الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿١﴾
(আলিফ-লাম-ৰা) এইটো আৰুএই ধৰণৰআখৰসম্পৰ্কে ছু ৰা আল-বাক্বাৰাৰআৰম্ভ ণিত আলোচনা কৰা হৈছে। এই ছু ৰাত অৱতীৰ্ণ আয়াতসমূহ হৈছে সুস্পষ্ট কোৰআনৰ আয়াত। ي
মুখ্য পৃষ্ঠা›তাফছীৰ›Yusuf (12)
মক্কী · 111 আয়াত
الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿١﴾
(আলিফ-লাম-ৰা) এইটো আৰুএই ধৰণৰআখৰসম্পৰ্কে ছু ৰা আল-বাক্বাৰাৰআৰম্ভ ণিত আলোচনা কৰা হৈছে। এই ছু ৰাত অৱতীৰ্ণ আয়াতসমূহ হৈছে সুস্পষ্ট কোৰআনৰ আয়াত। ي
إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ قُرْءَٰنًا عَرَبِيًّۭا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢﴾
হে আৰবৰঅধিবাসীসকল! আমি কোৰআনখন আৰবীভাষাত অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ,যাতে তোমালোকে ইয়াৰঅৰ্থ বুজিবপাৰা।
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ ٱلْقَصَصِ بِمَآ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلْغَـٰفِلِينَ ﴿٣﴾
হে ৰাছু ল! আমি আপোনাক এনেকু ৱা কাহিনী বৰ্ণনা কৰি আছোঁ যিটো সাহিত্যৰ দিশৰ পৰা, শব্দৰ শুদ্ধতা আৰু সত্যতাৰ ফালৰ পৰা অতি উত্তম। নিশ্চয় এইখন অৱতীৰ্ণ হোৱাৰপূৰ্বে এই সম্পৰ্কে আপোনাৰকোনো জ্ঞান নাছিল তথা আপুনি অমনোযোগী হৈ আছিল।
إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَـٰٓأَبَتِ إِنِّى رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِى سَـٰجِدِينَ ﴿٤﴾
হে ৰাছু ল! আমি আপোনাক সংবাদ দিওঁ যে, ইউছু ফেযেতিয়া তেওঁ ৰপিতৃ ইয়াকূ বক কৈছিলঃহে মোৰপিতৃ! মই সপোনত দেখিছোঁ এঘাৰটা তৰা, লগতে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ আটায়েو মোক ছাজদাহ কৰি আছে। এই সপোনটো আছিল ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামৰ বাবে আগতীয়া সুসংবাদ।
قَالَ يَـٰبُنَىَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلَىٰٓ إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا۟ لَكَ كَيْدًا ۖ إِنَّ ٱلشَّيْطَـٰنَ لِلْإِنسَـٰنِ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥﴾
ইয়াকূ ব আলাইহিচ্ছালামে তেওঁ ৰ পুত্ৰ ইউছু ফক ক'লেঃ হে মোৰ মৰমৰ পুত্ৰ! তোমাৰ এই সপোন তোমাৰ ভাতৃ সকলক অৱগত নকৰিবা। অন্যথা সিহঁ তে গম পালে বুজি পাব আৰু তোমাৰ লগত হিংসা কৰিব। ফলত সিহঁ তে বিদ্বে ষত তোমাৰ বিৰুদ্ধে ষড় যন্ত্ৰ ৰচিব। নিশ্চয় চয় তান হৈছে মানুহৰ প্ৰকাশ্য শত্ৰু।
وَكَذَٰلِكَ يَجْتَبِيكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهُۥ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ ءَالِ يَعْقُوبَ كَمَآ أَتَمَّهَا عَلَىٰٓ أَبَوَيْكَ مِن قَبْلُ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿٦﴾
হে ইউছুফ! যিদৰে তুমি সপোন দেখিছা, সেইদৰেই তোমাৰ প্ৰতিপালকে তোমাক নিৰ্বাচিত কৰিব আৰু তোমাক সপোনৰ ব্যাখ্যা শিকাব। তোমাক নুবুওৱত প্ৰদান কৰি তোমাৰ ওপৰত তেওঁৰ নিয়ামত পৰিপূৰ্ণ কৰিব। যিদৰে তেওঁ তোমাৰ পূৰ্বে তোমাৰ পিতৃ পুৰুষ ইব্ৰাহীম আৰু ইছহাকৰ ওপৰত অনু গ্ৰহ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। নিশ্চয় তোমাৰপ্ৰ তিপালক সৃষ্টি সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ,আৰুপৰিচালনাত মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
۞ لَّقَدْ كَانَ فِى يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِۦٓ ءَايَـٰتٌۭ لِّلسَّآئِلِينَ ﴿٧﴾
অৱশ্যে ইউছু ফ আৰু তেওঁ ৰ ভাতৃ সকলৰ ঘটনাত প্ৰশ্নকাৰীসকলৰ বাবে আছে উপদেশ আৰু শিক্ষা।
إِذْ قَالُوا۟ لَيُوسُفُ وَأَخُوهُ أَحَبُّ إِلَىٰٓ أَبِينَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٨﴾
যেতিয়া তেওঁৰ ভাতৃ সকলে নিজৰ মাজত আলোচনা কৰিলে যে, ইউছু ফ আৰু তেওঁৰ সহোদৰ হৈছে আমাৰ পিতৃ ৰ ওচৰত অধিক প্ৰি য় পাত্ৰ। অথচ আমি হৈছোঁ কেইবাজনীয়া এটা দল। কেনেকৈ তেওঁ আমাৰ ওপৰত এই দুজনক প্ৰাধান্য দিয়ে ? আমাৰ দৃষ্টি ত কোনো কাৰণ অবিহনেই এই দুজনক بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ অগ্ৰাধিকাৰপ্ৰ দান কৰিতেওঁ স্পষ্ট ভু ল কৰিআছে।
ٱقْتُلُوا۟ يُوسُفَ أَوِ ٱطْرَحُوهُ أَرْضًۭا يَخْلُ لَكُمْ وَجْهُ أَبِيكُمْ وَتَكُونُوا۟ مِنۢ بَعْدِهِۦ قَوْمًۭا صَـٰلِحِينَ ﴿٩﴾
এতেকে তোমালোকে ইউছুফক হত্যা কৰা অথবা বহু দূৰত ক’ৰবাত নিক্ষেপ কৰাগৈ, ফলত তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকৰ প্ৰতি পৰিপূৰ্ণৰূপে মনোযোগ প্ৰদান কৰিব আৰু পৰিপূৰ্ণ স্নে হ প্ৰদান কৰিব। তাক হত্যা অথবা গায়ে ব কৰাৰ পিছত নিজৰ গুনাহৰ পৰা তাওবা কৰি নেক লোকৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ যাবা।
قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوا۟ يُوسُفَ وَأَلْقُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ ٱلسَّيَّارَةِ إِن كُنتُمْ فَـٰعِلِينَ ﴿١٠﴾
এজন ভাতৃ য়ে ক'লেঃ ইউছু ফক হত্যা নকৰিবা। যদি তোমালোকে তেওঁৰ লগত এনেকু ৱা আচৰণ কৰিবই বিচৰা, তেন্তে তেওঁক কোনো এটা কুঁ ৱাত নিক্ষেপ কৰা, যাতে কোনো ভ্ৰমণকাৰী দলে তেওঁ ক উঠাই লৈ যাব পাৰে, তেওঁ ক হত্যা কৰাতকৈ এইটো হয় তো কম ক্ষতিকাৰক হ'ব। م
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَـٰصِحُونَ ﴿١١﴾
যেতিয়া সিহঁ ত সকলোৱেতেওঁ ক গায়ে বকৰাৰকথাত একমত হ'ল, তেতিয়া সিহঁ তৰপিতৃ ইয়াকূ বৰওচৰলৈ আহি সিহঁ তে ক'লেঃহে আমাৰশ্ৰ দ্ধাৰপিতৃ! আপুনি ইউছু ফ সম্পৰ্কে আমাৰ ওপৰত ভৰসা নকৰে কিয় ? অথচ আমি তাৰ প্ৰতি স্নে হশীল আৰু তাক সকলো কষ্ট ৰ পৰা ৰক্ষা কৰোঁ, আমি ইউছু ফৰ শুভাকাংক্ষী, আমি তাক ৰক্ষা কৰিম আৰু চোৱাচিতা কৰিম তথা আপোনাৰ ওচৰলৈ সুৰক্ষিত অৱস্থাত ওভোতাই আনিম। তেনে ক্ষেত্ৰত আমাৰ লগত তাক পঠোৱাত আপোনাক কিহে বিৰত ৰাখিছে? أرسلهمعنا غدا يرتع ويلعب وإنا له لحفظون
أَرْسِلْهُ مَعَنَا غَدًۭا يَرْتَعْ وَيَلْعَبْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿١٢﴾
এতেকে অহাকালি তাক আমাৰ লগত যাবলৈ অনু মতি দিয় ক, আমি একেলগে খোৱা-বোৱা কৰিম আৰু প্ৰকৃ তি উপভোগ কৰিম, আৰু নিশ্চয় আমি তাক সকলো সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰিম।
قَالَ إِنِّى لَيَحْزُنُنِىٓ أَن تَذْهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأْكُلَهُ ٱلذِّئْبُ وَأَنتُمْ عَنْهُ غَـٰفِلُونَ ﴿١٣﴾
ইয়াকূ বে পুত্ৰসকলক সম্বোধন কৰি ক'লেঃ তোমালোকে তাক লগত লৈ যোৱাটো মোৰ কাৰণে চিন্তাৰ বিষয় , কাৰণ মই তাক এৰি থাকিব নোৱাৰিম। লগতে মই এইটোও আশংকা কৰোঁ যে, তোমালোকে খেল-ধেমালিত মগ্ন থাকিবা আৰু তোমালোকৰ অজানিতে কু কু ৰ-নেচীয়াই আহি তাক খাই পেলাব।
قَالُوا۟ لَئِنْ أَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ وَنَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّآ إِذًۭا لَّخَـٰسِرُونَ ﴿١٤﴾
সিহঁ তে পিতৃ ক ক'লেঃ আমি এটা দল থকা সত্ত্বে ও যদি কু কু ৰ-নেচীয়াই আহি ইউছু ফক খাই পেলায় তেন্তে দেখোন আমাৰ মাজত কোনো কল্যাণেই নাই। যদি আমি তাক কু কু ৰ-নেচীয়াৰপৰাৰক্ষাকৰিবনোৱাৰোঁতেন্তে আমি নিশ্চয় ক্ষতিগ্ৰ তস্সকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্ত।
فَلَمَّا ذَهَبُوا۟ بِهِۦ وَأَجْمَعُوٓا۟ أَن يَجْعَلُوهُ فِى غَيَـٰبَتِ ٱلْجُبِّ ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمْرِهِمْ هَـٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٥﴾
তাৰ পিছত ইয়াকূ বে ইউছু ফক সিহঁ তৰ লগত পঠাই দিলে। যেতিয়া সিহঁ তে তাক লৈ বহু দূৰত গুচি গ’ল, আৰু তাক কুঁ ৱাত নিক্ষেপ কৰিবলৈ মনস্থ কৰিলে, তেতিয়া আমি ইউছু ফৰ প্ৰতি অহী কৰিলোঁঃ এনেকু ৱা এটা সময় আহিব যেতিয়া তু মি সিহঁ তক সিহঁ তৰ এই কৰ্ম সম্পৰ্কে অৱগত কৰাবা আৰু তেতিয়া সিহঁ তে তোমাক চিনিও নাপাব। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَجَآءُوٓ أَبَاهُمْ عِشَآءًۭ يَبْكُونَ ﴿١٦﴾
ইপিনে ইউছু ফৰভাতৃ সকলে নিজৰষড় যন্ত্ৰ ক বাস্ত ৱৰূপ দিবলৈ ৰাতিৰভাগত কান্দি কান্দি আহি পিতৃ ৰওচৰত উপস্থি ত হ'ল।
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَـٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئْبُ ۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤْمِنٍۢ لَّنَا وَلَوْ كُنَّا صَـٰدِقِينَ ﴿١٧﴾
সিহঁ তে ক'লেঃ হে আমাৰ পিতৃঃ আমি দৌৰ আৰু তীৰ প্ৰতিযোগিতা কৰি আছিলোঁ আৰু ইউছু ফক ৰাখিছিলোঁ আমাৰ কাপোৰ আৰু বয় -বস্তু পহৰা দিয়াৰ দায়ি ত্বত। ফলত কু কু ৰ-নেচীয়াই আহি তাক খাই পেলালে। আমি জানোআপুনি আমাৰকথাক বিশ্বাস নকৰিব,যদিও আমি আমাৰকথাত সত্যবাদী নহওঁ কিয় ।
وَجَآءُو عَلَىٰ قَمِيصِهِۦ بِدَمٍۢ كَذِبٍۢ ۚ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌۭ ۖ وَٱللَّهُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾
تصفون সিহঁ তে চক্ৰান্ত কৰি নিজৰ যুক্তিক শক্তিশালী কৰিব বিচাৰিছিল। সিহঁ তে ইউছু ফৰ চোলাত কোনোবা জন্তু ৰ তেজ লগাই আনিছিল, যাতে এই ভ্ৰম সৃষ্টি হয় যে,এইটোকু কু ৰ-নেচীয়াই ভক্ষণ কৰাৰপ্ৰ মাণ। কিন্তু ইয়াকূ বেসিহঁ তৰমিছাদাবীৰউমান পাই গৈছিল,কাৰণ তেজ লগোৱাচোলাটোঅকণোছিঙা নাছিল। সেয়ে তেওঁ সিহঁতক ক'লেঃ বিষয় টো তেনেকু ৱা নহয় যেনেকৈ তোমালোকে কৈ আছা। বৰং তোমালোকৰ অন্ত ৰে এটা বেয়া কৰ্মক সৌন্দ ৰ্যময় কৰি দাঙি ধৰিছিল, যিটোক তোমালোকে সম্পন্ন কৰিছা। এই ক্ষেত্ৰত মোৰ কৰ্ত ব্যহৈছে উত্তমৰূপে ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰা, য’ত কোনো ধৰণৰ উৎকন্ঠানাই। ইউছু ফসম্পৰ্কে তোমালোকে যি বিৱৰণ দি আছা,এই ক্ষেত্ৰত আল্লাহেই একমাত্ৰ সহায় ৰউৎস।
وَجَآءَتْ سَيَّارَةٌۭ فَأَرْسَلُوا۟ وَارِدَهُمْ فَأَدْلَىٰ دَلْوَهُۥ ۖ قَالَ يَـٰبُشْرَىٰ هَـٰذَا غُلَـٰمٌۭ ۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَـٰعَةًۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾
