تفسیر الملك — Al-Mulk (67)

تَبَـٰرَكَ ٱلَّذِى بِيَدِهِ ٱلْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿١﴾

بزرگ وفراوان است خیر الله که فرمانروایی فقط به دست او است، واو تعالی بر هر چیزی توانا است، وهیچ‌چیز او را ناتوان نمی‌سازد

ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْمَوْتَ وَٱلْحَيَوٰةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفُورُ ﴿٢﴾

ای مردم- همان ذاتی‌که مرگ وزندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام‌یک از شما نیکوکارتر هستید، واو ذات شکست‌ ناپذیری است که هیچ‌کس بر او چیره نمی‌شود، ونسبت به گناهان کسانی از بندگانش که توبه کنند بسیار آمرزنده است

ٱلَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ طِبَاقًۭا ۖ مَّا تَرَىٰ فِى خَلْقِ ٱلرَّحْمَـٰنِ مِن تَفَـٰوُتٍۢ ۖ فَٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِن فُطُورٍۢ ﴿٣﴾

همان ذاتی‌که هفت آسمان را لایه لایه آفرید، بدون اینکه میان دو آسمان تماسی وجود داشته باشد. - ای نظاره‌گر- در آنچه الله آفریده است هیچ تفاوت یا ناسازگاری‌ای نمی‌بینی. دوباره بنگر آیا هیچ‌گونه شکاف ورخنه‌ای می‌بینی؟! هرگز چنین چیزی نخواهی دید، وآن را فقط آفرینشی محکم واستوار می‌بینی

ثُمَّ ٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ ٱلْبَصَرُ خَاسِئًۭا وَهُوَ حَسِيرٌۭ ﴿٤﴾

باز پیاپی بنگر نگاهت خوار وزبون بدون اینکه عیب یا خللی در آفرینش آسمان ببیند به‌سوی خودت بازمی‌گردد، در‌حالی‌که خسته وناتوان از نگاه‌ کردن است

وَلَقَدْ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَـٰبِيحَ وَجَعَلْنَـٰهَا رُجُومًۭا لِّلشَّيَـٰطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ ﴿٥﴾

وبه تحقیق که نزدیک‌ترین آسمان به زمین را با ستارگانی درخشان آراسته‌ایم، وآن ستارگان را شهاب‌هایی قرار دادیم که شیاطینی که دزدکی گوش می‌دهند با آنها رانده می‌شوند وآن شهاب‌ها آنان را می‌سوزانند، ودر آخرت آتشی سوزان برای‌شان آماده کرده‌ایم

وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٦﴾

وبرای کسانی‌که به پروردگارشان کفر ورزیده‌اند در روز قیامت عذاب آتشی شعله‌ور است، وچه بد بازگشتگاهی است که به‌سوی آن بازمی‌گردند

إِذَآ أُلْقُوا۟ فِيهَا سَمِعُوا۟ لَهَا شَهِيقًۭا وَهِىَ تَفُورُ ﴿٧﴾

هنگامی که به جهنم افكنده می شوند، صدای تند وناهنجار جهنم را در حالی مى شنوند که همانند دیگ مى جوشد

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۖ كُلَّمَآ أُلْقِىَ فِيهَا فَوْجٌۭ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌۭ ﴿٨﴾

نزدیک است که از شدت خشمش بر کسانی‌که وارد آن می‌شوند از هم شکافته وپاره پاره شود. هرگاه برخی ساکنان کافرش یکباره در آن افکنده شوند فرشتگان گماشته‌شدۀ به جهنم از روی توبیخ از آنها می‌پرسند: آیا در دنیا رسولی که شما را از عذاب الله می‌ترساند نزدتان نیامد؟!

قَالُوا۟ بَلَىٰ قَدْ جَآءَنَا نَذِيرٌۭ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ كَبِيرٍۢ ﴿٩﴾

وکافران می‌گویند: چرا، در حقیقت رسولی که ما را از عذاب الله می‌ترساند نزدمان آمد اما او را تکذیب کردیم، وبه او گفتیم: الله وحیی نازل نکرده است، - ای رسولان- جز در گمراهی بزرگی از حق نیستید. صفحه ۱ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

وَقَالُوا۟ لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِىٓ أَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٠﴾

وکافران می‌گویند: اگر ما آن‌گونه که فایده‌ای حاصل شود گوش می‌کردیم یا مانند عقل کسی‌که حق را از باطل می‌شناسد عقل‌مان را به‌کار می‌بردیم از زمره دوزخیان نبودیم، بلکه به رسولان ایمان می‌داشتیم وآنچه را آوردند تصدیق می‌کردیم واز بهشتیان می‌بودیم

