((يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ عِنْدَ الْجِمَارِ الثَّلاَثِ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ، ويَقِفُ يَدْعُو مُسْتَقْبِلَ الْقِبلَةِ، رَافِعاً يَدَيْهِ بَعْدَ الْجَمْرَةِ الْأُولَى وَالثَّانِيَةِ. أَمَّا جَمْرَةُ الْعَقَبَةِ فَيَرْمِيهَا وَيُكَبِّرُ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ وَيَنْصَرِفُ وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا)).
239- ให้กล่าวตักบีรทุกครั้งที่ขว้างเสาหินทั้งสามด้วยก้อนกรวด แล้วให้เดินไปข้างหน้าและให้หยุดขอดุอาอ์โดยหันหน้าไปยังทิศกิบละฮฺพร้อมกับยกมือทั้งสอง ซึ่งให้ทำเฉพาะเสาหินที่หนึ่งและสอง ส่วนเสาหินที่สาม (ญัมเราะฮฺ อัล-อะเกาะบะฮฺ) ให้ขว้างมันด้วยก้อนกรวดพร้อมๆ กับกล่าวตักบีรในทุกครั้งที่ขว้าง หลังจากนั้นให้จากไปโดยที่ไม่ต้องหยุดยืนขอดุอาอ์ (2) ------------------- (2) อัล-บุคอรี มะอัลฟัตหุ หน้า 3/583 หมายเลข 1751, หน้า 3/584, 3/581 หมายเลข 1753 และมีบันทึกโดยมุสลิมเช่นเดียวกัน หมายเลข 1218
ฟัง · เสียงโดย Hamad al-Duraiham