يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا۟ ٱلْعِدَّةَ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ رَبَّكُمْ ۖ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنۢ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّآ أَن يَأْتِينَ بِفَـٰحِشَةٍۢ مُّبَيِّنَةٍۢ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ ۚ لَا تَدْرِى لَعَلَّ ٱللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَٰلِكَ أَمْرًۭا ﴿١﴾
ه ای پیامبر، هرگاه تو یا یکی از افراد امت شما، خواست همسرش را طلاق دهد؛ او را در ابتدای عده اش طلاق دهد، یعنی طلاق باید در هنگام پاکی باشد که با او نزدیکی نکرده باشد. عده ی طلاق را محاسبه کنید، تا اگر تمایل داشتید در طول عده به همسرانتان رجوع کنید، وبا اجرای اوامر ودوری از منهیاتش، تقوای او را پیشه کنید. همسران مطلقه ی خویش را از خانه هایی که در آن سکونت دارند، بیرون نکنید وخودشان نیز خارج نشوند تا این که عده ی طلاق آنان سپری شود؛ مگر این که گناه آشکاری مانند زنا مرتکب شوند. احکام ذکر شده همان حدود الهی هستند که برای بنده گانش مشخص کرده است وهر کس از حدود الهی تجاوز کند، بدون شک به دلیل نافرمانی از پروردگارش خودش را در معرض نابودی قرار داده وبر خویشتن ستم کرده است. -ای طلاق دهنده- چه بسا الله متعال پس از این طلاق، شرايط ديگرى را پيش آورد که انتظارش را نداشته اى وهمسرت را بازگردانی. فإذا بلغن أجلهن فأمسكوهن بمعروف أو فارقوهن بمعروف وأشهدواذوى عدل منكم
فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍۢ وَأَشْهِدُوا۟ ذَوَىْ عَدْلٍۢ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ لِلَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّهُۥ مَخْرَجًۭا ﴿٢﴾
ه له مخرجا پس هرگاه پایان عدهشان نزدیک شد با رغبت ومعاشرت نیکو به آنها رجوع کنید، یا به آنها رجوع نکنید تا عدهشان سپری شود، تا اختیار کار آنها به دست خودشان باشد، وحقوقشان را به آنها بپردازید، واگر خواستید به آنها رجوع کنید یا از آنها جدا شوید برای جلوگیری از ایجاد نزاع، دو شاهد عادل مرد از خودتان گواه بگیرید، و- ای گواهان- گواهی را به هدف وجه الله برپا دارید؛ کسیکه به الله وروز قیامت ایمان دارد از این احکام پند داده میشود؛ زیرا چنین کسی از یادآوری واندرز سود میبرد، وهرکس از الله با امتثال اوامر واجتناب از نواهیاش بترسد، الله راه برونرفتی از هر تنگنا وحرجی که در آن قرار گرفته برایش قرار میدهد
وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى ٱللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُۥٓ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ بَـٰلِغُ أَمْرِهِۦ ۚ قَدْ جَعَلَ ٱللَّهُ لِكُلِّ شَىْءٍۢ قَدْرًۭا ﴿٣﴾
ء واز جاییکه به ذهنش خطور نمیکند، وبه گمانش نمیرسد به او روزی میدهد، وهرکس در کارهایش بر الله توکل کند او تعالی برایش کافی است. بهراستیکه الله فرمانش را اجرا میکند. از هیچچیز ناتوان نیست، وهیچچیز از دستش نمیرود. الله بر هر چیزی اندازهای قرار داده است که در آن پایان مییابد، پس برای سختی اندازهای است، وبرای آسانی اندازهای است؛ یعنی هیچیک از این دو بر انسان همیشگی و ماندگار نیست. صفحه ۱ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر
وَٱلَّـٰٓـِٔى يَئِسْنَ مِنَ ٱلْمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمْ إِنِ ٱرْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَـٰثَةُ أَشْهُرٍۢ وَٱلَّـٰٓـِٔى لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُو۟لَـٰتُ ٱلْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يَجْعَل لَّهُۥ مِنْ أَمْرِهِۦ يُسْرًۭا ﴿٤﴾
ه وزنان مطلقهای که بهسبب سن زیاد از اینکه عادت ماهیانه ببینند ناامید هستند، اگر در چگونگی عدهشان شک کردید عدۀ آنها سه ماه است، ونیز عدۀ زنانی که بهسبب خردسالی هنوز به سن بلوغ نرسیدهاند سه ماه است. وپایان عدۀ طلاق یا وفات (شوهر) برای زنان باردار: زمانی است که وضع حمل کنند، وهرکس با اجرای اوامر واجتناب از نواهی الله از او تعالی بترسد، الله کارهایش را بر او تسهیل میکند، و هر سختیای را برایش آسان میگرداند
ذَٰلِكَ أَمْرُ ٱللَّهِ أَنزَلَهُۥٓ إِلَيْكُمْ ۚ وَمَن يَتَّقِ ٱللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّـَٔاتِهِۦ وَيُعْظِمْ لَهُۥٓ أَجْرًا ﴿٥﴾
ای مؤمنان- این احکام طلاق ورجوع وعده، حکم الله است که برایتان فرستاد تا آنها را بدانید، وهرکس با اجرای اوامر واجتناب از نواهی الله از او تعالی بترسد، الله گناهانی را که مرتکب شده است پاک میکند، واجری بزرگ، یعنی ورود به بهشت، ودستیابی بر نعمتهایی جاویدان به او میدهد
أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَآرُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا۟ عَلَيْهِنَّ ۚ وَإِن كُنَّ أُو۟لَـٰتِ حَمْلٍۢ فَأَنفِقُوا۟ عَلَيْهِنَّ حَتَّىٰ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَـَٔاتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ۖ وَأْتَمِرُوا۟ بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍۢ ۖ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُۥٓ أُخْرَىٰ ﴿٦﴾
ى - ای شوهران- آنها را در همان جاییکه سکونت دارید به اندازۀ تواناییتان سکونت دهید، زیرا الله شما را بیش از آن مکلف نکرده است، ودر نفقه وسکونت وسایر موارد به آنها زیان وارد نکنید که بخواهید بر آنها تنگ بگیرید، واگر زنان مطلقه باردار بودند نفقۀ آنها را بدهید تا وضع حمل کنند. اگر فرزندانتان را شیر دادند اجرت شیردادنشان را به آنها بپردازید، ودر امر اجرت به عرف مراجعه کنید، اما اگر شوهر اجرتی را که همسر میخواهد به او نداد، وزن نیز به اجرتی که مد نظر شوهر است راضی نشد، پدر باید زن شیرده دیگری به اجاره بگیرد تا فرزندش را برای او شیر دهد
لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍۢ مِّن سَعَتِهِۦ ۖ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُۥ فَلْيُنفِقْ مِمَّآ ءَاتَىٰهُ ٱللَّهُ ۚ لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَآ ءَاتَىٰهَا ۚ سَيَجْعَلُ ٱللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍۢ يُسْرًۭا ﴿٧﴾
کسیکه توانایی مالی خوبی دارد باید از دارایی خویش بر زن مطلقه وفرزندش خرج کند، وهرکس از نظر روزی در تنگنا قرار دارد باید از روزیای که الله به او عطا کرده است خرج کند، الله هیچکس را جز به آنچه که به او عطا کرده مکلف نساخته است، یعنی او را نه به فراتر از آن، ونه به فراتر از توانش مکلف نمیکند، الله به زودی پس از تنگی وسختی حالش، گشایش وبینیازی برای او قرار میدهد. صفحه ۲ از ۳ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر وكأين من قرية عتت عن أمر ربها ورسله فحاسبنها حسابا شديدا وعذ بنها عذابا نكرا
وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِۦ فَحَاسَبْنَـٰهَا حِسَابًۭا شَدِيدًۭا وَعَذَّبْنَـٰهَا عَذَابًۭا نُّكْرًۭا ﴿٨﴾
وچه بسیار قریههایی که وقتی از امر پروردگارشان سبحانه وامر رسولانش نافرمانی کردند، آنها را در قبال اعمال بدشان سخت مورد محاسبه قرار دادیم، وبا عذابی رسواکننده در دنیا وآخرت عذاب کردیم. فذاقت وبال أمرها وكان عقبةأمرها خسرا
فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَـٰقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْرًا ﴿٩﴾
پس کیفر اعمال بدشان را چشیدند، وسرانجام آنها در دنیا وآخرت تباهی بود
أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمْ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ۚ قَدْ أَنزَلَ ٱللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًۭا ﴿١٠﴾
الله عذابی سخت برایشان فراهم کرده است، پس - ای خردمندانی که به الله وبه رسولش ایمان آوردهاید- با اجرای اوامر واجتناب از نواهی الله از او تعالی بترسید، تا عذابی که به آنها رسید شما را در برنگیرد، به تحقیق که الله ذکری را برایتان نازل کرده است که سرانجام بد نافرمانی از او تعالی، وعاقبت خوش فرمانبرداری از او را برایتان یادآوری میکند
رَّسُولًۭا يَتْلُوا۟ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ مُبَيِّنَـٰتٍۢ لِّيُخْرِجَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِنَ ٱلظُّلُمَـٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ ۚ وَمَن يُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ وَيَعْمَلْ صَـٰلِحًۭا يُدْخِلْهُ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ قَدْ أَحْسَنَ ٱللَّهُ لَهُۥ رِزْقًا ﴿١١﴾
این ذکر همان فرستادۀ او است که آیات روشن الله را که هیچ ابهامی در آنها نیست برایتان میخواند؛ تا کسانیکه به الله ایمان آوردهاند و رسولش را تصدیق کردهاند، واعمال صالح انجام دادهاند از تاریکیهای گمراهی بهسوی نور بیرون آورده شوند، وهرکس به الله ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، الله او را به بهشتهایی که نهرها از زیر کاخها ودرختانش جاری است وارد میکند که برای همیشه در آن میمانند. الله رزق وروزی را برایش نیکو میگرداند به گونهای که او را به بهشتی که نعمتهایش قطع نمیشود وارد میکند
ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ وَمِنَ ٱلْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ ٱلْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ وَأَنَّ ٱللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَىْءٍ عِلْمًۢا ﴿١٢﴾
ء ه الله همان ذاتی است که هفت آسمان، وهفت زمین را مانند آنها آفرید، فرمان کونیه وشرعی الله میان آنها فرود میآید؛ تا بدانند که الله بر هر چیزی توانا است، وهیچچیز او را ناتوان نمیسازد، واو سبحانه بر همه چیز احاطۀ علمی دارد، وهیچچیز نه در آسمانها ونه در زمین بر او پوشیده نمیماند. صفحه ۳ از ۳ moc.hgelp