فَٱعْتَرَفُوا۟ بِذَنۢبِهِمْ فَسُحْقًۭا لِّأَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١١﴾

پس به کفر وتکذیب علیه خودشان اقرار می‌کنند وسزاوار جهنم می‌گردند، ونابود باد ساکنان جهنم

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿١٢﴾

کسانی‌که در خلوت‌های‌شان از الله می‌ترسند، برای آنها آمرزشی برای گناهانشان، وپاداشی بزرگ یعنی بهشت است

وَأَسِرُّوا۟ قَوْلَكُمْ أَوِ ٱجْهَرُوا۟ بِهِۦٓ ۖ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٣﴾

و- ای مردم- اگر سخن‌تان را پنهان کنید یا آشکار گردانید، الله آن را می‌داند؛ زیرا او سبحانه از آنچه در دل‌های بندگانش است آگاه است، وذره‌ای از آن بر او پوشیده نمی‌ماند

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ ﴿١٤﴾

آیا ذاتی‌که تمام مخلوقات را آفریده است راز وآنچه را که از راز نهان‌تر است نمی‌داند؟! حال آن‌که او تعالی نسبت به بندگانش مهربان، ونسبت به امورشان بسیار دانا است، وذره‌ای از آن بر او تعالی پوشیده نمی‌ماند

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ ذَلُولًۭا فَٱمْشُوا۟ فِى مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا۟ مِن رِّزْقِهِۦ ۖ وَإِلَيْهِ ٱلنُّشُورُ ﴿١٥﴾

او همان ذاتی است که زمین را سهل ونرم برای سکونت برای‌تان قرار داد، پس در گوشه وکناره‌هایش بگردید، واز روزی‌ای که در آن برای‌تان آماده کرده است بخورید، ورستاخیز شما برای حسابرسی وجزا فقط به‌سوی او است

ءَأَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يَخْسِفَ بِكُمُ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا هِىَ تَمُورُ ﴿١٦﴾

آیا از الله که در آسمان است ایمن شده‌اید که زمین را از زیر پاهای‌تان بشکافد همان‌گونه که از زیر پای قارون پس از اینکه سهل ورام برای سکونت بود شکافت، و به‌ناگاه پس از آرام‌بودنش شما را بلرزاند؟!

أَمْ أَمِنتُم مَّن فِى ٱلسَّمَآءِ أَن يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًۭا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ ﴿١٧﴾

آیا از الله که در آسمان است ایمن شده‌اید که سنگ‌هایی از آسمان بر شما فرو فرستد مانند سنگ‌هایی که بر قوم لوط فرو فرستاد؟! پس وقتی عذابم را مشاهده می‌کنید انذار من برای خودتان را خواهید دانست، اما پس از مشاهدۀ عذاب از این امر هرگز سودی نخواهید برد

وَلَقَدْ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿١٨﴾

وبه تحقیق امت‌هایی که پیش از این مشرکان گذشتند تکذیب کردند، آن‌گاه چون بر کفر وتکذیب‌شان پافشاری کردند عذاب الله بر آنها نازل شد، پس خشم من بر آنها چگونه بود؟! به تحقیق که خشمی سخت بود. صفحه ۲ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَـٰٓفَّـٰتٍۢ وَيَقْبِضْنَ ۚ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحْمَـٰنُ ۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍۭ بَصِيرٌ ﴿١٩﴾

آیا این تکذیب‌ کنندگان پرندگان را بر فرازشان ندیده‌اند که در کنار یکدیگر صف بسته‌اند، جز الله کسی آنها را نگاه نمی‌دارد تا بر زمین فرو نیفتند. به‌راستی‌که او تعالی بر هر چیزی بینا است، وهیچ‌چیز بر او پوشیده نمی‌ماند

أَمَّنْ هَـٰذَا ٱلَّذِى هُوَ جُندٌۭ لَّكُمْ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ۚ إِنِ ٱلْكَـٰفِرُونَ إِلَّا فِى غُرُورٍ ﴿٢٠﴾

ای کافران- اگر الله بخواهد شما را عذاب کند هیچ لشکری نخواهید داشت که شما را در برابر عذاب الله محافظت کند. کافران جز فریب‌ خوردگان نیستند، که شیطان آنها را فریفت وآنها نیز فریبش را خوردند