يعملون সেই বাটেৰে এদল ভ্ৰমণকাৰী গৈ আছিল, তেওঁলোকে এজনক কুঁ ৱাৰ পৰা পানী আনিবলৈ প্ৰে ৰণ কৰিলে। সেই ব্যক্তিয়ে কুঁ ৱাৰ পৰা পানী তু লিবলৈ বাল্টি পেলোৱাৰ লগে লগে ইউছু ফে ৰছিডাল ধৰি পেলালে। ব্যক্তি জনে তেওঁ ক দেখাৰ লগে লগে আনন্দ ত জপিয়াই উঠি ল আৰু ক'লেঃ হেৰা শুনা! এটি আনন্দ ৰ খবৰ, এয়া দেখোন এজন বালক। সি আৰু তাৰ কেইজনমান সঙ্গীয়ে ইউছু ফক ব্যৱসায়ী সম্পদ বুলি ভাবি গোপন কৰি ৰাখিলে। সিহঁ তে ইউছু ফক লৈ যি দৰ-দাম কৰিআছিল সেই সম্পৰ্কে আল্লাহ সৰ্বজ্ঞ। সিহঁ তৰকোনোকৰ্মই তেওঁ ৰপৰাগোপন নহয় ।
وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۭ بَخْسٍۢ دَرَٰهِمَ مَعْدُودَةٍۢ وَكَانُوا۟ فِيهِ مِنَ ٱلزَّٰهِدِينَ ﴿٢٠﴾
পানী আনিবলৈ যোৱা ব্যক্তি য়ে আৰু তাৰ সঙ্গীসকলে মিলি ইউছু ফক মিচৰৰ বজাৰত অতি নগন্য মূ ল্যত বিক্ৰী কৰিলে। সহজেই গণিব পাৰা কেইটামান দিৰহামত বিক্ৰী কৰিছিল। তেওঁক অধিক মূল্যত বিক্ৰী কৰাৰো সিহঁ তৰ ইচ্ছা নাছিল। কাৰণ অতি দ্ৰুত তেওঁক এৰাব বিচাৰিছিল। দৰাচলতে সিহঁ তে ভালদৰেই জানিছিল যে, তেওঁ দাস নহয় । সিহঁ তে আশংকা কৰিছিল যে, ইয়াৰআত্মীয় সকল আহি পৰিবপাৰে। প্ৰকৃ ততে এয়া আছিল আল্লাহৰকৃ পা, যাতে ইউছু ফেসিহঁ তৰলগত বেছি সময় অতিবাহিত কৰিবনালাগে।
وَقَالَ ٱلَّذِى ٱشْتَرَىٰهُ مِن مِّصْرَ لِٱمْرَأَتِهِۦٓ أَكْرِمِى مَثْوَىٰهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلِنُعَلِّمَهُۥ مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ وَٱللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰٓ أَمْرِهِۦ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢١﴾
মিচৰৰ যিজন ব্যক্তি য়ে তেওঁ ক ক্ৰয় কৰিছিল, তেওঁ নিজৰ পত্নীক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ এওঁ ৰ লগত ভাল ব্যৱহাৰ কৰিবা আৰু আমাৰ লগত থকাৰ বাবে ইয়াৰ বাবে ভাল ব্যৱস্থা কৰা। সম্ভ ৱতঃ এওঁ ৰ দ্বাৰা আমাৰ কোনো উপকাৰ হ'ব, অথবা আমি এওঁ ক তু লনীয়া পুত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিম। যিদৰে আমি ইউছু ফক হত্যাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিলোঁ, কুঁ ৱাৰ পৰা উঠাই আনিছিলোঁ আৰু আজিজৰ অন্ত ৰত তেওঁৰ প্ৰতি স্নে হ সৃষ্টি কৰিছিলোঁ, সেইদৰে আমি তেওঁক মিচৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিলোঁ, যাতে আমি তেওঁ ক সপোনৰ ব্যাখ্যা শিকাব পাৰোঁ। নিশ্চয় আল্লাহ সকলো ক্ষেত্ৰতে বিজয়ী। তেওঁ ৰ আদেশ নিশ্চিতভাৱে কাৰ্যকৰী হয় । তেওঁ ক কোনেও বাধ্য কৰাবনোৱাৰে। কিন্তু অধিকাংশ লোকে অৰ্থাৎ কাফিৰসকলে এই কথা নাজানে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٢٢﴾
যেতিয়া তেওঁ যৌৱনত উপনীত হ'ল, তেতিয়া আমি তেওঁক বোধশক্তি আৰু জ্ঞান প্ৰদান কৰিলোঁ। এনেকু ৱা প্ৰতিফল আমি সেইসকল পূণ্যৱান ব্যক্তি কো প্ৰদান কৰোঁ, যিসকলে আল্লাহৰ ইবাদত কৰে।
وَرَٰوَدَتْهُ ٱلَّتِى هُوَ فِى بَيْتِهَا عَن نَّفْسِهِۦ وَغَلَّقَتِ ٱلْأَبْوَٰبَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ رَبِّىٓ أَحْسَنَ مَثْوَاىَ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّـٰلِمُونَ ﴿٢٣﴾
আজিজৰ পত্নীয়ে নম্ৰ তা আৰু চক্ৰান্ত ৰ সহায় লৈ ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামক কু কৰ্ম কৰিবলৈ উদ্ধুদ্ধ কৰিব বিচাৰিলে আৰু নিৰ্জ নতা বিৰাজ কৰিবলৈ ঘৰৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰি ইউছু ফক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ আহা, আহা মোৰ ওচৰলৈ। ইউছু ফে ক'লেঃ তু মি যি উদ্দেশ্যত মোক মাতি আছা, মই তাৰ পৰা আল্লাহৰ আশ্ৰ য় বিচাৰোঁ। নিশ্চয় মোৰ মালিকে মোৰ থকাৰ বাবে তেওঁ ৰ ওচৰত উত্তম ব্যৱস্থা কৰি দিছে। এতেকে মই কেতিয়াও তেওঁ ৰ লগত বিশ্বাসঘাতকতা নকৰোঁ। মই যদি তেওঁৰলগত বিশ্বাসঘাতকতাকৰোঁতেন্তে মই অন্যায় কাৰীসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ যাম। এয়ানিশ্চিত যে,অন্যায় কাৰীসকলে কেতিয়াও সফল হ'ব নোৱাৰে।
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِۦ ۖ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَآ أَن رَّءَا بُرْهَـٰنَ رَبِّهِۦ ۚ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلْفَحْشَآءَ ۚ إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٢٤﴾
মহিলাজনীৰ মনত কু কৰ্মৰ প্ৰৱল ইচ্ছা জাগ্ৰ ত হৈছিল, ইউছু ফৰ মনতো তেনেকু ৱা ইচ্ছা জাগ্ৰ ত হোৱাৰ আশংকা আছিল, যদি তেওঁ আল্লাহৰ সেই নিদৰ্শনবোৰ নেদেখিলেহেঁ তন, যিবোৰ তেওঁ ক অসৎকৰ্মৰ পৰা প্ৰতিৰোধ কৰাৰ তথা বিৰত ৰখাৰ কাৰণ হিচাপে থিয় দিছিল। আমি তেওঁ ক এইবোৰ এই কাৰণেই দেখুৱাইছিলোঁ, যাতে আমি তেওঁ ক কু কৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰোঁ, তথা তেওঁ ক ব্যভিচাৰ আৰু বিশ্বাসঘাতকতাৰ পৰা আঁতৰত ৰাখিব পাৰোঁ। ইউছু ফ হৈছে আমাৰ সেইসকল বান্দাৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তযিসকলক আমি নু বুওৱত আৰু ৰিছালতৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰিছোঁ।
وَٱسْتَبَقَا ٱلْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٍۢ وَأَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلْبَابِ ۚ قَالَتْ مَا جَزَآءُ مَنْ أَرَادَ بِأَهْلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسْجَنَ أَوْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿٢٥﴾
يسجن أو عذاب أليم দুয়ো দুৱাৰৰ পিনে দৌৰিলে, ইউছু ফে নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ, আৰু মহিলাজনীয়ে তেওঁক ওলাই যোৱাৰ পৰা বাধা দিয়াৰ বাবে। এনে পৰিপ্ৰে ক্ষিতত মহিলাজনীয়ে ইউছুফক ওলাবলৈ বাধা দিয়াৰ কাৰণে তেওঁৰ চোলাটো পিছফালৰ পৰা টানি ধৰিলে, ফলত তেওঁৰ চোলা ছিঙি গ'ল। উভয়ে মহিলাজনীৰ স্বামীক দুৱাৰত দেখা পালে। আজিজৰ পত্নীয়ে লগে লগে প্ৰৱঞ্চনাৰ সুৰত তেওঁক অভিযোগ কৰি ক'লেঃ হে আজিজ! যি ব্যক্তিয়ে আপোনাৰ স্ত্ৰীৰ লগত বেয়া কৰ্ম কৰাৰ বাসনা পোষণ কৰে, তেনেকু ৱা ব্যক্তি ৰ শাস্তি হোৱা উচিত কাৰাগাৰ অথবা কষ্ট দায় ক শাস্তি ।
قَالَ هِىَ رَٰوَدَتْنِى عَن نَّفْسِى ۚ وَشَهِدَ شَاهِدٌۭ مِّنْ أَهْلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٍۢ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿٢٦﴾
ইউছু ফে ক'লেঃ এওঁৱেই মোক কু কৰ্ম কৰাৰ প্ৰতাৱস্ দিছিল। কিন্তু মই কৰা নাছিলোঁ। তেতিয়া সেই পৰিয়ালৰ এজনে সাক্ষী দিলে যে, যদি ইউছু ফৰ চোলা আগফালৰ পৰা ছিঙিছে তেন্তে এয়া মহিলাজনীৰ সত্যাবাদী হোৱাৰ ইংগিত বহন কৰে, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা বুজা যায় যে, তাই ইউছু ফক নিজৰ ওচৰত আহিবলৈ বাধাদিছিল। এনেকু ৱাহ'লে ইউছু ফহৈছে এজন মিছলীয়া।
وَإِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍۢ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٢٧﴾
আনহাতে ইউছু ফৰচোলা যদি পিছফালৰপৰা ছিঙা থাকে, তেন্তে এয়া এই কথাৰপ্ৰ মাণ যে, ইউছু ফহৈছে সত্যবাদী। অৰ্থাৎ ইয়াৰদ্বাৰা প্ৰমাণ হয় যে, মহিলাজনীয়ে জালপাতিছিলআৰুইউছু ফেপলায় ন কৰিছিল। এনে ক্ষেত্ৰত মহিলাজনীহৈছে মিছলীয়া। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
فَلَمَّا رَءَا قَمِيصَهُۥ قُدَّ مِن دُبُرٍۢ قَالَ إِنَّهُۥ مِن كَيْدِكُنَّ ۖ إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌۭ ﴿٢٨﴾
এতেকে আজিজে যেতিয়া দেখিলে যে, ইউছুফৰ চোলা পিছফালৰ পৰা ছিঙা, তেতিয়া তেওঁৰ ওচৰত ইউছুফৰ সত্যতা স্পষ্ট ভাৱে প্ৰকাশ পালে। তেতিয়া তেওঁ ক'লেঃ নিশ্চয় ইউছুফৰ প্ৰতি তুমি জাপি দিয়া এই অপবাদটো হৈছে তোমালোকৰ নাৰীসকলৰ এটা প্ৰৱঞ্চনাৰ অংশ। নিশ্চয় তোমালোকৰচক্ৰান্ত অতি শক্তি শালী।
يُوسُفُ أَعْرِضْ عَنْ هَـٰذَا ۚ وَٱسْتَغْفِرِى لِذَنۢبِكِ ۖ إِنَّكِ كُنتِ مِنَ ٱلْخَاطِـِٔينَ ﴿٢٩﴾
তেওঁ ইউছু ফক সম্বোধন কৰিক'লেঃহে ইউছু ফ! এই বিষয় টো ইয়াতে ক্ষেন্ত কৰা আৰুএই বিষয়ে কোনো চৰ্চা নকৰিবা। তু মি (হে মোৰস্ত্ৰী)! নিজৰ গুনাহৰ পৰা ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰা। ইউছু ফক তোমাৰ প্ৰৱঞ্চনাৰ জালত পেলাবলৈ কৰা চেষ্টাৰ বাবে তু মি নিশ্চয় পাপীসকলৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তহৈছা।
۞ وَقَالَ نِسْوَةٌۭ فِى ٱلْمَدِينَةِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفْسِهِۦ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٠﴾
তথাপিও আজিজৰপত্নীৰচৰ্চা চহৰত প্ৰচাৰিত হ'ল। কিছু মান মহিলাই ভৰ্ৎ সনা কৰিক'লেঃআজিজৰপত্নীয়ে নিজৰদাসক বেয়া প্ৰতাৱস্ দিছিল। তাৰ প্ৰে মে তাইৰ অন্ত ৰত শিপা কৰি লৈছে। নিশ্চয় আমাৰ দৃষ্টি ত, তাই নিজ দাসৰ প্ৰে মত আৰু তাক বেয়া কৰ্মত উদ্বুদ্ধ কৰাৰ প্ৰয়াসৰ কাৰণে স্পষ্ট পথভ্ৰ ষ্টতাতপতিতহৈছে।
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـًۭٔا وَءَاتَتْ كُلَّ وَٰحِدَةٍۢ مِّنْهُنَّ سِكِّينًۭا وَقَالَتِ ٱخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُۥٓ أَكْبَرْنَهُۥ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا هَـٰذَا بَشَرًا إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا مَلَكٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٣١﴾
যেতিয়া আজিজৰ পত্নীৰ কাণত সেই মহিলাসকলৰ কটাক্ষ আৰু ভৰ্ৎ সনাৰ কথা আহি পালে, তেতিয়া তাই সেই মহিলাসকলক মাতি পঠি য়ালে, যাতে সিহঁ তে ইউছু ফক নিজ চকু ৰেচাবপাৰে, আৰুতাই কিহৰকাৰণে বাধ্য হৈছিল সেই কথা যাতে সিহঁ তে বুজি পায় । তাই সিহঁ তৰবাবেবহাৰসুযোগ কৰি দিলে, য'ত বিছনা আৰু গাৰু থৈ দিয়া আছিল। প্ৰত্যেককে ফলমূ ল কাটি খাবলৈ প্ৰদান কৰিলে একো একোটাকৈ ছু ৰিকটাৰী। ইপিনে ইউছু ফক ক'লেঃ এওঁলোকৰ সন্মুখলৈ ওলাই আহা। এতেকে তেওঁলোকে যেতিয়া ইউছুফক দেখিলে, বহুত প্ৰভাৱিত হ'ল। তেওঁৰ সৌন্দৰ্য দেখি তেওঁলোক কিংকৰ্ত ব্যবিমূঢ় হ'ল। তেওঁৰ সৌন্দ ৰ্যত প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁলোকৰ এনেকৈ ত'ত নাইকিয়া হ'ল যে, ফলমূল কাটি বলৈ দিয়া ছু ৰিকটাৰীৰে তেওঁলোকে নিজৰেই হাত কাটি লে,আৰুকৈ উঠি লঃআল্লাহ পৱিত্ৰ! এই ল’ৰাটোমানৱনহয় । এনেকু ৱাসৌন্দ ৰ্যমানুহৰমাজত পৰিলক্ষিত হোৱানাই। এওঁ হয় তো কোনোবা সন্মানিত ফিৰিস্তা।
