تفسیر الفلق — Al-Falaq (113)

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾

ای رسول- بگو: به پروردگار صبح پناه می‌برم، واز او تعالی یاری می‌خواهم. من شر ما خلق

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

از شر مخلوقاتی که آزار می‌رسانند. ومن شر غاسق إذا وقب

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

واز شرهایی که شب‌هنگام از جنبندگان ودزدان آشکار می‌گردد به الله پناه می‌برم

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ﴿٤﴾

واز شر زنان ساحری که در گره‌ها می‌دمند به او تعالی پناه می‌برم. ومن شر حاسد إذا حسد

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

واز شر حسود آن‌گاه که حسد ورزد، با آنچه که حسد را به خودش بازمی‌گرداند به او تعالی پناه می‌برم. صفحه ۱ از ۱ moc.hgelp