تفسیر الفاتحة — Al-Faatiha (1)

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿١﴾

قرائت قرآن با نام الله آغاز می‌شود تا از او تعالی یاری ومدد تقاضا گردد وبه ذکر نام او تبرک جسته شود. بسمله (گفتن یا نوشتن بسم الله الرحمن الرحیم)، سه مورد از اسماء نیکوی الله را دربردارد: 1 «الله»؛ یعنی: معبود برحق. الله، برترین اسم او تعالی است وغیر ذات پاکش، هیچ کس دیگری به این اسم نامیده نمی‌شود. 2 «الرحمن»؛ یعنی: دارای رحمت گسترده؛ زیرا او تعالی، در ذات خویش بخشنده ومهربان است. 3 «الرحیم»؛ یعنی دارای رحمت پی‌درپی وهمیشگی؛ زیرا او تعالی، بر اساس رحمت ومهربانی خویش، به هر یک از مخلوقاتش که بخواهد، از جمله بندگان مؤمنش، رحم می‌نماید

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢﴾

حمد وثنای کامل، وتمامی ستایش ها از صفات جلال وکمال، تنها برای الله متعال است؛ چون او پروردگار، آفریننده و تدبیر کننده ىهمه چیز است. «العالمین» جمع «العالم» مى باشد، وتمام آنچه غیر الله متعال باشد را شامل مى شود

ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٣﴾

در آیۀ قبلی، الله مورد مدح وستایش قرار گرفت ودر این آیه، ثنای او تعالی گفته می‌شود

مَـٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤﴾

الله بلند مرتبه مالک همه‌چیز در روز قیامت است، روزی‌که هیچ‌کس نسبت به دیگری مالک ذره‌ای نیست. بنابراین «یوم الدین»: روز جزا وحسابرسی است. إ ي اك نعبد وإ ي اك نستعين

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾

تمام عبادت‌ها وطاعت‌ها را فقط به تو اختصاص می‌دهیم؛ یعنی دیگران را با تو شریک نمی‌گردانیم ودر تمام کارها فقط از تو یاری می‌جوییم؛ زیرا تمام خیر وخوبی‌ها به دست توست ویاوری جز تو نیست

ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿٦﴾

ما را به راه راست راهنمایی بفرما، ما را در این راه قرار بده ودر آن پایدار بدار وبر هدایت ما بیفزا. «الصراط المستقیم» راه صفحه ۱ از ۲ moc.hgelp بلغ قرآن کریم · تفسیر روشنی است که هیچ کژی وانحرافی ندارد، یعنی همان اسلام که الله، محمد صلی الله علیه وسلم را با آن فرستاد

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧﴾

راه کسانی از بندگانت که با هدایت‌شان به آنها نعمت دادی؛ مانند پیامبران علیهم السلام، وصدیقان وشهدا وصالحان، واینها چه نیکو رفیقانی هستند؛ نه راه کسانی‌که بر آنها خشم گرفته شده است، همان کسانی‌که حق را شناختند وهرگز از آن پیروی نکردند، مانند یهود؛ ونه راه گمراهان از حق، کسانی‌که به دلیل کوتاهی در جستجوی حق وهدایت‌ جستن به آن، به‌سوی حق هدایت نشدند، مانند نصاری. صفحه ۲ از ۲ moc.hgelp