قَالَتْ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِى لُمْتُنَّنِى فِيهِ ۖ وَلَقَدْ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ فَٱسْتَعْصَمَ ۖ وَلَئِن لَّمْ يَفْعَلْ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًۭا مِّنَ ٱلصَّـٰغِرِينَ ﴿٣٢﴾
আজিজৰ পত্নীয়ে সিহঁ তৰ অৱস্থা দেখি ক'লেঃ এইজনেই হৈছে সেই যুৱক, যাৰ প্ৰে মত পৰাৰ কাৰণে তোমালোকে মোক ভৰ্ৎ সনা কৰিছিলা। ময়ে তেওঁক বিচাৰিছিলোঁ আৰু তাক জালত পেলাবলৈ চক্ৰান্ত ৰচিছিলোঁ। তথাপিও সি ৰক্ষা পৰিল। এতেকে ভৱিষ্যতেও যদি সি মোৰ ইচ্ছা পূৰণ নকৰে, তেন্তে সি অৱশ্যে কাৰাগাৰ খাটি ব লাগিব আৰু অপমান সহ্য কৰিব লাগিব।
قَالَ رَبِّ ٱلسِّجْنُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا يَدْعُونَنِىٓ إِلَيْهِ ۖ وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّى كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٣٣﴾
ইউছু ফআলাইহিচ্ছালামে নিজ প্ৰতিপালকৰওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিক'লেঃহে মোৰপ্ৰ তিপালক! সিহঁ তে ধমকি দিয়া কাৰাগাৰেই মোৰওচৰত সেই নিকৃ ষ্টকৰ্মতকৈ প্ৰি য় , যি কৰ্ম কৰিবলৈ এই নাৰীসকলে মোক আহ্বান কৰিআছে। যদি তু মি মোক ইহঁ তৰচক্ৰান্ত ৰপৰা ৰক্ষা নকৰা তেন্তে মই এই চক্ৰান্ত ৰবলি হ'বপাৰোঁ। এতেকে যদি মই ইহঁ তৰচক্ৰান্ত ৰবলি হওঁ আৰুইহঁ তৰকথামানি লওঁ তেন্তে মই দেখোন অজ্ঞসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ যাম। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
فَٱسْتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٤﴾
ফলত আল্লাহে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা কবূল কৰিলে আৰু তেওঁক আজিজৰ পত্নীৰ কূ টকৌশল আৰু চহৰৰ নাৰীসকলৰ চক্ৰান্ত ৰ পৰা ৰক্ষা কৰিলে। নিশ্চয় আল্লাহ পৱিত্ৰ আৰু সুউচ্চ, তেওঁ ইউছু ফ তথা প্ৰত্যেক প্ৰাৰ্থনাকাৰীৰ প্ৰাৰ্থনা শ্ৰৱণকাৰী, তেওঁ ইউছু ফৰ তথা আন আন লোকৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ।
ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعْدِ مَا رَأَوُا۟ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَيَسْجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿٣٥﴾
আজিজ আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰ দায় ৰ লোকসকলে যেতিয়া ইউছু ফক দোষমুক্ত দেখা পালে, তেতিয়া তেওঁলোকে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে যে, তেওঁক অনিৰ্দিষ্ট কাললৈকে কাৰাগাৰত আৱদ্ধ কৰিথোৱাহওক। (যাতে সেই ঘটনাসংঘটি ত নহয় ,যাৰবাবেতেওঁ লাঞ্ছিত হ'বলাগিব)।
وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجْنَ فَتَيَانِ ۖ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَعْصِرُ خَمْرًۭا ۖ وَقَالَ ٱلْـَٔاخَرُ إِنِّىٓ أَرَىٰنِىٓ أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِى خُبْزًۭا تَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِنْهُ ۖ نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِۦٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٣٦﴾
ফলত তেওঁক কাৰাগাৰত বন্দী কৰা হ'ল। তেওঁৰ সৈতে আৰু দুজন যুৱক কাৰাগাৰত প্ৰৱেশ কৰিলে। দুয়োজন যুৱকৰ মাজৰ এজনে ইউছুফক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ মই সপোনত দেখিলোঁ যে, মই আঙু ৰ চেপি সুৰা প্ৰস্তু ত কৰি আছোঁ, আৰু দ্বি তীয় জনে ক'লেঃ মই দেখিছোঁ, মই মোৰ মূ ৰৰ ওপৰত ৰুটি বহন কৰিআছোঁআৰুচৰায়ে সেই ৰুটি খাই আছে। হে ইউছু ফ! আপুনি আমাক আমাৰএই সপোনৰব্যাখ্যাকওকচোন। নিশ্চয় আমাৰদৃষ্টি ত আপুনি হৈছে এজন পূণ্যৱান লোক।
قَالَ لَا يَأْتِيكُمَا طَعَامٌۭ تُرْزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيلِهِۦ قَبْلَ أَن يَأْتِيَكُمَا ۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِى رَبِّىٓ ۚ إِنِّى تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍۢ لَّا يُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ كَـٰفِرُونَ ﴿٣٧﴾
ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামে ক'লেঃ শুনা! ৰজা তথা কৰ্তৃ পক্ষৰ ফালৰ পৰা তোমালোকৰ ওচৰলৈ পানাহাৰ অহাৰ পূৰ্বেই মই তোমালোক দুয়োকে ইয়াৰ ব্যাখ্যা বৰ্ণনা কৰিম। এই দুয়োটা সপোনৰ ব্যাখ্যা মই জানো, যিটো মোৰ প্ৰতিপালকে মোক শিকাইছে। এয়া কোনো ভৱিষ্যদ্ব ক্তাৰ দাবী তথা জ্যোতিষীবিদ্যা নহয় । শুনা! নিশ্চয় মই সেইসকল লোকৰ ধৰ্ম পৰিত্যাগ কৰিছোঁ, যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি বিশ্বাস নকৰে, আৰু যিসকলে আখিৰাতক অস্বীকাৰ কৰে।
وَٱتَّبَعْتُ مِلَّةَ ءَابَآءِىٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشْرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ ۚ ذَٰلِكَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ عَلَيْنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٨﴾
মই মোৰ পিতৃ পুৰুষ, ইব্ৰাহীম, ইছহাক আৰু ইয়াকূ বৰ ধৰ্মৰ অনু সৰণ কৰিছোঁ। সেয়া হৈছে, আল্লাহক একক বুলি স্বীকাৰ কৰাৰ ধৰ্ম। আল্লাহৰ লগত আন কাৰোবাক অংশী কৰা আমাৰ বাবে উচিত নহয় । তেওঁ এক। এই তাওহীদৰ ওপৰতেই মই আৰু মোৰ পিতৃপুৰুষসকল প্ৰতিষ্ঠি ত। এইটো আমাৰ ওপৰত আল্লাহৰ এক বিশেষ কৃ পা যে, তেওঁ আমাক ইয়াৰ তাওফীক প্ৰদান কৰিছে, আৰু সকলো মানু হৰ প্ৰতি আল্লাহৰ এইটোও এটা বিশেষ কৃ পা যে, তেওঁ সিহঁ তৰপ্ৰ তি নবীসকলক প্ৰে ৰণ কৰিছে। কিন্তু অধিকাংশ লোকে আল্লাহৰকৃ তজ্ঞতাকৰাৰবিপৰীতে তেওঁ ৰঅকৃ তজ্ঞতাকৰে।
يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ ءَأَرْبَابٌۭ مُّتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٣٩﴾
তাৰ পিছত ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামে কাৰাগাৰত সেই যুৱক দুজনক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ ভিন ভিন উপাস্যৰ ইবাদত ভাল নে এক আল্লাহৰ ইবাদত ভাল, যাৰ কোনো অংশীদাৰনাই? যিজৱসকলোৰেওপৰত প্ৰভূ ত্বশীল, কিন্তু তেওঁ ৰওপৰত কাৰো প্ৰভূ ত্বনাই। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسْمَآءًۭ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۚ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٠﴾
তোমালোকে আল্লাহৰ বাহিৰে যিবোৰৰ উপাসনা কৰা, সেইবোৰ হৈছে কেৱলমাত্ৰ কিছুমান নামহে। সেইবোৰৰ কোনো অস্তি ত্বনাই। সেইবোৰক তোমালোকে আৰু তোমালোকৰ পিতৃপুৰুষসকলে উপাস্যৰ নাম দিছা। সেইবোৰৰ ওচৰত উপাস্য হোৱাৰ কোনো যোগ্যতা নাই, আৰু এই ক্ষেত্ৰত সিহঁ তৰ সপক্ষে আল্লাহে কোনো প্ৰমাণো অৱতীৰ্ণ কৰা নাই। সকলো সৃষ্টি ৰ প্ৰতি কেৱল আল্লাহৰেই আদেশ চলে। এইবোৰৰ কোনো ক্ষমতা নচলে যিবোৰক তোমালোকে আৰু তোমালোকৰ পিতৃ পুৰুষসকলে নাম দিছা। পৱিত্ৰ আল্লাহে আদেশ দিছে তোমালোকে যেন কেৱলমাত্ৰ তেওঁৰেই ইবাদত কৰা। আৰুতেওঁ ৰলগত আন কাৰোবাক অংশী কৰিবলৈ নিষেধকৰিছে। এই তাওহীদেই হৈছে সঠি ক দ্বীন,য’ত কোনো বক্ৰ তা নাই। কিন্তু অধিকাংশ লোকে এই বিষয়ে নাজানে। সেই কাৰণেই সিহঁ তে তেওঁ ৰলগত শ্বি ৰ্ককৰে,আৰুতেওঁ ৰকিছু মান সৃষ্টি ৰউপাসনাকৰে।
يَـٰصَـٰحِبَىِ ٱلسِّجْنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسْقِى رَبَّهُۥ خَمْرًۭا ۖ وَأَمَّا ٱلْـَٔاخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ ٱلطَّيْرُ مِن رَّأْسِهِۦ ۚ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِى فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ ﴿٤١﴾
হে মোৰ বন্ধীশালৰ সঙ্গীদ্ব য়! যিয়ে সপোনত দেখিছে যে, সি আঙুৰ চেপি সুৰা প্ৰস্তু ত কৰি আছে, সি দৰাচলতে কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব আৰু নিজৰ কামত পুনৰ নিয় জিত হ'ব, আৰু ৰজাক পানীয় পান কৰাব। আনহাতে যিয়ে দেখিছে যে, তাৰ মূ ৰৰ ওপৰত ৰুটি ৰখা আছে, যাৰ পৰা চৰায়ে খাই আছে, তাক ফাঁচি কাঠত ওলমাই হত্যা কৰা হ'ব, আৰু চৰায়ে তাৰ মূৰৰ মাংস খুটি খুটি খাব। তোমালোকে যি বিষয়ে ব্যাখ্যা সুধিছা তাৰ সিদ্ধান্ত হৈ গৈছে। এতেকে এয়া নিশ্চিতভাৱে কাৰ্যকৰী হ'ব।
وَقَالَ لِلَّذِى ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٍۢ مِّنْهُمَا ٱذْكُرْنِى عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيْطَـٰنُ ذِكْرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِى ٱلسِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ ﴿٤٢﴾
ইউছু ফে সিহঁ ত দুজনৰ মাজৰ যিজনে মুক্তি লাভ কৰিব বুলি নিশ্চিত হৈছিল (সেইজন আছিল ৰজাক পানীয় পান কৰোৱা ব্যক্তি) তাক ক'লেঃ মোৰ বিষয় টো ৰজাৰ ওচৰত উল্লে খ কৰিবা, সম্ভ ৱতঃ তেওঁ মোক কাৰাগাৰৰ পৰা উলিয়াই নিব। কিন্তু চয় তানে সেই ব্যক্তিৰ স্মৃতিৰ পৰা ইউছু ফৰ বিষয়ে উল্লে খ কৰাৰ কথা পাহৰাই দিলে। ফলত ইউছু ফে আৰু কেইবা বছৰ কাৰাগাৰত থাকিবলগীয়া হ'ল।
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ إِنِّىٓ أَرَىٰ سَبْعَ بَقَرَٰتٍۢ سِمَانٍۢ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌۭ وَسَبْعَ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍۢ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍۢ ۖ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ أَفْتُونِى فِى رُءْيَـٰىَ إِن كُنتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ ﴿٤٣﴾