أَمَّنْ هَـٰذَا ٱلَّذِى يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُۥ ۚ بَل لَّجُّوا۟ فِى عُتُوٍّۢ وَنُفُورٍ ﴿٢١﴾

واگر الله رزق وروزی خویش را از اینکه به شما برسد از شما بازدارد، هیچ‌کس نیست که به شما روزی دهد، بلکه حاصل این است که کافران در سرسختی و تکبر، وامتناع از حق ادامه می‌دهند

أَفَمَن يَمْشِى مُكِبًّا عَلَىٰ وَجْهِهِۦٓ أَهْدَىٰٓ أَمَّن يَمْشِى سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٢٢﴾

پس آیا کسی‌که افتاده بر چهر‌ه‌اش راه می‌رود، وغرق خودش است - یعنی مشرک- هدایت‌یافته‌تر است، یا مؤمن که مستقیم بر راه راست گام برمی‌دارد

قُلْ هُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمْعَ وَٱلْأَبْصَـٰرَ وَٱلْأَفْـِٔدَةَ ۖ قَلِيلًۭا مَّا تَشْكُرُونَ ﴿٢٣﴾

ای رسول- به این مشرکان تکذیب‌کننده بگو: الله همان ذاتی است که شما را آفرید، وگوش‌هایی که با آنها می‌شنوید، وچشمانی که با آنها می‌بینید، وقلب‌هایی که با آنها می‌اندیشید برای‌تان قرار داد، چه کم در قبال نعمت‌هایی که بر شما ارزانی داشته است از او سپاسگزاری می‌کنید

قُلْ هُوَ ٱلَّذِى ذَرَأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٤﴾

ای رسول- به این مشرکان تکذیب‌کننده بگو: الله همان ذاتی است که شما را در زمین پراکنده ومنتشر ساخت، نه بت‌های‌تان که هیچ‌چیز را نمی‌آفرینند. ودر روز قیامت برای حسابرسی وجزا فقط به‌سوی الله گرد آورده می‌شوید، نه به‌سوی بت‌هایتان، پس از او بترسید واو را به یگانگی عبادت کنید

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾

وتکذیب‌کنندگان رستاخیز برای بعید شمردن آن می‌گویند: - ای محمد- این وعده‌ای که تو واصحابت به ما می‌دهید چه زمانی است اگر در این ادعا که وعدۀ مذکور آمدنی است راستگو هستید؟!

قُلْ إِنَّمَا ٱلْعِلْمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٦﴾

ای رسول- بگو: علم قیامت فقط نزد الله است، جز او کسی نمی‌داند چه زمانی واقع می‌شود، ومن فقط انذاردهنده‌ای آشکار برای شما هستم

فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةًۭ سِيٓـَٔتْ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَقِيلَ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ ﴿٢٧﴾

پس آن‌گاه که این وعده آنها را فراگیرد وعذاب را نزدیک خویش ببینند، که این امر در روز قیامت رخ می‌دهد چهرۀ کسانی‌که کفر ورزیده‌اند تغییر می‌کند وسیاه می‌شود، وبه آنها گفته می‌شود: این همان چیزی است که آن را در دنیا طلب می‌کردید وبه شتاب می‌خواستید. صفحه ۳ از ۴ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِىَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِىَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ ٱلْكَـٰفِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍۢ ﴿٢٨﴾

ای پیامبر- از روی انزجار به مشرکان تکذیب کننده بگو: به من خبر دهید، اگر الله متعال من ومؤمنان همراه من را بميراند یا مورد رحمتش قرار دهد واجل ما را به تأخیر اندازد، چه کسی کافران را از عذاب دردناک نجات می دهد؟! هیچ کس نمى تواند آنان را از این عذاب نجات دهد

قُلْ هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٢٩﴾

ای رسول- به این مشرکان بگو: او است ذات رحمان که شما را به عبادت خویش به تنهایی ووحدانیت فرامی‌خواند. به او ایمان آوردیم، ودر کارهایمان فقط بر او توکل کردیم، و- بدون تردید- به زودی کسی را که در گمراهی آشکار است از کسی‌که بر راه راست قرار دارد بازخواهید شناخت

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَآؤُكُمْ غَوْرًۭا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَآءٍۢ مَّعِينٍۭ ﴿٣٠﴾

ای رسول- به این مشرکان بگو: به من خبر دهید اگر آب آشامیدنی شما در زمین فرو رود که نتوانید به آن دست یابید، چه کسی آبی بسیار وروان برای‌تان می‌آورد؟! هیچ‌کس جز الله. صفحه ۴ از ۴ moc.hgelp