এতেকে আল্লাহে সিহঁ তৰ কথাক খণ্ডন কৰিছে, আৰু সিহঁ তৰ যুক্তিক ৰদ্দ কৰিছে, সিহঁ তক অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু স্পষ্ট কৈ কৈছে যে, আল্লাহে ব্যৱসায় বৈধ কৰিছে। কিয় নো ইয়াত সৰ্বসাধাৰণৰকল্যাণ আছে আনহাতে সুতক হাৰাম কৰিছে, কিয় নো ইয়াত অন্যায় আৰুআনৰধন-সম্পদ আত্মসাৎ কৰাৰপথ প্ৰশস্ত আছে। এতেকে নিজ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা সুত সম্পৰ্কীয় সতৰ্ক বাণী আৰু নিষেধাজ্ঞা সম্বলিত উপদেশ অহাৰ পিছত, যিয়ে ইয়াৰ পৰা বিৰত থাকিব আৰু তাওবা কৰিব তেন্তে সেই ব্যক্তি ইতিপূৰ্বে যি সুতৰ লেন-দেন কৰিছে ইয়াৰ বাবে তাৰ কোনো গুনাহ নহ'ব। তথা তাৰ ভৱিষ্যতৰ বিষয় আল্লাহৰ অধীনত থাকিব। কিন্তু আল্লাহৰ ফালৰ পৰা স্পষ্ট আদেশ অহাৰ পিছতো যিয়ে সুতৰ লেন-দেন কৰিব, সি নিশ্চিতভাৱে জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু তাত চিৰকাল হ'ব। জানি থোৱা উচিত যে, ইয়াত চিৰকাল মানে হৈছে দীৰ্ঘ সময় থাকিব। কিয়নো জাহান্নামত চিৰস্থায়ী কেৱল কাফিৰসকলেহে থাকিব। তাওহীদৰওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত ব্যক্তি তাত চিৰস্থায়ীনহ'ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يَمْحَقُ ٱللَّهُ ٱلرِّبَوٰا۟ وَيُرْبِى ٱلصَّدَقَـٰتِ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿٢٧٦﴾
আল্লাহে সুতৰধন বিনষ্ট কৰিদিয়ে , প্ৰকাশ্যভাৱেবিনষ্ট কৰেঅথবা বৰকত উঠাই লয় । আনহাতে চাদাকাৰছোৱাববহু গুণ বৃদ্ধি কৰিদিয়ে । এতেকে এটা নেকীৰবৃদ্ধি দহৰপৰা সাত শ গুণ পৰ্যতন্হয় বা তাতোকৈ বেছি কৰিদিয়ে , লগতে দানকাৰীৰসম্পত্তিত বৰকত দিয়ে । আল্লাহে বিৰুদ্ধাচাৰী কাফিৰক, হাৰামক হালাল বুলি ভবা ব্যক্তি ক, লগতে পাপ কৰ্মত লিপ্ত থকা ব্যক্তি ক ভাল নাপায় ।
إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٢٧٧﴾
هم يحزنون প্ৰকৃ ততে যিসকলে আল্লাহৰপ্ৰ তি ঈমান আনিছে, তেওঁ ৰৰাছু লৰঅনু সৰণ কৰিছে, সত্ কৰ্ম কৰিছে আৰুআল্লাহে যেনেকৈ কৈছে সেই অনু যায়ী সম্পূৰ্ণ ছালাত আদায় কৰিছে, লগতে যাকাতৰ উপযুক্ত ব্যক্তিক যাকাত প্ৰদান কৰিছে, তেওঁলোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত তেওঁলোকৰ প্ৰতিদান পাব। ভৱিষ্যতৰ কোনো চিন্তা তেওঁ লোকৰ নাথাকিব আৰু পৃথিৱীত এৰি থৈ যোৱা বস্তু ৰ প্ৰতিও কোনো দুখ নহ'ব।
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَذَرُوا۟ مَا بَقِىَ مِنَ ٱلرِّبَوٰٓا۟ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٢٧٨﴾
হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসাৰীসকল! আল্লাহক ভয় কৰা, তেওঁৰ আদেশ পালন কৰা আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু পৰিত্যাগ কৰা, লগতে মানুহৰ ওচৰত সুতৰ যি ধন বাকী আছে সেইখিনি আৰু বিচাৰি নাযাবা, যদিহে তোমালোকে প্ৰকৃ ত মুমিন হোৱা আৰু সুতৰ নিষেধাজ্ঞাৰপ্ৰ তি বিশ্বাস পোষণ কৰা।
فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ فَأْذَنُوا۟ بِحَرْبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ۖ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَٰلِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ ﴿٢٧٩﴾
যদি তোমালোকে এইটো নকৰা যিটো তোমালোকক আদেশ দিয়া হৈছে, তেন্তে তোমালোকে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ সাজু হোৱা। আনহাতে যদি তোমালোকে তাওবা কৰা আৰু সুতৰ লেন-দেন এৰি দিয়া তেন্তে তোমালোকে প্ৰদান কৰা ঋণৰ মূল ধন ঘূৰাই লোৱাত কোনো অসুবিধা নাই। গতিকে মূ ল ধনতকৈ অধিক বিচাৰি কাৰো প্ৰতি অন্যায় নকৰিবা। আনহাতে মূ ল ধনৰ পৰা কম প্ৰদান কৰি তোমালোককো অন্যায় কৰা নহ'ব।
وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍۢ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍۢ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا۟ خَيْرٌۭ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٨٠﴾
আৰু যাক তু মি ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ তাগিদ কৰি আছা, যদি সেই ব্যক্তি জন অভাৱী হয় , আৰু ঋণ পৰিশোধ কৰাৰ সামৰ্থ নাথাকে, তেন্তে তাক ইমানখিনি সময় অৱকাশ দিয়া,যি সময় ছোৱাত সি ধন উপাৰ্জ ন কৰিবপাৰিবআৰুঋণ পৰিশোধকৰিবপাৰিব। আনহাতে যদি তু মি ঋণ লোৱা ব্যক্তি ক মাফকৰি দিয়া আৰু সেই ধনখিনি তাক দান কৰি দিয়া অথবা কিছু অংশ মাফ কৰি দিয়া তেন্তে এয়া হ’ব তোমাৰ বাবে অতি উত্তম। আল্লাহৰ ওচৰত ইয়াৰ কিমান যে গুৰুত্ব যদিতু মি জানিলাহেঁ তেন!
وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿٢٨١﴾
সেই দিৱসৰ শাস্তি ক ভয় কৰা যিদিনা তোমালোকক আল্লাহৰ পিনে ওভোতাই নিয়া হ'ব আৰু তেওঁ ৰ সন্মুখত থিয় হ'বা। তেতিয়া প্ৰত্যেককে নিজৰ ভাল অথবা বেয়া কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিয়া হ'ব। সেইদিনা কাৰো ছোৱাব হ্ৰাস কৰি অথবা অধিক শাস্তি ৰে কাকো অত্যাচাৰ কৰা নহ'ব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ م
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى فَٱكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًۭٔا ۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِى عَلَيْهِ ٱلْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُۥ بِٱلْعَدْلِ ۚ وَٱسْتَشْهِدُوا۟ شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌۭ وَٱمْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَىٰهُمَا ٱلْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُوا۟ ۚ وَلَا تَسْـَٔمُوٓا۟ أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَـٰدَةِ وَأَدْنَىٰٓ أَلَّا تَرْتَابُوٓا۟ ۖ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَـٰرَةً حَاضِرَةًۭ تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوٓا۟ إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٌۭ وَلَا شَهِيدٌۭ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا۟ فَإِنَّهُۥ فُسُوقٌۢ بِكُمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُ ۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٢﴾
ى ى ى ه হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছু লৰ অনুসাৰীসকল! যেতিয়া তোমালোকে নিৰ্ধাৰিত সময় ৰ বাবে পৰস্পৰে ঋণ আদান-প্ৰদান কৰিবা, তেতিয়া সেই ঋণ সম্পৰ্কে লিখি ৰাখিবা। তোমালোকৰ মাজৰ কোনোবা লিখকে, চৰীয় ত অনু সৰি সততা আৰু ন্যায় ভাৱে এই চু ক্তি খন লিখি দিয়া উচিত। কোনো লেখকে যাতে আল্লাহে শিকোৱা নিয় মেৰে ন্যায় ভাৱে ইনচাফভিত্তিক ঋণৰ চু ক্তিটো লিখিবলৈ অস্বীকাৰ নকৰে। ঋণগ্ৰ হীতাই যিদৰে লিখিবলৈ কয় সেইদৰে লিখা উচিত। যাতে এয়া ঋণগ্ৰ হীতাৰ ফালৰ পৰা স্বীকৃ তিনামা হৈ থাকে। ঋণগ্ৰ হীতাই আল্লাহক ভয় কৰা উচিত, লগতে ঋণৰ পৰিমাণ, প্ৰকাৰআৰু ধৰণ লিখাওঁ তে কোনো হেৰফেৰযাতে নকৰে। যদি ঋণগ্ৰ হীতাই সক্ষম নহয় , শিশুবা উন্মাদ হোৱাৰকাৰণে যদি কৰ্ত ব্যপালনত ব্যৰ্থ হয় অথবা বোবা হোৱাৰ কাৰণে মু খেৰে কৈ লিখাবলৈ সক্ষম নহয় তেন্তে এইবোৰ অৱস্থাত তাৰ ফালৰ পৰা এজন অভিভাৱকে সততা আৰু ন্যায় ৰ সৈতে লিখোৱাব। লগতে দুজন বুদ্ধিমান নিৰপেক্ষ আৰু নিৰ্ভ ৰযোগ্য ব্যক্তিক সাক্ষী ৰাখিব। যদি দুজন পুৰুষ পোৱা নাযায় তেন্তে যাৰ দ্বীনদাৰী আৰু সততা সম্পৰ্কে তোমালোক সন্তু ষ্টএনেকু ৱা এজন পুৰুষ আৰু দুজনী মহিলা হ’লেই যথেষ্ট হ’ব। (দুজনী মহিলা হোৱাৰ কাৰণ হৈছে) যদি এজনীয়ে পাহৰিযায় , আনজনীয়ে স্মৰণ কৰাই দিব। মনত ৰখা উচিত যে, সাক্ষীসকলৰওচৰত যেতিয়া সাক্ষ্য বিচৰা হ’বতেতিয়া যেন সিহঁ তে পিছু ৱাই নাযায় । সিহঁ তক সাক্ষ্যদিয়াৰবাবেমাতিলে সিহঁ তে যেন উপস্থি ত হয় । নিৰ্ধাৰিত সময় ৰবাবেলোৱা ঋণৰলেনদেন কম হওক বা বেছি,লিখোঁতে যাতে কোনেও সংকোচবোধ নকৰে। কিয় নো ঋণৰ তথ্যপাতি লিখি ৰখাটো আল্লাহৰ চৰীয় ত মতে অধিক ন্যায় সংগত, সাক্ষ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাত আৰু ঋণ আদায় তো সহায় ক, লগতে ঋণৰ পৰিমাণ, ইয়াৰ ধৰণ আৰু ইয়াৰ নিৰ্ধাৰিত সময় সম্পৰ্কীয় সকলো প্ৰকাৰ সন্দে হ দূৰ কৰাত অধিক ফলপ্ৰ সূ। হয় , সেই সময় ত লিখাৰকোনো প্ৰয়োজন নাই যেতিয়া নগদ লেনদেন কৰা হয় । সেয়ে এইটো নিলিখিলেও কোনো গুনাহ নহয় । দৰাচলতে সাক্ষ্যপ্ৰ দানৰনিয় ম এই কাৰণে বনোৱা হৈছে, যাতে বিবাদৰ কাৰণসমূ হ সমাপ্ত কৰা যায় । লগতে মনত ৰখা উচিত যে, লিখক আৰু সাক্ষীক ক্ষতিসাধন কৰাটো কেতিয়াও বৈধ নহয় । এইদৰে সেই ব্যক্তিকো ক্ষতি কৰা বৈধ নহয় , যিয়ে লিখিবলৈ বা সাক্ষ্য দিবলৈ নিবেদন কৰে। যদি সিহঁ তক ক্ষতি কৰা