أفتونى فى رءيى إن كنتمللرءيا تعبرون ৰজাই ক'লেঃমই সপোনত দেখিলোঁ সাতজনী ক্ষীন গাই গৰুৱে, সাতজনী হৃ ষ্ট -পুষ্ট গাই গৰুক ভক্ষণ কৰিআছে। এইদৰেমই সাত টা সতেজ শীহ আৰু সাতটা শুকান শীহ দেখিছোঁ। হে প্ৰমূখ তথা গণ্যমান্য লোকসকল! মোক মোৰ এই সপোনৰ ব্যাখ্যা কোৱা, যদি তোমালোকে সঁচাই সপোনৰ ব্যাখ্যা জানা।
قَالُوٓا۟ أَضْغَـٰثُ أَحْلَـٰمٍۢ ۖ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ ٱلْأَحْلَـٰمِ بِعَـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾
তেওঁ লোকে ক'লেঃ আপোনাৰ সপোনটো মিশ্ৰি ত, অলীক। এনেকু ৱা সপোনৰ কোনো অৰ্থ নাই। আমি মিশ্ৰি ত সপোনৰ কোনো ব্যাখ্যা নাজানো।
وَقَالَ ٱلَّذِى نَجَا مِنْهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعْدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِۦ فَأَرْسِلُونِ ﴿٤٥﴾
কয়ে দী যুৱকদ্ব য় ৰ মাজৰ পৰা যিজনে মুক্তি লাভ কৰিছিল, এটা দীৰ্ঘ সময় ৰ অন্ত ত যেতিয়া ইউছু ফৰ সপোন ব্যাখ্যাৰ দক্ষতা সম্পৰ্কে মনত পৰিল, তেতিয়া তেওঁ ক'লেঃ মই আপোনালোকক ৰজাই দেখা সপোনৰ ব্যাখ্যা, এজন এনেকু ৱা ব্যক্তিৰ পৰা সুধি আহি জনাব পাৰিম যিয়ে সপোনৰ ব্যাখ্যা জানে। এতেকে হে ৰজা মহোদয়! আপুনি মোক ইউছু ফৰ ওচৰলৈ প্ৰে ৰণ কৰক, যাতে তেওঁ আপোনাক সপোনৰ ব্যাখ্যা জনাব পাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفْتِنَا فِى سَبْعِ بَقَرَٰتٍۢ سِمَانٍۢ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌۭ وَسَبْعِ سُنۢبُلَـٰتٍ خُضْرٍۢ وَأُخَرَ يَابِسَـٰتٍۢ لَّعَلِّىٓ أَرْجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿٤٦﴾
এতেকে মু ক্তি লাভ কৰা ব্যক্তি জনে যেতিয়া ইউছু ফৰ ওচৰলৈ আহি পালে, তেতিয়া তেওঁ ক ক'লেঃ হে ইউছু ফ, হে সত্যবাদী ব্যক্তি! আমাক এটা সপোনৰ ব্যাখ্যা জনাই দিয় ক, ব্যক্তি এজনে সপোনত দেখিছে যে, সাতজনী ক্ষীন গাই গৰুৱেসাতজনী শকত গাই গৰুক ভক্ষণ কৰিআছে, লগতে তেওঁ সাতটা সতেজ শীহ আৰু সাতটা শুকান শীহ দেখিছে। যাতে মই ৰজাৰ ওচৰত উভতি গৈ ৰজাই দেখা সপোনৰ ব্যাখ্যা তেওঁক আৰু তেওঁৰ ওচৰত থকা লোকসকলক জনাবপাৰোঁ। যাতে তেওঁ আপোনাৰমৰ্যাদাআৰুশ্ৰে ষ্ঠত্বগম পায় ।
قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًۭا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِى سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّا تَأْكُلُونَ ﴿٤٧﴾
ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামে এই সপোনৰ ব্যাখ্যা কৰি ক'লেঃ তোমালোকে ধাৰাবাহিকভাৱে সাত বছৰ পূৰ্ণ পৰিশ্ৰ ম সহকাৰে খেতি কৰিবা, আৰু প্ৰত্যেক বছৰ উপাৰ্জ ন কৰা শস্য বিনষ্ট হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ শীহ সহকাৰে থৈ দিবা। আনহাতে প্ৰয়োজন সাপেক্ষে যিখিনি খাবলৈ লাগে সেইখিনি ওলাই ল’বা। ثم يأتى من بعد ذلك سبع شداد يأكلن ما قدمتملهن إلا قليلا مما تحصنون
ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ سَبْعٌۭ شِدَادٌۭ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّا تُحْصِنُونَ ﴿٤٨﴾
প্ৰচু ৰ উপাৰ্জ নৰ এই সাতটা বছৰ পিছত, তোমালোকৰ ওপৰত আহিব সাতটা শুকান (দুৰ্ভিক্ষৰ) বছৰ, সেই সাত বছৰত মানুহে পূৰ্বে সঞ্চয় কৰি থোৱা সম্পদ ভক্ষণ কৰিব। কেৱল সামান্য পৰিমাণৰ বাহিৰে যিটো তোমালোকে বীজ হিচাপে সংৰক্ষণ কৰি থোৱা।
ثُمَّ يَأْتِى مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ عَامٌۭ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعْصِرُونَ ﴿٤٩﴾
এই অভাৱী বছৰৰ পিছত এনেকু ৱা এটা বছৰ আহিব, যি বছৰত প্ৰচু ৰ পৰিমাণে বৰষুণ হ'ব আৰু উৎকৃ ষ্টফচল হ'ব, আৰু মানুহে সেইবোৰ ফলৰ ৰস চেপি উলিয়াবযিবোৰৰৰস আৱশ্যক। যেনেঃআঙু ৰ, যাইতু ন আৰু কু হিঁয়াৰআদি।
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرْجِعْ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ ٱلنِّسْوَةِ ٱلَّـٰتِى قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ ۚ إِنَّ رَبِّى بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌۭ ﴿٥٠﴾
ربى بكيدهن عليم ইউছু ফে দিয়া সপোনৰ ব্যাখ্যা যেতিয়া ৰজাই গম পালে, তেতিয়া তেওঁ তেওঁ ৰ সহযোগীসকলক ক'লেঃ তেওঁ ক কাৰাগাৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি মোৰ ওচৰলৈ আনা। এতেকে ইউছু ফৰ ওচৰলৈ যেতিয়া ৰজাৰ দূত আহি পালে, তেতিয়া তেওঁ তাক ক'লেঃ তু মি ৰজাৰ ওচৰলৈ উভতি যোৱা আৰু তেওঁক সেই মহিলাসকলৰ বিষয়ে সুধি আহা, যিসকলে নিজৰ হাতত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল, যাতে কাৰাগাৰৰ পৰা ওলোৱাৰ আগতে এই কথা স্পষ্ট হৈ যায় যে, মই নিৰ্দোষী। সিহঁ তে মোক যিদৰেকূ টকৌশল ৰচি জালত পেলাববিচাৰিছিল সেই বিষয়ে নিশ্চয় মোৰপ্ৰ তিপালক সৰ্বজ্ঞ। এইবোৰৰএকোৱেই তেওঁ ৰপৰা গোপন নহয় ।
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِۦ ۚ قُلْنَ حَـٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوٓءٍۢ ۚ قَالَتِ ٱمْرَأَتُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْـَٔـٰنَ حَصْحَصَ ٱلْحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفْسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٥١﴾
ৰজাই মহিলাসকলক সম্বোধন কৰি ক'লেঃ সেই সময় ত তোমালোকৰ কি অনু ভৱ আছিল, যেতিয়া তোমালোকে ইউছু ফক চক্ৰান্ত ৰ দ্বাৰা কু কৰ্ম কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিলা, তেতিয়া মহিলাসকলে ৰজাক উত্তৰ দি কৈছিলঃ অদ্ভু ত আল্লাহৰ মাহাত্ম্য! ইউছু ফক অপবাদ দিয়া হৈছে, আল্লাহৰ শপত! আমি তেওঁ ৰ মাজত কোনো দোষ দেখা পোৱা নাছিলোঁ। সেই সময় ত আজীজৰ স্ত্ৰীয়ে অপৰাধ স্বীকাৰ কৰি ক'লেঃ এতিয়া যিহেতু সত্য উদ্ঘাটন হৈছে, তেন্তে শুনক! ময়ে ই তেওঁ ক ফু চলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। তেওঁ মোক পাবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল। মই জাপি দিয়া অপবাদৰ পৰা তেওঁ নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ দাঙি ধৰা যুক্তি ত তেওঁ নিশ্চয় সত্যবাদী। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّى لَمْ أَخُنْهُ بِٱلْغَيْبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى كَيْدَ ٱلْخَآئِنِينَ ﴿٥٢﴾
আজিজৰস্ত্ৰীয়ে ক'লেঃমই স্বীকাৰকৰোঁ,নিশ্চয় ময়ে ই তেওঁ ক চক্ৰান্ত ৰবলি কৰাৰচেষ্টা কৰিছিলোঁ। নিশ্চয় তেওঁ সত্যবাদী,যাতে ইউছু ফেগম পায় যে মই তেওঁৰ অনুপস্থি তিত তেওঁৰ ওপৰত কোনো অপবাদ দিয়া নাই। কিয় নো এতিয়ালৈকে যি হ'ল, তাৰ পৰা এই কথা স্পষ্ট হৈছে যে, নিশ্চয় আল্লাহে মিছলীয়া আৰু ষড় যন্ত্ৰ কাৰীক কেতিয়াও তাওফীক নিদিয়ে ।
۞ وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِىٓ ۚ إِنَّ ٱلنَّفْسَ لَأَمَّارَةٌۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٥٣﴾
আজিজৰ স্ত্ৰীয়ে নিজৰ কথা অব্যাহত ৰাখি ক'লেঃ মই মোৰ নিজৰ মনক পাপ কৰ্মৰ ইচ্ছাৰ পৰা মু ক্তবুলি নকওঁ , আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা মই নিজকে পৱিত্ৰ বুলিও দাবী নকৰোঁ। কিয় নো চাহিদাৰ প্ৰতি ঢাল খোৱাৰ বাবে আৰু ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা টান হোৱাৰ কাৰণে মানুহৰ মনে মানুহক বেয়া কৰ্মৰ বহুত আদেশ দিয়ে । কেৱল সেইসকল লোকৰ বাহিৰে যাৰ প্ৰতি আল্লাহে কৃ পা কৰে, তাক বেয়া কৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। নিশ্চয় মোৰ প্ৰতিপালকে তেওঁৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমা কৰে, আৰু তেওঁ লোকৰ প্ৰতি কৃ পা কৰে।
وَقَالَ ٱلْمَلِكُ ٱئْتُونِى بِهِۦٓ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِى ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌۭ ﴿٥٤﴾
যেতিয়া ইউছু ফ দোষমুক্ত হ'ল আৰু তাইৰ চক্ৰান্ত স্পষ্ট হ'ল, তেতিয়া ৰজাই নিজৰ সহযোগীসকলক ক'লেঃ তেওঁক মোৰ ওচৰলৈকে লৈ আনা। মই তেওঁক মোৰ নিকটৱৰ্তী লোকৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তকৰিম। তাৰ পিছত তেওঁক ৰজাৰ ওচৰলৈ অনা হ'ল। এতেকে যেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ লগত কথা পাতিলে আৰু তেওঁৰ জ্ঞান বুদ্ধি সম্পৰ্কে অৱগত হ'ল, তেতিয়া তেওঁক ক'লেঃ হে ইউছু ফ! নিশ্চয় আপুনি আজিৰ পৰা আমাৰ ওচৰত মৰ্যাদাৱান আৰু ভৰসাৰ পাত্ৰ হৈ গৈছে।
قَالَ ٱجْعَلْنِى عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلْأَرْضِ ۖ إِنِّى حَفِيظٌ عَلِيمٌۭ ﴿٥٥﴾
ইউছু ফেৰজাক ক'লেঃমোক মিচৰৰকোষাগাৰআৰুভঁ ৰালৰদায়ি ত্বঅৰ্পন কৰক। কাৰণ মই এজন বিশ্বতস্ ধন-ভঁ ৰালী। মোক যি কামত নিযুক্ত কৰা হ'ব,মই সেই সম্পৰ্কে পূৰ্ণ জ্ঞান আৰুদক্ষতাৰঅধিকাৰী।
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِى ٱلْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَآءُ ۚ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنَا مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٥٦﴾
যিদৰে আমি ইউছু ফক দোষমু ক্তকৰি আৰু কাৰাগাৰৰ পৰা মু ক্তি প্ৰদান কৰি তেওঁ ৰ প্ৰতি কৃ পা কৰিছোঁ, ঠি ক সেইদৰে আমি তেওঁ ক মিচৰ ভূ মিত প্ৰভু ত্বপ্ৰদান কৰিউপকাৰকৰিছোঁ। তেওঁ য’তেই ইচ্ছাত’তেই অৱস্থান কৰিবপাৰিছিল। আমি আমাৰবান্দাসকলৰমাজৰযাক ইচ্ছাতাকেই পৃথিৱীত কৃ পা দান কৰোঁ, লগতে আমি পূণ্যৱানসকলৰ ছোৱাব কেতিয়াও বিনষ্ট নকৰোঁ। বৰং তেওঁ লোকক আমি কোনো ধৰণৰ লোকচান নকৰাকৈ পৰিপূৰ্ণ ছোৱাব প্ৰদান কৰোঁ।
وَلَأَجْرُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ ﴿٥٧﴾
আল্লাহৰ সেই প্ৰতিদান পাৰ্থিৱ প্ৰতিদানতকৈ উত্তম, যিটো তেওঁ আখিৰাতত প্ৰস্তু ত কৰি ৰাখিছে, সেইসকল লোকৰ বাবে যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে আৰু তেওঁ লোকে আল্লাহৰআদেশ পালন কৰিআৰু তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰপৰা বিৰত থাকি তেওঁ ক ভয় কৰে।
وَجَآءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُۥ مُنكِرُونَ ﴿٥٨﴾
ইউছু ফৰভাতৃ সকলে নিজৰবয় -বস্তু ৰসৈতে মিচৰভূমিত গৈ উপস্থি ত হ'ল। যেতিয়া সিহঁ তে তেওঁৰওচৰত গৈ উপস্থি ত হ'ল, তেওঁ সিহঁ তক চিনি পালে যে, সিহঁ ত হৈছে তেওঁৰভাতৃ । কিন্তু সিহঁ তে চিনি পোৱা নাছিল যে, তেওঁ হৈছে সিহঁ তৰভাই। কাৰণ দীৰ্ঘ সময় অতিবাহিত হৈছিল আৰুতেওঁৰআকাৰ আকৃ তিও পৰিবৰ্ত ন হৈছিল। যেতিয়াসিহঁ তে তেওঁ ক কুঁ ৱাত নিক্ষেপ কৰিছিল তেতিয়াতেওঁ শিশুঅৱস্থাত আছিল। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ قَالَ ٱئْتُونِى بِأَخٍۢ لَّكُم مِّنْ أَبِيكُمْ ۚ أَلَا تَرَوْنَ أَنِّىٓ أُوفِى ٱلْكَيْلَ وَأَنَا۠ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ ﴿٥٩﴾
যেতিয়া ইউছু ফেসিহঁ তক সিহঁ তে বিচৰা খাদ্যসামগ্ৰী প্ৰদান কৰিলে, লগতে সিহঁ তে জনালে যে, সিহঁ তৰএজন পিতৃ পক্ষৰবৈমাত্ৰেয় ভায়ে ক আছে, যাক সিহঁতে পিতৃৰ ওচৰত এৰি থৈ আহিছে, তেতিয়া তেওঁ ক'লেঃ তোমালোকে তোমালোকৰ পিতৃপক্ষৰ বৈমাত্ৰেয় ভায়েকক লগত আনিবা, মই তোমালোকক এটা উটে বহন কৰিব পৰা অতিৰিক্ত খাদ্য সামগ্ৰী প্ৰদান কৰিম। তোমালোকে দেখা নাইনে যে মই পৰিপূৰ্ণ মাপ অনুযায়ী প্ৰদান কৰোঁ, একোহ্ৰাস নকৰোঁ,লগতে মই অতিথিসকলক উত্তমভাৱেআপ্যায় ন কৰোঁ। فإن لم تأتونى به فلا كيل لكم عندى ولا تقربون
فَإِن لَّمْ تَأْتُونِى بِهِۦ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِندِى وَلَا تَقْرَبُونِ ﴿٦٠﴾
কিন্তু যদি তোমালোকে তাক মোৰ ওচৰলৈকে লৈ নাহা তেন্তে ভাবিম তোমালোকে নিজৰ এই দাবীত মিছলীয়া যে, তোমালোকৰ এজন পিতৃ পক্ষৰ বৈমাত্ৰেয় ভাই আছে। ফলত তোমালোকক কেতিয়াও কোনো ধৰণৰ খাদ্য সামগ্ৰী প্ৰদান নকৰোঁ আৰু তোমালোকে মোৰ নগৰৰ আশেপাশেও আহিব নোৱাৰিবা। قالوا سنرود عنهأباه وإنا لفعلون
قَالُوا۟ سَنُرَٰوِدُ عَنْهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَـٰعِلُونَ ﴿٦١﴾
তেতিয়া তেওঁৰ ভাতৃ সকলে এই বুলি উত্তৰ দিলেঃ আমি আমাৰ পিতৃ ৰ ওচৰত তেওঁক বিচাৰি অনুৰোধ কৰিম আৰু এই ক্ষেত্ৰত পৰ্যাপ্ত চেষ্টাও কৰিম। আপুনি আমাক যি আদেশ দিছে,এই ক্ষেত্ৰত আমি অকণোঅৱহেলানকৰোঁ।
وَقَالَ لِفِتْيَـٰنِهِ ٱجْعَلُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ فِى رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿٦٢﴾
ইউছু ফে তেওঁৰ কৰ্মকৰ্তাসকলক নিৰ্দে শ দিলেঃ এওঁলোকৰ ধন এওঁলোকক ওভোতাই দিয়া, যাতে এওঁলোকে উভতিগৈ গম পায় যে, আমি এওঁলোকৰ পৰা খাদ্য সামগ্ৰীৰ বিনিময় ত একো লোৱা নাই। ফলত এওঁ লোকে নিজৰ ভাতৃ ক লৈ পুনৰ আহিবলৈ বাধ্য হ'ব। যাতে সিহঁ তে ইউছু ফৰ সন্মুখত নিজৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰিব পাৰে, আৰু ইউছু ফেও সিহঁ তৰ পৰা বিনিময় গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।
فَلَمَّا رَجَعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيهِمْ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلْكَيْلُ فَأَرْسِلْ مَعَنَآ أَخَانَا نَكْتَلْ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿٦٣﴾
এতেকে সিহঁ তে যেতিয়া পিতৃ ৰ ওচৰলৈ উভতি গ'ল আৰু ইউছু ফৰ ওচৰত পোৱা সন্মানৰ কথা বিৱৰি কোৱাৰ পিছত ক'লেঃ হে আমাৰ পিতৃ! আমি যদি আমাৰএই ভাতৃ ক লগত লৈ নাযাওঁ তেন্তে আমাক খাদ্যসামগ্ৰী দিয়াৰপৰা বঞ্চিত কৰিব। সেয়ে তেওঁ ক আমাৰলগত পঠাই দিয় ক। কাৰণ যদি আপুনি তেওঁক আমাৰ লগত পঠাই দিয়ে তেন্তে আমি আমাৰ প্ৰাপ্য খাদ্য লৈ আহিব পাৰিম। আমি আপোনাক কথা দিলোঁ, তেওঁ নিৰাপদে সুৰক্ষিত অৱস্থাত আপোনাৰ ওচৰলৈ উভতি নহালৈকে তাক আমি সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিম।
قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَـٰفِظًۭا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٦٤﴾
সিহঁ তৰপিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃমই এওঁ ৰসম্পৰ্কে তোমালোকৰপ্ৰ তি তেনেকু ৱাই বিশ্বাস ৰাখিম নেকি,যেনেকু ৱাবিশ্বাস ইতিপূৰ্বে এওঁ ৰসহোদৰইউছু ফ সম্পৰ্কে পোষণ কৰিছিলোঁ? মই ইউছু ফ সম্পৰ্কে তোমালোকৰ প্ৰতি ভৰসা কৰিছিলোঁ। তোমালোকে তেওঁক নিৰাপত্তা প্ৰদানৰ প্ৰতিশ্ৰুতিও দিছিলা। কিন্তু তোমালোকে তোমালোকৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰা নাছিলা। গতিকে তোমালোকৰ নিৰাপত্তা প্ৰদানৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ প্ৰতি মই ভৰসা কৰিব নোৱাৰোঁ। মোৰ ভৰসা কেৱল আল্লাহৰ ওপৰত। তেওঁ সেই ব্যক্তি ৰ বাবে উত্তম ৰক্ষক, যাক তেওঁ সুৰক্ষা দিব বিচাৰে, আৰু তেওঁ সেই ব্যক্তি ৰ প্ৰতি অত্যন্ত দয়াবান, যাক তেওঁ দয়া কৰিব বিচাৰে। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَـٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍۢ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌۭ يَسِيرٌۭ ﴿٦٥﴾
যেতিয়া সিহঁ তে সিহঁ তৰ লৈ অহা খাদ্য সামগ্ৰীৰ পাত্ৰসমূ হ উন্মুক্ত কৰিলে, তেতিয়া তাত দেখা পালে যে, সিহঁ তৰ মূ ল্যঘূৰাই দিয়া হৈছে। এই দেখি সিহঁ তে পিতৃ ক ক'লেঃ এই সন্মান পোৱাৰ পিছত আজিজৰ পৰা আমি আৰু কি পাব লাগে, এয়া চাওক আমাৰ খাদ্য সামগ্ৰীৰ মূ ল্য, আজিজে আমাৰ প্ৰতি অনু গ্ৰহ কৰি আমাক ঘূৰাই দিছে। আমি আমাৰ পৰিয়ালৰ বাবে খাদ্য লৈ আহিম আৰু আমাৰ ভাতৃ ৰো হিফাজত কৰিম, সেই আশংকাৰ পৰা যিটোক আপুনি ভয় কৰে। লগতে এওঁ ক লগত লৈ গ'লে এক উটৰ বহন সামগ্ৰী অধিক লাভ কৰিম। এটা উটৰ বহন সামগ্ৰী অধিক দিয়াটো আজিজৰ বাবে কোনো ডাঙৰ বিষয় নহয় ।
قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٦٦﴾
ما نقول وكيل সিহঁ তৰ পিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃ মই এওঁক তোমালোকৰ লগত কেতিয়াও নপঠি য়াওঁ। যেতিয়ালৈকে তোমালোকে এওঁক ঘূৰাই অনাৰ বাবে আল্লাহৰ শপত খাই দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিবা। যদি তোমালোকে সকলোৱে বিপদত আৱদ্ধ হোৱা আৰু কোনেও ৰক্ষা নোপোৱা লগতে সেই বিপদ দূৰ কৰিবও নোৱাৰা আৰু ঘূৰিও আহিব নোৱাৰা তেন্তে সেয়া সুকীয়া কথা। এতেকে যেতিয়া সিহঁ তে আল্লাহৰ শপত খাই দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰদান কৰিলে তেতিয়া ইয়াকূ বেক'লেঃআমি যি কৈ আছোঁ,সেই সম্পৰ্কে আল্লাহেই সাক্ষী। আমাৰবাবেতেওঁ ৰসাক্ষীয়ে যথেষ্ট ।
وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍۢ وَٰحِدٍۢ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍۢ مُّتَفَرِّقَةٍۢ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿٦٧﴾
সিহঁ তৰ পিতৃ য়ে সিহঁ তক উপদেশ দি ক'লেঃ তোমালোকে মিচৰত এটা দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ নকৰিবা। বৰং বিভিন্ন দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰিবা। এয়া সুৰক্ষাৰ দৃষ্টি কোণেৰে অধিক উত্তম, কাৰণ যদি কোনোবাই তোমালোকক ক্ষতি কৰিব বিচাৰে, যাতে তোমালোক সকলোৱে তাৰ চিকাৰ নোহোৱা। এইবোৰ উপদেশৰ জৰিয় তে মই তোমালোকক এনে কোনো বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰোঁ, যিটো আল্লাহে মনস্থ কৰিছে। অথবা আল্লাহে নিবিচৰা কোনো উপকাৰো কৰিব নোৱাৰোঁ। ফয় চালাৰ অধিকাৰ হৈছে একমাত্ৰ আল্লাহৰ, আৰু আদেশো কেৱল তেওঁৰেই। মই মোৰ সকলো কৰ্মত কেৱল তেওঁৰ ওপৰতে ভৰসা কৰোঁ, আৰু ভৰসাকাৰীসকলেও সকলো কৰ্মতে কেৱল তেওঁ ৰ ওপৰতেই ভৰসা কৰা উচিত।
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةًۭ فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا ۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍۢ لِّمَا عَلَّمْنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦٨﴾
এতেকে সিহঁ তে ৰাওনা হ'ল আৰু সিহঁ তৰ লগত আছিল ইউছু ফৰ সহোদৰ ভাতৃ । যেতিয়া সিহঁ তে নিজ পিতৃ ৰ আদেশ অনুসৰি বিভিন্ন দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰিলে, বিভিন্ন দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰিলেও ভাগ্যৰ লিখন কেতিয়াও পৰিবৰ্ত ন নহয় । এয়া আছিল ইয়াকূ বৰ নিজৰ ফালৰ পৰা পুত্ৰসকলৰ প্ৰতি থকা মৰম,যিটো তেওঁ ব্যক্ত কৰিসিহঁ তক উপদেশ দিছিল। তেওঁ ভালদৰেই জানিছিল যে,ফয় চালা কৰাৰঅধিকাৰহৈছে একমাত্ৰ আল্লাহৰ। তেওঁ ভাগ্যৰ প্ৰতি বিশ্বাসীআছিল আৰুসাধন ব্যৱহাৰৰক্ষেত্ৰত আমি শিকোৱাজ্ঞান সম্পৰ্কে ও আছিল অভিজ্ঞ। কিন্তু অধিকাংশ লোকে এয়ানাজানে।
وَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَخَاهُ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٦٩﴾
ইউছু ফৰ ভাতৃ সকলে যেতিয়া তেওঁৰ সহোদৰকলৈ তেওঁৰ ওচৰত উপস্থি ত হ'ল, তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ সহোদৰক নিজৰ ওচৰত ৰাখিলে আৰু গোপনে ক'লেঃ মই হৈছোঁ তোমাৰ ভাই ইউছু ফ। গতিকে সিহঁ তে কৰা মুৰ্খামী কাৰ্যকলাপক লৈ তু মি দুখ নকৰিবা। উদাহৰণস্বৰূপে, আমাক কষ্ট দিয়া, আমাৰ লগত ঈৰ্ষা কৰা আৰু বিশেষকৈ মোক কুঁ ৱাত নিক্ষেপ কৰা আদি বিষয়ে । بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمْ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِى رَحْلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَـٰرِقُونَ ﴿٧٠﴾
তাৰ পিছত ইউছু ফে যেতিয়া কৰ্মকৰ্তাসকলক তেওঁৰ ভাতৃ সকলৰ উটৰ পিঠি ত খাদ্য সামগ্ৰী উঠোৱাৰ নিৰ্দে শ দিলে, তেতিয়া খাদ্য সামগ্ৰী ওজন কৰা ৰজাৰ পাত্ৰটো গোপনে তেওঁৰ সহোদৰ ভাতৃ ৰ বস্তাত সোমাই দিলে, যাতে ইয়াৰ সহায় ত তাক নিজৰ ওচৰত ৰাখিব পাৰে। তাৰ পিছত যেতিয়া সিহঁ তে ঘৰমু ৱা হ'বলৈ ধৰিলে, তেতিয়া পিছফালৰ পৰা এজনে মাতি সুধিলে, হে খাদ্য সামগ্ৰী বহন কৰা উটৰ মালিকসকল, নিশ্চয় তোমালোক হৈছা চোৰ। قالوا وأقبلوا عليهم م اذا تفقدون
قَالُوا۟ وَأَقْبَلُوا۟ عَلَيْهِم مَّاذَا تَفْقِدُونَ ﴿٧١﴾
ইউছুফৰ ভাতৃসকলে পিছফালে ঘূৰি চাই আহ্বান কৰা ব্যক্তিক আৰু তাৰ সঙ্গীসকলক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ আপোনালোকৰ কি হেৰাইছে, যাৰ কাৰণে আপোনালোকে আমাক চু ৰিৰ অপবাদ দি আছে?