হয় তেন্তে এইটো হ’ব আল্লাহৰ আনুগত্যৰ পৰা আঁতৰি অবাধ্যতাৰ অন্ত ৰ্ভু ক্ত। হে ঈমান্দাৰসকল! আল্লাহক ভয় কৰা, তেওঁৰ আদেশ পালন কৰা আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বস্তু বোৰ পৰিত্যাগ কৰা। আল্লাহে তোমালোকক সেইসমূ হ কথাৰ শিক্ষা দিয়ে , যিবোৰ পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত তোমালোকৰ বাবে কল্যাণকৰ। নিশ্চয় আল্লাহ সকলোবস্তু সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত,কোনোবস্তু ৱেই তেওঁ ৰপৰাগোপন নহয় ।
۞ وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍۢ وَلَمْ تَجِدُوا۟ كَاتِبًۭا فَرِهَـٰنٌۭ مَّقْبُوضَةٌۭ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًۭا فَلْيُؤَدِّ ٱلَّذِى ٱؤْتُمِنَ أَمَـٰنَتَهُۥ وَلْيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٌۭ قَلْبُهُۥ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌۭ ﴿٢٨٣﴾
যদি তোমালোক ভ্ৰমণত থাকা আৰু ঋণৰ নথি লিখিবলৈ কোনো নাথাকে তেন্তে ঋণগ্ৰ হীতাই ঋণদাতাৰ ওচৰত কোনো বস্তু বন্ধকত ৰাখিলেই যথেষ্ট হ’ব। এই বস্তু টো জামানত হিচাপে তাৰ ওচৰত থাকিব, যেতিয়ালৈকে সি ঋণ পৰিশোধ নকৰিব। যদি পৰস্পৰৰ ওপৰত ভৰসা থাকে তেন্তে লিখাটো বাধ্যতামূ লক নহয় , এনে পৰিস্থি তিত সাক্ষীৰো প্ৰয়োজন নাই আৰুবন্ধকত থোৱাৰো দৰকাৰনাই। এনে কৰিলে ঋণগ্ৰ হীতাৰওপৰত ঋণ এটা আমানত স্বৰূপে থাকিব, যিটো আদায় কৰা জৰুৰী হ’ব। লগতে সি এই আমানত সম্পৰ্কে আল্লাহক ভয় কৰা উচিত, আৰু এই সম্পৰ্কীয় কোনো কথা অস্বীকাৰ কৰা অনু চিত। যদি সি অস্বীকাৰকৰেতেন্তে সাক্ষীয়ে ন্যায় সাক্ষ্য দিয়া উচিত। সাক্ষ্য গোপন কৰা বৈধনহয় । যদি কোনোবাই সাক্ষ্য গোপন কৰেতেন্তে তাৰঅন্ত ৰহৈছে পাপিষ্ঠ । জানি থোৱা! তোমালোকে যি কৰা আল্লাহ সেই সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত, তেওঁৰপৰা কোনো বস্তু ৱেগোপন নহয় । শীঘ্ৰে ই তেওঁ তোমালোকক তোমালোকৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
لِّلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ وَإِن تُبْدُوا۟ مَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ ٱللَّهُ ۖ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿٢٨٤﴾
ى আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত যি আছে, সেই সকলোৰে সৃষ্টি কৰ্তা, মালিক আৰু নিয় ন্ত্ৰ ণকাৰী হৈছে একমাত্ৰ মহান আল্লাহ। তোমালোকে অন্ত ৰৰ কথা ব্যক্ত কৰা অথবা নকৰা সেয়া আল্লাহে জানে, আৰু সেই বিষয়ে আল্লাহে তোমালোকৰ পৰা হিচাপ গ্ৰহণ কৰিব। তাৰ পিছত আল্লাহে যাক ইচ্ছা কৰিব নিজৰ দয়া আৰু কৃ পাত ক্ষমা কৰি দিব, আৰু যাক ইচ্ছা কৰিব ন্যায় আৰু হিকমতেৰে শাস্তি প্ৰদান কৰিব। আল্লাহ সকলো বস্তু ৰ ওপৰতে ক্ষমতাৱান।
ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍۢ مِّن رُّسُلِهِۦ ۚ وَقَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾
ৰাছু ল মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে প্ৰত্যেক সেই বিষয় ৰ ওপৰত ঈমান আনিছে, যিটো তেওঁৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছে, আৰু সেইদৰে মুমিনসকলেও ঈমান আনিছে। সকলোৱে আল্লাহৰ প্ৰতি, তেওঁৰ সকলো ফিৰিস্তাৰ প্ৰতি, লগতে সেই সকলো গ্ৰন্থৰ প্ৰতি যিবোৰ নবীসকলৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছিল, লগতে তেওঁৰ সকলো ৰাছুলৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে। তেওঁলোকৰ ভাষ্য হৈছেঃ আমি আল্লাহৰ ৰাছু লসকলৰ মাজত কোনো পাৰ্থক্য নকৰোঁ। তথা তেওঁ লোকে কয় , হে আমাৰ প্ৰতিপালক! তু মি যি আদেশ কৰিছা আৰু যিবোৰৰ পৰা নিষেধ কৰিছা, আমি সেয়া শুনিছোঁ, আৰু তোমাৰ আদেশ মতে আমি আমল কৰিছোঁ আৰু তোমাৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা আঁতৰ হৈছোঁ। হে আমাৰ প্ৰতিপালক! তোমাৰওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তু মি আমাৰগুনাহসমূ হ ক্ষমা কৰি দিয়া। প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতেই আমাৰপ্ৰ ত্যাৱৰ্ত ন তোমাৰওচৰতেই।
لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا ٱكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْرًۭا كَمَا حَمَلْتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦ ۖ وَٱعْفُ عَنَّا وَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَآ ۚ أَنتَ مَوْلَىٰنَا فَٱنصُرْنَا عَلَى ٱلْقَوْمِ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٨٦﴾
আল্লাহে কোনো প্ৰাণীৰ ওপৰত এনেকু ৱা কৰ্মৰ বোজা অৰ্পন নকৰে যিটো তাৰ সহনশক্তিতকৈ অধিক। কাৰণ আল্লাহৰ দ্বীন সৰলতাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠি ত, আৰু ইয়াত কোনো কঠোৰতা নাই। এতেকে যিয়ে ভাল কাম কৰিব, সি ভাল ফলাফল লাভ কৰিব, আৰু তাৰ পৰা অলপো হ্ৰাস কৰা নহ’ব। আনহাতে যিয়ে বেয়া কৰ্ম কৰিব, সি তাৰ গুনাহৰ শাস্তি নিজেই ভোগ কৰিব, আন কোনেও তাৰ এই বোজা বহন নকৰিব। ৰাছু ল আৰু মুমিনসকলে কয় , হে আমাৰ প্ৰতিপালক! যদি আমি পাহৰি যাওঁ, অথবা আমাৰ কথা বা কৰ্মৰ জৰিয় তে যদি অজানিতে কোনো ভুল হয় , তেন্তে আমাক শাস্তি নিবিহিবা। লগতে আমাৰ ওপৰত এনেকু ৱা বোজা অৰ্পন নকৰিবা যিটো বহন কৰিবলৈ আমাৰ ক্ষমতা নাই। যেনেকু ৱা বোজা তুমি আমাৰ পূৰ্বে ইয়াহুদীসকলক সিহঁ তৰ অত্যাচাৰৰ কাৰণে শাস্তি স্বৰূপে অৰ্পন কৰিছিলা। লগতে আমাৰ ওপৰত এনেকু ৱা কোনো আদেশ-নিষেধৰ বোজাও জাপি নিদিবা, যিটো আমাৰ বাবে কঠি ন আৰু আমাৰ সাধ্যাতীত। আমাৰ গুনাহসমূহক আওকাণ কৰা, আমাক ক্ষমা কৰা, আমাৰ প্ৰতি দয়া কৰা। তু মিয়ে আমাৰঅভিভাৱক আৰুসহায় ক। এতেকে কাফিৰসকলৰবিৰুদ্ধে তু মি আমাক সহায় কৰা। উৎস: আল-মুখতাচাৰ ফী তাফছীৰিল কোৰআন