قَالُوا۟ نَفْقِدُ صُوَاعَ ٱلْمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمْلُ بَعِيرٍۢ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٌۭ ﴿٧٢﴾
আহ্বান কৰা ব্যক্তিয়ে আৰু তাৰ সঙ্গীসকলে ইউছু ফৰ ভাতৃ সকলক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ ৰজাই খাদ্য সামগ্ৰী ওজন কৰি দিয়া পাত্ৰটো আমি হেৰাইছোঁ। অনু সন্ধানৰ পূৰ্বেই যিয়ে সেই পাত্ৰটো ওলাই আনিব, সি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিব। পুৰস্কাৰ হ'ব এক উটৰ বহন যোগ্য খাদ্য সামগ্ৰী। ইয়াৰ দায়ি ত্বমই নিজে গ্ৰহণ কৰিলোঁ।
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَـٰرِقِينَ ﴿٧٣﴾
ইউছুফৰ ভাতৃসকলে ক'লেঃ আল্লাহৰ শপত আপোনালোকে নিশ্চিতভাৱে জানা যে, আমি স্বচ্ছ আৰু নিৰপৰাধী। আমাৰ ব্যৱহাৰ দেখিয়ে হয় তো আপোনালোকে এই কথাগম পাইছে। পতিয় ন যাওক,আমি মিচৰত বিপৰ্যয় সৃষ্টি কৰিবলৈ অহানাই। আমি জীৱনতোকেতিয়াও চু ৰিকৰানাই।
قَالُوا۟ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمْ كَـٰذِبِينَ ﴿٧٤﴾
আহ্বানকাৰী আৰু তাৰ সঙ্গীসকলে ক'লেঃ তোমালোকৰ তাত চু ৰিৰ শাস্তি কি, যদি তোমালোকে চু ৰিৰ আৰোপৰ পৰা নিৰ্দোষী হোৱাত ব্যৰ্থ হোৱা?
قَالُوا۟ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٧٥﴾
ইউছু ফৰ ভাতৃ সকলে সিহঁ তক ক'লেঃ আমাৰ ইয়াত চু ৰিৰ শাস্তি হৈছে এনেকু ৱা যে, যাৰ ওচৰত চু ৰি সামগ্ৰী উদ্ধাৰ হ'ব তাক চু ৰি হোৱা সামগ্ৰীৰ মালিকৰ অধিনস্থ কৰি দিয়া হয় , আৰু চোৰ তাৰ দাস বুলি গণ্য হ'ব। আমি চোৰক এইদৰে দাসত পৰিণত কৰি শাস্তি প্ৰদান কৰোঁ।
فَبَدَأَ بِأَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ ۚ كَذَٰلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ ۖ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ ٱلْمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَـٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌۭ ﴿٧٦﴾
এতেকে সিহঁ তৰ বস্তাসমূহ তালাচী ল’বলৈ সিহঁ তক ইউছু ফৰ ওচৰলৈ অনা হ'ল। ইউছু ফে তেওঁৰ সহোদৰ ভাতৃ ৰ বস্তা তালাচী লোৱাৰ আগতে তেওঁৰ বৈমাত্ৰেয় ভাতৃ সকলৰ বস্তাৰ তালাচী ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যাতে ভেদ প্ৰকাশ নাপায় । তাৰ পিছত তেওঁৰ সহোদৰ ভাতৃ বস্তাত তালাচী চলালে আৰু তাৰ পৰা ৰজাৰ ছা (ওজন কৰা পাত্ৰ) উদ্ধাৰ কৰিলে। আমি যিদৰে ইউছু ফক তেওঁৰ ভাতৃ ৰ বস্তাত ওজন কৰা পাত্ৰটো থৈ দিয়াৰ উপায় সুলভ কৰি দিছিলোঁ, সেইদৰে আৰু এটা উপায় সুলভ কৰি দিছিলোঁ তেওঁ যাতে তেওঁৰ ভাতৃ সকলৰ দেশত প্ৰচলিত চোৰৰ দণ্ডবিধি গ্ৰহণ কৰে। আনহাতে যদি ৰজাৰ দণ্ডবিধি মতে তেওঁ আগবাঢ়ি লেহেঁ তেন তেন্তে এয়া সম্ভ ৱ নহ’লহেঁ তেন। কাৰণ ৰজাৰ দণ্ডবিধি মতে চোৰৰ শাস্তি হৈছে শাৰীৰিক শাস্তি আৰু জৰিমনা। এয়া সুকীয়া কথা যে, আল্লাহে ইচ্ছা কৰিলে বেলেগ কোনো কৌশল কৰিলেহেঁ তেন, নিশ্চয় তেওঁ ক্ষমতাৱান। আমি আমাৰ বান্দাসকলৰ যাক ইচ্ছা, তাৰ মৰ্যাদা উচ্চ কৰি দিওঁ । যিদৰে আমি ইউছু ফক উচ্চ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছোঁ। প্ৰত্যেক জ্ঞানী ব্যক্তি ৰ ওপৰত আছে জ্ঞানী, আৰু সকলোৰে জ্ঞানৰঊৰ্দ্ধ ত আছে আল্লাহৰজ্ঞান,তেওঁ সকলোবিষয়ে সৰ্বজ্ঞ। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ ر
۞ قَالُوٓا۟ إِن يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌۭ لَّهُۥ مِن قَبْلُ ۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِى نَفْسِهِۦ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْ ۚ قَالَ أَنتُمْ شَرٌّۭ مَّكَانًۭا ۖ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا تَصِفُونَ ﴿٧٧﴾
এই দেখি ইউছু ফৰ ভাতৃ সকলে ক'লেঃ যদি এওঁ চু ৰি কৰিছে তেন্তে এয়া কোনো আশ্চৰ্যৰ বিষয় নহয় । কাৰণ ইয়াৰ পূৰ্বে এওঁৰ সহোদৰ এজনেও চু ৰি কৰিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা সিহঁ তে ইউছু ফৰ পিনে ইঙ্গিত কৰিছিল। এই কথাৰ দ্বাৰা ইউছু ফে মনত যি আঘাত পাইছিল সেয়া তেওঁ মনতে পুহি ৰাখিলে। সিহঁতৰ সন্মুখত প্ৰকাশ নকৰিলে। বৰং মনে মনে ক'লেঃ তোমালোকে পূৰ্বেও যি ঈৰ্ষা আৰু দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰিছা, সেয়া ইয়াতো প্ৰকাশ পাইছে। তোমালোকৰএই অপবাদ সম্পৰ্কে আল্লাহ অধিক জ্ঞাত।
قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبًۭا شَيْخًۭا كَبِيرًۭا فَخُذْ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓ ۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٧٨﴾
ইউছু ফৰ ভাতৃ সকলে ইউছু ফক ক'লেঃ হে আজীজ! এওঁ ৰ পিতৃ হৈছে অতি বয়োজ্যেষ্ঠ , এওঁ ক বহুত মৰম কৰে। এতেকে এওঁ ৰ পৰিবৰ্তে আমাৰ মাজৰ কাৰোবাক আপুনি ৰাখি দিয় ক। নিশ্চয় আমি দেখা পাইছোঁ আপুনি আমাৰ প্ৰতি তথা অন্যান্য লোকসকলৰ প্ৰতি অত্যন্ত উপকাৰী তথা নেকপৰায় ন। এতেকে আমাক আৰু এটা উপকাৰ কৰক।
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأْخُذَ إِلَّا مَن وَجَدْنَا مَتَـٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّظَـٰلِمُونَ ﴿٧٩﴾
ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালামে ক'লেঃ আমি যাৰ বস্তাত ৰজাৰ ওজন পাত্ৰ পাইছোঁ, তাক বন্দী কৰাৰ পৰিবৰ্তে কোনো নিৰ্দোষীক অন্যায় কাৰীৰ শাস্তি প্ৰদান কৰাৰপৰাআমি আল্লাহৰআশ্ৰ য় প্ৰাৰ্থনাকৰোঁ। যদি আমি এনেকু ৱাকৰোঁতেন্তে নিশ্চয় আমি অন্যায় কাৰীসকলৰঅন্ত ৰ্ভু ক্তহৈ যাম,কাৰণ দোষীক এৰি,নিৰ্দোষীক শাস্তি প্ৰদান কৰাহ'ব। ي
فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّۭا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨٠﴾
ى ইউছু ফে সিহঁ তৰ আবেদন গ্ৰহণ নকৰিব বুলি যেতিয়া সিহঁ তৰ এই আশা শেষ হৈ গ'ল, তেতিয়া সিহঁ তে পৰস্পৰে পৰামৰ্শ কৰিবলৈ মানু হৰ পৰা আঁতৰি গ’ল। সিহঁ তৰ মাজৰ ডাঙৰ ভাতৃ য়ে ক'লেঃ মই তোমালোকক আকৌ মনত পেলাই দিছোঁ যে, তোমালোকৰ পিতৃ য়ে তোমালোকৰ পৰা দৃঢ় প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছে তেওঁৰ পুত্ৰক ওভোতাই লৈ যোৱাৰ নিমিত্তে। কেৱল এনেকু ৱা বিপত্তিৰ বাহিৰে যাৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাটো তোমালোকৰ সাধ্যত নাই। ইতিপূৰ্বেও তোমালোকে ইউছু ফ সম্পৰ্কে অৱহেলা কৰিছা তথা পিতৃ ৰ লগত কৰা প্ৰতিশ্ৰুতি ভঙ্গ কৰিছা। এতেকে মই তেতিয়ালৈকে মিচৰৰ ভূমি ত্যাগ নকৰোঁ যেতিয়ালৈকে মোক পিতৃ য়ে প্ৰত্যাৱৰ্ত ন কৰাৰ অনুমতি নিদিব, অথবা আল্লাহে মোক মোৰ ভাতৃ ক লগত লৈ যাবলৈ ফয় চালা নকৰে। নিশ্চয় আল্লাহেই হৈছে উত্তম ফয় চালাকাৰী। কাৰণ তেওঁ সত্যআৰুন্যায় মু তাবিক ফয় চালাকৰে।
ٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَبِيكُمْ فَقُولُوا۟ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبْنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدْنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمْنَا وَمَا كُنَّا لِلْغَيْبِ حَـٰفِظِينَ ﴿٨١﴾
ডাঙৰ ভাতৃ য়ে ক'লেঃ তোমালোকে পিতৃ ৰ ওচৰলৈ উভতি যোৱা আৰু তেওঁ ক কোৱাগৈ যে, আপোনাৰ পুত্ৰই চু ৰি কৰিছে। সেয়ে মিচৰৰ আজিজে তাক চু ৰিৰদায় ত দাস বনাই লৈছে। আমি সেই সংবাদেই দি আছোঁ যিটো আমি নিজ চকু ৰেদেখিছোঁ,কাৰণ ৰজাৰওজন পাত্ৰ তাৰবস্তাৰপৰাই ওলাইছে। আমি আগতে জনা নাছিলোঁ যে, সি চু ৰিকৰিব। আমি জনা হ'লে, তাক ঘূৰাই অনাৰপ্ৰ তিশ্ৰুতি আমি কেতিয়াও আপোনাক নিদিলোঁহেঁ তেন।
وَسْـَٔلِ ٱلْقَرْيَةَ ٱلَّتِى كُنَّا فِيهَا وَٱلْعِيرَ ٱلَّتِىٓ أَقْبَلْنَا فِيهَا ۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿٨٢﴾
হে আমাৰ পিতৃ! আমাৰ কথা সঁচা নে মিছা, সেয়া প্ৰমাণ কৰিবলৈ আপুনি মিচৰবাসী সকলক সুধিব পাৰে, য’ত আমি অৱস্থান কৰিছিলোঁ। এইদৰে সেই যাত্ৰীদলকো সুধিব পাৰে যিসকলৰ লগত আমি আহিছোঁ। সকলোৱে আপোনাক সেই কথাই ক’ব, যি কথা আমি আপোনাক অৱগত কৰালোঁ। সি যে চু ৰি কৰিছে এই কথা নিশ্চিতভাৱে সত্য। بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًۭا ۖ فَصَبْرٌۭ جَمِيلٌ ۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِيَنِى بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٨٣﴾
পিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃ চু ৰিৰ কথা যে তোমালোকে কৈ আছা, এয়া সত্য নহয় । বৰং তোমালোকৰ অন্ত ৰে তোমালোকৰ বাবে শোভনীয় কৰি দিছে যে, ইয়াৰ বিৰুদ্ধেও তোমালোকে চক্ৰান্ত কৰা, যিদৰে তোমালোকে ইতিপূৰ্বে ইউছু ফৰ লগত কৰিছিলা। গতিকে মই উত্তম পন্থাৰে ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰিলোঁ। আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰত মই অভিযোগ দাঙি নধৰোঁ। আশা কৰোঁ আল্লাহে সিহঁ ত সকলোকে মোৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই আনিব, অৰ্থাৎ ইউছু ফক, তেওঁ ৰসহোদৰক আৰুতেওঁ লোকৰজ্যেষ্ঠ ভাতৃ ক। নিশ্চয় তেৱেঁই মোৰঅৱস্থা সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ। মোৰসমস্যা সমাধানত তেওঁ মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ ٱلْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌۭ ﴿٨٤﴾
তেওঁ সিহঁ তৰপৰা মুখ ঘূৰাই আঁতৰিগ'ল আৰুক'লেঃহায় আফছোচ! ইউছু ফৰবিৰহত কিমান মই চিন্তি ত। ইউছু ফৰঅনুপস্থি তিত তেওঁ কান্দি কান্দি চকু ৰ ক'লা অংশক বগা কৰি পেলাইছিল। শোকত তেওঁ ভাগি পৰিছিল। তথাপিও তেওঁ নিজৰ এই কষ্ট মানু হৰ পৰা লুকোৱাই ৰাখিছিল।
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ تَفْتَؤُا۟ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ ٱلْهَـٰلِكِينَ ﴿٨٥﴾
ইউছু ফৰভাতৃ সকলে পিতৃ ক ক'লেঃহে আমাৰপিতা! ইউছু ফক স্মৰণ কৰিএনেকৈ দুখপ্ৰ কাশ কৰিলে আপুনি এদিন কঠি ন ৰোগাক্ৰান্ত হৈ পৰিব,অথবা আপোনাৰপ্ৰাণ হানি হ'ব।
قَالَ إِنَّمَآ أَشْكُوا۟ بَثِّى وَحُزْنِىٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٨٦﴾
পিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃ মোৰ অসহনীয় বেদনা আৰু দুখৰ অভিযোগ মই আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰতে উত্থাপন নকৰোঁ। আল্লাহৰ অনুগ্ৰ হ, উপকাৰ আৰু বিপদগ্ৰ তস্ লোকৰ প্ৰাৰ্থনা কবূল কৰা সম্পৰ্কে , মই আল্লাহৰ এনেকু ৱা কিছু মান তথ্য জানো যিবোৰ তোমালোকে নাজানা।
يَـٰبَنِىَّ ٱذْهَبُوا۟ فَتَحَسَّسُوا۟ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوا۟ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِن رَّوْحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿٨٧﴾
পিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃ হে মোৰ পুত্ৰসকল! যোৱা আৰু ইউছু ফ তথা তেওঁৰ ভাতৃ ৰ সন্ধান কৰাগৈ। আল্লাহে নিশ্চয় তেওঁৰ বান্দাৰ দুখ কষ্ট দূৰ কৰিব, তোমালোকে তেওঁ ৰ ৰহমতৰ পৰা নিৰাশ নহ’বা। ইয়াৰ পৰা কেৱল কাফিৰ সম্প্ৰ দায় হে নিৰাশ হয় । কাৰণ সিহঁ তে আল্লাহৰ অসীম ক্ষমতা আৰু গোপন অনুগ্ৰ হসম্পৰ্কে অৱগতনহয় ।
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ قَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَـٰعَةٍۢ مُّزْجَىٰةٍۢ فَأَوْفِ لَنَا ٱلْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجْزِى ٱلْمُتَصَدِّقِينَ ﴿٨٨﴾
এতেকে সিহঁ তে পিতৃ ৰ আদেশ পালন কৰিলে আৰু ইউছু ফ তথা তেওঁৰ ভাতৃ ক সন্ধান কৰিবলৈ ওলাই পৰিল। সিহঁ তে ইউছু ফৰ ওচৰত উপস্থি ত হৈ ক'লেঃ আমি বিপদত তথা অভাৱত পৰিছোঁ। অলপ মূল্য লৈ আহিছোঁ। কিন্তু আপুনি আমাক পৰিপূৰ্ণ খাদ্য সামগ্ৰী দিয় ক, যিদৰে ইতিপূৰ্বে আমাক প্ৰদান কৰিছিল। আমাৰপ্ৰ তি কৃ পাকৰক,অলপ বেছিকৈ প্ৰদান কৰিঅথবাআমাৰমূ ল্যক আওকাণ কৰি। নিশ্চয় আল্লাহে দানকাৰীক উত্তম প্ৰতিদান দিয়ে । قال هل علمتم ما فعلتم بيوسف وأخيه إذ أنتمجهلون
قَالَ هَلْ عَلِمْتُم مَّا فَعَلْتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذْ أَنتُمْ جَـٰهِلُونَ ﴿٨٩﴾
সিহঁ তৰ কথা শুনি ইউছু ফৰ অন্ত ৰ কোমল হ'ল আৰু সিহঁ তৰ প্ৰতি পুতৌ জন্মিল, আৰু নিজৰ পৰিচয় দিলে, আৰু সিহঁ তক ক'লেঃ তোমালোকৰ মনত আছেনে, তোমালোকে ইউছু ফ আৰু তেওঁ ৰ সহোদৰৰ লগত কি কি কৰিছিলা, অথচ তোমালোকে সেইবোৰ কৰ্মৰ পৰিণাম সম্পৰ্কে অৱগত নাছিলা? بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
قَالُوٓا۟ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُ ۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَـٰذَآ أَخِى ۖ قَدْ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَآ ۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٩٠﴾
এই শুনি সিহঁ ত আচৰিত হ'ল, আৰু ক'লেঃ আপুনিয়ে ইউছু ফ নেকি? তেতিয়া ইউছু ফে সিহঁ তক ক'লেঃ হয় , ময়ে ই ইউছু ফ আৰু মোৰ লগত থকা এওঁ হৈছে মোৰ সহোদৰ ভাতৃ । আল্লাহে আমাৰ প্ৰতি অনু গ্ৰহ কৰিছে আৰু তোমালোকৰ উৎপিড় নৰ পৰা ৰক্ষা কৰি আমাক সন্মানৰ পাত্ৰ বনাইছে। নিশ্চয় যিয়ে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁ ৰ নিষেধকৃ ত বস্তু ৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁ ৰ তাক্ব ৱা অৱলম্বন কৰে, লগতে বিপদত ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰে তেন্তে তাৰ এই কৰ্ম সদাচাৰ বুলি পৰিগণিত হ'ব, নিশ্চয় আল্লাহ সদাচাৰীসকলৰ প্ৰতিদান ব্যৰ্থ নকৰে। বৰং তেওঁ লোকৰ বাবে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখে।
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ لَقَدْ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَـٰطِـِٔينَ ﴿٩١﴾
তেওঁৰ ভাতৃ সকলে নিজৰ কৃ তকৰ্মৰ বাবে ক্ষমা বিচাৰি ক'লেঃ আল্লাহৰ শপত! নিশ্চয় আল্লাহে আপোনাক পূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰি আমাৰ ওপৰত প্ৰাধান্যদান কৰিছে,আমি আপোনাৰসৈতে যি ব্যৱহাৰকৰিছোঁ,সেই ক্ষেত্ৰত আমি আছিলোঁঅন্যায় কাৰী।
قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ ٱلْيَوْمَ ۖ يَغْفِرُ ٱللَّهُ لَكُمْ ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٩٢﴾
ইউছুফ আলাইহিচ্ছালামে সিহঁতৰ ক্ষমা স্বীকাৰ কৰিলে আৰু ক'লেঃ আজি তোমালোকক কোনো দণ্ডনীয় ভৰ্ৎসনা কৰা নহ'ব আৰু তোমালোকক কোনো গৰিহণাও দিয়া নহ'ব। মই আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ, তেওঁ যেন তোমালোকক ক্ষমা কৰি দিয়ে । তেৱেঁই পৱিত্ৰ আল্লাহ, মহা দয়াৱান।
ٱذْهَبُوا۟ بِقَمِيصِى هَـٰذَا فَأَلْقُوهُ عَلَىٰ وَجْهِ أَبِى يَأْتِ بَصِيرًۭا وَأْتُونِى بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٩٣﴾
এতেকে তেওঁ যেতিয়া গম পালে যে, তেওঁৰ পিতৃ ৰ দৃষ্টি শক্তি হ্ৰাস পাইছে, তেতিয়া তেওঁলোকক নিজৰ কামিচ প্ৰদান কৰি ক'লেঃ মোৰ এই কামিচটো লৈ যোৱা আৰু মোৰ পিতৃ ৰ মুখমণ্ডলত জাপি দিবা, দেখিবা তেখেতৰ দৃষ্টি শক্তি উভতি আহিছে। তাৰ পিছত পৰিয়ালৰ সকলোকে মোৰ ওচৰলৈ লৈ আনিবা।
وَلَمَّا فَصَلَتِ ٱلْعِيرُ قَالَ أَبُوهُمْ إِنِّى لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ ۖ لَوْلَآ أَن تُفَنِّدُونِ ﴿٩٤﴾
যাত্ৰীদল যেতিয়া মিচৰৰ পৰা ৰাওনা হ'ল আৰু তাৰ পৰা ওলাই আহিল, তেতিয়া ইয়াকূ ব আলাইহিচ্ছালামে তেওঁ ৰ পুত্ৰসকলক আৰু তেওঁ ৰ ওচৰত থকা লোকসকলক ক'লেঃ যদি তোমালোকে মোক মতিভ্ৰ ম হোৱা বুলি সন্দে হ নকৰা তথা বৃদ্ধ বয় সত মগজুৰ বিকৃ তি হোৱা বুলি নভবা তেন্তে শুনা! মই ইউছু ফৰসুগন্ধি পাই আছোঁ।
قَالُوا۟ تَٱللَّهِ إِنَّكَ لَفِى ضَلَـٰلِكَ ٱلْقَدِيمِ ﴿٩٥﴾
তেওঁৰ ওচৰত উপস্থি ত থকা পুত্ৰসকলে ক'লেঃ আল্লাহৰ শপত! আপুনি ইউছু ফৰ প্ৰে ম আৰু তাক দেখা পোৱাৰ হেঁ পাহত সেই পুৰণি ভ্ৰমতে লিপ্ত হৈ আছে।
فَلَمَّآ أَن جَآءَ ٱلْبَشِيرُ أَلْقَىٰهُ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ فَٱرْتَدَّ بَصِيرًۭا ۖ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٩٦﴾
এতেকে যেতিয়া সুসংবাদবাহী ব্যক্তি আহি পালে আৰু ইউছু ফৰ কামিচ তেওঁৰ মুখমণ্ডলত জাপি দিলে, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ দৃষ্টি শক্তি ঘূৰাই পালে। তেতিয়া তেওঁ পুত্ৰসকলক উদ্দেশ্যি ক'লেঃ মই তোমালোকক কোৱা নাছিলোঁনে যে, আল্লাহৰ অনুগ্ৰ হ আৰু কৃ পা সম্পৰ্কে মই যি জানো তোমালোকে সেয়া নাজানা? بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا ٱسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَآ إِنَّا كُنَّا خَـٰطِـِٔينَ ﴿٩٧﴾
ইয়াকূ ব আলাইহিচ্ছালামৰ পুত্ৰসকলে তেওঁ লোকৰ পিতৃ ৰ সন্মুখত ইউছু ফ আৰু তেওঁ ৰ ভাতৃ ৰ লগত কৰা অনিষ্ট ৰ ক্ষমা বিচাৰি ক'লেঃ হে আমাৰ পিতৃ! আমাৰ বিগত গুনাহৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত আমাৰ হৈ ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰক। নিশ্চয় আমি ইউছু ফ আৰু তেওঁ ৰ ভাতৃ ৰ লগত যি ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ সেই ক্ষেত্ৰত আমি অন্যায় কাৰী তথা অপৰাধী আছিলোঁ।
قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّىٓ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩٨﴾
সিহঁ তৰ পিতৃ য়ে সিহঁ তক ক'লেঃ নিশ্চয় মই মোৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত তোমালোকৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিম। নিশ্চয় তেওঁ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল, আৰুতেওঁ লোকৰপ্ৰ তি অত্যন্ত দয়ালু।
فَلَمَّا دَخَلُوا۟ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ٱدْخُلُوا۟ مِصْرَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ ﴿٩٩﴾
ইয়াকূব আলাইহিচ্ছালাম আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকসকল নিজ দেশৰ পৰা ইউছুফৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ বাবে মিচৰলৈ ৰাওনা হ'ল। যেতিয়া তেওঁলোকে ইউছুফৰ ওচৰত গৈ পালে, তেতিয়া ইউছুফে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক আঁকোৱালি ল’লে। লগতে তেওঁ নিজ ভাতৃসকলক আৰু পৰিয়ালক উদ্দেশ্যিقক'লেঃ আল্লাহৰ ওপৰত ভৰসা কৰি শান্তি আৰু নিৰাপত্তাৰ সৈতে মিচৰত প্ৰৱেশ কৰক, ইয়াত আপোনালোকৰ কোনো কষ্ট নহ'ব।
وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى ٱلْعَرْشِ وَخَرُّوا۟ لَهُۥ سُجَّدًۭا ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَبَتِ هَـٰذَا تَأْوِيلُ رُءْيَـٰىَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّى حَقًّۭا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِىٓ إِذْ أَخْرَجَنِى مِنَ ٱلسِّجْنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلْبَدْوِ مِنۢ بَعْدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بَيْنِى وَبَيْنَ إِخْوَتِىٓ ۚ إِنَّ رَبِّى لَطِيفٌۭ لِّمَا يَشَآءُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿١٠٠﴾
তথা নিজৰ পিতৃ -মাতৃ ক তেওঁৰ সিংহাসনত বহোৱালে। তেওঁক তেওঁৰ পিতৃ -মাতৃ আৰু এঘাৰ ভাতৃ য়ে ছাজদাহ কৰি সেৱা জনালে। জানি থোৱা উচিত যে, এই ছাজদাহ আছিল সন্মানৰ বাবে, ইবাদতৰ বাবে নহয় । তথা আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰিবলৈহে কৰিছিল, যিদৰে সপোনত দেখুৱা হৈছিল। সেই কাৰণেই ইউছু ফে তেওঁৰ পিতৃ ক কৈছিলঃ আপোনালোকে ছাজদাৰ জৰিয় তে জনোৱা এই সেৱাটো হৈছে মোৰ সেই সপোনৰ ব্যাখ্যা, যিটো মই পূৰ্বেই দেখিছিলোঁ আৰু আপোনাৰ ওচৰত বৰ্ণনা কৰিছিলোঁ। আজি আল্লাহে সেইটোক বাস্ত ৱ কৰি দেখুৱালে। মোক কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্তি প্ৰদান কৰি তথা আপোনালোকক গাঁওৰ পৰা ইয়ালৈ আনি, মোৰ প্ৰতিপালকে মোৰ প্ৰতি উপকাৰ কৰিছে। অথচ চয় তানে মোৰ আৰু মোৰ ভাতৃ সকলৰ মাজত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। নিশ্চয় মোৰ প্ৰতিপালক হৈছে নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰি উপায় সৃষ্টি ৰ ক্ষেত্ৰত সূক্ষ্মদৰ্শী। নিশ্চয় তেওঁ বান্দাৰ অৱস্থা সম্পৰ্কে সৰ্বজ্ঞ। পৰিচালনাততেওঁ মহাপ্ৰ জ্ঞাৱান।
۞ رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِى مُسْلِمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠١﴾
তাৰ পিছত ইউছু ফে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত দুআ কৰি ক'লেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! নিশ্চয় তু মি মোক মিচৰৰ ৰাজত্ব প্ৰদান কৰিছা, আৰু মোক সপোনৰ ব্যাখ্যা শিকাইছা। হে আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সৃষ্টি কৰ্তা, তথা এই দুয়োকে পূৰ্বৰ কোনো নমু না অবিহনেই উদ্ভাৱন কৰা উদ্ভাৱক। তু মিয়ে ই পাৰ্থিৱ জীৱনৰ মোৰ সকলো কৰ্মৰ পৰিচালক, আৰু তু মিয়ে ই মোৰ আখিৰাতৰ সকলো কৰ্মৰ অভিভাৱক। মোৰ জীৱনকাল শেষ হ'লে মোক মু ছলিম অৱস্থাত মৃত্যু প্ৰদান কৰিবা। লগতে মোক জান্নাতৰ উচ্চ স্থানত মোৰ পিতৃপুৰুষসকলৰ মাজৰ যিসকল নবী আছিল আৰু আন আন পূণ্যৱান লোকসকলৰসৈতে সাক্ষাৎ কৰাবা।
ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوٓا۟ أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ ﴿١٠٢﴾
হে ৰাছু ল! ইউছু ফআৰুতেওঁ ৰভাতৃ সকলৰউক্ত ঘটনাটোআমিয়ে ই আপোনাৰপ্ৰ তি অহি কৰিছোঁ। এই সম্পৰ্কে আপোনাৰএকোজ্ঞান নাছিল। কাৰণ সেই সময় ত আপুনি ইউছু ফৰভাতৃ সকলৰওচৰত উপস্থি ত নাছিল,যেতিয়াসিহঁ তে ইউছু ফক কুঁ ৱাত নিক্ষেপ কৰাৰসিদ্ধান্ত লৈছিল,আৰুএই ক্ষেত্ৰত بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ সিহঁ তে ডাঙৰচক্ৰান্ত ৰচিছিল। বৰংআমি আপোনাক এই সম্পৰ্কে অহীৰজৰিয় তে অৱগত কৰাইছোঁ।
وَمَآ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি যিমানেই প্ৰয়াস নকৰক কিয় , সিহঁ তৰঅধিকাংশই ঈমান পোষণ নকৰিব। গতিকে সিহঁ তৰঈমান পোষণ নকৰাৰশোকত আপুনি নিজকে ধ্বংস নকৰিব।
وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٤﴾
সিহঁ তৰবোধশক্তি থাকিলে, নিশ্চয় সিহঁ তে আপোনাৰপ্ৰ তি ঈমান আনিলেহেঁ তেন। কাৰণ হে ৰাছু ল! আপুনি সিহঁ তৰপৰা কোৰআন তথা ধৰ্ম-প্ৰচাৰৰ নামত কোনো পাৰিশ্ৰ মিক নিবিচাৰে। কোৰআন হৈছে গোটেই বিশ্ব বাসীৰবাবেউপদেশমূ লক শিক্ষা।
وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ﴿١٠٥﴾
মহান আল্লাহৰ তাওহীদ সম্পৰ্কীয় বহুতো নিদৰ্শন আকাশমণ্ডল তথা পৃথিৱীত প্ৰসাৰিত হৈ আছে। মানুহে সেইবোৰৰ ওচৰেৰে চলাফু ৰা কৰে কিন্তু সেইবোৰৰ পৰা শিক্ষা লোৱাৰ প্ৰয়াস নকৰে, আৰু সেইবোৰৰ প্ৰতি মনোযোগও নিদিয়ে ।
وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ ﴿١٠٦﴾
অধিকাংশ লোকে এই কথা বিশ্বাস কৰেযে, আল্লাহেই সৃষ্টি কৰ্তা আৰু জীৱিকাদাতা, তেৱেঁই জীৱন দান কৰেআৰু তেৱেঁই মৃ ত্যু প্ৰদান কৰেকিন্তু সিহঁ তে তেওঁ ৰ সৈতে আন আন মূ ৰ্তি তথা প্ৰতিমাৰো পূজা কৰে। লগতে সিহঁ তে এই দাবী কৰেযে, আল্লাহৰসন্তান আছে। অথচ তেওঁ ইয়াৰ পৰা পৱিত্ৰ।
أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَـٰشِيَةٌۭ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٠٧﴾
এই মু শ্বৰিকসকলে নিশ্চিন্ত হৈ গৈছে নেকি যে, পৃথিৱীত সিহঁ তৰ ওপৰত এনেকু ৱা কোনো শাস্তি নাহিব বুলি, যি শাস্তি য়ে সকলোকে সামৰি ল’ব, আৰু যি শাস্তি ক সিহঁতে প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰিব। অথবা হঠাৎ আহিব পৰা ক্বি য়ামতৰ পৰাও নিশ্চিন্ত হৈছে নেকি, যি ক্বি য়ামত সম্পৰ্কে সিহঁতে অকণো সংকেত নাপাবযে,যাতে তাৰবাবেসিহঁ তে প্ৰস্তু তি ল’বপাৰে। এইবোৰৰপৰানিশ্চিন্ত হৈ থকাৰকাৰণে সিহঁ তে ঈমান পোষণ নকৰেনেকি?
قُلْ هَـٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى ۖ وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴿١٠٨﴾
হে ৰাছু ল! আপুনি সেইসকল লোকক কৈ দিয় ক, যিসকলক আপুনি আল্লাহৰ পিনে আহ্বান কৰি আছে, এইটোৱে হৈছে মোৰ সৰল পথ, যিটোৰ পিনে মই মানু হক আহ্বান কৰোঁ। স্পষ্ট প্ৰমাণৰ সৈতে মই ইয়াৰ পিনে আহ্বান কৰোঁ, লগতে মোৰ অনু সৰণকাৰীসকলে, আৰু মোৰ পথ অৱলম্বনকাৰীসকলে, মোৰ পন্থাত আমলকাৰীসকলেও ইয়াৰ পিনেই আহ্বান কৰে। মহান আল্লাহ প্ৰত্যেক সেইসমূহ বিষয় ৰ পৰা পৱিত্ৰ, যিবোৰ তেওঁৰ মহামহিম সত্ত্বাৰ বাবে উপযুক্ত নহয় , অথবা যিবোৰ তেওঁৰ পৰিপূৰ্ণতাৰ বাবে ত্ৰুটি যুক্ত। মই আল্লাহৰ লগত শ্বিৰ্ককাৰীসকলৰ অন্ত ৰ্ভু ক্তনহয় । বৰং মই তেওঁৰ তাওহীদ প্ৰতিষ্ঠাকাৰীসকলৰহেঅন্ত ৰ্ভু ক্ত।
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًۭا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩﴾
হে নবী! আপোনাৰ পূৰ্বে আমি কেৱল পুৰুষসকলকহে নবী হিচাপে প্ৰে ৰণ কৰিছিলোঁ, ফিৰিস্তাসকলক নহয় । তেওঁ লোকৰ পিনে অহী কৰিছিলোঁ যিদৰে আপোনাৰ পিনে অহী কৰোঁ। তেওঁলোক নগৰৰেই অধিবাসী আছিল, গাঁওলীয়া নহয় । তেওঁলোকৰ সম্প্ৰ দায় সমূহে তেওঁলোকক অস্বীকাৰ কৰিছিল, ফলত আমি সিহঁ তক ধ্বংস কৰি দিছিলোঁ। আপোনাক অস্বীকাৰকাৰী সকলে পৃথিৱীত চলাফু ৰা নকৰে নেকি, যাতে দেখা পায় যে, পুৰ্বৱৰ্তী লোকসকলৰ কেনেকু ৱা পৰিণাম হৈছিল আৰু তাৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিলেহেঁ তেন? আখিৰাতৰ নিয়ামতসমূ হ সেইসকল লোকৰ বাবে কল্যাণকৰ, যিসকলে পৃথিৱীত بلغ আল-কোৰআন · তাফছীৰ আল্লাহক ভয় কৰে। তোমালোকে বুজি নোপোৱা নেকি যে, আল্লাহৰ মহান আদেশৰ প্ৰতি আমল কৰাৰ নিমিত্তে ঈমান পোষণ কৰা আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃ ত বিষয় ৰপৰা অৰ্থাৎ শ্বি ৰ্কৰপৰা বিৰত থাকি তাক্ব ৱা অৱলম্বন কৰাটো হৈছে কল্যাণকৰ।
حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١١٠﴾
আমি প্ৰে ৰণ কৰা ৰাছু লসকলৰ শত্ৰুসকলক অৱকাশ দি থাকোঁ, সেই কাৰণেই আমি সিহঁ তক শাস্তি প্ৰদানত খৰধৰ নকৰোঁ। এতেকে যেতিয়া সিহঁ তৰ বিনাশকাৰ্যত পলম হয় , আনকি ৰাছুলসকলেও সিহঁতৰ বিনাশৰ পৰা নিৰাশ হয় , ইপিনে কাফিৰসকলেও পূৰ্ণ বিশ্বাসত উপনীত হয় যে, ৰাছুলে অস্বীকাৰকাৰী সকলক যি শাস্তি ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল আৰু মু মিনসকলক মু ক্তি ৰ যি অঙ্গীকাৰ দিছিল, সেয়া আছিল মিছা দাবী, তেতিয়াই ৰাছু লৰ ওচৰলৈ আমাৰ সহায় আহি পৰে, ফলত ৰাছু লক আৰু মুমিনসকলক সেই বিনাশৰ পৰা ৰক্ষা কৰা হয় । আমাৰ শাস্তি যেতিয়া অপৰাধীৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ হয় সেয়া কেতিয়াও প্ৰতিৰোধ কৰা সম্ভ ৱ নহয় ।
لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌۭ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًۭا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍۢ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴿١١١﴾
كل شىء وهدى ورحمةلقوم يؤمنون ৰাছু লসকল আৰু তেওঁ লোকৰ সম্প্ৰ দায় সমূ হৰ বৰ্ণনাত, তথা ইউছু ফ আলাইহিচ্ছালাম আৰু তেওঁ ৰ ভাতৃ সকলৰ বিৱৰণত মহা উপদেশ তথা শিক্ষা আছে, ইয়াৰ পৰা কেৱল বিবেকৱান লোকসকলেই উপকৃ ত হয় । এই বিবৃত ঘটনাবোৰে প্ৰমাণ কৰে যে, কোৰআন কেতিয়াও এনেকু ৱা বাণী নহয় , য’ত মনেসজা তথা আল্লাহৰ প্ৰতি সম্পৃক্ত মিছা কাহিনী আছে। বৰং এইখন হৈছে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ ঐশী গ্ৰন্থসমূ হৰ সমৰ্থক, তথা এইখন হৈছে প্ৰত্যেক সেইবোৰ বিধানৰ বিস্তাৰিত বিৱৰণ, যিবোৰ বিৱৰণ চৰীয়তত প্ৰয়োজন। লগতে এইখন হৈছে সকলো ধৰণৰ কল্যাণৰ পথপ্ৰ দৰ্শক। মু মিনসকলৰবাবেৰহমত। কাৰণ তেওঁ লোকেই ইয়াৰদ্বাৰা উপকৃ ত হয় । উৎস: আল-মুখতাচাৰ ফী তাফছীৰিল কোৰআন
অনুসৰণ · পুনৰাবৃত্তি · শুনোৱা · পঞ্জীয়ন নালাগে